[{"id":165448,"title":"Η κυπριακή διένεξη","subtitle":"1946-1959","description":"Το Ίδρυμα Κάρνεγκι για τη Διεθνή Ειρήνη δημιούργησε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Ευρωπαϊκό του Κέντρο με σκοπό τη μελέτη συγκεκριμένων τοπικών και περιφερειακών συγκρούσεων στην Ευρώπη. Στη σειρά αυτών των μελετών εντάχθηκε και μια έρευνα για τη διένεξη στην Κύπρο και τις πολλαπλές όψεις και εκδηλώσεις της στα χρόνια 1946-1959. Πρόκειται για την πρώτη κυπριακή διένεξη, η οποία έφερε αντιμέτωπη τη Μεγάλη Βρετανία με τους Ελληνοκυπρίους, που ζητούσαν την ένωση της νήσου με την Ελλάδα, από την έναρξη του αντιαποικιοκρατικού κινήματος με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου το 1959, με τις οποίες είχε θεωρηθεί ότι επήλθε η λύση του Κυπριακού. Το έργο ανατέθηκε στον Γάλλο επιστήμονα Φρανσουά Κρουζέ, απολύτως αρμόδιο και επιπλέον \"ουδέτερο\", δηλαδή υπήκοο κράτους μη εμπλεκόμενου άμεσα στη διένεξη. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Κρουζέ δεν ενδιαφέρεται να γράψει μια μελέτη για το Κυπριακό ως αποκλειστικά διεθνοπολιτικό πρόβλημα όπου συμπλέκονται και συγκρούονται οι πολιτικές της ισχύος διαφόρων δυνάμεων, μεγάλων και ελασσόνων. Επιχειρεί κάτι ριζικά διαφορετικό. Επιδιώκει να θεμελιώσει την ανάλυση του Κυπριακού στην κοινωνική και ιστορική πραγματικότητα της Μεγαλονήσου και να εξετάσει το μεταπολεμικό πολιτικό πρόβλημα σε συνάρτηση με τη συνολική αποτίμηση αφενός της βρετανικής διοίκησης και των χειρισμών της και αφετέρου του εθνοτικού πλουραλισμού που χαρακτηρίζει την κοινωνία της νήσου και περιπλέκει τη λύση. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπιχειρεί επίσης να εντοπίσει τις \"ρίζες της διαμάχης\", προτάσσοντας αυτή την ανάλυση στη λεπτομερή ιστορική ανασκόπησή του. Ενσωματώνει στο έργο του ένα τεράστιο τεκμηριωτικό υλικό, αντλημένο από έντυπες πηγές που έγιναν προσιτές μόνο τα τελευταία χρόνια, από τον Τύπο (βρετανικό, ελληνικό, ελληνοκυπριακό και τουρκικό) και από συνεντεύξεις (στις οποίες ο συγγραφέας αποδίδει κεφαλαιώδη σημασία). \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο τιτάνιο έργο να καθοδηγήσει την πολυεθνική ομάδα που βοήθησε στην έρευνα, να δαμάσει το πλούσιο αλλά ανομοιογενές και άνισο υλικό του και να συνθέσει εντέλει την επιβλητική μελέτη του, προσπαθώντας να κατανοήσει τις θέσεις όλων των μερών, ο συγγραφέας το έφερε επάξια εις πέρας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑξίζει να σημειωθεί ότι ο μεταφραστής του βιβλίου Αριστοτέλης Φρυδάς (πρέσβης ε.τ., 1922-2010) είχε υπηρετήσει στην Κύπρο ως νεαρός πρόξενος της Ελλάδας τα χρόνια του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b168496.jpg","isbn":"978-960-250-460-4","isbn13":"978-960-250-460-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":558,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"70.0","price_updated_at":"2011-07-08","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le conflit de Chypre: 1946-1959","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":168496,"url":"https://bibliography.gr/books/h-kypriakh-dieneksh-481cc70a-dae5-44b3-9042-1ae5a6ee2e22.json"},{"id":166566,"title":"Homo