[{"id":136560,"title":"Δύο τόποι - Δύο ποιήματα","subtitle":"\"Πρέβεζα\" του Καρυωτάκη, \"Ιερά Οδός\" του Σικελιανού","description":"Η συνύπαρξη στο ανά χείρας βιβλίο δύο τόσο διαφορετικών ποιημάτων, γραμμένων από δύο τόσο διαφορετικούς ποιητές, θα μπορούσε να είναι τυχαία, δηλαδή αυθαίρετη· αλλά δεν είναι, νομίζω.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕκτός του ότι τα δύο ποιήματα προέκυψαν από και μέσα σε δυο συγκεκριμένους τόπους (που όμως κι αυτοί διαφέρουν διαμετρικά), υπάρχει κάτι ακόμη που τα συνδέει - κατά κάποιον, έστω, τρόπο: \u003cbr\u003eαυτό που συμβαίνει με τους τίτλους τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ποίημα του Καρυωτάκη είχε \"τελικό τίτλο\", σε αυτόγραφο που μάλλον έχει χαθεί, Επαρχία· φαίνεται ότι ο ποιητής ήθελε (δικαίως, θα έλεγα) το κείμενό του να αφορά όχι μόνο έναν συγκεκριμένο γεωγραφικό τόπο, αλλά μια πολιτικοκοινωνική κατηγορία κατοικημένων χώρων.\u003cbr\u003eΟ Σικελιανός είχε κλείσει τον τίτλο του ποιήματός του σε εισαγωγικά: \"Ιερά Οδός\"· έτσι ώστε το κείμενο να αναφέρεται όχι μόνο στην Ιερά Οδό της Αττικής, αλλά σε μια κατηγορία βιωματικών-ψυχικών εμπειριών που οδηγούν σε μια λυτρωτική αποκάλυψη, παρόμοια με εκείνη που συνέβαινε στο \"Ιερό της Ψυχής, στην Ελευσίνα\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e΄Οπως και νά 'ναι, τα δύο ποιήματα, η \"Πρέβεζα\" του Καρυωτάκη και η \"Ιερά Οδός\" του Σικελιανού, \u003cbr\u003eεντάσσονται -για λόγους διαφορετικούς το καθένα- στα σημαντικότερα επιτεύγματα της νεοελληνικής ποίησης του 20ού αιώνα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b139235.jpg","isbn":"978-960-8263-88-8","isbn13":"978-960-8263-88-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":88,"publication_year":2009,"publication_place":"Δύο ποιήματα","price":"8.0","price_updated_at":"2009-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":139235,"url":"https://bibliography.gr/books/dyo-topoi-poihmata.json"},{"id":144879,"title":"Αναρχία και χριστιανισμός","subtitle":null,"description":"Φαντάζομαι έναν ειδήμονα της λογικής που έχει να εξετάσει το εξής πρόβλημα: δεδομένου, αφ' ενός, ότι οι αναρχικοί απορρίπτουν κάθε μορφή θρησκείας και, αφ' ετέρου, ότι οι χριστιανοί κηρύττουν την υπακοή στην πολιτική εξουσία, πώς μπορεί κάποιος να είναι συνάμα αναρχικός και χριστιανός; Αλλά σ' αυτό τον τομέα, όπως στο σύνολο του έργου του, ο Ζακ Ελλύλ δεν υποβάλλει καθαρές αφηρημένες, λογικές ή θεωρητικές ερωτήσεις. Δεν παρεμβαίνει εδώ ως ειδικός της πολιτικής φιλοσοφίας ή της ιστορίας των ιδεών, ούτε ως θεολόγος. Αυτό που τον απασχολεί είναι να δώσει νόημα στην προσωπική του ιστορία και, δια μέσου αυτής, να βοηθήσει τους χριστιανούς και τους αναρχικούς που θα έπρεπε, όπως αυτός, επώδυνα, να συμφιλιώσουν αυτή τη διπλή δέσμευση, αυτή τη διπλή πίστη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο έργο αυτό δεν είναι εύκολο, αν μείνουμε στην κοινή λογική. Από τη μία, οι αναρχικοί που συσπειρώνονται κάτω από το μαύρο λάβαρο \"Ούτε Θεός ούτε αφέντης\", που το ύψωσε ο Μπακούνιν. Από την άλλη, οι χριστιανοί, που εμμένουν σε ορισμένα εδάφια της \"Προς Ρωμαίους Επιστολής του Παύλου\": \"Ο καθένας να υποτάσσεται στις αρμόδιες αρχές. Γιατί δεν υπάρχει αρχή/ εξουσία που δεν έρχεται από τον Θεό, και αυτές που υπάρχουν έχουν τοποθετηθεί από τον Θεό. Συνεπώς, όποιος ανθίσταται στην εξουσία, εξεγείρεται ενάντια στην τάξη πραγμάτων που έχει εγκαθιδρύσει ο Θεός\".