[{"id":182252,"title":"Η Πελοπόννησος","subtitle":"Από τον 4ο ως τον 8ο αιώνα: Αλλαγές και συνέχεια","description":"Καρπός πολυετούς ενασχόλησης και μελέτης, το βιβλίο της Άννας Αβραμέα για την Πελοπόννησο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη γαλλική γλώσσα το 1997, από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου της Σορβόνης. Προλογίζοντας τη γαλλική έκδοση, η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ έγραφε τότε ότι η συγκεκριμένη εργασία θα παρέμενε \"για πολλά χρόνια έργο αναφοράς\" για όσους μελετούν τον πελοποννησιακό χώρο κατά την ύστερη αρχαιότητα και την πρωτοβυζαντινή περίοδο. Ακολουθώντας την εξέλιξη του δημογραφικού ιστού, τις αλλαγές της κοινωνικής οργάνωσης και τους μετασχηματισμούς του φυσικού περιβάλλοντος, η Αβραμέα κατόρθωσε να ρίξει νέο φως στην ιστορία και τη γεωγραφία μιας νευραλγικής περιοχής που βρισκόταν μεταξύ του Ανατολικού και του Δυτικού Βυζαντινού κράτους, στο σταυροδρόμι των θαλάσσιων δρόμων που συνέδεαν την αρχαία με τη Νέα Ρώμη, την Κωνσταντινούπολη. Με αυτόν τον τρόπο, σημείωνε η Αρβελέρ, η Αβραμέα εγκαινίασε \"μια νέα μορφή ιστορικής γεωγραφίας, της δυναμικής των μεταβολών\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου ασχολείται με τη διοικητική και την εκκλησιαστική δομή της Πελοποννήσου. Το δεύτερο κεφάλαιο υπό τον τίτλο \"Φυσικό περιβάλλον και ανθρώπινη επέμβαση\" αποτελεί ένα καινοτόμο για την εποχή κατά την οποία γράφηκε το βιβλίο πεδίο διερεύνησης της αμοιβαίας σχέσης ανθρώπου και περιβάλλοντος μέσω των σεισμών, μέσω των γεωμορφολογικών αλλοιώσεων που υφίσταται το τοπίο της Πελοποννήσου από τις προσχώσεις και την εξέλιξη του τοπίου από τη χρήση ή την εγκατάλειψη της γης. Στο τρίτο κεφάλαιο οι επιπτώσεις των επιδρομών των γερμανικών φυλών στον χώρο εξετάζονται συνδυαστικά από τις μαρτυρίες των αφηγηματικών πηγών και των αρχαιολογικών ευρημάτων. Το τέταρτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στη διερεύνηση του προβλήματος της καθόδου των Σλάβων και της εγκατάστασής τους στην Πελοπόννησο. Στο πέμπτο κεφάλαιο εξετάζεται η εξέλιξη της μορφής και της λειτουργίας των πόλεων και των αγροτικών οικισμών. Το έκτο κεφάλαιο ανιχνεύει, μέσω των επιγραφών κυρίως, ποιες ήταν οι κατευθυντήριες δυνάμεις της κοινωνίας και ποιος ο ρόλος τους στη μορφή και την εξέλιξη του πελοποννησιακού χώρου. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b185381.jpg","isbn":"978-960-250-501-4","isbn13":"978-960-250-501-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":429,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le Péloponnèse du IVe au VIIIe siècle: Changements et persistances","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":185381,"url":"https://bibliography.gr/books/h-peloponnhsos-f4d31975-58df-449d-a551-87c2a56ebe7f.json"},{"id":182253,"title":"Η τέχνη της μνήμης","subtitle":null,"description":"Το θέμα αυτού του βιβλίου είναι η τέχνη της μνήμης και η θέση που αυτή κατείχε στα μεγάλα νευραλγικά κέντρα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Λίγοι γνωρίζουν ότι οι Έλληνες, που εφηύραν πολλές τέχνες, εφηύραν και μια τέχνη της μνήμης, η οποία πέρασε, όπως και οι υπόλοιπες τέχνες τους, στη Ρώμη, και από εκεί στην ευρωπαϊκή παράδοση. Η τέχνη αυτή έχει αντικείμενο την απομνημόνευση και χρησιμοποιεί μια τεχνική αποτύπωσης \"θέσεων\" και \"εικόνων\" στη μνήμη. Συνήθως αποκαλείται \"μνημοτεχνική\", και στη νεότερη εποχή θεωρείται μάλλον επουσιώδης κλάδος της ανθρώπινης δραστηριότητας. Αλλά σε όλες τις εποχές πριν από την εφεύρεση της τυπογραφίας η ασκημένη μνήμη είχε ζωτική σημασία· και η διαχείριση των εικόνων στη μνήμη θα πρέπει να δραστηριοποιούσε μέχρις ενός βαθμού όλες τις ψυχικές λειτουργίες. Επιπλέον, μια τέχνη που χρησιμοποιεί την αρχιτεκτονική της εποχής της για να επιλέξει τις μνημονικές της θέσεις και τις σύγχρονές της αναπαραστατικές τέχνες για τις εικόνες της θα έχει κι αυτή τις περιόδους της, κλασική, γοτθική και αναγεννησιακή. Μολονότι η μνημοτεχνική πλευρά της τέχνης της μνήμης είναι πάντα παρούσα, και στην αρχαιότητα και μετέπειτα, και αποτελεί την πραγματική βάση για τη μελέτη της, η εξέτασή της πρέπει να περιλάβει κάτι περισσότερο από την ιστορία των τεχνικών της. Η Μνημοσύνη, είπαν οι Έλληνες, είναι η μητέρα των Μουσών· και η ιστορία της άσκησης αυτής της θεμελιώδους όσο και απροσδιόριστης ανθρώπινης λειτουργίας θα μας ρίξει σε βαθιά νερά. Στην αρχαιότητα διατυπώνονται οι γενικές αρχές των κανόνων της τεχνητής μνήμης. Στον Μεσαίωνα η θέση της τέχνης της μνήμης ήταν κεντρική, η θεωρία της διατυπώθηκε από τους Σχολαστικούς και η πρακτική της είχε σχέση με τη μεσαιωνική εικονοποιία στην τέχνη και στην αρχιτεκτονική και με μεγάλα λογοτεχνικά μνημεία, όπως η Θεία Κωμωδία του Δάντη. Κατά την Αναγέννηση η σημασία της υποχώρησε στην καθαρά ουμανιστική παράδοση, αλλά απέκτησε τεράστιες διαστάσεις στην ερμητική παράδοση. Στον 17ο αιώνα η τέχνη της μνήμης υπέστη άλλη μία μεταμόρφωση, από μέθοδος απομνημόνευσης της εγκυκλοπαίδειας της γνώσης, απεικόνισης του κόσμου στη μνήμη, έγινε βοήθημα διερεύνησης της εγκυκλοπαίδειας και του κόσμου με στόχο την ανακάλυψη νέας γνώσης. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b185382.jpg","isbn":"978-960-250-551-9","isbn13":"978-960-250-551-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":578,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"30.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Art of Memory","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":185382,"url":"https://bibliography.gr/books/h-texnh-ths-mnhmhs.json"},{"id":183970,"title":"Μάρκος Ζαβιτζιάνος: Έργα και κείμενα","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στο χώρο του βιβλιοπωλείου του επί της οδού Αμερικής 13 (2 Οκτωβρίου έως 27 Οκτωβρίου 2012). Ο Μάρκος Ζαβιτσιάνος υπήρξε ένας από τους πιο λαμπρούς ζωγράφους και χαράκτες της νεοελληνικής τέχνης. Γεννήθηκε το 1884 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν γόνος αρχοντικής οικογένειας με μητέρα γαλλικής καταγωγής που διέθετε καλλιτεχνική παιδεία και πατέρα γιατρό. Ο Ζαβιτσιάνος φοιτά στη Μεγάλη του Γένους Σχολή αλλά το 1902 η οικογένεια επιστρέφει και εγκαθίσταται μόνιμα στην Κέρκυρα. Το 1904 φεύγει για το Μόναχο όπου σπουδάζει ζωγραφική στην Ακαδημία του Μονάχου. Στο διάστημα της παραμονής στη Γερμανία συνδέεται με τον Κώστα Χατζόπουλο και ασπάζεται τις σοσιαλιστικές ιδέες. Νεότατος, μόλις είκοσι τριών ετών, θα λάβει μέρος στη συζήτηση που διεξάγεται από τις στήλες του Νουμά για το βιβλίο του Γ. Σκληρού \"Το κοινωνικόν μας ζήτημα\" (1907) και θα εκθέσει με πάθος και διαύγεια τις πολιτικές του πεποιθήσεις και τους οραματισμούς του για την ελληνική κοινωνία. Το 1911 βρίσκεται πάλι στην Κέρκυρα, όπου συνεργάζεται με τον Κωνσταντίνο Θεοτόκη για την ίδρυση του Σοσιαλιστικού Ομίλου. Το 1912 εκθέτει έργα του στο Ζάππειο, ενώ μετά από δυο χρόνια μετέχει στην καλλιτεχνική εταιρεία \"Συντροφιά των εννιά\" και συνεργάζεται με τον Κ. Θεοτόκη εικονογραφώντας με 6 χαρακτικά την πρώτη έκδοση του έργου του \"Η τιμή και το χρήμα\". Το 1915 συμμετέχει στην ιδρυτική ομάδα του δίμηνου περιοδικού \"Κερκυραϊκή Ανθολογία\", όπου και δημοσιεύει λογοτεχνικά και εικαστικά έργα του. Στα επόμενα χρόνια παρουσιάζει τα έργα του σε διάφορες εκθέσεις στην Αθήνα αλλά και σε έκθεση στο Παρίσι. Το 1923 και ενώ βρίσκεται στη Γενεύη προσβάλλεται από πνευμονία και αφήνει εκεί την τελευταία του πνοή. Ο Παλαμάς γράφει ένα άρθρο στη μνήμη του όπου μεταξύ άλλων σημειώνει: \"Ο Μάρκος Ζαβιτσιάνος ήτο γνήσιος καλλιτέχνης εις την εκδήλωσιν και του έργου του και της ζωής του... Ο Μάρκος Ζαβιτσιάνος προς του καλλιτέχνου την έμπνευσιν συνέδεε την θεωρητικήν μόρφωσιν. Ήτο ικανός να χειρισθή του λογίου την πένναν δια να πραγματευθεί ζητήματα κ' αισθητικής φύσεως και τάξεως κοινωνιολογικής... \". Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου τον κρίνει ως \"τον τελευταίον ίσως της σειράς του Πολυλά, του Καλοσγούρου, του Θεοτόκη και του Μαβίλη\". Ο Μαρίνος Καλλιγάς τον χαρακτηρίζει ως \"έναν στοχαστικό άνθρωπο που είχε συνείδηση της ευθύνης του πραγματικού καλλιτέχνη\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτα τριάντα εννέα χρόνια που του δόθηκαν να ζήσει ο Μάρκος Ζαβιτσιάνος πρόλαβε να φωτίσει τον κόσμο γύρω του όσο λίγοι καλλιτέχνες της εποχής του. Αυτήν την πολυσθενή, ευγενή και γοητευτική προσωπικότητα θέλησε να παρουσιάσει το ΜΙΕΤ όσο γίνεται πληρέστερα στο εύρος του περίγυρου και της συνάφειάς της, στο βιβλίο αυτό που συνοδεύει τη μικρή έκθεση έργων του. Το βιβλίο περιλαμβάνει αναλυτικό χρονολόγιο, έργα και κείμενα του καλλιτέχνη, καθώς και κείμενα που έγραψαν για τον Ζαβιτσιάνο οι Κ. Παλαμάς, Ζ. Παπαντωνίου, Μ. Καλλιγάς, Τ. Σπητέρης, Ν. Βεντούρας και Κ. Δαφνής.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187104.jpg","isbn":"978-960-250-546-5","isbn13":"978-960-250-546-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":191,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2013-03-21","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":187104,"url":"https://bibliography.gr/books/markos-zabitzianos-erga-kai-keimena.json"},{"id":176812,"title":"Ο ελληνικός κόσμος μετά τον Αλέξανδρο, 323-30 π.Χ.","subtitle":null,"description":"[set 2 τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ζητούμενο για μια ιστορική μελέτη που φιλοδοξεί να επισκοπήσει μια ιστορική περίοδο στο σύνολό της είναι αφενός η περιεκτικότητά της, ο βαθμός σύνθεσης τον οποίο επιτυγχάνει, και αφετέρου το κατά πόσο προάγει την ιστορική έρευνα και μελέτη αναδεικνύοντας νέα στοιχεία και νέες πτυχές του υπό εξέταση αντικειμένου. Το εγχείρημα γίνεται ακόμη δυσκολότερο όταν η υπό εξέταση περίοδος είναι η ελληνιστική, εποχή δαιδαλώδης όσον αφορά τα ιστορικά γεγονότα καθώς και τις κοινωνικές, οικονομικές και ευρύτερα πολιτισμικές πτυχές που την ορίζουν, αλλά και, μέχρι πρόσφατα, μάλλον \"υποτιμημένη\" στο επίπεδο της ιστορικής μελέτης και έρευνας σε σύγκριση με την κλασική περίοδο της ελληνικής Αρχαιότητας.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\"Ο ελληνικός κόσμος μετά τον Αλέξανδρο, 323-30 π.Χ.