Necans","subtitle":"Ανθρωπολογική προσέγγιση στη θυσιαστήρια τελετουργία και τους μύθους της αρχαίας Ελλάδας","description":"Το διάσημο αυτό έργο του Βάλτερ Μπούρκερτ, ρηξικέλευθο για την εποχή που πρωτοδημοσιεύτηκε στα γερμανικά (1972), έθεσε σε νέες βάσεις τη μελέτη της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, δεδομένου ότι προσεγγίζει τους μύθους και τη θυσιαστήρια τελετουργία της αρχαίας Ελλάδας με το πρίσμα της συγκριτικής Ανθρωπολογίας. Και ακριβώς στην Ανθρωπολογία παραπέμπει ο λατινικός τίτλος \"Homo necans\" (Ο άνθρωπος που θανατώνει) και στους ανθρωπολογικούς όρους του τύπου Homo sapiens, Homo habilis και άλλους ανάλογους, οι οποίοι προσδιορίζουν τις φάσεις της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Άποψη του συγγραφέα είναι ότι πάμπολλες θρησκευτικές εορτές και ιεροπραξίες της αρχαιότητας αποτελούν μετεξέλιξη της θυσιαστήριας τελετουργίας (καθώς και του μακρινού προγόνου της, του κυνηγιού) και των συναφών τελετών εξαγνισμού ή εξιλέωσης. Ίσως αυτή να είναι μια εξήγηση της πρωτεύουσας θέσης που κατέχει η τελετουργική σφαγή ζώων στις αρχαίες θρησκείες. Με βάση αυτό το γενικό σχήμα, ο Μπούρκερτ ερμηνεύει, με θαυμαστή ευφυΐα και ευρυμάθεια, πλήθος αρχαίες τελετές που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν άσχετες μεταξύ τους. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο βιβλίο αξιοποιεί πορίσματα από πολλές επιστημονικές περιοχές (Φιλολογία, Επιγραφική, Αρχαιολογία, Θρησκειολογία, Ανθρωπολογία, Ψυχολογία, Βιολογία), υιοθετώντας πάντοτε μια ριζικά ιστορική προσέγγιση, προσηλωμένη στα γεγονότα. Το \"Homo necans\" προτείνει να ερμηνεύσουμε τους πανάρχαιους τελετουργικούς φόνους, τις αιματηρές θυσίες, τον σφαγιασμό ζώων σε εορταστικές περιστάσεις ως σκηνοθετημένες εκδηλώσεις ελεγχόμενης επιθετικότητας. Γι' αυτό άλλωστε οι τελετουργίες αυτές έχουν τη δυνατότητα να εδραιώνουν την αλληλεγγύη της ομάδας επιστρατεύοντας τη φρίκη την οποία εμπνέει το ιερό. Επομένως, τη θρησκευτική συμπεριφορά, ακριβώς επειδή περιέχει τις φαινομενικά αποκρουστικές διαστάσεις της θυσίας και της αιματοχυσίας, πρέπει να την αντιληφθούμε ως είδος συνεκτικού ιστού για τη θεμελίωση στέρεης και σοβαρής κοινότητας. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169628.jpg","isbn":"978-960-250-456-7","isbn13":"978-960-250-456-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":596,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"42.0","price_updated_at":"2011-07-29","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Homo Necans: The Anthropology of Ancient Greek Sacrificial Ritual and Myth","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":169628,"url":"https://bibliography.gr/books/homo-necans-d81de404-d916-4a58-b480-bf2816e86fd4.json"},{"id":165469,"title":"Η κυπριακή διένεξη","subtitle":"1946-1959","description":"Το Ίδρυμα Κάρνεγκι για τη Διεθνή Ειρήνη δημιούργησε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Ευρωπαϊκό του Κέντρο με σκοπό τη μελέτη συγκεκριμένων τοπικών και περιφερειακών συγκρούσεων στην Ευρώπη. Στη σειρά αυτών των μελετών εντάχθηκε και μια έρευνα για τη διένεξη στην Κύπρο και τις πολλαπλές όψεις και