[{"id":136034,"title":"Αρχιτεκτονικές αντιστίξεις από τον Ζάχο στο σήμερα","subtitle":"Έκθεση φωτογραφιών αρχείου Αριστοτέλη Ζάχου: Ήπειρος, Θεσσαλία, Μακεδονία: Αρχείο Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής Μουσείου Μπενάκη","description":"[...] Το αστικό τοπίο συνεχώς μεταβάλλεται. Το αλλάζουν οι ανθρώπινες ομάδες κάθε εποχής, το αναπλάθουν, το χαίρονται ή το απαξιώνουν. Την ίδια στιγμή δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητα που οι ίδιες διαμορφώνουν και τα προβλήματα που προξενούν. Την κάθε επίλυσή τους διαδέχονται νέα προβλήματα· μια διαρκής γκρίνια για την πολιτισμική συνέχεια -και συνέπεια- του τόπου είναι η σταθερή επωδός των παλαιότερων.\u003cbr\u003eΟ φωτογράφος, όμως, παγώνει το χρόνο και αφήνει υλικό που επιτρέπει ερμηνείες αποστασιοποιημένες και ψύχραιμες. Όταν δεν φωτογραφίζει μόνο τα έργα των ανθρώπων, αλλά βάζει κι αυτούς μέσα στο πλάνο, κάνει κατανοητό τον τόπο και το χρόνο, την πολιτισμική συγκυρία, την κοινωνική συνεργεία. Αυτό έκανε ο Ζάχος· γι' αυτό και αποζημιώνει τον συνομιλητή του· δεν επιζητεί την ανθρώπινη παρουσία απλώς για να δώσει την κλίμακα του αρχιτεκτονικού έργου· έχει βαθύτερους λόγους, που πηγάζουν από την αναζήτηση του πλήρους φάσματος του λαϊκού πολιτισμού. Και πρωτίστως της αρχιτεκτονικής, η οποία, όπως πίστευε, παρόλο που επηρεάζεται από τις συνθήκες του βίου, τα ήθη, τα έθιμα, ή τη θρησκεία, \"παραμένει οιονεί αμετάβλητος με όλα τα κύρια χαρακτηριστικά της\".\u003cbr\u003eΟι αντιστίξεις των εικόνων της έκθεσης άραγε τον δικαιώνουν; ή μεταβλήθηκαν ανεπιστρεπτί όλα τα κύρια χαρακτηριστικά, τόσο της αρχιτεκτονικής, όσο και της γενικότερης διαμόρφωσης του περιβάλλοντος της \"παγκοσμιοποιημένης\" κοινωνίας;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓιάννης Κίζης\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b138706.jpg","isbn":"978-960-244-120-6","isbn13":"978-960-244-120-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":145,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2010-06-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":760,"extra":null,"biblionet_id":138706,"url":"https://bibliography.gr/books/arxitektonikes-antistikseis-apo-ton-zaxo-sto-shmera.json"},{"id":128727,"title":"Πληροφορίες για την τεχνολογία στις βενετοκρατούμενες ελληνικές περιοχές","subtitle":"Πρακτικά ημερίδας, Αθήνα, 10 Σεπτεμβρίου 2005","description":"Η έκδοση των Πρακτικών της Ημερίδας συγκεντρώνει τις εισηγήσεις ειδικών μελετητών για το ερευνητικό πρόγραμμα που οδήγησε στη σύσταση της ψηφιακής βάσης δεδομένων με θέμα την τεχνολογία και τεχνογνωσία των ελληνικών βενετοκρατούμενων περιοχών. H Βάση λειτουργεί στη Βιβλιοθήκη του ΠΙΟΠ και αριθμεί μεγάλο αριθμό σχεδίων, χαρτών και λοιπού εικονογραφικού υλικού, το οποίο συνοδεύεται από συνημμένο αρχειακό υλικό. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΙστορικοί-βενετολόγοι, αρχαιολόγοι, αρχιτέκτονες, αρχειονόμοι και ιστορικοί της χαρτογραφίας παρουσίασαν θέματα σχετικά με τις ποικίλες εκφάνσεις της τεχνολογικής προόδου εκείνης της εποχής, όπως αποτυπώνονται στην πλούσια αυτή βάση. Οι θεματικές που αναπτύσσονται, αφορούν τις πηγές για την ιστορία της τεχνολογίας στις βιβλιοθήκες και στα αρχεία της Βενετίας, την αξία τους σε σχέση με την αρχαιολογική έρευνα, την ανάπτυξη της ελληνικής χαρτογραφίας και τοπογραφίας, τους μάστορες και μηχανικούς μεταξύ Βενετίας και ελλαδικού χώρου, την εξέλιξη της οχυρωματικής μέσα από αρχειακά τεκμήρια, την ιστορία των αλυκών και των λοιμοκαθαρτηρίων. Ο τόμος, όπως αντίστοιχα και η ημερίδα, κλείνει με τα συμπεράσματα και τη σημασία του ερευνητικού προγράμματος. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b131350.jpg","isbn":"978-960-244-101-5","isbn13":"978-960-244-101-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":176,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2010-06-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":760,"extra":null,"biblionet_id":131350,"url":"https://bibliography.gr/books/plhrofories-gia-thn-texnologia-stis-benetokratoumenes-ellhnikes-perioxes.json"},{"id":129789,"title":"Η τηνιακή μαρμαροτεχνία","subtitle":"Ιστορία και τεχνική","description":"Απ' όλα τα νεοελληνικά κέντρα μαρμαροτεχνίας, η Τήνος υπήρξε το πιο σημαντικό. Ιδιαίτερα στα Έξω Μέρη, περιοχή απομακρυσμένη από το διοικητικό κέντρο του νησιού, με έδαφος άγονο και με άφθονο μάρμαρο, φυσικό ήταν οι κάτοικοι να προσανατολιστούν προς τη ναυτιλία, τις τέχνες και το εμπόριο, αλλά και να αξιοποιήσουν τα λατομεία. Στον Πύργο και στους κοντινούς οικισμούς του (Πλατιά, Μπεναρδάδο, Μαρλά, Μαμάδο), στα Υστέρνια, και λιγότερο στην Καρδιανή, ολόκληρες οικογένειες καλλιέργησαν την τέχνη του μαρμάρου, από πατέρα σε γιο.\u003cbr\u003eΤο μεγαλύτερο από αυτά τα κέντρα ήταν ο Πύργος. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα ο Πύργος γνώρισε μεγάλη ακμή και συναγωνίζοταν, ως αυτόνομος «αστικός» πόλος, την πρωτεύουσα του νησιού («Χώρα του Πύργου» και «Χώρα του Αγίου Νικολάου»). Στις αρχές του 20ού αιώνα ο Πύργος είχε περίπου 500 μαρμαράδες και 100 λατόμους. Εξίσου σημαντικό κέντρο, παρά τον μικρότερο πληθυσμό του, αναδείχτηκε και το χωριό Υστέρνια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από το κείμενο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b132413.jpg","isbn":"978-960-244-112-1","isbn13":"978-960-244-112-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":107,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"21.0","price_updated_at":"2010-06-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":760,"extra":null,"biblionet_id":132413,"url":"https://bibliography.gr/books/h-thniakh-marmarotexnia.json"},{"id":130143,"title":"Η ελιά και το λάδι στον αρχαίο ελληνικό κόσμο","subtitle":null,"description":"Δώρο των θεών στους θνητούς, η ελιά διαδραμάτιζε για πολλούς αιώνες τον αθόρυβο, αλλά μοναδικό της ρόλο στην κοινωνία και στην οικονομία. Χρειάστηκε να φτάσουμε στα τέλη του 20ού αιώνα για να ανακαλύψουν οι σύγχρονοι επιστήμονες αυτά που η σοφία του λαού μας γνώριζε επί αιώνες, Έτσι, η ελιά και το λάδι βρίσκονται σήμερα στο κέντρο του ενδιαφέροντος της διεπιστημονικής έρευνας. Έχουν περάσει είκοσι χρόνια από το 1985, όταν ανέσκαψα το πρώτο αρχαίο ελαιοπιεστήριο, και δεκατρία από τη δημοσίευση της διδακτορικής διατριβής μου, που πραγματεύεται τη διαχρονική παραγωγή ελαιολάδου κατά την αρχαιότητα και τη βυζαντινή περίοδο. Από τότε η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως νέα στοιχεία, ενώ παράλληλα υπάρχουν κατάλοιπα που έχουν ταυτιστεί μετά τις πρώτες δημοσιεύσεις. Το σχετικά πρόσφατο ενδιαφέρον για τη μεσογειακή διατροφή, η οποία έχει ως βάση το ελαιόλαδο, αφύπνισε σε μεγάλο βαθμό την έρευνα και στον ελλαδικό χώρο, με αποτέλεσμα την οργάνωση συνεδρίων και την ίδρυση μουσείων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο εγχείρημα μιας συνθετικής εργασίας που να παρουσιάζει πτυχές του πολιτισμού της ελιάς στον ελληνικό χώρο δικαιολογείται από πολλές απόψεις. Η ωρίμανση της έρευνας και το γεγονός ότι η παλαιότερή μου μελέτη έχει περάσει πια από τη βάσανο της κριτικής, επιτρέπουν μια γενική παρουσίαση που να ενδιαφέρει τόσο τον ειδικό επιστήμονα, όσο και κάθε ενδιαφερόμενο για το κάπως εξειδικευμένο αυτό θέμα. Είναι, βέβαια, αυτονόητο πως η συνολική παρουσίαση του «πολιτισμού της ελιάς» είναι αδύνατη, αφού με την ευρύτερη έννοιά του ο όρος περιλαμβάνει όλες τις πτυχές του καθημερινού βίου, και μάλιστα διαχρονικά. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στην πολύπλοκη διαδικασία μετατροπής του ελαιοκάρπου σε ελαιόλαδο, που έχει αφήσει και τα περισσότερα κατάλοιπα υλικού πολιτισμού. Οι πρώτες εφαρμογές της τεχνολογίας στην παραγωγή και οι οικονομικές επιπτώσεις στις πρωτοϊστορικές κοινωνίες, καθώς και η εξέλιξη της τεχνολογίας μέχρι την Τουρκοκρατία, καταλαμβάνουν επίσης σημαντικό μέρος αυτής της έρευνας,\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ παρουσίαση εστιάζεται στον ευρύτερο ελληνικό χώρο, που περιλαμβάνει την ηπειρωτική χώρα, τις μεγαλονήσους Κρήτη και Κύπρο, καθώς και το Αρχιπέλαγος του Αιγαίου, Ωστόσο, ένα θέμα που αφορά ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου δεν αφήνει περιθώρια για μια καθαρά τοπικιστική ή εθνοκεντρική προσέγγισή του. Γίνεται, λοιπόν, ευρεία αναφορά σε υλικό που βρέθηκε τόσο στη Συροπαλαιστινιακή ακτή, όσο και στην κεντρική Μεσόγειο, όταν αυτό επιβάλλεται για σκοπούς σύγκρισης και κατανόησης του υλικού πολιτισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(αντί προλόγου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b132767.jpg","isbn":"978-960-244-113-8","isbn13":"978-960-244-113-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":145,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2010-06-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":760,"extra":null,"biblionet_id":132767,"url":"https://bibliography.gr/books/h-elia-kai-to-ladi-ston-arxaio-ellhniko-kosmo.json"},{"id":132596,"title":"Βιομηχανίες χάρτου στην Ελλάδα (19ος-20ος αιώνας)","subtitle":null,"description":"Στον συλλογικό αυτό τόμο διερευνώνται η εμφάνιση και πορεία της ελληνικής βιομηχανίας χάρτου κατά τον 19ο και 20ό αιώνα και σκιαγραφούνται σημαντικοί σταθμοί στην εξέλιξή της.\u003cbr\u003eΣτην αρχή επιχειρείται μια απάντηση στο ερώτημα γιατί μεταξύ 1800 και 1833 απέτυχε το εγχείρημα δημιουργίας μιας μικρής ελληνικής χαρτοποιητικής μονάδας με προβιομηχανική τεχνολογία, σε περιοχές όπου αποδεδειγμένα δεν ήταν μικρή η κατανάλωση χαρτιού. Στο ευνοϊκό πλαίσιο της δεκαετίας του 1870 ο Βασίλειος Βαρουξάκης, έμπορος από τη Γορτυνία, θα ιδρύσει την πρώτη ελληνική χαρτοποιία στο Φάληρο, κατευθείαν με τη βιομηχανική της μορφή. Ωστόσο, μόνο στο ακόμα ευνοϊκότερο για τις επιχειρήσεις κλίμα του Μεσοπολέμου θα αρχίσει τη λειτουργία της, το 1924, η πρώτη μεγάλη χαρτοποιητική βιομηχανία του Αιγίου, η ακμή και παρακμή της οποίας συνδέονται με την όλη ιστορία του κλάδου κατά τον 20ό αιώνα. Μια άλλη διάσταση της Χαρτοποιίας Αιγίου δίνεται με την παρουσίαση των κτιριακών της εγκαταστάσεων και των προσαρμογών τους σύμφωνα με τις ανάγκες της παραγωγικής διαδικασίας.\u003cbr\u003eΜια όψη της βιομηχανίας χάρτου στη Θεσσαλονίκη παρουσιάζεται με το παράδειγμα της Ελληνικής Χαρτοποιίας Μακεδονίας Α.Ε. που ιδρύεται από εβραίους κεφαλαιούχους της πόλης το 1929, ακμάζει πριν από τον Πόλεμο, δέχεται ισχυρό πλήγμα κατά την περίοδο της Κατοχής και επαναλειτουργεί με άλλο σχήμα μεταπολεμικά. Σε χωριστό κείμενο επιχειρείται η ανασύνθεση του κόσμου της εργασίας στις βιομηχανίες χάρτου μεταξύ 1900 και 1980: αριθμός εργαζομένων, φύλο, ηλικία, καταμερισμός εργασίας, αμοιβές, συλλογικές συμβάσεις, κινητοποιήσεις.