[{"id":202942,"title":"Το βασιλόπουλο","subtitle":null,"description":"Το φθινόπωρο του 1999, λίγο μετά το θάνατο του πατέρα μου, τακτοποιώντας τα χαρτιά του, βρήκα καλά φυλαγμένο σε ένα συρτάρι το πρωτότυπο του παραμυθιού Το Βασιλόπουλο. Έφερε πίσω ένα κύμα από παιδικές αναμνήσεις κι όπως μια θύμηση ξυπνά άλλες, έτσι ζωντάνεψε εικόνες χαμένες στα βάθη του χρόνου και του συνειδητού. Σαν παιδιά, οι αδελφές μου κι εγώ, ξέραμε το παραμύθι απ’ έξω, αλλά από τότε έχουν περάσει περισσότερα από πενήντα χρόνια κι αν με ρωτούσε κανείς δεν θα ήμουν σίγουρος, αν το χειρόγραφο βιβλίο είχε ποτέ υπάρξει, ή ήταν κάποια παιδική φαντασία. \u003cbr\u003eΤο παραμύθι, \"Το Βασιλόπουλο\", κείμενο της Υπατίας Βουρλούμη και ζωγραφιές του Ανδρέα Βουρλούμη, πρέπει να γράφτηκε και ζωγραφίστηκε τους τελευταίους μήνες του 1942. Ήταν το δώρο των γονιών στα παιδιά τους Παναγή πέντε, Ελένης τεσσάρων και Ειρήνης δύο ετών τότε, για την Πρωτοχρονιά του 1943. Μια απλή παιδική ιστορία αλλά με πολύ συμβολισμό και αισιοδοξία, μέσα στα πιο μαύρα χρόνια της Κατοχής. Το παραμύθι είναι γραμμένο και ζωγραφισμένο σε μπλοκ διαστάσεων 29x39, ακριβό χαρτί μάλλον αγορασμένο προπολεμικά. Διατηρήθηκε καλά, γλίτωσε από παιδικά χέρια και πολλές μετακομίσεις για να φτάσει σ’ εμάς λίγο κιτρινισμένο στις άκρες αλλά με σχετικά μικρές φθορές, μετά από 55 χρόνια. Το χειρόγραφο έχει γίνει με πέννα και μελάνι και η διακόσμηση των γραμμάτων και η εικονογράφηση με πινέλο και νερομπογιά. Έχει δουλευτεί με μεράκι και μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια. Η νερομπογιά είναι δύσκολη τεχνική, πρέπει να πετύχει με την πρώτη και δεν επιδέχεται διορθώσεις. Άπαξ και βρέθηκε το παραμύθι, το πρόβλημα ήταν τι να το κάνουμε. Φιλοι που το είδαν το βρήκαν αξιόλογο και συμβούλεψαν να βγει βιβλίο. Διστάσαμε γιατί είναι κάτι πολύ προσωπικό και δύσκολο για την οικογένεια να το κρίνει αντικειμενικά. Τέλος η επιμονή των φίλων μας έπεισε και τότε γεννήθηκε το επόμενο ερώτημα. Είναι το παραμύθι παιδικό βιβλίο, έργο τέχνης, μαρτυρία εποχής; Αποφασίσαμε να εκδοθεί όπως ακριβώς είναι κι ας κρίνει ο αναγνώστης. \u003cbr\u003eΠ.Β. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eIn the autumn of 1999, shortly after the death of my father, as I was sorting through his papers, I discovered, tucked away in a drawer, the original manuscript of the fairy tale of \"The Prince\". It brought back a flood of childhood memories and just like one memory awakens others, so did it breathe life into images which were lost in the depths of time and consciousness. As children, my sisters and I knew this fairy tale by heart, but since then over fifty years have elapsed, and if someone had asked me I wouldn’t have been sure whether the book in manuscript form had actually existed or was just a figment of a child’s imagination. The fairy tale of The Prince, story by Hypatia Vourloumis and illustrations by Andreas Vourloumis, must have been written and painted in the last months of 1942. It was a 1943 New Year’s gift by the parents to their children – Panagis five, Eleni four and Irini two years old at the time. A simple children’s story with a lot of symbolism and hopefulness, in the midst of the darkest years of the German occupation. The fairy tale is written and painted on a 29x39cm drawing pad, on expensive paper which was probably bought before the war. It was well preserved, having escaped children’s hands and survived multiple moves to other houses, and came to us a little yellowed at the edges but with relatively little wear and tear, after 55 years. The manuscript is in pen and ink, and the decoration of the letters and the illustrations were made with a paint brush and water colors. It has been made with craftsmanship and great attention to detail. Water color is a difficult technique – it has to succeed first off and doesn’t allow corrections. Once the fairy tale was found, the problem was what did we plan to do with it? Friends who saw it considered it remarkable and advised us to