[{"id":152693,"title":"Η σκέψη. Ο κυβερνήτης","subtitle":null,"description":"\"Δεν ξέρω ακόμη και τώρα αν προσποιόμουν ότι ήμουν τρελός για να σκοτώσω ατιμωρητί ή αν σκότωσα γιατί ήμουν τρελός· μάλλον δεν θα 'χω ποτέ τη δυνατότητα να μάθω. Ο εφιάλτης εκείνης της νύχτας χάθηκε, αλλά άφησε φλογερά ίχνη. Δεν υπάρχουν πια ανόητοι φόβοι, αλλά υπάρχει ο τρόμος του ανθρώπου που τα 'χασε όλα κι έχει ψυχρή συνείδηση της πτώσης, της καταστροφής, της απάτης και του άλυτου μυστήριου.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η Σκέψη\" είναι ένα από τα αριστουργήματα του Αντρέγιεφ (γράφτηκε το 1902), όπου ο συγγραφέας παίζει με το μοτίβο της προσποίησης της τρέλας ή της καταβύθισης στην τρέλα. Ο ήρωας, ο γιατρός Κερζέντσεφ, έχει δολοφονήσει έναν στενό του φίλο και καταθέτει την απολογία του στους κριτές του. Να είχε άραγε ο Αντρέγιεφ επίγνωση ότι η καλλιτεχνική του διαίσθηση τον είχε οδηγήσει να βρει και να περιγράψει αυτό που έμελλε να αποτελέσει ένα από τα κλινικά συμπτώματα στην εξέλιξη της σχιζοφρένειας;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Από το επόμενο πρωί της εκτέλεσης των εργατών, όλη η πόλη με το που ξύπνησε ήξερε πως ο κυβερνήτης θα σκοτωνόταν. Κανείς δεν το 'λεγε αλλά όλοι το ξέρανε- ήταν σαν πάνω από την πόλη να είχε περάσει κάτι σκοτεινό και να την είχε σκεπάσει με τα μαύρα πανιά του.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Ο Κυβερνήτης\" είναι, κατά κάποιο τρόπο, \"το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου\". Ο κυβερνήτης κάποιας μικρής πόλης έχει καταπνίξει μιά εξέγερση διατάσσοντας πυρ κατά των λιμοκτονούντων απεργών: τριανταπέντε άντρες, εννέα γυναίκες και τρία παιδιά σκοτώθηκαν. Από την επομένη κιόλας της επίθεσης, όλη η πόλη ξέρει πώς ο κυβερνήτης είναι καταδικασμένος, πώς κάποιος θα τον σκοτώσει- κάτι για το οποίο άλλωστε έχει και ο ίδιος απόλυτη επίγνωση. Δεν προσπαθεί να ξεφύγει απ' τη μοίρα του και, με καθαρό μυαλό, βαδίζει προς αυτό το πεπρωμένο, που και ο ίδιος το θεωρεί θεία δίκη. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Χτες ονειρεύτηκα την κηδεία σας\", του γράφει ανώνυμα μια μαθήτρια λυκείου, \"Πίσω απ' το φέρετρο υπήρχαν μόνο αστυνομικοί\". Και κλείνει ως εξής: \"Θα σας κλάψω σαν να ήμουν κόρη σας, γιατί σας λυπάμαι αφάνταστα\".\u003cbr\u003eΤο αφήγημα αυτό γράφτηκε το καλοκαίρι του 1905. Ένας μοναδικός προβληματισμός για την εξουσία και το θάνατο.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b155642.jpg","isbn":"978-960-325-902-2","isbn13":"978-960-325-902-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":197,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2010-06-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ρωσικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":155642,"url":"https://bibliography.gr/books/h-skepsh-o-kybernhths.json"},{"id":244827,"title":"Επιστολές στον Στάλιν","subtitle":null,"description":"Δύο μέγιστοι Ρώσοι συγγραφείς, ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ και ο Γεβγκένι Ζαμιάτιν, ασφυκτιούν στα χρόνια του Στάλιν στη Σοβιετική Ένωση. Τα έργα τους απαγορεύονται, χάνουν τις δουλειές τους και υποφέρουν τα πάνδεινα. Γράφουν