[{"id":166974,"title":"Αναρχισμός και ψυχολογία","subtitle":null,"description":"Πολλοί αναρχικοί είναι καχύποπτοι απέναντι στην 'ψυχολογιοποίηση', και αναφέρονται πολύ ελάχιστα στην ψυχολογία πέραν του να ασκούν κριτική στον ατομικισμό της. Ωστόσο, στις ψυχολογικές υποθέσεις σχετικά με την εξουσία, την ιεραρχία, τη συνεργασία και παρόμοιες δυναμικές λανθάνει μια κριτική απέναντι στον κρατισμό και τον καπιταλισμό, και σκιαγραφούνται προ-εικονιστικές απόπειρες για την αλλαγή της κοινωνίας έτσι ώστε οι άνθρωποι να επιτυγχάνουν πιο εύκολα τόσο την αυτονομία όσο και την αμοιβαιότητα. Την ίδια στιγμή, ο προσωπικός και διαπροσωπικός αναβρασμός συχνά δυσχεραίνει αυτές τις απόπειρες. Το ζητούμενο είναι να προσδιορίσουμε ποιες πλευρές της ψυχολογικής έρευνας και της ψυχοθεραπείας, ιδιαίτερα της κριτικής ψυχολογίας, των προεκτάσεων της ανθρωπιστικής ψυχολογίας και της ριζοσπαστικής ψυχανάλυσης, μπορούν να βοηθήσουν τους αναρχικούς να καταπιαστούν ταυτόχρονα με το προσωπικό και το πολιτικό. [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170039.jpg","isbn":"978-960-9489-16-4","isbn13":"978-960-9489-16-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":53,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"5.0","price_updated_at":"2011-08-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Anarchism and Psychology","publisher_id":207,"extra":null,"biblionet_id":170039,"url":"https://bibliography.gr/books/anarxismos-kai-psyxologia.json"},{"id":161471,"title":"Η γοητεία του καπιταλισμού ή Περί κρίσεως","subtitle":null,"description":"\"[...] Ο άνθρωπος, παρότι το δεινότερον (από τα δεινά) είναι αδύναμο ον.\u003cbr\u003eΆγεται και φέρεται από τις τράπεζες. Τρίβει τα χέρια του όταν τον δανείζουν, πανικοβάλλεται όμως στην ιδέα και μόνο της \"καταστροφής\" του. Έλκεται απ' το οργανωμένο τού εγκλήματός τους.\u003cbr\u003eΚαι τις φαντασιώνεται ως κάτι το αναπότρεπτο, και τις προσκυνά ως κάτι το μόνο νόμιμο, και τις ανέχεται ως τον \"φυσιολογικό\" μονόδρομο -ίσως και τον μοναδικό του Άτόμου.\u003cbr\u003eΠρόκειται, ασφαλώς, για την ασήμαντη παράπλευρη απώλεια του... αγωνιστή της δημοκρατίας -τίποτα δημοκρατικότερον από μία τράπεζα. Κάπως έτσι τα αδειοδοτημένα εκ της πλειοψηφίας εκτροφεία, όχι απλώς μιας κρίσεως, αλλά κυρίως της ύβρεως, συνεχίζουν ακαταμάχητα\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠεριεχόμενα:\u003cbr\u003e- Μέρος πρώτο: Το χρήμα\u003cbr\u003e- Μέρος δεύτερο: Η Ελλάδα\u003cbr\u003e- Μέρος τρίτο: Το κράτος\u003cbr\u003e- Μέρος τέταρτο: Η εργασία","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b164492.jpg","isbn":"978-960-9489-11-9","isbn13":"978-960-9489-11-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":77,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2011-03-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":207,"extra":null,"biblionet_id":164492,"url":"https://bibliography.gr/books/h-gohteia-tou-kapitalismou-peri-krisews.json"},{"id":170764,"title":"Χρόνος και χειραφέτηση","subtitle":"Ο Μιχαήλ Μπαχτίν και ο Βάλτερ Μπένγιαμιν στη ζούγκλα Λακαντόνα","description":"Ο χρόνος του κεφαλαίου κυριαρχεί επάνω μας, αλλά παράγουμε μια εναλλακτική χρονικότητα που εκφράζει έναν αγώνα ενάντια στην κυρίαρχη χρονικότητα. Αυτός ο χρόνος φτάνει πέραν του κεφαλαίου στη μορφή των ρήξεων και των εμπειριών που απορρίπτουν την αφηρημένη χρονικότητα και προωθούν έναν τρόπο οργάνωσης του χρόνου που ενισχύει τη αξία χρήσης του. Ο κοινός χρόνος, όντας χρόνος της αυτονομίας, είναι ένας τρόπος οργάνωσης που δεν βασίζεται στην αφαίρεση των συγκεκριμένων διαδικασιών της παραγωγής της ζωής, αλλά στην επικοινωνία της ετερογένειας αυτών των διαδικασιών. Το κεφάλαιο παράγει μια κοινωνική σύνθεση που βασίζεται στην αφηρημένη εργασία και το χρήμα. Αυτή η σύνθεση είναι μια διεστραμμένη μορφή ενοποίησης που βασίζεται στη βία του εμπορεύματος, όπου η ζωή υποτάσσεται στην αγορά στο βαθμό που η αξία υποτάσσει τη αξία χρήσης. Σε αυτήν τη μορφή, η αφηρημένη χρονικότητα είναι η άρνηση του ελεύθερα ορισμένου ανθρώπινου πράττειν. Υπογραμμίζοντας κανείς τη αξία χρήσης του χρόνου, υποθέτουμε, ανακτά το ανθρώπινο πράττειν και την κατασκευή της αυτονομίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173844.jpg","isbn":"978-960-9489-21-8","isbn13":"978-960-9489-21-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ισπανικά","original_title":"Tiempo y emancipación: Mijail Bajtin y Walter Benjamin en la selva Lacandona","publisher_id":207,"extra":null,"biblionet_id":173844,"url":"https://bibliography.gr/books/xronos-kai-xeirafethsh.json"}]