\" του Γκρέιαμ Σίπλυ αποτελεί μείζονα συμβολή στη μελέτη της ελληνιστικής περιόδου, προάγοντας τη συνθετική θεώρηση της εποχής από το θάνατο του Αλέξανδρου ως το Άκτιο με κατευθυντήρια αρχή ότι τα ιστορικά γεγονότα, η κοινωνία και η κουλτούρα συγκροτούν ένα ενιαίο όλο. Η κατανομή της μελέτης σε δέκα μεγάλα κεφάλαια, όπου παρουσιάζονται συνθετικά δυναστείες, γεωγραφικές περιοχές και θέματα, και τα οποία συνοδεύονται από πλούσιο εικονογραφικό υλικό, χάρτες, πίνακες και διαγράμματα, βοηθά τον αναγνώστη να διατηρεί τον προσανατολισμό του στον ελληνιστικό λαβύρινθο. Χαρακτηριστικά του έργου είναι η κριτική προσέγγιση παλαιότερων γενικεύσεων για την ελληνιστική περίοδο, η εκτεταμένη χρήση των πρωτογενών γραπτών πηγών, αλλά και η αξιοποίηση των πιο πρόσφατων δεδομένων της ιστορικής και αρχαιολογικής έρευνας, ιδιαίτερα στον ελλαδικό χώρο. Η εξαντλητική βιβλιογραφική τεκμηρίωση και η κριτική παρουσίαση των πηγών και των μελετών για την ελληνιστική περίοδο συμπληρώνουν τη μεγάλη αυτή επισκόπηση της εποχής, η οποία, σύμφωνα με τον συγγραφέα, \"δίκαια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ελληνικωτάτη από όλες τις προβυζαντινές φάσεις της ελληνικής ιστορίας\". ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b179933.jpg","isbn":"978-960-250-498-7","isbn13":"978-960-250-498-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":186,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"55.0","price_updated_at":"2012-05-31","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Greek World after Alexander, 323-30 BC","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":179933,"url":"https://bibliography.gr/books/o-ellhnikos-kosmos-meta-ton-aleksandro-32330-px-e8a5dd68-0782-4cfd-873a-d91ae30a6e9a.json"},{"id":243135,"title":"Κάρολος Δίκενς","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b245036.jpg","isbn":"978-960-250-555-7","isbn13":"978-960-250-555-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":41,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":245036,"url":"https://bibliography.gr/books/karolos-dikens.json"},{"id":183968,"title":"Διδύμου κληρικού ελαχίστου προφήτου της Υπερκαλύψεως βιβλίον μοναδικόν","subtitle":null,"description":"Ο Ούγος Φόσκολος (Ζάκυνθος 1778 - Λονδίνο 1827) ήταν ένας συγγραφέας, οι ιδεολογικές αρχές και η δράση του οποίου είχαν προκαλέσει ζωηρές αντιπαραθέσεις και μεγάλες έχθρες. Στα χρόνια ανάμεσα στο 1807 και το 1811 ο Φόσκολος είχε συγκρουστεί σκληρά με μια ομάδα αργυρώνητων και αυλοκολάκων λογίων του ναπολεόντειου Μιλάνου. Η σύγκρουση αυτή υπερέβαινε τις προσωπικές αντιζηλίες και αναδείκνυε τις διαφορετικές οπτικές για ζητήματα πολύ κρίσιμα: για τη φιλολογία, την ποίηση και την σχέση της πολιτικής με το πνεύμα. Η \"Υπερκάλυψις\" άρχισε να γράφεται το 1810, αντιγράφτηκε σ' ένα από τα στάδια της επεξεργασίας της με το χέρι του Ανδρέα Κάλβου και τυπώθηκε ψευδωνύμως στη Ζυρίχη το 1816. Όπως σημειώνει ο ίδιος ο Φόσκολος, \"είναι σάτιρα εναντίον των λογίων της Ιταλίας οι οποίοι, με το να καπηλεύονται τη μάθηση και την αλήθεια, αφανίζουν τη φιλολογία αυτού του έθνους και υποθάλπουν τη φιλοδοξία και τα σφάλματα του Ναπολέοντα. Σ' αυτήν σκιαγραφούνται τα ήθη των τέτοιων λογίων και τα αισχρά πάθη και ο προσωπικός χαρακτήρας μερικών, με την πρόθεση να γίνει κατανοητό ότι οι συμφορές της ταραγμένης πολιτικής κατάστασης στην Ευρώπη και της δουλείας της Ιταλίας γεννήθηκαν από τα ψεύδη των ανθρώπων των γραμμάτων, που διαδίδονται για πρόσκαιρη ωφέλεια των Κυβερνητών\". Φορώντας το λογοτεχνικό προσωπείο του Δίδυμου κληρικού, την ώρα της πτώσης του Ναπολέοντα, την πιο κρίσιμη στιγμή του ιταλικού εθνικού ζητήματος, ο Φόσκολος υψώνει λόγο καταγγελτικό ενάντια στους ανθρώπους του πνεύματος που εμπορεύονται τη γνώση, που θυμιατίζουν τον νικητή, που υποτάσσονται στην εξουσία. Το αίτημα της πνευματικής ελευθερίας που αναδύεται μέσα από τον λόγο του Φόσκολου-Δίδυμου κληρικού κάνει την \"Υπερκάλυψη\" ένα από τα πιο εμβληματικά κείμενα της ευρωπαϊκής φιλολογίας κατά τη διαδικασία μετάβασης από τον τύπο του παραδοσιακού λογίου σε εκείνον του διανοουμένου. Στο προλογικό του σημείωμα ο Δημήτρης Αρβανιτάκης συνοψίζει τη θέση του Φόσκολου ως εξής: \"το χρέος του ανθρώπου των γραμμάτων είναι όχι ο τυφλός εγκωμιασμός της εξουσίας ή η κολακεία του ηγεμόνα, όχι η διεκδίκηση του πλούτου και της ατομικής δόξας, αλλά η έκφραση της αυθεντικής ανάγκης του ίδιου και ο μεσολαβητικός του ρόλος μεταξύ εξουσίας και κοινωνίας, με βαθύτερο στόχο την ανύψωση της ίδιας της κοινωνίας. Λοιπόν: ο ζωτικός χώρος της λογιοσύνης πρέπει να είναι όχι τα κλειστά τείχη της Αυλής, αλλά ο ευρύς ορίζοντας της κοινωνίας. Μέσα δε στις ορισμένες συνθήκες -εννοώ την κορύφωση του εθνικού πυρετού-, το μάθημα του Φόσκολου ήταν ακόμα πιο σαφές: χρέος των λογίων είναι να αναδειχτεί το πρόσωπο, η ιστορία, ο πλούτος της Ιταλίας, να μαθητέψουν οι σύγχρονοι κοντά στους μεγάλους του ιταλικού παρελθόντος. Να δουν το έργο τους δηλαδή μέσα στον ορίζοντα του νέου: μέσα στον ορίζοντα του ιταλικού έθνους\". Η \"Υπερκάλυψις\" υπερβαίνει τα όρια ενός λίβελου και ανάγεται σε έργο τέχνης αλλά και σε μαρτυρία ενός ορισμένου σταδίου ανάπτυξης της ιταλικής λογιοσύνης και της ιταλικής ιστορίας. Κείμενο ερμητικό και αλληγορικό, γραμμένο σε ύφος βιβλικό, ταξιδεύει μέσα στο μεγάλο ποτάμι της \"οραματικής\" λογοτεχνίας. Για τον Έλληνα αναγνώστη