[{"id":148504,"title":"Η αρχαία ιστορία μέσα από τα νομίσματα","subtitle":null,"description":"Το βιβλίο αυτό απευθύνεται σε μελετητές, σπουδαστές και καθηγητές της αρχαίας ιστορίας, οι οποίοι θέλουν να μάθουν για ποιο λόγο μπορεί να τους ενδιαφέρει η μελέτη των νομισμάτων. Σκοπός του είναι να δείξει πώς ο χαρακτήρας, οι τύποι και η συμπεριφορά των νομισμάτων σχετίζονται με σημαντικά ιστορικά θέματα και να παρουσιάσει τους βασικούς τρόπους προσέγγισης της νομισματικής μέσα από τα πλέον σαφή παραδείγματα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο βιβλίο καλύπτει την περίοδο από τις απαρχές της νομισματοκοπίας, λίγο πριν ή λίγο μετά το 600 π.Χ., μέχρι την εποχή του Διοκλητιανού. Όπου κρίθηκε αναγκαίο, γυρίζει ακόμα πιο πίσω στο χρόνο για να εξετάσει την ιστορία του χρήματος πριν από το νόμισμα, ή προχωρεί μετά τον 4ο αιώνα μ.Χ. για να γίνει πιο ξεκάθαρη η σύγκριση με το παρελθόν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο πρώτο κεφάλαιο ασχολείται με το χρήμα, έναν σημαντικό κλάδο της ιστορίας, για τον οποίο τα νομίσματα αποτελούν, φυσικά, τη βασικότερη πηγή. Το δεύτερο κεφάλαιο αναλύει μερικές από τις όψεις της παραγωγής των νομισμάτων, όσες είναι ουσιαστικές για να κατανοήσουμε πώς πρέπει να χρησιμοποιείται το νόμισμα ως ιστορική πηγή. Τα δύο μεσαία κεφάλαια μελετούν τη σχέση μεταξύ αυτοκρατοριών και τοπικής νομισματοκοπίας ως έκφανση ιμπεριαλισμού, όπως και τα μηνύματα που εκπέμπει η πολιτική εικονογραφία όσον αφορά την κρατική ιδεολογία. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα δύο τελευταία κεφάλαια είναι με ευρεία έννοια οικονομολογικού ενδιαφέροντος. Το πέμπτο αναφέρεται στην κυκλοφορία των νομισμάτων, ενώ το τελευταίο ασχολείται με το τι μπορούμε να μάθουμε από το νόμισμα όταν βρίσκεται υπό πίεση σχετικά με τη φύση των δημοσιονομικών και οικονομικών κρίσεων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ πραγμάτευση, συνεπώς, γίνεται σε θεματική βάση, και το κέντρο βάρους βρίσκεται στα ιστορικά θέματα. Στο πρώτο κεφάλαιο δίδεται ένα σχεδιάγραμμα της ιστορίας της νομισματοκοπίας, ενώ καθώς το βιβλίο προχωρεί προκύπτει και η μεθοδολογία της νομισματικής. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b151432.jpg","isbn":"978-960-250-417-8","isbn13":"978-960-250-417-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":387,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Ancient History from Coins","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":151432,"url":"https://bibliography.gr/books/h-arxaia-istoria-mesa-apo-ta-nomismata.json"},{"id":188025,"title":"Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας","subtitle":"Με βιβλιογραφικό συμπλήρωμα","description":"Το βιβλίο αυτό αποτελεί ιστορική επισκόπηση της νεοελληνικής λογοτεχνίας από τη βυζαντινή περίοδο ως τις μέρες μας, με μια εισαγωγή για την ελληνική γλώσσα. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται η λογοτεχνική δημιουργία από τις πρώτες αρχές μέχρι τον 18ο αιώνα: η λογοτεχνία πριν από την Άλωση (11ος-15ος αιώνας) και μετά την Άλωση (15ος-17ος αιώνας), ιδίως στην Κρήτη και την Κύπρο, καθώς και το έργο των λογίων της Διασποράς. Ιδιαίτερα κεφάλαια αφιερώνονται στη λογοτεχνική ακμή στην Κρήτη τον 17ο αιώνα και στο δημοτικό τραγούδι. Στο δεύτερο μέρος αναλύεται η λογοτεχνία στις δεκαετίες πριν από την Επανάσταση του 1821. Ένα κεφάλαιο αφιερώνεται στον Σολωμό και ένα στον Κάλβο και την Εφτανησιώτικη Σχολή. Ακολουθούν οι Ρομαντικοί της Αθηναϊκής Σχολής, η γενιά του 1880, με κεντρική μορφή τον Παλαμά, η πεζογραφία μετά το 1880, (Βιζυηνός, Παπαδιαμάντης κ.