[{"id":121746,"title":"Ευδοξία Ψυρροπούλου - Καράγιαννη","subtitle":null,"description":"Η μακρά καλλιτεχνική πορεία της ζωγράφου Ευδοξίας Καράγιαννη χαρακτηρίζεται από συνέπεια και πίστη στις αρχές της, όχι όμως από μονοτονία και στασιμότητα. Η εξέλιξη, η επαναδιαμόρφωση των μορφών, η νέα εκφραστική, η συνεχής κατάκτηση των εικαστικών της μέσων, η χρωματική εναλλαγή και η εμβάθυνση στο περιεχόμενο αποτελούν διαρκείς στόχους, που ακολουθεί απαρέγκλιτα σε όλα της τα έργα. Ακόμη, η συνεχής και ασταμάτητη δημιουργία ως μια εσωτερική ανάγκη και καλλιτεχνική διάθεση, η αναζήτηση του κόσμου των μορφών της και η ψυχολογική αποτύπωση των βαθύτερων διεργασιών και προβληματισμών των πρωταγωνιστών των μεγάλων συνθέσεων της είναι μια μοναδικότητα, που προσδίδει στο έργο της ιδιαιτερότητα και ενδιαφέρον.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠροερχόμενη από οικογένεια με καλλιτεχνικό τάλαντο, γεύτηκε μια ολοκληρωμένη παιδεία στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, που πλούτισε με τη μακρόχρονη παραμονή της στο Παρίσι και στην Ιταλία, συγχρόνως με μια μετεκπαίδευση στον τομέα της συντήρησης στη φημισμένη Σχολή της Ρώμης. Το μείγμα αυτό μιας έμφυτης καλλιτεχνικής διάθεσης και μιας πολύμορφης παιδείας, μαζί με τη βαθιά γνώση των υλικών και των δυνατοτήτων τους, αποτυπώθηκε σε ένα έργο που είναι μεστό από περιεχόμενο, λαμπερό από χρώματα και συνδυασμούς, ως επίσης άψογο στο σχέδιο με όλες τις ηθελημένες εκφραστικές μεταμορφώσεις. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο της Δρ. Νέλλης Μισιρλή, Ιστορικού Τέχνης)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b124352.jpg","isbn":"978-960-500-444-6","isbn13":"978-960-500-444-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":348,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"71.0","price_updated_at":"2007-10-16","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":363,"extra":null,"biblionet_id":124352,"url":"https://bibliography.gr/books/eudoksia-psyrropoulou-karagiannh.json"},{"id":122460,"title":"Κούλα Μπεκιάρη: Ζωγραφική - χαρακτική. Άννα Μπεκιάρη: Γλυπτική - ζωγραφική","subtitle":null,"description":"Στον τόμο αυτόν παρουσιάζονται η ζωή και το έργο της ζωγράφου και χαράκτριας Κούλας Μπεκιάρη (1905-1992), ενώ παράλληλα γίνεται αναφορά στη μητέρα της, γλύπτρια, ζωγράφο και λογοτέχνιδα Άννα Μπεκιάρη (π. 1870-1960). Σημειώνουμε ότι έχει προηγηθεί για το ίδιο θέμα η δυσεύρετη σήμερα μονογραφία του Στέλιου Λυδάκη, παραγγελία της Κούλας Μπεκιάρη προς τον εκδοτικό οίκο \"Μέλισσα\" (Κούλα Μπεκιάρη. Ζωγραφική - Χαρακτική, Αθήνα 1976).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤόσο η Κούλα όσο και η Άννα Μπεκιάρη υπήρξαν ουσιαστικά αυτοδίδακτες. Ανήκουν, επομένως, σε ευάριθμη χορεία Ελληνίδων εικαστικών δημιουργών, οι οποίες δεν σπούδασαν σε κάποια σχολή, αλλά διαμορφώθηκαν μέσα σε κύκλο σπουδαίων πνευματικών ανθρώπων -ζωγράφων, γλυπτών, χαρακτών, λογοτεχνών- του Μεσοπολέμου. Η ζωγραφική και η χαρακτική της Κούλας Μπεκιάρη αναπτύσσονται σε ένα χαμηλόφωνο λυρικό ιδίωμα, που βρήκε επώνυμους θαυμαστές στην αθηναϊκή κοινωνία -λέγεται ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αγαπούσε ιδιαίτερα ένα από τα ζωγραφικά τοπία της με δάσος. Η γλυπτική της Άννας Μπεκιάρη, που την πρόσεξαν απαιτητικοί τεχνοκρίτες, αναβλύζει μέσα από τη βαθιά τραγική ζωή της: τη σημάδεψε η απώλεια γιου της σε νεαρή ηλικία. Η προχωρημένης τότε ηλικίας μάνα θρηνεί τον γιο της με τις πλασμένες σε πηλό και γύψο μορφές της, βρίσκοντας παρηγοριά στη δημιουργία. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b125068.jpg","isbn":"978-960-9303-21-7","isbn13":"978-960-9303-21-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":159,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2007-11-06","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":363,"extra":null,"biblionet_id":125068,"url":"https://bibliography.gr/books/koula-mpekiarh-zwgrafikh-xaraktikh-anna-glyptikh.json"},{"id":122459,"title":"Εύα Μπουλγουρά","subtitle":null,"description":"Δημιουργός που έχει χαρακτηριστεί και σαν \"κυρία\" της ελληνικής ζωγραφικής, η Εύα Μπουλγουρά διακρίθηκε για την ευαισθησία, το χαρακτήρα και τον πλούτο της ζωγραφικής της γλώσσας. Με ιδιαίτερη προτίμηση στην ανθρώπινη μορφή και ειδικά στη γυναικεία, όπως και στο εσωτερικό και στη νεκρή φύση, δεν σταμάτησε για περισσότερο από σαράντα τρία χρόνια - από το 1957, όταν παρουσίασε για πρώτη φορά στην Πανελλήνιο, ως τη χρονιά του θανάτου της το 2000 - να συνεχίζει τις αναζητήσεις, να διευρύνει και να πλουτίζει το ζωγραφικό της ιδίωμα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑν και φαίνεται ότι ενδιαφέρεται για όλες τις θεματογραφικές περιοχές -ηθογραφία, γυμνογραφία, ανθογραφία, τοπιογραφία, δηλαδή φυσικός χώρος, νεκρή φύση- ιδιαίτερα την απασχολεί η ανθρώπινη και ειδικά η γυναικεία μορφή, σε όλες τις δυνατές κατηγορίες της. Μάλιστα δεν είναι τολμηρό και το να διαπιστώσει κανείς, ότι οι γυναικείες μορφές αποτελούν και ένα είδος αυτοπροσωπογραφίας, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αυτό δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για όποιον την είχε γνωρίσει και την είχε παρακολουθήσει να κινείται και να πλησιάζει τα ίδια τα έργα της στις διάφορες εκθέσεις της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΖωγράφος του χρώματος περισσότερο η Μπουλγουρά, φαίνεται ότι αποβλέπει να αξιοποιήσει με προσωπικό τρόπο βασικές αρχές του γαλλικού φωβισμού, ιδιαίτερα όπως τις έχουμε σε χαρακτηριστικές προσπάθειες του Ματίς, αλλά και χαρακτηριστικά στοιχεία του εξπρεσσιονισμού, χωρίς όμως τις τονισμένες παραμορφώσεις και τις κραυγαλέες συγκρούσεις χρωμάτων και χώρου. Έτσι αν και περιορίζεται στα πλαίσια των παραστατικών τάσεων, δεν μπορεί να θεωρηθεί ρεαλίστρια, όπως δεν είναι και αποκλειστικά ζωγράφος του φωβισμού και του εξπρεσσιονισμού. Σε όλες τις σημαντικές και χαρακτηριστικές εργασίες της, με τη γυναικεία μορφή σε διάφορες θέσεις και στάσεις, γυμνή ή ντυμένη, όπως και στα εσωτερικά, τις νεκρές φύσεις και τις ανθογραφίες, είναι πάντα ένας καθαρά προσωπικός τόνος, που συνδέεται και εξηγείται από την ευαισθησία και την εσωτερική επαφή με τα θέματά της. Οι γυναικείες μορφές, ντυμένες ή γυμνές, τα εσωτερικά της, σε σχέση με τις γυναικείες μορφές, αλλά και ελεύθερα, όπως και οι νεκρές φύσεις και τα διάφορα αντικείμενα, προδίνουν όχι μόνο την εσωτερική επαφή με τη δημιουργό, αλλά πολύ περισσότερο την αγάπη της για ό,τι την περιβάλλει και την συγκινεί. Ακόμη φαίνεται ότι ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το φως, με το οποίο κατορθώνει να εκφράσει το χαρακτήρα του χρώματος και την πλαστικότητα του σχεδίου. Σε μερικές περιπτώσεις, ιδιαίτερα σε νεκρές φύσεις, κινείται περισσότερο στα πλαίσια ενός προσωπικού εξπρεσσιονισμού, χωρίς τονισμένες αντιθέσεις, με παχιά χρώματα, σχεδόν ρευστά και ελεύθερη πινελιά, στοιχεία που δίνουν εξαιρετικές εκφραστικές προεκτάσεις στα έργα της. Πρέπει να σημειωθεί ότι χρησιμοποιεί διαφορετικά στοιχεία στα γυναικεία γυμνά της, από τα εσωτερικά, ακόμη και όταν συνδυάζει γυμνό και εσωτερικό, ουσιαστικά παρουσιάζει τη ζωγραφική επιφάνεια σαν ένα διάλογο πλαστικών διατυπώσεων και χρωματικών αξιών. [...] \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από το κείμενο του Χρύσανθου Χρήστου \"Η ζωγραφική της Εύας Μπουλγουρά)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b125067.jpg","isbn":"978-960-6689-23-9","isbn13":"978-960-6689-23-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":203,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"41.0","price_updated_at":"2007-12-03","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":363,"extra":null,"biblionet_id":125067,"url":"https://bibliography.gr/books/eua-mpoulgoura.json"}]