μπορεί επιπλέον να αποτελέσει ένα κλειδί για μια νέα, εμπλουτισμένη ανάγνωση της \"Γυναίκας της Ζάκυθος\", καθώς τον φέρνει σε επαφή με έναν λογοτεχνικό τόπο στον οποίον ανήκει η \"Υπερκάλυψη\" και από τον οποίον αναμφίβολα κατάγεται το επίσης ερμητικό σολωμικό κείμενο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187102.jpg","isbn":"978-960-250-542-7","isbn13":"978-960-250-542-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":343,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"28.0","price_updated_at":"2013-03-21","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"ιταλικά","original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":187102,"url":"https://bibliography.gr/books/didymou-klhrikou-elaxistou-profhtou-ths-yperkalypsews-biblion-monadikon.json"},{"id":180481,"title":"Τα γρανάζια του χρόνου","subtitle":"Τα ρολόγια και η δημιουργία του σύχρονου κόσμου","description":"Στα \"Γρανάζια του χρόνου\" επιχειρείται μια πρώτη απόπειρα να καταγραφεί η γενική ιστορία της μέτρησης του χρόνου και η (θετική ή αρνητική) συμβολή της σε ό,τι αποκαλούμε σύγχρονο πολιτισμό. Κατά τον Λάντες, η εφεύρεση του μηχανικού ρολογιού στη μεσαιωνική Ευρώπη ήταν μία από τις σημαντικότερες εφευρέσεις στην ιστορία της ανθρωπότητας -όχι στην ίδια κατηγορία με τη φωτιά και τον τροχό, αλλά συγκρίσιμη με την τυπογραφία, όσον αφορά τις επαναστατικές επιπτώσεις που είχε στις πολιτισμικές αξίες, τις τεχνολογικές αλλαγές, την οργάνωση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, αλλά και τη διαμόρφωση της ανθρώπινης προσωπικότητας.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΤο βιβλίο διαιρείται σε τρία μέρη. Το πρώτο μέρος θέτει το ερώτημα πώς και γιατί μια τόσο γόνιμη εφεύρεση εμφανίστηκε στην Ευρώπη και παρέμεινε ευρωπαϊκό μονοπώλιο για περίπου πεντακόσια χρόνια. Πρόκειται δηλαδή για μελέτη σε επίπεδο πολιτισμικής ιστορίας, για τις συγκριτικές αξίες και τις επιπτώσεις τους στην κοινωνική δράση. Το δεύτερο μέρος είναι μια μελέτη της ιστορίας της επιστήμης και της τεχνικής. Δείχνει πώς φτάσαμε από τους στοιχειώδεις μηχανισμούς που μετρούσαν τον χρόνο κατά προσέγγιση σε όργανα υψηλής ακρίβειας και παρουσιάζει την ιστορία της βελτίωσης του ρολογιού ως οργάνου. Το τρίτο μέρος -το εκτενέστερο- ασχολείται με τους ανθρώπους που έφτιαξαν φορητά ή σταθερά ρολόγια, καθώς και με τον τρόπο που τα έφτιαξαν. Πρόκειται για μια μελέτη οικονομικής ιστορίας, το ιστορικό της εξέλιξης των τεχνικών κατασκευής και των μεθόδων παραγωγής. Όπως σημειώνει ο συγγραφέας, η έρευνα τον οδήγησε σε \"απρόσμενες ατραπούς και κατευθύνσεις: σε θέματα όπως η θρησκεία και η λαογραφία, τα μαθηματικά και η μηχανική, η αστρονομία και η ναυσιπλοΐα, αλλά και σε πολύ διαφορετικούς τόπους, όπως στην αυλή του Μεγάλου Χάνου και του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στα αστεροσκοπεία της αναγεννησιακής Ευρώπης πριν από την ανακάλυψη των τηλεσκοπίων, στους κύκλους των λογίων του Παλαιού Καθεστώτος, στη φονική ρότα των γαλιονιών της Μανίλας, στις εκκωφαντικά σιωπηλές διαμάχες περί χρονομέτρησης στα παρατηρητήρια του Κιού, της Γενεύης και του Νεσατέλ, από τα ασφυκτικά γεμάτα και ακατάστατα εργαστήρια των cabinotiers της Γενεύης και το κατάστημα ενός τεχνίτη στο ορεινό Νεσατέλ μέχρι τα κτίρια των εργοστασίων με τα αμέτρητα παράθυρα στο Ουώλθαμ της Μασσαχουσέττης και στο Έλτζιν του Ιλλινόι, και τις άθλιες φάμπρικες κατασκευής ρολογιών της Νοτιοανατολικής Ασίας\". ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b183606.jpg","isbn":"978-960-250-544-1","isbn13":"978-960-250-544-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":662,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2012-10-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Revolution in Time: Clocks and the Making of the Modern World","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":183606,"url":"https://bibliography.gr/books/ta-granazia-tou-xronou.json"},{"id":183971,"title":"Αμύντας του Τάσσου","subtitle":null,"description":"Το 1745 τυπώνεται στη Βενετία ανωνύμως μια παράφραση της ποιμενικής κωμωδίας του Τορκουάτο Τάσσο Aminta. Δημιουργός της ήταν ο διαπρεπής Κυθήριος ιατροφιλόσοφος Γεώργιος Μόρμορης (1720-1790). Ο Γ. Μόρμορης είχε από νέος έφεση στα γράμματα. Ολοκλήρωσε κανονικά τις σπουδές του ως ιατροφιλόσοφος στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβας και πήρε τα δύο διδακτορικά διπλώματα. Παράλληλα έδειξε ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία, και ιδιαίτερα για το θέατρο. Επιλέγει ως πρώτη του λογοτεχνική προσπάθεια τη μετάφραση -ή μάλλον την ελεύθερη ανάπλαση- ενός κορυφαίου θεατρικού έργου της όψιμης ιταλικής Αναγέννησης, του Aminta του Τάσσο. Είχε επίσης την πρόθεση να συνεχίσει τις μεταφραστικές του προσπάθειες για να κάνει γνωστά στην Ελλάδα και άλλα αριστουργήματα του ευρωπαϊκού πνεύματος, αλλά οι περιστάσεις του βίου του δεν του επέτρεψαν να πραγματοποιήσει αυτό το φιλόδοξο σχέδιό του. Ο \"Αμύντας\" του Γεωργίου Μόρμορη είναι ένα κείμενο με αξιόλογες ποιητικές αρετές και με γλωσσικά, λαογραφικά και ιστορικά στοιχεία που μας προσφέρουν πολύ ενδιαφέρουσες νύξεις για την εξέλιξη της νεοελληνικής δραματουργίας και του κοινωνικού βίου στα Επτάνησα του 18ου αιώνα. Είναι επίσης ένα κείμενο που ακτινοβολεί μια παράξενη γοητεία· τη γοητεία του νεαρού ερασιτέχνη λογοτέχνη, που παλεύει να οικοδομήσει έναν νεανικό ποιητικό κόσμο αδέξια, αλλά με ειλικρίνεια και τόλμη. Το έργο του Μόρμορη κατέχει σημαντική θέση στην ιστορία της νεοελληνικής δραματουργίας κατά τον 18ο αιώνα, και ιδιαίτερα στην πορεία της κρητοεπτανησιακής θεατρικής παράδοσης. Ο δημιουργός του συμπληρώνει ένα σύνολο δραματογράφων και μεταφραστών (Πέτρος Κατσαΐτης, Σαβόγιας Ρούσμελης, Δημήτριος Γουζέλης, Άγγελος Σουμμάκης, Ιωάννης Καντούνης, Γεώργιος Ζαμπέλης κ.