ά.), το γλωσσικό ζήτημα και ο Ψυχάρης, η ποίηση γύρω και ύστερα από τον Παλαμά, ο Καβάφης, ο Σικελιανός, ο Καζαντζάκης και η γενιά του Τριάντα. Στο τελευταίο κεφάλαιο αναπτύσσεται η μεταπολεμική ποίηση και πεζογραφία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b191178.jpg","isbn":"978-960-250-412-3","isbn13":"978-960-250-412-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":478,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2013-10-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":191178,"url":"https://bibliography.gr/books/istoria-ths-neoellhnikhs-logotexnias-dd01028e-50cc-431d-9020-988b885368f3.json"},{"id":155274,"title":"Hermonymos","subtitle":"A study in scribal, literary and teaching activities in the fifteenth and early sixteenth centuries","description":"Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια περιεκτική μελέτη των αντιγραφικών, συγγραφικών και διδακτικών δραστηριοτήτων δυο ανθρώπων των γραμμάτων, του Χαριτώνυμου Ερμώνυμου και του Γεωργίου Ερμώνυμου, οι οποίοι έδρασαν στον 15ο και στις αρχές του 16ου αιώνα. Ο Χαριτώνυμος Ερμώνυμος, μαθητής του Γεωργίου Γεμιστού ή Πλήθωνος στον Μιστρά και μέλος της ακαδημίας του Βησσαρίωνα στη Ρώμη, αντέγραψε περιορισμένο αριθμό χειρογράφων, αλλά συνέγραψε τρία έργα. Οι συγγραφικές του ικανότητες και το βάθος των θεολογικών και φιλοσοφικών του γνώσεων μπορούν να εκτιμηθούν από τη μονωδία του για τον θάνατο του δασκάλου του Γεμιστού, από τον επικήδειο λόγο του για την Κατερίνα Παλαιολογίνα και από την πραγματεία του Decem Capita. Από την άλλη μεριά, ο Γεώργιος Ερμώνυμος υπήρξε εξαιρετικά παραγωγικός αντιγραφέας (αντέγραψε πάνω από εκατό χειρόγραφα), ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στη διάδοση των ελληνικών γραμμάτων στη Δυτική Ευρώπη μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ως δάσκαλος της ελληνικής γλώσσας, ο Γεώργιος Ερμώνυμος είχε επιφανείς μαθητές όπως ο Έρασμος, ο Μπυντέ, ο Ρόιχλιν, ο Λεφέβρ ντ’ Ετάπλ και ο Μπεάτους Ρενάνους. Οι γνώμες τους για τις διδακτικές του ικανότητες, όπως αποκαλύπτονται στις προσωπικές τους επιστολές ή στους αφιερωματικούς προλόγους τους, δεν ήταν ομόφωνες. Ορισμένοι τον επαινούν για την πατρική του συμπεριφορά, την ανθρωπιά του και την ικανότητα να εμπνέει τους μαθητές του, ενώ άλλοι του ασκούν έντονη κριτική για τη μέτρια διδασκαλία του και για τα υπερβολικά του δίδακτρα. Το βιβλίο εξετάζει ενδελεχώς τις σημαίνουσες μορφές των πατρώνων και των φίλων του, τον διορισμό του ως παπικού απεσταλμένου για την απελευθέρωση του αρχιεπισκόπου της Υόρκης Τζωρτζ Νέβιλ, τη φυλάκισή του στην Αγγλία όταν τον κατηγόρησαν για κατασκοπεία Ιταλοί έμποροι και την κατοπινή εγκατάστασή του στο Παρίσι, όπου έζησε την πιο παραγωγική του περίοδο ως δάσκαλος και αντιγραφέας. Επιπρόσθετα, η έρευνα της Μαρίας Καλατζή συνέβαλε στο να ταυτιστούν αρκετά χειρόγραφα ως αντίγραφα του Γεωργίου Ερμώνυμου. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι παρουσιάζει νέο υλικό, το οποίο προέκυψε από τη μελέτη σημειώσεων, σχολίων και αφιερώσεων στα χειρόγραφά του και το οποίο φωτίζει ορισμένες όψεις της ζωής και της σταδιοδρομίας του και επιτρέπει την αποτίμηση των φιλολογικών και θεολογικών του γνώσεων. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b158264.jpg","isbn":"978-960-250-420-8","isbn13":"978-960-250-420-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":403,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"23.