εκδηλώσεις της στα χρόνια 1946-1959. Πρόκειται για την πρώτη κυπριακή διένεξη, η οποία έφερε αντιμέτωπη τη Μεγάλη Βρετανία με τους Ελληνοκυπρίους, που ζητούσαν την ένωση της νήσου με την Ελλάδα, από την έναρξη του αντιαποικιοκρατικού κινήματος με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου το 1959, με τις οποίες είχε θεωρηθεί ότι επήλθε η λύση του Κυπριακού. Το έργο ανατέθηκε στον Γάλλο επιστήμονα Φρανσουά Κρουζέ, απολύτως αρμόδιο και επιπλέον \"ουδέτερο\", δηλαδή υπήκοο κράτους μη εμπλεκόμενου άμεσα στη διένεξη. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Κρουζέ δεν ενδιαφέρεται να γράψει μια μελέτη για το Κυπριακό ως αποκλειστικά διεθνοπολιτικό πρόβλημα όπου συμπλέκονται και συγκρούονται οι πολιτικές της ισχύος διαφόρων δυνάμεων, μεγάλων και ελασσόνων. Επιχειρεί κάτι ριζικά διαφορετικό. Επιδιώκει να θεμελιώσει την ανάλυση του Κυπριακού στην κοινωνική και ιστορική πραγματικότητα της Μεγαλονήσου και να εξετάσει το μεταπολεμικό πολιτικό πρόβλημα σε συνάρτηση με τη συνολική αποτίμηση αφενός της βρετανικής διοίκησης και των χειρισμών της και αφετέρου του εθνοτικού πλουραλισμού που χαρακτηρίζει την κοινωνία της νήσου και περιπλέκει τη λύση. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπιχειρεί επίσης να εντοπίσει τις \"ρίζες της διαμάχης\", προτάσσοντας αυτή την ανάλυση στη λεπτομερή ιστορική ανασκόπησή του. Ενσωματώνει στο έργο του ένα τεράστιο τεκμηριωτικό υλικό, αντλημένο από έντυπες πηγές που έγιναν προσιτές μόνο τα τελευταία χρόνια, από τον Τύπο (βρετανικό, ελληνικό, ελληνοκυπριακό και τουρκικό) και από συνεντεύξεις (στις οποίες ο συγγραφέας αποδίδει κεφαλαιώδη σημασία). \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο τιτάνιο έργο να καθοδηγήσει την πολυεθνική ομάδα που βοήθησε στην έρευνα, να δαμάσει το πλούσιο αλλά ανομοιογενές και άνισο υλικό του και να συνθέσει εντέλει την επιβλητική μελέτη του, προσπαθώντας να κατανοήσει τις θέσεις όλων των μερών, ο συγγραφέας το έφερε επάξια εις πέρας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑξίζει να σημειωθεί ότι ο μεταφραστής του βιβλίου Αριστοτέλης Φρυδάς (πρέσβης ε.τ., 1922-2010) είχε υπηρετήσει στην Κύπρο ως νεαρός πρόξενος της Ελλάδας τα χρόνια του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b168517.jpg","isbn":"978-960-250-463-5","isbn13":"978-960-250-463-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":558,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"55.0","price_updated_at":"2011-07-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le conflit de Chypre: 1946-1959","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":168517,"url":"https://bibliography.gr/books/h-kypriakh-dieneksh-6e67809d-89fe-478d-8fa9-06cc017d68b3.json"},{"id":166565,"title":"Homo Necans","subtitle":"Ανθρωπολογική προσέγγιση στη θυσιαστήρια τελετουργία και τους μύθους της αρχαίας Ελλάδας","description":"Το διάσημο αυτό έργο του Βάλτερ Μπούρκερτ, ρηξικέλευθο για την εποχή που πρωτοδημοσιεύτηκε στα γερμανικά (1972), έθεσε σε νέες βάσεις τη μελέτη της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, δεδομένου ότι προσεγγίζει τους μύθους και τη θυσιαστήρια τελετουργία της