α.) που αντιμετωπίζουν με μεγάλη ελευθερία τα πρότυπά τους. Ο Μόρμορης είναι ένας υπολογίσιμος \"κρίκος\" στη σύνθεση της παλαιότερης ιστορίας του θεάτρου μας και -κατ' επέκτασιν- του πνευματικού μας βίου. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187105.jpg","isbn":"978-960-250-486-4","isbn13":"978-960-250-486-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":231,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2013-03-21","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":187105,"url":"https://bibliography.gr/books/amyntas-tou-tassou.json"},{"id":182254,"title":"Η τέχνη της μνήμης","subtitle":null,"description":"Το θέμα αυτού του βιβλίου είναι η τέχνη της μνήμης και η θέση που αυτή κατείχε στα μεγάλα νευραλγικά κέντρα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Λίγοι γνωρίζουν ότι οι Έλληνες, που εφηύραν πολλές τέχνες, εφηύραν και μια τέχνη της μνήμης, η οποία πέρασε, όπως και οι υπόλοιπες τέχνες τους, στη Ρώμη, και από εκεί στην ευρωπαϊκή παράδοση. Η τέχνη αυτή έχει αντικείμενο την απομνημόνευση και χρησιμοποιεί μια τεχνική αποτύπωσης \"θέσεων\" και \"εικόνων\" στη μνήμη. Συνήθως αποκαλείται \"μνημοτεχνική\", και στη νεότερη εποχή θεωρείται μάλλον επουσιώδης κλάδος της ανθρώπινης δραστηριότητας. Αλλά σε όλες τις εποχές πριν από την εφεύρεση της τυπογραφίας η ασκημένη μνήμη είχε ζωτική σημασία· και η διαχείριση των εικόνων στη μνήμη θα πρέπει να δραστηριοποιούσε μέχρις ενός βαθμού όλες τις ψυχικές λειτουργίες. Επιπλέον, μια τέχνη που χρησιμοποιεί την αρχιτεκτονική της εποχής της για να επιλέξει τις μνημονικές της θέσεις και τις σύγχρονές της αναπαραστατικές τέχνες για τις εικόνες της θα έχει κι αυτή τις περιόδους της, κλασική, γοτθική και αναγεννησιακή. Μολονότι η μνημοτεχνική πλευρά της τέχνης της μνήμης είναι πάντα παρούσα, και στην αρχαιότητα και μετέπειτα, και αποτελεί την πραγματική βάση για τη μελέτη της, η εξέτασή της πρέπει να περιλάβει κάτι περισσότερο από την ιστορία των τεχνικών της. Η Μνημοσύνη, είπαν οι Έλληνες, είναι η μητέρα των Μουσών· και η ιστορία της άσκησης αυτής της θεμελιώδους όσο και απροσδιόριστης ανθρώπινης λειτουργίας θα μας ρίξει σε βαθιά νερά. Στην αρχαιότητα διατυπώνονται οι γενικές αρχές των κανόνων της τεχνητής μνήμης. Στον Μεσαίωνα η θέση της τέχνης της μνήμης ήταν κεντρική, η θεωρία της διατυπώθηκε από τους Σχολαστικούς και η πρακτική της είχε σχέση με τη μεσαιωνική εικονοποιία στην τέχνη και στην αρχιτεκτονική και με μεγάλα λογοτεχνικά μνημεία, όπως η Θεία Κωμωδία του Δάντη. Κατά την Αναγέννηση η σημασία της υποχώρησε στην καθαρά ουμανιστική παράδοση, αλλά απέκτησε τεράστιες διαστάσεις στην ερμητική παράδοση. Στον 17ο αιώνα η τέχνη της μνήμης υπέστη άλλη μία μεταμόρφωση, από μέθοδος απομνημόνευσης της εγκυκλοπαίδειας της γνώσης, απεικόνισης του κόσμου στη μνήμη, έγινε βοήθημα διερεύνησης της εγκυκλοπαίδειας και του κόσμου με στόχο την ανακάλυψη νέας γνώσης. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b185383.jpg","isbn":"978-960-250-552-6","isbn13":"978-960-250-552-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":578,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Art of Memory","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":185383,"url":"https://bibliography.gr/books/h-texnh-ths-mnhmhs-763ac76e-f7db-4fcf-a106-6f520cce44c5.json"},{"id":183977,"title":"Άλκηστη","subtitle":null,"description":"[set δύο τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ \"Άλκηστη\" είναι το δράμα του θανάτου και της αναβίωσης της ενάρετης βασίλισσας που δέχθηκε να θυσιάσει τη ζωή της για να υποκαταστήσει στον Άδη τον μελλοθάνατο σύζυγό της, τον Άδμητο. Τα δύο αυτά καίρια γεγονότα καθορίζουν αποφασιστικά και τη δομή του έργου, που έχει δίπτυχη μορφή: Στο πρώτο και εκτενέστερο μέρος παριστάνεται ο θάνατος της νεαρής ηρωίδας και ο θρήνος γι' αυτόν, ενώ το δεύτερο και συντομότερο μέρος περιλαμβάνει τη συνειδητοποίηση εκ μέρους του Αδμήτου των οδυνηρών συνεπειών εξαιτίας του θανάτου της βασίλισσας και την ακύρωσή τους με τη θαυμαστή παρέμβαση του Ηρακλή, η οποία μετατρέπει την άφατη θλίψη σε αδόκητη χαρά. Το κέντρο του δράματος κατέχει ο πολυσυζητημένος αγώνας λόγων ανάμεσα στον Άδμητο και τον πατέρα του, τον Φέρητα, επεισόδιο που μεταθέτει στο παρόν μια αντιπαράθεση που χρονικά ανήκει στην περίοδο πριν από τον θάνατο της Άλκηστης, ενώ τώρα διεξάγεται μπροστά στο άψυχο σώμα της, και έτσι η σκηνή φορτίζεται συναισθηματικά ακόμη πιο έντονα. Ενώ στην τραγωδία, όπως και στην καθημερινή ζωή, ο θάνατος είναι