[{"id":237846,"title":"Χαραμάδες του χρόνου","subtitle":"Les interstices du temps","description":"Ποιήματα ποιητικής και άκρας ευαισθησίας. Η ομιλούσα ποιητική φωνή \"ξεγυμνώνεται\" αργά και ηδονικά σε ένα \"μπολερό\" που καταδεικνύει απλώς και μόνον την ώριμη τεχνική της, ενώ η ίδια η καλή ποιήτρια κρύβεται πίσω από τις λέξεις και τις γραμμές, ερωτοτροπεί με τα σημεία στίξης, λατρεύει (και λατρεύεται από) τα κενά, φάσκει και καταφάσκει στο μεγάλο θαύμα της γραφής που ισοδυναμεί με αναδημιουργία του κόσμου, με επανεφεύρεση της πραγματικότητας εξαρχής. Προδομένη ηρωίδα που καταμαρτυρεί στον εαυτό της αλλά και στην υφήλιο τη χασμώδη διάστασή τους, χαράδρα που βαθαίνει με τα χρόνια και καταλήγει σε πλήρη ασυμβατότητα. Δεν πρόκειται, όμως, για πεισιθάνατη ποιητική, αφού η αισιοδοξία πηγάζει από την επιμονή και την υπομονή, τη δύναμη της αφηγήτριας να αντέξει κάθε αντιξοότητα, φτάνει να αφεθεί ελεύθερη να τραγουδήσει τη φωτεινιά του κόσμου, όχι με την κακοδαιμονία μιας Σφίγγας αλλά με την αθωότητα των παιδιών, όταν μαθαίνουν, επιτέλους, τα όρια και διδάσκονται να κινούνται αρμονικά μέσα σε αυτά, χωρίς να κινδυνεύουν να συγκρουστούν με τα όρια ανοχής ή ελευθερίας των άλλων. \u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΣτίχοι που δεν έχουν κάποιο αναγνωρίσιμο μέτρο, εξόν από τον αργό ρυθμό μιας αναπνοής προσεκτικής, υπολογισμένης έτσι ώστε να μη μαδήσει τα ροδοπέταλα ενός μωρού λουλουδιού, που επαφίενται στη διακριτικότητά της. Όμως, παρά την έλλειψη κάποια αναγνωρίσιμης παραδοσιακής \"συνταγής\" πάνω στην οποία θα πατήσει η λογοτέχνις προκειμένου να χαράξει τον δικό της μουσικό \"δρόμο\", πρόκειται για λόγο χορευτικό, τουτέστιν ποιητικό. \u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΑυτή η ιδιομορφία της ποιητικής, που δε θα μπορούσες να την πεις στιχουργική, αφού όλο το ποίημα, κάθε ποίημα, είναι ενότητα αδιαίρετη κι άτμητη. Ακόμα κι αν θέλει να κατακρεουργήσει κανείς το πρωτότυπο για να προβεί σε ασκήσεις κριτικής ανατομίας, πάλι δε θα μπορέσει να σπάσει την κρυσταλλώδη υφή και την αδιάπτωτη οργανικότητά του. Κάθε ποίημα είναι ένα \"σώμα\" ερωτικό αλλά μηδέποτε διονυσιακό κι ουδέποτε βακχίζον. Μακριά από την Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου κάθε αμετροέπεια και παράβασις των χρηστών ηθών (συγγραφικών αλλά και καθημερινών). Η ποίησή της είναι \"πολιτικώς ορθή\", κατάλληλη ακόμα και για τις μικρές τάξεις των σχολείων. Έτσι, από αυτή την άποψη, θα μπορούσε να θεωρηθεί και \"κλασική\" χωρίς όμως να είναι κλασικίζουσα. Νεορομαντική πάντως είναι. Παραείναι ειδυλλιακή η νοσταλγία του Παραδείσου που κουβαλάει εντός της και στοιχειώνει τα γραπτά της.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΕίναι μια πάλλουσα ευαισθησία, ένας ψαλμός σχεδόν αλλοδιαστασιακός, που όσο περνούν τα χρόνια, τόσο φουντώνει ο θυμός της και θεριεύει η αποφασιστικότητά της να φανεί πάνω από τον βάλτο των μετριοτήτων που κατατρύχουν, κατατρέχουν και καταδυναστεύουν κάθε ανεξάρτητη φωνή που ξεφεύγει από το μέτρο των χαμηλών λόφων.