\u003cbr\u003eΟ τόμος εμπλουτίζεται με την πολύτιμη μαρτυρία ενός χημικού που καταγράφει την πενηντάχρονη εμπειρία του στις βιομηχανίες χάρτου: σπουδές, εξειδίκευση, σχέσεις με ιδιοκτήτες και συνεργάτες, προβλήματα στον τομέα της ειδικότητάς του. Αναζητούνται, τέλος, τα κοινά χαρακτηριστικά και οι διαφορές στην ίδρυση, λειτουργία και εξέλιξη των μεγάλων βιομηχανιών χάρτου στην Ελλάδα και επισημαίνονται αδυναμίες και δομικά προβλήματα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠεριεχόμενα:\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e- Προλογικό σημείωμα\u003cbr\u003e- Χρήστος Λούκος, \"Οι βιομηχανίες χάρτου στην Ελλάδα (19ος-20ός αιώνας)\"\u003cbr\u003e- Μαρίνος Βλέσσας, Μαρία Μαλακού, \"Γύρω από την προϊστορία της ελληνικής χαρτοποιητικής (1800-1833)\"\u003cbr\u003e- Ίκαρος Μαντούβαλος, \"Από τον Ράμφο στον Βαρουξάκη. Η επιβίωση του Χαρτοποιειού Βαρουξάκη μέσω της εταιρείας \"Ερμής\"\".\u003cbr\u003e- Αθηνά Ζηζοπούλου, \"Η χαρτοποιία και η χαρτοβιομηχανία Αιγίου, 1924-1968\"\u003cbr\u003e- Μαργαρίτα Αλεξίου, Ελένη Εμμανουλοπούλου, \"Η εξέλιξη των κτηριακών εγκαταστάσεων στη Χαρτοποιία Αιγίου\"\u003cbr\u003e- Αθηνά Ζηζοπούλου, \"Ελληνική Χαρτοποιία Μακεδονίας Α.Ε.: Η πρώτη χαρτοποιία της Θεσσαλονίκης, 1936-1990\".\u003cbr\u003e- Σοφία Ματθαίου, \"Οι εργαζόμενοι στη χαρτοποιία, 1900-1980\"\u003cbr\u003e- Αιμέ Κωνσταντίνος Γ. Μανσούρ, \"Αναμνήσεις ενός χημικού στη Βιομηχανία χάρτου: Οι σχέσεις με το ανθρώπινο δυναμικό\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b135247.jpg","isbn":"978-960-244-115-2","isbn13":"978-960-244-115-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":233,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2010-06-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":760,"extra":null,"biblionet_id":135247,"url":"https://bibliography.gr/books/biomhxanies-xartou-sthn-ellada-19os20os-aiwnas.json"},{"id":139588,"title":"Κεντρική Επιτροπή Δανείων και Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Οικονομικής Αναπτύξεως: Τα αρχεία","subtitle":null,"description":"Ο τόμος, απόρροια της μελέτης των αρχειακών σειρών που απόκεινται στο Ιστορικό Αρχείο του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς, παρουσιάζει δύο σημαντικές αρχειακές συλλογές του, της Κεντρικής Επιτροπής Δανείων (ΚΕΔ) και του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Οικονομικής Αναπτύξεως (ΟΧΟΑ). Η ΚΕΔ λειτούργησε μεταξύ των ετών 1949-1954, ενώ μετά τη διάλυσή της και έως τα 1964, την διαδέχτηκε η ΟΧΟΑ· η ίδρυση των δύο οργανισμών συνδέεται με την μεταπολεμική οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, καθώς και τις συμφωνίες μεταξύ ΗΠΑ και ελληνικού κράτους για εφαρμογή της αμερικανικής οικονομικής βοήθειας, με τη μορφή χορήγησης μακροχρόνιων δανείων σε ελληνικές ιδιωτικές επιχειρήσεις. Το βιβλίο παρουσιάζει σύντομο ιστορικό της ίδρυσης, δομής και λειτουργίας των δύο οργανισμών, καθώς και πλούσιο Παράρτημα Τεκμηρίων, στα οποία αποτυπώνεται η δραστηριότητά τους. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b142271.jpg","isbn":"978-960-244-119-0","isbn13":"978-960-244-119-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":152,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2010-06-04","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":760,"extra":null,"biblionet_id":142271,"url":"https://bibliography.gr/books/kentrikh-epitroph-daneiwn-kai-organismos-xrhmatodothsews-oikonomikhs-anaptyksews-ta-arxeia.json"}]