τελεσίδικα αμετάκλητος, στην \"Άλκηστη\" η ηρωίδα επανέρχεται στη ζωή. Η αναβίωσή της πραγματοποιείται σύμφωνα με την ουτοπική σκέψη του Χορού σε ένα άλλο έργο του Ευριπίδη, τον Ηρακλή, ότι διακριτικό γνώρισμα των ενάρετων ανθρώπων θα έπρεπε να είναι η δυνατότητα να ζήσουν μια δεύτερη ζωή. Στην εισαγωγή του ο Δανιήλ Ι. Ιακώβ, καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ερευνά το προλογοτεχνικό και παραμυθικό υλικό με το οποίο συνδέεται το έργο, τις πεζές αρχαιοελληνικές εκδοχές του μύθου, καθώς και την παρουσία της \"Άλκηστης\" στην αρχαιοελληνική ποίηση, στη λατινική λογοτεχνία και στα νεότερα χρόνια. Προτείνει επίσης μιαν ανάγνωση της Άλκηστης που προσφέρει στον αναγνώστη τα αναγκαία ερμηνευτικά κλειδιά για την ορθή κατανόηση του δράματος. Στα επισυναπτόμενα παραρτήματα σχολιάζει μοτίβα, κοινούς τόπους, ρητορικά σχήματα, παράλληλα χωρία, σπάνιες, ιδιωματικές ή ποιητικές συντάξεις και παρέχει πολύτιμες πραγματολογικές και μυθολογικές πληροφορίες. Σημαντικό στοιχείο της έκδοσης αποτελούν τα αναλυτικά ευρετήρια (Γενικό, Λέξεων και Αρχαίων χωρίων), όπως τα συνέταξε ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Α. Χριστοδούλου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187111.jpg","isbn":"978-960-250-512-0","isbn13":"978-960-250-512-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":387,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2013-03-21","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":187111,"url":"https://bibliography.gr/books/alkhsth-f7ab9463-4b7e-46a4-890a-0b63470b2f6b.json"},{"id":176811,"title":"Ο ελληνικός κόσμος μετά τον Αλέξανδρο, 323-30 π.Χ.","subtitle":null,"description":"[set 2 τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ζητούμενο για μια ιστορική μελέτη που φιλοδοξεί να επισκοπήσει μια ιστορική περίοδο στο σύνολό της είναι αφενός η περιεκτικότητά της, ο βαθμός σύνθεσης τον οποίο επιτυγχάνει, και αφετέρου το κατά πόσο προάγει την ιστορική έρευνα και μελέτη αναδεικνύοντας νέα στοιχεία και νέες πτυχές του υπό εξέταση αντικειμένου. Το εγχείρημα γίνεται ακόμη δυσκολότερο όταν η υπό εξέταση περίοδος είναι η ελληνιστική, εποχή δαιδαλώδης όσον αφορά τα ιστορικά γεγονότα καθώς και τις κοινωνικές, οικονομικές και ευρύτερα πολιτισμικές πτυχές που την ορίζουν, αλλά και, μέχρι πρόσφατα, μάλλον \"υποτιμημένη\" στο επίπεδο της ιστορικής μελέτης και έρευνας σε σύγκριση με την κλασική περίοδο της ελληνικής Αρχαιότητας.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\"Ο ελληνικός κόσμος μετά τον Αλέξανδρο, 323-30 π.Χ.\" του Γκρέιαμ Σίπλυ αποτελεί μείζονα συμβολή στη μελέτη της ελληνιστικής περιόδου, προάγοντας τη συνθετική θεώρηση της εποχής από το θάνατο του Αλέξανδρου ως το Άκτιο με κατευθυντήρια αρχή ότι τα ιστορικά γεγονότα, η κοινωνία και η κουλτούρα συγκροτούν ένα ενιαίο όλο. Η κατανομή της μελέτης σε δέκα μεγάλα κεφάλαια, όπου παρουσιάζονται συνθετικά δυναστείες, γεωγραφικές περιοχές και θέματα, και τα οποία συνοδεύονται από πλούσιο εικονογραφικό υλικό, χάρτες, πίνακες και διαγράμματα, βοηθά τον αναγνώστη να διατηρεί τον προσανατολισμό του στον ελληνιστικό λαβύρινθο. Χαρακτηριστικά του έργου είναι η κριτική προσέγγιση παλαιότερων γενικεύσεων για την ελληνιστική περίοδο, η εκτεταμένη χρήση των πρωτογενών γραπτών πηγών, αλλά και η αξιοποίηση των πιο πρόσφατων δεδομένων της ιστορικής και αρχαιολογικής έρευνας, ιδιαίτερα στον ελλαδικό χώρο. Η εξαντλητική βιβλιογραφική τεκμηρίωση και η κριτική παρουσίαση των πηγών και των μελετών για την ελληνιστική περίοδο συμπληρώνουν τη μεγάλη αυτή επισκόπηση της εποχής, η οποία, σύμφωνα με τον συγγραφέα, \"δίκαια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ελληνικωτάτη από όλες τις προβυζαντινές φάσεις της ελληνικής ιστορίας\". ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b179932.jpg","isbn":"978-960-250-497-0","isbn13":"978-960-250-497-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":620,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"55.0","price_updated_at":"2012-05-31","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Greek World after Alexander, 323-30 BC","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":179932,"url":"https://bibliography.gr/books/o-ellhnikos-kosmos-meta-ton-aleksandro-32330-px-0e6593eb-d267-42f4-9f62-26fc565866ae.json"},{"id":176808,"title":"Ο ελληνικός κόσμος μετά τον Αλέξανδρο, 323-30 π.Χ.","subtitle":null,"description":"[set δύο τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ζητούμενο για μια ιστορική μελέτη που φιλοδοξεί να επισκοπήσει μια ιστορική περίοδο στο σύνολό της είναι αφενός η περιεκτικότητά της, ο βαθμός σύνθεσης τον οποίο επιτυγχάνει, και αφετέρου το κατά πόσο προάγει την ιστορική έρευνα και μελέτη αναδεικνύοντας νέα στοιχεία και νέες πτυχές του υπό εξέταση αντικειμένου. Το εγχείρημα γίνεται ακόμη δυσκολότερο όταν η υπό εξέταση περίοδος είναι η ελληνιστική, εποχή δαιδαλώδης όσον αφορά τα ιστορικά γεγονότα καθώς και τις κοινωνικές, οικονομικές και ευρύτερα πολιτισμικές πτυχές που την ορίζουν, αλλά και, μέχρι πρόσφατα, μάλλον \"υποτιμημένη\" στο επίπεδο της ιστορικής μελέτης και έρευνας σε σύγκριση με την κλασική περίοδο της ελληνικής Αρχαιότητας.