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΗ Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου είναι μία σημαντική, σημαντικότατη ποιητική φωνή τού καιρού μας, που ακούγεται συχνότερα στο εξωτερικό (στα γαλλικά ή στα ιταλικά) και λιγότερο στα ναρκοθετημένα από τις παρέες και τις παρεούλες εγχώρια λογοτεχνικά μας ύδατα. Και το βασικότερο: ξέρει να εξελίσσεται, να μαθαίνει, να διδάσκεται, να ακούει, να ενσωματώνει, να εγκολπώνεται καινούργιες οπτικές, μουσικές και κατευθύνσεις. Αυτό την καθιστά \"νέα\". Κι όσο κι αν δεν είναι ή δεν μπορεί να θεωρηθεί \"πρωτοεμφανιζόμενη\" είναι οπωσδήποτε μία αύρα, ένας φλοίσβος, ένα δροσερό αεράκι που μας παραπέμπει σε πέλαγα μεγάλα και σε σύμπαντα μακρινά, απροσπέλαστα για τη μυωπική φαντασία των επιπλεόντων νουφάρων. \u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΒαθύς λόγος, στοχαστικός, φιλοσοφικός.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΚωνσταντίνος Μπούρας\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b239862.jpg","isbn":"978-618-84269-3-1","isbn13":"978-618-84269-3-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2019-09-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":239862,"url":"https://bibliography.gr/books/xaramades-tou-xronou.json"},{"id":234121,"title":"Στου Ναγκ ή Το αυγό του νερού","subtitle":null,"description":"Το θεατρικό κείμενο, αναφορά στο έργο Endgame του Σ. Μπέκετ, γράφτηκε γιατί ήθελα να μιλήσω για τα όρια της ελευθερίας, όπως ο ίδιος τα βιώνω. Τα όρια της καθαυτό ζωής. Βιολογικά, πνευματικά, κοινωνικά και οντολογικά. Μεγάλο θα μου πείτε εγχείρημα και υπέρτατη φιλοδοξία, αφού επιχειρώ να καταπιαστώ με τα μείζονα θέματα της ίδιας της ύπαρξης, χωρίς να διαθέτω και την φιλοσοφική σκευή. Μάλιστα μπορεί και να αγγίζω τα όρια της ύβρεως, αφού \"μεταχειρίζομαι\" τον Μπέκετ. Δικαίως θα ρωτούσατε, τι θα μπορούσα να προσθέσω εγώ σε ό,τι, επί του προκειμένου,έχει πει αυτός ο μεγάλος δημιουργός. Τίποτα ίσως. Και αυτό το τίποτα είναι που έχει αξία για μένα. Ήθελα να δω πόσο μεγάλο είναι. Παίζω τώρα ίσως με τις έννοιες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΛοιπόν έγραψα για να παρηγορηθώ που δεν είμαι Μπέκετ και τόσα άλλα πράγματα, που δεν είμαι αυτό που θέλω, που δεν ξέρω πραγματικά τι θα ήθελα να θέλω. Και περνάει η ζωή και τα ίχνη σβήνουν. Σαν να μην περνάει. Κι εδώ είναι το παρήγορο. Και το οδυνηρό. Επιχειρώ λοιπόν στο έργο να μιλήσω για την αναμέτρηση ή την συμφιλίωση με το παρελθόν, την αποδοχή ή την αποκήρυξη του παρόντος και τη σύμπραξη ή την ονειρομαχία με το μέλλον. Και γι αυτό που τα συνέχει όλα αυτά. Τη μνήμη. Που άλλοτε φυλακίζει σαν μνήμα και άλλοτε ελευθερώνει σαν βατήρας. Να μιλήσω αφήνοντας ανοιχτό το εισιτήριο των λέξεων. Για το ταξίδι της ζωής. Που κυλάει ή μένει στάσιμη, όπως το νερό. Που ξεδιψάει ή πνίγει, όπως το νερό. Να μιλήσω για εκείνη τη δύναμη που μας κρατάει ζωντανούς, που μας βαραίνει, μας εκπλήσσει, μας συντρίβει, μας γοητεύει. Τη δύναμη που χωρίς την παρουσία του άλλου, χωρίς τη δυναμική της σχέσης, χωρίς τη χαρά αλλά και τον πόνο της συνύπαρξης, ατροφεί και μαραίνεται. Το θέλημά μου ήταν λοιπόν, με αφορμή την ερημιά και τη μοναξιά του ήρωα στο έργο, να μιλήσω για τον άνθρωπο Ναγκ, που όλοι κουβαλάμε μέσα μας. Στον κάδο του ο καθένας. Τον Ναγκ που μένει ουσιαστικά ασυμφιλίωτος με τα πεπραγμένα του. Και που γι αυτά φταίει κάποιος άλλος. Τον Ναγκ που ειρωνεύεται και σπαράζει. Που υποκρίνεται και αληθεύει. Που ξιπάζεται και ταπεινώνεται. Που δε βολεύεται σε απαντήσεις, αλλά