[{"id":144321,"title":"Η άγρια τάξη","subtitle":"Βία, ανάλωση και ιερό στην τέχνη των δεκαετιών 1950 και 1960","description":"Είτε επρόκειτο για τον Beuys (συνεχιστή της ρομαντικής γερμανικής παράδοσης στο ρόλο του πνευματικού πατέρα και χαρισματικού αρχηγού) είτε για τον αυστριακό ακτιβιστή Otto Muehl (ηγέτη μιας ελευθεριάζουσας μικρο-κοινωνίας που βάδιζε με αρκετή ομολογουμένως αδεξιότητα στα ίχνη του γάλλου ουτοπιστή Charles Fourier), είτε πάλι επρόκειτο για τους καταστασιακούς, τον Guy Debord και την οργισμένη απαξίωση της κοινωνίας του θεάματος, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο. Όπως σημειώνει η Laurence B. Dorleac, αυτές οι άγρια ενθουσιώδεις, προκλητικές ή ζοφερές εκδηλώσεις των επιγόνων του κινήματος Dada -οι οποίοι, κατά τη γνώμη μου, κατάφεραν να κληρονομήσουν τα πάντα εκτός από το καταλυτικό χιούμορ του- αφομοιώθηκαν από το σύστημα μέχρι του σημείου οι μαγνητοσκοπημένες ταινίες ακόμη και των πιο προκλητικών εκδηλώσεών τους να προβάλλονται στα Μουσεία. Εξάλλου, η γαλλίδα ιστορικός αντιμετωπίζει και την εξέγερση του Μάη του '68 όχι ως απόπειρα μιας επαναστατικής αρχής, αλλά ως την τελική εκτόνωση, ως τον ύστατο χαλαρωτικό σπασμό μιας κοινωνίας έτοιμης να παραδοθεί στο παραγωγικό άγχος, στην άσκοπη κατανάλωση, στην ακόμη πιο άσκοπη υπερ-πληροφόρηση και στην ανία. Όταν η πρόκληση και, πολύ περισσότερο, η εξέγερση μετατρέπονται σε καταναλώσιμο είδος, η μάχη έχει πλέον οριστικά χαθεί.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝ. Λοϊζίδη\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑυτό το βιβλίο γεννήθηκε από μια ασάφεια: από την αδυναμία μας να κατανοήσουμε τον πολλαπλασιασμό των σημείων βίας στην Τέχνη κατά τις δεκαετίες 1950 και 1960 σχεδόν σε όλο τον βιομηχανικό κόσμο που κλονίζεται από νέους φόβους: ο Ψυχρός Πόλεμος, οι αποικιακοί πόλεμοι, ο πόλεμος των φύλων, η διατάραξη της οικολογικής ισορροπίας, η μηχανοποίηση, η έκπτωση των ανθρωπιστικών αξιών, η ανία. Πολύ πριν τα επαναστατικά γεγονότα του 1968, οι καλλιτέχνες που κληρονόμησαν τη διαβρωτική διδασκαλία του ντανταϊσμού και του Marcel Duchamp δίνουν μια νέα, δική τους τροπή στη γιορτή, και γίνεται σύντομα αισθητή η αμφίσημη έξαρση της καρναβαλικής συμπεριφοράς τους, η οποία στηρίζεται τόσο στη διάθεση για ζωή όσο και στο θάνατο. Ταυτόχρονα απελευθερωμένοι αλλά και θορυβημένοι από το θάνατο του Θεού (που αναγγέλθηκε από τον Sade έως τον Nietzsche), εμφανίζονται ως η κακή συνείδηση της Δύσης. Ζητούν επιστροφή στις ρίζες, αφύπνιση των δυνάμεων, εκ νέου επινόηση των τελετουργικών διαδικασιών· θέλουν να προκαλέσουν, να καταστρέψουν, να θυσιάσουν. Η βία στην τέχνη τους είναι νεο-πρωτόγονη και, μοιραία, πολύ πιο έντονη και διαδεδομένη στις χώρες που υπερασπίστηκαν τη ναζιστική Γερμανία, οι οποίες δυσκολεύονται να συνέλθουν από τη βαναυσότητα του πολέμου περισσότερο από τις άλλες χώρες και κλονίζονται ακόμη περισσότερο καθώς συγχρόνως παρασύρονται σε έναν βεβιασμένο εκσυγχρονισμό. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα της μεταβαλλόμενης λειτουργίας της Τέχνης στις σύγχρονες κοινωνίες ως κάθαρση, διεγερτικό, πυροκροτητής επανάστασης ή δικλείδα ασφαλείας της εξουσίας.\u003cbr\u003eΑπό το ιαπωνικό νεο-νταντά στο βιεννέζικο κίνημα δράσεων, και από τον σαμανισμό του Beuys στη Γερμανία στον Νέο Ρεαλισμό ή στα πρώτα χάπενινγκς στη Γαλλία, είναι πολλά τα σημάδια που φανερώνουν την αλλαγή των καιρών, φτάνοντας ακόμη και μέχρι την αυτοτιμωρία του δημιουργού, η ηρωική υπόσταση του οποίου τίθεται σε πλήρη αμφισβήτηση.