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\"Ο ελληνικός κόσμος μετά τον Αλέξανδρο, 323-30 π.Χ.\" του Γκρέιαμ Σίπλυ αποτελεί μείζονα συμβολή στη μελέτη της ελληνιστικής περιόδου, προάγοντας τη συνθετική θεώρηση της εποχής από το θάνατο του Αλέξανδρου ως το Άκτιο με κατευθυντήρια αρχή ότι τα ιστορικά γεγονότα, η κοινωνία και η κουλτούρα συγκροτούν ένα ενιαίο όλο. Η κατανομή της μελέτης σε δέκα μεγάλα κεφάλαια, όπου παρουσιάζονται συνθετικά δυναστείες, γεωγραφικές περιοχές και θέματα, και τα οποία συνοδεύονται από πλούσιο εικονογραφικό υλικό, χάρτες, πίνακες και διαγράμματα, βοηθά τον αναγνώστη να διατηρεί τον προσανατολισμό του στον ελληνιστικό λαβύρινθο. Χαρακτηριστικά του έργου είναι η κριτική προσέγγιση παλαιότερων γενικεύσεων για την ελληνιστική περίοδο, η εκτεταμένη χρήση των πρωτογενών γραπτών πηγών, αλλά και η αξιοποίηση των πιο πρόσφατων δεδομένων της ιστορικής και αρχαιολογικής έρευνας, ιδιαίτερα στον ελλαδικό χώρο. Η εξαντλητική βιβλιογραφική τεκμηρίωση και η κριτική παρουσίαση των πηγών και των μελετών για την ελληνιστική περίοδο συμπληρώνουν τη μεγάλη αυτή επισκόπηση της εποχής, η οποία, σύμφωνα με τον συγγραφέα, \"δίκαια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ελληνικωτάτη από όλες τις προβυζαντινές φάσεις της ελληνικής ιστορίας\". ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b179929.jpg","isbn":"978-960-250-494-9","isbn13":"978-960-250-494-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":620,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2012-05-31","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Greek World after Alexander, 323-30 BC","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":179929,"url":"https://bibliography.gr/books/o-ellhnikos-kosmos-meta-ton-aleksandro-32330-px.json"},{"id":180476,"title":"Δημήτριος Γ. Καμπούρογλου","subtitle":"Η ζωή και το έργο του","description":"\"Ασφαλώς του άρεσαν οι επιτυχίες· αυτή είναι η ορθολογική, φυσιολογική στάση του πνευματικού ανθρώπου και δημιουργού που ζητάει, και πρέπει να ζητάει, ανταπόκριση. Αλλιώς ο δημιουργός θ' απευθυνόταν στο υπερπέραν και δεν θα ήταν εκ του κόσμου τούτου. Είδαμε τις χαρές του στις επιτυχίες. Ήσαν νόμιμες και συμπαθέστατες, και με τον ίδιο τρόπο αντιδρούσε νέος, ώριμος ή πρεσβύτης. Στις κακοτοπιές δεν μάζευε μέσα του κακίες, μνησικακίες, οργή ή φθόνο για τους άλλους. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν έγινε ακαδημαϊκός συναντήθηκε κάπου με πρόσωπο που είχε συνεργήσει στο διωγμό του απ' τη Βιβλιοθήκη. Εκείνος τον πλησίασε να του δώσει εξηγήσεις. Ο Καμπούρογλου, με τη συνηθισμένη από πάντα καταδεξιά και προσήνειά του, του είπε ήρεμα: \"Μάτια μου, εκάνατε ό,τι μπορούσατε για να κατέβω τις σκάλες της Βιβλιοθήκης και ν' ανέβω τις σκάλες της Ακαδημίας. Ακόμη ένα τέτοιο κι έγινα Πρόεδρος της Δημοκρατίας\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e...Συνεντεύξεις έδινε πρόθυμα, πάντα με το χαμόγελο, του άρεσαν γιατί με τις απρόοπτες ερωτήσεις των δημοσιογράφων δοκίμαζε απρόοπτες εκπλήξεις. Δεν έπαψε ποτέ να είναι απλός και αγνός σαν παιδί, πονόψυχος. Δεν ένιωσε φθόνο ποτέ του και δεν έχασε ποτέ την αισιοδοξία του. Πίστευε στους νέους και τους αγαπούσε... Τον ρώτησε άλλος δημοσιογράφος αν αγαπάει τους νέους και απάντησε καταφατικά, εξηγώντας ότι οι γέροι είναι οπισθοδρομικοί. Άμα δει γέρους, του φαίνεται πως θα του 'ρθει ημιπληγία. Χαιρόταν μάλιστα να βλέπει τους νέους να εργάζονται, κάτι που γι' αυτόν ήταν άρτος ζωής, η καθημερινή δουλειά με το σύνθημα nulla dies sine linea\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το κεφάλαιο Ις΄, \"Ο άνθρωπος και τ' ανθρώπινα\")","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b183601.jpg","isbn":"978-960-250-540-3","isbn13":"978-960-250-540-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":1029,"name":"Νεοελληνική Προσωπογραφία","books_count":17,"tsearch_vector":"'neoellhnikh' 'neoellhniki' 'neoellinikh' 'prosopografia' 'prosvpografia' 'proswpografia'","created_at":"2017-04-13T00:58:09.944+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:58:09.944+03:00"},"pages":259,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2012-10-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":183601,"url":"https://bibliography.gr/books/dhmhtrios-g-kampouroglou.json"},{"id":180483,"title":"Τα γρανάζια του χρόνου","subtitle":"Τα ρολόγια και η δημιουργία του σύχρονου κόσμου","description":"Στα \"Γρανάζια του χρόνου\" επιχειρείται μια πρώτη απόπειρα να καταγραφεί η γενική ιστορία της μέτρησης του χρόνου και η (θετική ή αρνητική) συμβολή της σε ό,τι αποκαλούμε σύγχρονο πολιτισμό. Κατά τον Λάντες, η εφεύρεση του μηχανικού ρολογιού στη μεσαιωνική Ευρώπη ήταν μία από τις σημαντικότερες εφευρέσεις στην ιστορία της ανθρωπότητας - όχι στην ίδια κατηγορία με τη φωτιά και τον τροχό, αλλά συγκρίσιμη με την τυπογραφία, όσον αφορά τις επαναστατικές επιπτώσεις που είχε στις πολιτισμικές αξίες, τις τεχνολογικές αλλαγές, την οργάνωση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, αλλά και τη διαμόρφωση της ανθρώπινης προσωπικότητας.