και δεν αντέχει τα ερωτήματα. Που ενώ μονολογεί, νομίζει πως συνομιλεί. Που ακούει ό,τι τον συμφέρει ή ό,τι αντέχει. Που ψάχνει τους άλλους όχι για να σχετιστεί, αλλά για να διώξει την πλήξη του ή να τους φορτώσει τον φόβο του. Τον Ναγκ λοιπόν που μέσα στο παράλογο και το προδιαγεγραμμένο της θνητής μας ύπαρξης, έστω την ύστατη ώρα, κάτι ξυπνά μέσα του, γεύεται το δώρημά του και βιώνει αυτό που προσπερνούσε ως αντικείμενο, δεδομένο και αυτονόητο: Το άγγιγμα της ΖΩΗΣ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b236118.jpg","isbn":"978-618-84269-1-7","isbn13":"978-618-84269-1-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":64,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2019-04-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":236118,"url":"https://bibliography.gr/books/stou-nagk-h-to-augo-tou-nerou.json"},{"id":237826,"title":"Το τραγούδι του εαυτού μας","subtitle":null,"description":"Ο Walt Whitman ξαναζωντανεύει εν έτει 2019 (200 χρόνια από τη γέννηση του).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eConcept album cd με βιβλίο 88 σελίδων από ΤΑ ΠΕΡΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ του Γιάννη Π.Π. Τσαμαντάκη, βασισμένο στο ποίημα \"Song of myself - Walt Whitman\" (σε πρώτη παγκόσμια) με τη συμμετοχή:\u003cbr\u003e25 τραγουδιστών, 14 μουσικών, 16 ηθοποιών και 15 εικαστικών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔιατίθεται από τις εκδόσεις Όταν σε 4 διαφορετικά εξώφυλλα, ώστε ο καθένας να επιλέξει το ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ που του ταιριάζει!!!\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚάθε όνειρο χρειάζεται τον ονειροπόλο του, όπως και κάθε σιωπή τη φωνή της, για να ακουστεί. Το τραγούδι της σιωπής είναι το πιο δυνατό καθότι είναι ο ήχος της ψυχής. Γέλια, χάχανα, σιωπή... φθόγγοι, νότες, σιωπή... συλλαβές, λέξεις, προτάσεις, σιωπή. Κάθε έναρξη είναι από σιωπή και κάθε ολοκλήρωση σε σιωπή θα καταλήξει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην ησυχία μαθαίνεις ν' ακούς, στην ησυχία να θυμάσαι. Ακόμα και οι κραυγές που θέλουν να εκφραστούν, σε λευκό καμβά σιωπής χρωματίζουν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις σκιές, αυτές τις υπέροχες ευάλωτες υπάρξεις που παίζουν με τα μάτια μας, το μυαλό μας, το πέρα μας, αλλάζοντας σχήματα συνεχώς, γίνονται ένα με εμάς και μας αγκαλιάζουν. Κάποιες διψάνε να είναι δίπλα μας και κάποιες να το σκάσουν, να απομακρυνθούν και να χαθούν στο άπειρο. Ακόμα και αυτά τα άυλα, ακαθόριστης υφής, πλάσματα θέλουν το φως τους για να υπάρξουν ή, πιο σωστά, θέλουν το φως τους για να εμφανιστούν και να αρχίσουν τα παιχνιδίσματά τους. Φαινομενικά σιωπηλά πλάσματα και αυτά, μα οι τόσες αναμνήσεις που κουβαλάνε σίγουρα έχουν να διηγηθούν πολλά. Σιωπηλά προσέρχονται και σιωπηλά αποχωρούν. Μα στο μεσοδιάστημα πόσο δυνατά \"σιωπούν\", ε; \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕγώ τυγχάνει να είμαι από τους τυχερούς που βρίθω από σιωπή ή ησυχία (πείτε το όπως θέλετε), περιλούζομαι από φως και τα γεννησιμιά του, και, φυσικά, ακόμα μπορώ να ονειρεύομαι μέσα από τα όνειρα των ονειροπόλων που έζησαν, ζουν, και θα ζούνε στη χώρα του παντοτινά, στη χώρα που ό,τι είναι γνωστό το απορρίπτουν και γράφουν ιστορία. Όχι με