αρχαίας Ελλάδας με το πρίσμα της συγκριτικής Ανθρωπολογίας. Και ακριβώς στην Ανθρωπολογία παραπέμπει ο λατινικός τίτλος \"Homo necans\" (Ο άνθρωπος που θανατώνει) και στους ανθρωπολογικούς όρους του τύπου Homo sapiens, Homo habilis και άλλους ανάλογους, οι οποίοι προσδιορίζουν τις φάσεις της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Άποψη του συγγραφέα είναι ότι πάμπολλες θρησκευτικές εορτές και ιεροπραξίες της αρχαιότητας αποτελούν μετεξέλιξη της θυσιαστήριας τελετουργίας (καθώς και του μακρινού προγόνου της, του κυνηγιού) και των συναφών τελετών εξαγνισμού ή εξιλέωσης. Ίσως αυτή να είναι μια εξήγηση της πρωτεύουσας θέσης που κατέχει η τελετουργική σφαγή ζώων στις αρχαίες θρησκείες. Με βάση αυτό το γενικό σχήμα, ο Μπούρκερτ ερμηνεύει, με θαυμαστή ευφυΐα και ευρυμάθεια, πλήθος αρχαίες τελετές που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν άσχετες μεταξύ τους. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο βιβλίο αξιοποιεί πορίσματα από πολλές επιστημονικές περιοχές (Φιλολογία, Επιγραφική, Αρχαιολογία, Θρησκειολογία, Ανθρωπολογία, Ψυχολογία, Βιολογία), υιοθετώντας πάντοτε μια ριζικά ιστορική προσέγγιση, προσηλωμένη στα γεγονότα. Το \"Homo necans\" προτείνει να ερμηνεύσουμε τους πανάρχαιους τελετουργικούς φόνους, τις αιματηρές θυσίες, τον σφαγιασμό ζώων σε εορταστικές περιστάσεις ως σκηνοθετημένες εκδηλώσεις ελεγχόμενης επιθετικότητας. Γι' αυτό άλλωστε οι τελετουργίες αυτές έχουν τη δυνατότητα να εδραιώνουν την αλληλεγγύη της ομάδας επιστρατεύοντας τη φρίκη την οποία εμπνέει το ιερό. Επομένως, τη θρησκευτική συμπεριφορά, ακριβώς επειδή περιέχει τις φαινομενικά αποκρουστικές διαστάσεις της θυσίας και της αιματοχυσίας, πρέπει να την αντιληφθούμε ως είδος συνεκτικού ιστού για τη θεμελίωση στέρεης και σοβαρής κοινότητας. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169627.jpg","isbn":"978-960-250-457-4","isbn13":"978-960-250-457-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":596,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"32.0","price_updated_at":"2011-07-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Homo Necans: The Anthropology of Ancient Greek Sacrificial Ritual and Myth","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":169627,"url":"https://bibliography.gr/books/homo-necans.json"},{"id":172579,"title":"Ιστορία της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας","subtitle":null,"description":"Το βιβλίο αυτό, παρά τις τρεις δεκαετίες που μεσολάβησαν από τη συγγραφή του, παραμένει ένα μοναδικό εισαγωγικό εγχειρίδιο για την κοινωνική ιστορία της αρχαίας Ελλάδας με αφετηρία τους μυκηναϊκούς χρόνους. Τα άπειρα στοιχεία για την οργάνωση της μυκηναϊκής κοινωνίας που προέκυψαν από την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β επιτρέπουν να αρχίσει η εξέταση της ελληνικής κοινωνικής ιστορίας περίπου μισή χιλιετία πριν από τα ομηρικά έπη. Τα αποτελέσματα των σχετικών μελετών, που ήταν άλλοτε γνωστά μόνο στους κύκλους των ειδικών, αξιοποιούνται εδώ προσφέροντας μια εποπτική εικόνα για την πρωιμότατη φάση της ελληνικής ιστορίας, αλλά και μια πρωτότυπη παρουσίαση της κοινωνικής ιστορίας μέχρι