have it published. We hesitated, because it’s something very intimate and it’s difficult for the family to judge it objectively. In the end, our friends’ persistence convinced us, which then gave rise to the next question: Is this fairy tale a children’s book, a work of art, the testament of an era? We decided to publish it just as it is and may the reader decide. P.V","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b206140.jpg","isbn":"978-960-545-064-9","isbn13":"978-960-545-064-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":28,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2015-12-14","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":582,"extra":null,"biblionet_id":206140,"url":"https://bibliography.gr/books/to-basilopoulo.json"},{"id":197708,"title":"Πολιτικές όψεις της πλήρους απασχόλησης","subtitle":null,"description":"Μίχαλ Καλέτσκι (1899-197Ο). Ένας λαμπρός, λησμονημένος αλλά τελικά δικαιωμένος από τους καιρούς Πολωνός οικονομολόγος, που οι ιδέες του καθίστανται εκ νέου επίκαιρες στην εποχή μας, όπου οι ανεπτυγμένες οικονομίες υιοθετούν το πρότυπο της χρηματοπιστωτικής απελευθέρωσης και κερδοσκοπίας και προχωρούν σε πολιτικές ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο δοκίμιό του αυτό, δημοσιευμένο στο μακρινό 1943, τονίζει ότι σε περιπτώσεις όπου το ιδιωτικό κεφάλαιο δεν μπορεί να εξασφαλίσει την πλήρη απασχόληση, το κράτος οφείλει να παρεμβαίνει προς αυτή την κατεύθυνση, με αύξηση και \"κοινωνικοποίηση\" των επενδύσεων, με δημόσια έργα και με συμπληρωματικές παρεμβάσεις που θα καθιστούν δικαιότερη την κατανομή του εισοδήματος, ενώ μακροπρόθεσμα θα τονώσουν και τις ιδιωτικές επενδύσεις.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ πρόταση του Καλέτσκι είναι ταυτόχρονα μια πρόκληση προς οικονομολόγους και οικονομολογούντες να δείξουν ότι εισάγοντας στο έργο τους και την κοινωνική και ηθική διάσταση δεν διακυβεύουν το κύρος ή την επιστημοσύνη του.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b200897.jpg","isbn":"978-960-545-048-9","isbn13":"978-960-545-048-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":11244,"name":"Απέναντι Όχθη","books_count":6,"tsearch_vector":"'apenadi' 'apenanti' 'ochthh' 'ohthh' 'oxthh'","created_at":"2017-04-13T02:37:06.424+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:37:06.424+03:00"},"pages":52,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2015-03-26","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":582,"extra":null,"biblionet_id":200897,"url":"https://bibliography.gr/books/politikes-opseis-ths-plhrous-apasxolhshs.json"},{"id":199026,"title":"Αδέσποτα σκυλιά","subtitle":"Αδέσποτα γραπτά","description":"Ούτε πεζά ούτε ποιήματα. Ποιητικές πρόζες; Μικρά αταξινόμητα γραπτά τα χαρακτηρίζει ο ίδιος: \"Γυρνάνε δώθε κείθε δήθεν χωρίς σκοπό. Περιφέρουν τα μικρά τους όνειρα. Αδέσποτα γραπτά, σκέψεις, εικόνες κι αισθήματα, σκόρπια στο χρόνο και στο σπίτι\". Μνήμες και φωτογραφίες απ’ το παρελθόν και το μέλλον, η μικρή ιστορία του καθενός μας μέσα στη μεγάλη Ιστορία, οι φίλοι, τα όνειρα, μπαταριές από καριοφίλια, τα μαγικά λαϊκά τραγούδια - και η απαράμιλλη ερωμένη.\u003cbr\u003eΤα \"Αδέσποτα σκυλιά\" είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται κι ακούγεται σαν δίσκος 78 και 33 στροφών, και compact disk μαζί. Γίνεται. Γιατί όλα τα ωραία πράγματα είναι διαχρονικά. Έρχονται από πολύ παλιά και πάνε μακριά.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b202217.jpg","isbn":"978-960-545-041-0","isbn13":"978-960-545-041-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":11246,"name":"Ποταμόπλοια","books_count":27,"tsearch_vector":"'potamoplia' 'potamoploia'","created_at":"2017-04-13T02:37:07.113+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:37:07.113+03:00"},"pages":72,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2015-05-26","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":582,"extra":null,"biblionet_id":202217,"url":"https://bibliography.gr/books/adespota-skylia.json"}]