σινική μελάνι ή κάρβουνο αλλά με ανάταση ψυχής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌσο για την αγάπη; Μα με αγάπη προϋπήρξα, με αγάπη γεννήθηκα, με αγάπη έζησα και αγάπη είμαι. Όπως και εσύ... απλά ίσως δεν το έχεις αισθανθεί σε όλο το μεγαλείο της. Εκεί, στα Πέρα μέρη, όμως, στο τέλος της ιστορίας μας, σε αγάπη θα αφεθείς. Αρκεί να θυμηθείς τι περικλείεις από πάντα και πλέον ευάλωτος να ξαναγεννηθείς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜπορείς να μείνεις τώρα ή να φύγεις, γιατί ξεκινάει ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, ένα ταξίδι προς την αληθινή επιστροφή ήθελα να πω... αλλά κάτι μου λέει πως τελικά διψάς να πορευθείς και συ μαζί μας. Όχι μπροστά ή πίσω μου. Σε θέλω δίπλα μου. Προτού να γεννηθώ από τη μάνα μου, γενιές με οδήγησαν εκεί.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΕίμαστε ένα, δεν το ξέρεις; Είναι ώρα να εξηγηθώ - ας ορθώσουμε το ανάστημα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤραγουδιστές (με σειρά εμφάνισης) : Δημήτρης Βοζαΐτης, Μαρία Ιωαννίδου, Μιχάλης Κωτσόγιαννης, Γιάννης Τσαμαντάκης, Σαλίνα Γαβαλά, Μαρία Λυμπεράκου, Μαρία Νίκα, Αρχιμανδρίτης Ειρηναίος Νάκος, Κατερίνα Σούσουλα, Γιώργος Παπαγεωργίου, Σταύρος Παπασταύρου, Μαρία Λατσίνου, Άννα Δακουρού, Σοφία Καρμή, Μάριος Τσόλιας, Αντώνης Βλάχος, Γιώργος Παπουτσάς, Σοφία Βόσσου, Μάνος Μπαρίκος, Όλγα Καμηλάρη, Αντώνης Δήμου, Ελπίδα, Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης, Αναστάσιος Στέλλας, Ρόμπερτ Γουίλιαμς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗθοποιοί : Μενέλαος Χαζαράκης, Ελένη Κοκκίδου, Στέλλα Κρούσκα, Φώτης Μακρής, Ελίνα Βλαχοκώστα, Αλίκη Αλεξανδράκη, Κλεοπάτρα Τολόγκου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Σωκράτης Πατσίκας, Βασίλης Κρητικός, Μάκης Πατέλης, Κώστας Σαββιδάκης, Μαρία Ρήγα, Άννα Καλαΐτζίδου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜουσικοί : Πέτρος Κουτρουμπής (κιθάρες, μπάσο, μαντολίνο), Μιχάλης Βρέττας (βιολί), Φώτης Σιώτας (βιολί), Γιάννης Τσόλκας (πιάνο, πλήκτρα), Δημήτρης Παπατσαρούχας (πλήκτρα), Σωκράτης Γανιάρης (τύμπανα, κρουστά), Κώστας Μπορμπόλης (μπάσο), Δημήτρης Ευσταθόπουλος (κοντραμπάσο), Παναγιώτης Βλάχος (τύμπανα), Βασίλης Ντρουμπογιάννης (πιάνο), Βασίλης Ούτσιος (φλάουτο), Γιώργος Τζαβάρας (κιθάρα), Κώστας Κούλης (τύμπανα), Δρόσος Σκυλάς (κρουστά), Λάζαρος Παπαγεωργίου (τύμπανα).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕικαστικοί : Γιώργος Κόρδης, Δημήτρης Γέρος, Γιάννης Αδαμάκης, Μιχάλης Μαδένης, Γιώργος Χουλιαράς, Μιχάλης Μανουσάκης, Θοδωρής Τσενόγλου, Κατερίνα Χαδουλού, Τριαντάφυλλος Ηλιάδης, Βάσω Κυριάκη, Tuiyo Frogs, Μάΐρα Κούβελου, Σοφία Κατσαρού, Σεμίνα Λάνταβου, Νίκος Παπαδάκος, Γιώργος Ζιάκας, Σωτήρης Σόρογκας, Κώστας Ηρακλής Γεωργίου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣυμμετέχει με 17 μικροκείμενα ο συγγραφέας-ποιητής Κωνσταντίνος Λουκόπουλος.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b239842.jpg","isbn":"978-618-84269-4-8","isbn13":"978-618-84269-4-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":88,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2019-09-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":239842,"url":"https://bibliography.gr/books/to-tragoudi-tou-eautou-mas.json"}]