\u003cbr\u003eΠολλά χρόνια μετά τον πόλεμο που είχε καταδικάσει τους λαούς σε σκληρή δοκιμασία σώματος και πνεύματος, η απελευθέρωση δεν είναι ίδια στην Ashiya, στο Παρίσι, στη Βιέννη, στο Βερολίνο ή στο Μιλάνο. Πέρα από σύνορα και παραδόσεις, υπάρχουν ωστόσο συγκλονιστικές σχέσεις που ομολογούν την ενοχή αλλά και την ανένδοτη θέληση να βγουν από τον κόσμο όπως αυτός είναι, μέσα σε πράξεις βίας και παραβίασης ενός θεάτρου πολλαπλά εγκλωβισμένου, όπου η δύναμη της εξουσίας μοιάζει να μην έχει κανένα αντίκρισμα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b147224.jpg","isbn":"978-960-211-934-1","isbn13":"978-960-211-934-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":8035,"name":"Η Βιβλιοθήκη της Τέχνης","books_count":7,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'h' 'i' 'technhs' 'tehnhs' 'texnhs' 'ths' 'tis' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T02:02:46.350+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:02:46.350+03:00"},"pages":378,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"29.0","price_updated_at":"2009-10-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"L'ordre sauvage. Violence, dépense et sacré dans l'art des années 1950-1960","publisher_id":36,"extra":null,"biblionet_id":147224,"url":"https://bibliography.gr/books/h-agria-taksh.json"},{"id":122860,"title":"Τέχνη και πολιτισμός","subtitle":null,"description":"Ο Clement Greenberg υπήρξε, χωρίς υπερβολή, ο σημαντικότερος αμερικανός τεχνοκριτικός της εποχής μας. Είναι εκείνος που όχι μόνο \"ανακάλυψε\" καλλιτέχνες όπως ο Jackson Pollock αλλά και συγκρότησε μια ολοκληρωμένη καλλιτεχνική θεωρία, ικανή να στηρίξει την ανάδυση της αμερικανικής μεταπολεμικής καλλιτεχνικής σκηνής -με αιχμή του δόρατος τον \"αφηρημένο εξπρεσιονισμό\". Με τα κείμενα που δημοσίευσε σε περιοδικά όπως τα \"Partisan Review\", \"The Nation\", \"Commentary\", \"Arts\", \"ARTnews\" The New Leader και Artforum, ο Greenberg δημιούργησε ένα πρότυπο φορμαλιστικής τεχνοκριτικής που επηρέασε σε πολύ μεγάλο βαθμό τον περί τέχνης λόγο τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη. Στο παρόν ανθολόγιο δημοσιεύονται τα σημαντικότερα από αυτά τα κείμενα, επιλεγμένα από τον ίδιο τον συγγραφέα τους. Εδώ ο Greenberg προχωρεί στην κριτική αποτίμηση του έργου καλλιτεχνών όπως ο Monet, ο Cezanne, ο Picasso, ο Mattisse, ο Kandinsky, ο Klee, ο Pollock, ο De Kooning αλλά και ορισμένων λογοτεχνών όπως ο T.S. Eliot ή ο Bertolt Brecht. Την ίδια στιγμή, σκιαγραφεί γενεαλογία της Δυτικής τέχνης, από την Αναγέννηση έως τον μεταπόλεμο, ερμηνεύοντας και αναλύοντας, με τους δικούς του όρους, την έννοια της προοπτικής, το οπτικό και το απτικό, την αφαίρεση, το κολάζ. Ο λόγος του Greenberg απηχεί επίσης τις συνθήκες υπό τις οποίες ένας τεχνοκρατικός που αναδύεται μέσα από τους κόλπους της μεσοπολεμικής αμερικανικής αριστεράς μετατρέπεται την περίοδο του ψυχρού πολέμου σε θιασώτη του μακαρθισμού. Τα κείμενα του Greenberg αποτελούν λοιπόν τεκμήρια κατανόησης των μεταπολεμικών καλλιτεχνικών και ιστορικών εξελίξεων και, φυσικά, πρότυπα ενός υψηλού επιπέδου φορμαλιστικού τεχνοκρατικού λόγου που συνεχίζει να αποτελεί και στις μέρες μας θεμελιώδες σημείο αναφοράς. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b125468.jpg","isbn":"978-960-211-857-3","isbn13":"978-960-211-857-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":8035,"name":"Η Βιβλιοθήκη της Τέχνης","books_count":7,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'h' 'i' 'technhs' 'tehnhs' 'texnhs' 'ths' 'tis' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T02:02:46.350+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:02:46.350+03:00"},"pages":440,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2007-12-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Art and Culture","publisher_id":36,"extra":null,"biblionet_id":125468,"url":"https://bibliography.gr/books/texnh-kai-politismos.json"}]