τα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα. Ο συγγραφέας εξετάζει όλες τις κοινότητες που δημιουργήθηκαν και διαμορφώθηκαν από Έλληνες. Η πραγμάτευση της ιστορίας της ελληνικής κοινωνίας βασίζεται στη συνηθισμένη διαίρεση της ελληνικής ιστορίας σε περιόδους (μυκηναϊκοί χρόνοι, ομηρική, αρχαϊκή και κλασική εποχή). Κάθε περίοδος της γενικής ιστορίας έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και σε ό,τι αφορά την ιστορία της κοινωνίας. Η κοινωνία των μυκηναϊκών χρόνων, όπου κυριαρχούσαν τα μεγάλα ανάκτορα, είναι εντελώς διαφορετική από την κοινωνία της ομηρικής εποχής με τις ταπεινές Αυλές των ευγενών και τις μικρές πόλεις. Κι εκείνη πάλι διαφέρει ριζικά από τη λίγο πολύ δημοκρατική κοινωνία της κλασικής εποχής.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175674.jpg","isbn":"978-960-250-480-2","isbn13":"978-960-250-480-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":557,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":175674,"url":"https://bibliography.gr/books/istoria-ths-arxaias-ellhnikhs-koinwnias-d7152069-3ed1-4ab7-aa06-b9e5d7a02fc2.json"},{"id":172577,"title":"Ιστορία της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας","subtitle":null,"description":"Το βιβλίο αυτό, παρά τις τρεις δεκαετίες που μεσολάβησαν από τη συγγραφή του, παραμένει ένα μοναδικό εισαγωγικό εγχειρίδιο για την κοινωνική ιστορία της αρχαίας Ελλάδας με αφετηρία τους μυκηναϊκούς χρόνους. Τα άπειρα στοιχεία για την οργάνωση της μυκηναϊκής κοινωνίας που προέκυψαν από την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β επιτρέπουν να αρχίσει η εξέταση της ελληνικής κοινωνικής ιστορίας περίπου μισή χιλιετία πριν από τα ομηρικά έπη. Τα αποτελέσματα των σχετικών μελετών, που ήταν άλλοτε γνωστά μόνο στους κύκλους των ειδικών, αξιοποιούνται εδώ προσφέροντας μια εποπτική εικόνα για την πρωιμότατη φάση της ελληνικής ιστορίας, αλλά και μια πρωτότυπη παρουσίαση της κοινωνικής ιστορίας μέχρι τα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα. Ο συγγραφέας εξετάζει όλες τις κοινότητες που δημιουργήθηκαν και διαμορφώθηκαν από Έλληνες. Η πραγμάτευση της ιστορίας της ελληνικής κοινωνίας βασίζεται στη συνηθισμένη διαίρεση της ελληνικής ιστορίας σε περιόδους (μυκηναϊκοί χρόνοι, ομηρική, αρχαϊκή και κλασική εποχή). Κάθε περίοδος της γενικής ιστορίας έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και σε ό,τι αφορά την ιστορία της κοινωνίας. Η κοινωνία των μυκηναϊκών χρόνων, όπου κυριαρχούσαν τα μεγάλα ανάκτορα, είναι εντελώς διαφορετική από την κοινωνία της ομηρικής εποχής με τις ταπεινές Αυλές των ευγενών και τις μικρές πόλεις. Κι εκείνη πάλι διαφέρει ριζικά από τη λίγο πολύ δημοκρατική κοινωνία της κλασικής εποχής.