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":158264,"url":"https://bibliography.gr/books/hermonymos.json"},{"id":70597,"title":"Η Ελλάδα και η οικονομική κρίση του Μεσοπολέμου","subtitle":null,"description":"Το 1929, όταν το κραχ της Ουόλ Στριτ συγκλόνιζε τον κόσμο, ο Ξενοφών Ζολώτας, νεαρός τότε καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, αναρωτιόταν αν υπήρχε οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Τον επόμενο χρόνο η απάντηση ήταν αναμφίβολα καταφατική, ενώ με την εγκατάλειψη του κανόνα χρυσού από τη Βρετανία το 1932 ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Εμμανουήλ Τσουδερός δήλωνε ότι η κρίση είχε εισέλθει σε μια νέα, \"δυσοίωνη\" φάση. Οι παρατηρητές της εποχής αντιλαμβάνονταν πως η περίοδος 1929-32 αποτελούσε καμπή για τη χώρα. Τι σήμαινε η καμπή αυτή για την οικονομία, για το ρόλο του κράτους και τελικά για την πολιτική αποτελεί το θέμα του παρόντος βιβλίου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Μαζάουερ ερευνά τις αλλαγές που προέκυψαν όταν η Ελλάδα αναγκάστηκε, εξαιτίας της οικονομικής ύφεσης, να πάψει πλέον να στηρίζεται στις αγροτικές εξαγωγές, τα υπερπόντια εμβάσματα και τα εξωτερικά δάνεια και να στραφεί προς μια πολιτική αυτάρκους ανάπτυξης, θεμελιωμένης σε εντόπιες πηγές. Και διαπιστώνει πως η κατάρρευση της ανοιχτής διεθνούς οικονομίας άφησε την Ελλάδα σε θέση μικρότερης οικονομικής εξάρτησης από τον έξω κόσμο συγκριτικά με όσα ίσχυαν προηγουμένως. Τα πλεονεκτήματα αλλά και τα μειονεκτήματα αυτού του νέου τύπου ανάπτυξης είχαν γίνει πλέον φανερά τον Αύγουστο του 1936, όταν ο Ιωάννης Μεταξάς επέβαλε τη δικτατορία του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΒασιζόμενος σε τραπεζικές εκθέσεις, σε εκδόσεις ειδικών οργανισμών και στον εβδομαδιαίο οικονομικό τύπο της εποχής, ο συγγραφέας τονίζει ότι θέλησε να ανοίξει στην έρευνα τη μέχρι πρότινος παραμελημένη ιστοριογραφία της νεότερης Ελλάδας και να εφαρμόσει την υπόδειξη του Νίκου Σβορώνου, ο οποίος συμβούλεψε κάποτε τους ιστορικούς να πάψουν πια να επικαλούνται τον περίφημο \"ξένο δάκτυλο\" και να μελετήσουν τις αλληλεπιδράσεις των εγχώριων πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών δυνάμεων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο βιβλίο αποτελεί προσαρμογή της διδακτορικής διατριβής του συγγραφέα, με την ενθάρρυνση των καθηγητών Adrian Lyttelton και Vera Zamagni, υπό την επίβλεψη των διδακτόρων Patrick O'Brien και John Campbell. Ο συγγραφέας, επίσης, οφείλει πολλά στους ιστορικούς Κώστα Κωστή, Χρήστο Χατζηιωσήφ, Αντώνη Λιάκο και Γιώργο Μαυρογορδάτο για τις εργασίες τους.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b72508.jpg","isbn":"978-960-250-416-1","isbn13":"978-960-250-416-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":432,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"34.0","price_updated_at":"2009-12-11","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Greece and the Inter-War Economic Crisis","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":72508,"url":"https://bibliography.gr/books/h-ellada-kai-oikonomikh-krish-tou-mesopolemou.json"},{"id":144621,"title":"Το αρχαίο ελληνικό δράμα ως παράσταση","subtitle":"Μια εισαγωγή","description":"Το αρχαίο ελληνικό θέατρο δεν γινόταν αντιληπτό ως «τέχνη» όπως την εννοεί η σύγχρονη ορολογία. Δεν μπορούμε επομένως να το κατανοήσουμε αν το απομονώσουμε από άλλες δραστηριότητες πολιτικής και τελετουργικής φύσης. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ουάιλς, οι μοναδικές ιδιότητες της ελληνικής δραματικής γραφής συνδέονται άρρηκτα με τη μοναδικότητα του ελληνικού πολιτικού εγχειρήματος, το οποίο απαιτούσε από το κοινό να συμμετέχει ενεργά σε όλες τις εκδηλώσεις του δημόσιου βίου και να μη μένει απλός θεατής. Το αρχαιοελληνικό θέατρο ήταν αδιαχώριστο από τον δημοκρατικό τρόπο ζωής και επομένως ήταν κατ’ ανάγκην «πολιτικό»: αντικείμενό του ήταν η ευημερία της πόλης-κράτους και η επιτέλεσή του ήταν μέρος της διαδικασίας που μετέτρεπε ένα σύνολο ανδρών σε πόλη. Ο Ουάιλς αποδίδει κεντρική θέση στην έννοια της «επιτέλεσης» και αναλύει το αρχαίο ελληνικό δράμα ως εκδήλωση ενός αξιοθαύμαστου πολιτισμού που καλλιέργησε πολλά είδη επιτέλεσης. Τα πρώτα τέσσερα κεφάλαια του βιβλίου του πραγματεύονται τους τρόπους επιτέλεσης στην κλασική Αθήνα: την αφήγηση των μύθων, τις θρησκευτικές τελετουργίες, τους ρητορικούς λόγους που αποσκοπούσαν να πείσουν μια συνέλευση πολιτών για τις απόψεις του ομιλητή και την επιτέλεση του φύλου. Στη συνέχεια, και επειδή το θέατρο είναι μια σχέση μεταξύ ηθοποιών και θεατών σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ο συγγραφέας στέκεται στην έννοια του χώρου και εξετάζει τις υλικές παραμέτρους αυτής της σχέσης – τότε, στα κλασικά χρόνια, αλλά και τώρα, στις διάφορες σκηνές του σύγχρονου θεάτρου. Καίρια θέση στη μελέτη κατέχει το κεφάλαιο για τον τελεστή, αφού η παρουσία του είναι αυτό που διαχωρίζει το θέατρο και το χορό από άλλα καλλιτεχνικά μέσα, δίνοντας έμφαση στο σώμα το προσωπείο, την κίνηση και το τραγούδι. Όσο για τον «συγγραφέα», η ματιά του Ουάιλς καθορίζεται από την άποψη ότι το γραπτό κείμενο δεν κατέχει την πρωτοκαθεδρία στο θέατρο. Στο τελευταίο κεφάλαιο εξετάζονται ορισμένοι σταθμοί στην προσπάθεια των σύγχρονων τελεστών να κατανοήσουν το αρχαίο θέατρο: η πρώτη παρουσίαση αρχαίου δράματος στα νεότερα χρόνια (Βιτσέντσα 1585), η πρώτη παρουσίασή του σε αρχαίο θέατρο από την Εύα Πάλμερ-Σικελιανού (Δελφοί 1927) και οι τρεις εκδοχές της Ηλέκτρας του Αντουάν Βιτέζ (Παρίσι 1966, 1971, 1986). Το κεφάλαιο ολοκληρώνεται με μια αναλυτική παρουσίαση διαφόρων μεταφραστικών προσεγγίσεων του αρχαίου δράματος στη Βρετανία. Στη διεπιστημονική αυτή προσέγγιση συχνές είναι οι αναφορές σε όλα τα μεγάλα ρεύματα σκέψης που επηρέασαν την ιστορία του δυτικού θεάτρου: μαρξισμό, φεμινισμό, ψυχανάλυση, δομισμό, καθώς και στους σημαντικότερους θεωρητικούς και επαγγελματίες του θεάτρου. Το βιβλίο απευθύνεται σε όσους ασχολούνται με τις θεατρικές σπουδές αλλά και σε όσους αγαπούν το θέατρο και επιζητούν κάποια εργαλεία για την κατανόηση των σημερινών παραστάσεων αρχαίου δράματος.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b147526.jpg","isbn":"978-960-250-422-2","isbn13":"978-960-250-422-2","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4021,"name":"Θεατρική Βιβλιοθήκη","books_count":44,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'theatrikh' 'theatriki' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00"},"pages":402,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2009-10-20","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Greek Theatre Performance: An Introduction","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":147526,"url":"https://bibliography.gr/books/to-arxaio-ellhniko-drama-ws-parastash-e4ac58ad-0292-4f05-a397-dd7a9f5ddee6.json"},{"id":144615,"title":"Το αρχαίο ελληνικό δράμα ως παράσταση","subtitle":"Μια εισαγωγή","description":"Το αρχαίο ελληνικό θέατρο δεν γινόταν αντιληπτό ως «τέχνη» όπως την εννοεί η σύγχρονη ορολογία. Δεν μπορούμε επομένως να το κατανοήσουμε αν το απομονώσουμε από άλλες δραστηριότητες πολιτικής και τελετουργικής φύσης. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ουάιλς, οι μοναδικές ιδιότητες της ελληνικής δραματικής γραφής συνδέονται άρρηκτα με τη μοναδικότητα του ελληνικού πολιτικού εγχειρήματος, το οποίο απαιτούσε από το κοινό να συμμετέχει ενεργά σε όλες τις εκδηλώσεις του δημόσιου βίου και να μη μένει απλός θεατής. Το αρχαιοελληνικό θέατρο ήταν αδιαχώριστο από τον δημοκρατικό τρόπο ζωής και επομένως ήταν κατ’ ανάγκην «πολιτικό»: αντικείμενό του ήταν η ευημερία της πόλης-κράτους και η επιτέλεσή του ήταν μέρος της διαδικασίας που μετέτρεπε ένα σύνολο ανδρών σε πόλη. Ο Ουάιλς αποδίδει κεντρική θέση στην έννοια της «επιτέλεσης» και αναλύει το αρχαίο ελληνικό δράμα ως εκδήλωση ενός αξιοθαύμαστου πολιτισμού που καλλιέργησε πολλά είδη επιτέλεσης. Τα πρώτα τέσσερα κεφάλαια του βιβλίου του πραγματεύονται τους τρόπους επιτέλεσης στην κλασική Αθήνα: την αφήγηση των μύθων, τις θρησκευτικές τελετουργίες, τους ρητορικούς λόγους που αποσκοπούσαν να πείσουν μια συνέλευση πολιτών για τις απόψεις του ομιλητή και την επιτέλεση του φύλου. Στη συνέχεια, και επειδή το θέατρο είναι μια σχέση μεταξύ ηθοποιών και θεατών σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ο συγγραφέας στέκεται στην έννοια του χώρου και εξετάζει τις υλικές παραμέτρους αυτής της σχέσης – τότε, στα κλασικά χρόνια, αλλά και τώρα, στις διάφορες σκηνές του σύγχρονου θεάτρου. Καίρια θέση στη μελέτη κατέχει το κεφάλαιο για τον τελεστή, αφού η παρουσία του είναι αυτό που διαχωρίζει το θέατρο και το χορό από άλλα καλλιτεχνικά μέσα, δίνοντας έμφαση στο σώμα το προσωπείο, την κίνηση και το τραγούδι. Όσο για τον «συγγραφέα», η ματιά του Ουάιλς καθορίζεται από την άποψη ότι το γραπτό κείμενο δεν κατέχει την πρωτοκαθεδρία στο θέατρο. Στο τελευταίο κεφάλαιο εξετάζονται ορισμένοι σταθμοί στην προσπάθεια των σύγχρονων τελεστών να κατανοήσουν το αρχαίο θέατρο: η πρώτη παρουσίαση αρχαίου δράματος στα νεότερα χρόνια (Βιτσέντσα 1585), η πρώτη παρουσίασή του σε αρχαίο θέατρο από την Εύα Πάλμερ-Σικελιανού (Δελφοί 1927) και οι τρεις εκδοχές της Ηλέκτρας του Αντουάν Βιτέζ (Παρίσι 1966, 1971, 1986). Το κεφάλαιο ολοκληρώνεται με μια αναλυτική παρουσίαση διαφόρων μεταφραστικών προσεγγίσεων του αρχαίου δράματος στη Βρετανία. Στη διεπιστημονική αυτή προσέγγιση συχνές είναι οι αναφορές σε όλα τα μεγάλα ρεύματα σκέψης που επηρέασαν την ιστορία του δυτικού θεάτρου: μαρξισμό, φεμινισμό, ψυχανάλυση, δομισμό, καθώς και στους σημαντικότερους θεωρητικούς και επαγγελματίες του θεάτρου. Το βιβλίο απευθύνεται σε όσους ασχολούνται με τις θεατρικές σπουδές αλλά και σε όσους αγαπούν το θέατρο και επιζητούν κάποια εργαλεία για την κατανόηση των σημερινών παραστάσεων αρχαίου δράματος.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b147520.jpg","isbn":"978-960-250-421-5","isbn13":"978-960-250-421-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4021,"name":"Θεατρική Βιβλιοθήκη","books_count":44,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'theatrikh' 'theatriki' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00"},"pages":402,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Greek Theatre Performance: An Introduction","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":147520,"url":"https://bibliography.gr/books/to-arxaio-ellhniko-drama-ws-parastash.json"}]