\u003cbr\u003eΕν τούτοις, με τίμημα έναν απαιτητικό αναστοχασμό και μια τέχνη της διαλεκτικής της οποίας το μυστικό κατέχει ο Ελλύλ, είναι δυνατόν να πάμε πιο πέρα απ' αυτό το θεμελιώδες ασυμβίβαστο. Στο παρόν βιβλίο του ο Ελλύλ αναγνωρίζει ότι διάβασε τον Προυντόν ως αντίστιξη στον Μαρξ, αλλά έσπευσε να διαβάσει και Φόυερμπαχ, d'Holbach, La Mettrie και άλλους υλιστές στοχαστές για να δοκιμάσει τη στερεότητα της πίστης του. Μετά τον χριστιανό απολογητή Λακτάντιο που απέδιδε αυτό το επιχείρημα στον Επίκουρο, ο Μπακούνιν είχε πιστέψει πως βρήκε το συντριπτικό επιχείρημα απέναντι στον χριστιανικό Θεό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔεδομένης της ύπαρξης του κακού του οποίου τις εκδηλώσεις μπορούμε και παρακολουθούμε καθημερινά, είτε ο Θεός είναι παντοδύναμος αλλά δεν είναι καλός είτε είναι καλός αλλά τότε είναι ανίσχυρος. Η ένσταση φαίνεται πράγματι αχτύπητη. Είτε ο Θεός είναι καλοσύνη, αγάπη, αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτε ενάντια στο κακό στη γη. Είτε ο Θεός είναι ο Παντοδύναμος, αλλά τότε είναι κακός, μοχθηρός Θεός. Όταν δούμε πώς πηγαίνει ο κόσμος, ένας Θεός συνάμα αγάπη και ισχύς φαίνεται πράγματι αντίφαση στους όρους. Αλλά ο Ελλύλ προσπαθεί να δείξει ότι αυτός που κάνει το κακό είναι ο άνθρωπος, όχι ο Θεός. Ένας Θεός που θα υποχρέωνε τον άνθρωπο να κάνει το καλό, θα προϋπέθετε έναν άνθρωπο ρομπότ, το εκ διαμέτρου αντίθετο της σύλληψης του Ελλύλ για την ελευθερία την οποία έχει εμπνευστεί από τον Karl Barth. Ο μεγάλος προτεστάντης θεολόγος τον έχει πράγματι βοηθήσει να σκεφτεί διαλεκτικά την υπακοή του ελεύθερου ανθρώπου στον ελεύθερο Θεό, μ' άλλα λόγια την κεντρική ιδέα του βιβλικού μηνύματος: ο ελεύθερος καθορισμός του πλάσματος, του δημιουργήματος, μες στην ελεύθερη απόφαση του Δημιουργού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆλλωστε, ο Ελλύλ φρονεί ότι ο Μπακούνιν στο Θεός και κράτος έχει συνοψίσει καλύτερα απ' όλους το σύνολο της κριτικής του αναρχισμού προς τη θρησκεία γενικά και προς τον χριστιανισμό ειδικότερα. Έκτοτε, τίποτε αποφασιστικό δεν έχουν γράψει οι αναρχικοί για το ζήτημα αυτό.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b147784.jpg","isbn":"978-960-8263-84-0","isbn13":"978-960-8263-84-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":88,"publication_year":2009,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"8.0","price_updated_at":"2009-12-16","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Anarchie et Christianisme","publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":147784,"url":"https://bibliography.gr/books/anarxia-kai-xristianismos.json"},{"id":145375,"title":"Περί του ανθρωπίνου κάλλους ή Μια άλλη κωμωδία","subtitle":null,"description":"Έχω την υπόνοια ότι το ανθρώπινο κάλλος από αρχαιοτάτων χρόνων υπέστη μια σημαντική νοητική διαστρέβλωση, με αποτέλεσμα να αναγορευθεί σε έργο τέχνης και να υπαχθεί στην Αισθητική και, μέσω αυτής, στην Ηθική, διαστρέβλωση εξαιρετικής αντοχής, παρά τη δαιμονοποίησή του κατά περιόδους από τα διάφορα θρησκευτικά δόγματα, όπως επίσης και ότι υπήρξε δέκτης μιας απαράδεκτα προνομιακής μεταχείρισης σε σχέση με τις υπόλοιπες \"φυσικές καλλονές\", φαινόμενο αναμενόμενο μέσα στον γενικευμένο ανθρώπινο επεκτατισμό. Είναι αυτονόητο ότι το φυσικό περιβάλλον του ανθρώπου, συμπεριλαμβανομένου του ιδίου, αποτελεί μια ηθική αξία με βάση αισθητική, η οποία ανάγεται σε αξία, όπως κι αν έχει, ακριβώς λόγω του ηθικού της βάρους, δηλαδή ο άνθρωπος μαθαίνει να του αρέσει ο κόσμος μέσα στον οποίο βρέθηκε, και όλες οι αισθητικές μορφές γίνονται αποδεκτές και αποκτούν αξιακή υπόσταση, ή άλλως ο υπαρκτός κόσμος αποκτά αισθητική αξία μέσω της ηθικής. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b148285.jpg","isbn":"978-960-8263-94-9","isbn13":"978-960-8263-94-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":30,"publication_year":2009,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"5.0","price_updated_at":"2009-11-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":148285,"url":"https://bibliography.gr/books/peri-tou-anthrwpinou-kallous-h-mia-allh-kwmwdia.json"}]