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175672.jpg","isbn":"978-960-250-481-9","isbn13":"978-960-250-481-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":557,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"30.0","price_updated_at":"2012-02-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":175672,"url":"https://bibliography.gr/books/istoria-ths-arxaias-ellhnikhs-koinwnias.json"},{"id":173509,"title":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου","subtitle":null,"description":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ιδρύθηκε το 1930, συγχρόνως με το Εθνικό Θέατρο και αφού είχαν προηγηθεί πολύχρονες, αποσπασματικές και συνήθως αναποτελεσματικές προσπάθειες εκπαίδευσης των ηθοποιών, κυρίως από ιδιώτες. Ως παράρτημα του Θεάτρου συνδέθηκε -και συνδέεται- στενά με την ιστορία της πόλης, δεδομένου ότι αντικατόπτριζε τις αξίες της τοπικής κοινωνίας και του αστικού πολιτισμού. Από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας της η σχολή συμπεριέλαβε στο διδακτικό προσωπικό της σημαντικούς ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, οι οποίοι άφησαν πολύτιμο έργο στα θεατρικά δρώμενα του τόπου. Άλλωστε, πολλοί από τους αποφοίτους της υπήρξαν οι κατοπινοί πρωταγωνιστές του Εθνικού αλλά και του ελεύθερου θεάτρου, σκηνοθέτες, θεατρικοί κριτικοί, ενδυματολόγοι, σκηνογράφοι, ηθοποιοί του κινηματογράφου και, αργότερα, της τηλεόρασης. Η εφαρμογή των προγραμμάτων διδασκαλίας της σχολής, σε συνάρτηση με τις στεγαστικές ανάγκες της, αντιμετωπίστηκε κατά περιόδους με διάφορους και συχνά περιπετειώδεις τρόπους. Μέσα από την ενδελεχή μελέτη των ανέκδοτων πρακτικών των συνεδριάσεων του συλλόγου καθηγητών της σχολής και άλλων πηγών καταγράφεται η εξελικτική πορεία της, διερευνώνται συστηματικά οι μηχανισμοί υλοποίησης της θεατρικής εκπαίδευσης τα τελευταία 80 χρόνια και αποδεικνύεται η διαχρονικότητα των ευρύτερων προβληματισμών σχετικά με την εκπαίδευση των ηθοποιών. Η έρευνα επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε μια σειρά ερωτήματα σχετικά με τη διδακτική προσέγγιση της δραματικής τέχνης. Εφάρμοσε η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου δικές της μεθόδους; Ποιο δόγμα έδινε πνοή στη διδασκαλία; Οι μαθητές ενδιαφέρονταν με τη φοίτηση να αποκτήσουν απλώς τυπικά προσόντα για κοινωνική και επαγγελματική ανέλιξη ή να γίνουν \"επαναστάτες της θεατρικής τέχνης\"; Κατά πόσο το τρίπτυχο, στο οποίο αναφέρθηκε το 1924 ο Σπύρος Μελάς, \"καινούργιο πνεύμα, καινούργια πίστη και καινούργια αντίληψη\" επικράτησε διαχρονικά στη Δραματική Σχολή του Εθνικού; Ποια ήταν δηλαδή η κατεύθυνση της σχολής και ποια η συμβολή της στην επίτευξη των στόχων του Εθνικού Θεάτρου; Τι είδους δραματικές μορφές πίστευαν ότι θα έπρεπε να ενσαρκώσει ο σπουδαστής για να προσεγγίσει αυτόν το σκοπό και ποια έννοια έπρεπε να δοθεί στον δραματικό χαρακτήρα για να επιτευχθεί καλύτερα η ενσάρκωση αυτών των μορφών; Πώς και τι δίδαξε η σχολή, σε ποιο θέατρο επιδίωξε να οδηγήσει, πώς συγκρότησε και κατηύθυνε το ανθρώπινο υλικό και πώς διαχειρίστηκε το άψυχο, δηλαδή την υλικοτεχνική υποδομή; ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176606.jpg","isbn":"978-960-250-483-3","isbn13":"978-960-250-483-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4021,"name":"Θεατρική Βιβλιοθήκη","books_count":44,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'theatrikh' 