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΤο βιβλίο διαιρείται σε τρία μέρη. Το πρώτο μέρος θέτει το ερώτημα πώς και γιατί μια τόσο γόνιμη εφεύρεση εμφανίστηκε στην Ευρώπη και παρέμεινε ευρωπαϊκό μονοπώλιο για περίπου πεντακόσια χρόνια. Πρόκειται δηλαδή για μελέτη σε επίπεδο πολιτισμικής ιστορίας, για τις συγκριτικές αξίες και τις επιπτώσεις τους στην κοινωνική δράση. Το δεύτερο μέρος είναι μια μελέτη της ιστορίας της επιστήμης και της τεχνικής. Δείχνει πώς φτάσαμε από τους στοιχειώδεις μηχανισμούς που μετρούσαν τον χρόνο κατά προσέγγιση σε όργανα υψηλής ακρίβειας και παρουσιάζει την ιστορία της βελτίωσης του ρολογιού ως οργάνου. Το τρίτο μέρος -το εκτενέστερο- ασχολείται με τους ανθρώπους που έφτιαξαν φορητά ή σταθερά ρολόγια, καθώς και με τον τρόπο που τα έφτιαξαν. Πρόκειται για μια μελέτη οικονομικής ιστορίας, το ιστορικό της εξέλιξης των τεχνικών κατασκευής και των μεθόδων παραγωγής. Όπως σημειώνει ο συγγραφέας, η έρευνα τον οδήγησε σε \"απρόσμενες ατραπούς και κατευθύνσεις: σε θέματα όπως η θρησκεία και η λαογραφία, τα μαθηματικά και η μηχανική, η αστρονομία και η ναυσιπλοΐα, αλλά και σε πολύ διαφορετικούς τόπους, όπως στην αυλή του Μεγάλου Χάνου και του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στα αστεροσκοπεία της αναγεννησιακής Ευρώπης πριν από την ανακάλυψη των τηλεσκοπίων, στους κύκλους των λογίων του Παλαιού Καθεστώτος, στη φονική ρότα των γαλιονιών της Μανίλας, στις εκκωφαντικά σιωπηλές διαμάχες περί χρονομέτρησης στα παρατηρητήρια του Κιού, της Γενεύης και του Νεσατέλ, από τα ασφυκτικά γεμάτα και ακατάστατα εργαστήρια των cabinotiers της Γενεύης και το κατάστημα ενός τεχνίτη στο ορεινό Νεσατέλ μέχρι τα κτίρια των εργοστασίων με τα αμέτρητα παράθυρα στο Ουώλθαμ της Μασσαχουσέττης και στο Έλτζιν του Ιλλινόι, και τις άθλιες φάμπρικες κατασκευής ρολογιών της Νοτιοανατολικής Ασίας\". ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b183608.jpg","isbn":"978-960-250-545-8","isbn13":"978-960-250-545-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":662,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"45.0","price_updated_at":"2012-10-24","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Revolution in Time: Clocks and the Making of the Modern World","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":183608,"url":"https://bibliography.gr/books/ta-granazia-tou-xronou-22226448-475e-4956-9ae1-f0a3115302ac.json"},{"id":183972,"title":"Άλκηστη","subtitle":null,"description":"[set δύο τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ \"Άλκηστη\" είναι το δράμα του θανάτου και της αναβίωσης της ενάρετης βασίλισσας που δέχθηκε να θυσιάσει τη ζωή της για να υποκαταστήσει στον Άδη τον μελλοθάνατο σύζυγό της, τον Άδμητο. Τα δύο αυτά καίρια γεγονότα καθορίζουν αποφασιστικά και τη δομή του έργου, που έχει δίπτυχη μορφή: Στο πρώτο και εκτενέστερο μέρος παριστάνεται ο θάνατος της νεαρής ηρωίδας και ο θρήνος γι’ αυτόν, ενώ το δεύτερο και συντομότερο μέρος περιλαμβάνει τη συνειδητοποίηση εκ μέρους του Αδμήτου των οδυνηρών συνεπειών εξαιτίας του θανάτου της βασίλισσας και την ακύρωσή τους με τη θαυμαστή παρέμβαση του Ηρακλή, η οποία μετατρέπει την άφατη θλίψη σε αδόκητη χαρά. Το κέντρο του δράματος κατέχει ο πολυσυζητημένος αγώνας λόγων ανάμεσα στον Άδμητο και τον πατέρα του, τον Φέρητα, επεισόδιο που μεταθέτει στο παρόν μια αντιπαράθεση που χρονικά ανήκει στην περίοδο πριν από τον θάνατο της Άλκηστης, ενώ τώρα διεξάγεται μπροστά στο άψυχο σώμα της, και έτσι η σκηνή φορτίζεται συναισθηματικά ακόμη πιο έντονα. Ενώ στην τραγωδία, όπως και στην καθημερινή ζωή, ο θάνατος είναι τελεσίδικα αμετάκλητος, στην \"Άλκηστη\" η ηρωίδα επανέρχεται στη ζωή. Η αναβίωσή της πραγματοποιείται σύμφωνα με την ουτοπική σκέψη του Χορού σε ένα άλλο έργο του Ευριπίδη, τον Ηρακλή, ότι διακριτικό γνώρισμα των ενάρετων ανθρώπων θα έπρεπε να είναι η δυνατότητα να ζήσουν μια δεύτερη ζωή. Στην εισαγωγή του ο Δανιήλ Ι. Ιακώβ, καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ερευνά το προλογοτεχνικό και παραμυθικό υλικό με το οποίο συνδέεται το έργο, τις πεζές αρχαιοελληνικές εκδοχές του μύθου, καθώς και την παρουσία της Άλκηστης στην αρχαιοελληνική ποίηση, στη λατινική λογοτεχνία και στα νεότερα χρόνια. Προτείνει επίσης μιαν ανάγνωση της Άλκηστης που προσφέρει στον αναγνώστη τα αναγκαία ερμηνευτικά κλειδιά για την ορθή κατανόηση του δράματος. Στα επισυναπτόμενα παραρτήματα σχολιάζει μοτίβα, κοινούς τόπους, ρητορικά σχήματα, παράλληλα χωρία, σπάνιες, ιδιωματικές ή ποιητικές συντάξεις και παρέχει πολύτιμες πραγματολογικές και μυθολογικές πληροφορίες. Σημαντικό στοιχείο της έκδοσης αποτελούν τα αναλυτικά ευρετήρια (Γενικό, Λέξεων και Αρχαίων χωρίων), όπως τα συνέταξε ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Α. Χριστοδούλου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187106.jpg","isbn":"978-960-250-509-0","isbn13":"978-960-250-509-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":387,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"30.0","price_updated_at":"2013-03-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":187106,"url":"https://bibliography.gr/books/alkhsth-91b8b0d9-6952-44ee-8490-668fb64a3f93.json"}]