'theatriki' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00"},"pages":539,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2012-03-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":176606,"url":"https://bibliography.gr/books/h-dramatikh-sxolh-tou-ethnikou-theatrou.json"},{"id":173511,"title":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου","subtitle":null,"description":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ιδρύθηκε το 1930, συγχρόνως με το Εθνικό Θέατρο και αφού είχαν προηγηθεί πολύχρονες, αποσπασματικές και συνήθως αναποτελεσματικές προσπάθειες εκπαίδευσης των ηθοποιών, κυρίως από ιδιώτες. Ως παράρτημα του Θεάτρου συνδέθηκε -και συνδέεται- στενά με την ιστορία της πόλης, δεδομένου ότι αντικατόπτριζε τις αξίες της τοπικής κοινωνίας και του αστικού πολιτισμού. Από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας της η σχολή συμπεριέλαβε στο διδακτικό προσωπικό της σημαντικούς ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, οι οποίοι άφησαν πολύτιμο έργο στα θεατρικά δρώμενα του τόπου. Άλλωστε, πολλοί από τους αποφοίτους της υπήρξαν οι κατοπινοί πρωταγωνιστές του Εθνικού αλλά και του ελεύθερου θεάτρου, σκηνοθέτες, θεατρικοί κριτικοί, ενδυματολόγοι, σκηνογράφοι, ηθοποιοί του κινηματογράφου και, αργότερα, της τηλεόρασης. Η εφαρμογή των προγραμμάτων διδασκαλίας της σχολής, σε συνάρτηση με τις στεγαστικές ανάγκες της, αντιμετωπίστηκε κατά περιόδους με διάφορους και συχνά περιπετειώδεις τρόπους. Μέσα από την ενδελεχή μελέτη των ανέκδοτων πρακτικών των συνεδριάσεων του συλλόγου καθηγητών της σχολής και άλλων πηγών καταγράφεται η εξελικτική πορεία της, διερευνώνται συστηματικά οι μηχανισμοί υλοποίησης της θεατρικής εκπαίδευσης τα τελευταία 80 χρόνια και αποδεικνύεται η διαχρονικότητα των ευρύτερων προβληματισμών σχετικά με την εκπαίδευση των ηθοποιών. Η έρευνα επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε μια σειρά ερωτήματα σχετικά με τη διδακτική προσέγγιση της δραματικής τέχνης. Εφάρμοσε η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου δικές της μεθόδους; Ποιο δόγμα έδινε πνοή στη διδασκαλία; Οι μαθητές ενδιαφέρονταν με τη φοίτηση να αποκτήσουν απλώς τυπικά προσόντα για κοινωνική και επαγγελματική ανέλιξη ή να γίνουν \"επαναστάτες της θεατρικής τέχνης\"; Κατά πόσο το τρίπτυχο, στο οποίο αναφέρθηκε το 1924 ο Σπύρος Μελάς, \"καινούργιο πνεύμα, καινούργια πίστη και καινούργια αντίληψη\" επικράτησε διαχρονικά στη Δραματική Σχολή του Εθνικού; Ποια ήταν δηλαδή η κατεύθυνση της σχολής και ποια η συμβολή της στην επίτευξη των στόχων του Εθνικού Θεάτρου; Τι είδους δραματικές μορφές πίστευαν ότι θα έπρεπε να ενσαρκώσει ο σπουδαστής για να προσεγγίσει αυτόν το σκοπό και ποια έννοια έπρεπε να δοθεί στον δραματικό χαρακτήρα για να επιτευχθεί καλύτερα η ενσάρκωση αυτών των μορφών; Πώς και τι δίδαξε η σχολή, σε ποιο θέατρο επιδίωξε να οδηγήσει, πώς συγκρότησε και κατηύθυνε το ανθρώπινο υλικό και πώς διαχειρίστηκε το άψυχο, δηλαδή την υλικοτεχνική υποδομή; ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176608.jpg","isbn":"978-960-250-484-0","isbn13":"978-960-250-484-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":539,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":176608,"url":"https://bibliography.gr/books/h-dramatikh-sxolh-tou-ethnikou-theatrou-668923b2-d82b-4c71-8888-78b20ba5f60c.json"}]