απευθείας στον τρομακτικό ηγέτη, ακολουθώντας μια ρωσική παράδοση του 19ού αιώνα όταν ο Πούσκιν, ο Γκόγκολ και ο Ντοστογιέφσκι έστελναν επιστολές στον τσάρο εκλιπαρώντας για ζωτικές χάρες. Οι δυο φίλοι συγγραφείς ζητούν το πολυπόθητο διαβατήριο για να φύγουν για κάποιο διάστημα στο εξωτερικό και προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν τον Γκόρκι ως μεσολαβητή. Ο Ζαμιάτιν το αποσπά, ο Μπουλγκάκοφ όχι, και πεθαίνει τραγικά το 1940. Τα έργα τους θα εκδοθούν στη Ρωσία μετά τη δεκαετία του 1980.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο παρόν βιβλίο δημοσιεύονται οι επιστολές τους, ένα προφητικό κείμενο του Ζαμιάτιν με τον τίτλο \"Φοβάμαι\" του 1921 και μια εκτενής εισαγωγή της μεταφράστριας σχετικά με τους δύο συγγραφείς και γενικότερα τις διώξεις των συγγραφέων στα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b246732.jpg","isbn":"978-960-505-422-9","isbn13":"978-960-505-422-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":2373,"name":"Επιστολές","books_count":3,"tsearch_vector":"'epistoles'","created_at":"2017-04-13T01:10:49.119+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:10:49.119+03:00"},"pages":144,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2020-05-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"ρωσικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":246732,"url":"https://bibliography.gr/books/epistoles-ston-stalin.json"},{"id":72146,"title":"Το κίτρινο βέλος","subtitle":null,"description":"Έναν συγγραφέα που συνδυάζει μια ανήλεη σάτιρα της σοβιετικής και μετασοβιετικής κοινωνίας με μια μεταφυσική αίσθηση για το νόημα της ζωής, το σύμπαν, το θάνατο και τους ουράνιους κόσμους, είναι δύσκολο να τον συλλάβει ένας καρτεσιανός νους. Γιατί η μεταφυσική απορία διασχίζει ολόκληρο το έργο του Bίκτορ Πελέβιν και λάμπει με μια απόλυτη καθαρότητα στο \"Kίτρινο βέλος\". Σ' αυτήν την εύγλωττη αλληγορία, ολόκληρη η ανθρωπότητα ταξιδεύει σ' ένα απέραντο τρένο που δεν σταματάει ποτέ και που κατευθύνεται προς μια κατεστραμμένη γέφυρα, χωρίς κανείς να ξέρει αν θα φτάσει μια μέρα. Στα βαγόνια ζούνε διαφορετικοί λαοί κι ο καθένας αποδίδει στη γλώσσα του τον ήχο από τις ρόδες, που συνοδεύει τους ταξιδιώτες από τη γέννηση ώς το θάνατό τους. Eκεί, μέσα στο τρένο, οι άνθρωποι παντρεύονται, κάνουν παιδιά, δουλεύουν, κάνουν ύποπτες συναλλαγές, ζωγραφίζουν πίνακες, ανεβάζουν θεατρικά έργα, σκοτώνουν, πεθαίνουν. Kι όταν ένας τέτοιος επιβάτης παραδίδει το πνεύμα τον πετάνε έξω απ' το παράθυρο, στον εξωτερικό κόσμο, άγνωστο στους ταξιδιώτες, έναν κόσμο που ήταν κάποτε κατοικημένος κι όπου διακρίνονται καμιά φορά, από το τζάμι, χνάρια σπιτιών και κατεστραμμένων εργοστασίων.\u003cbr\u003eTο τρένο ονομάζεται \"Tο κίτρινο βέλος\" και είναι μια ολοφάνερη ειρωνική αναφορά στο \"Kόκκινο Βέλος\", που εδώ και πολλές δεκαετίες συνδέει τη Mόσχα με την Αγία Πετρούπολη και ταξιδεύει με μια ταχύτητα για σήμερα αστεία. Eίναι, επίσης, μια παρωδία της σοβιετικής φαντασίας που έβλεπε την Oκτωβριανή Eπανάσταση σαν μια γέφυρα που οδηγούσε σ' ένα λαμπερό μέλλον και τον Στάλιν σαν τον \"έμπειρο μηχανοδηγό του τρένου της επανάστασης\". Aυτό το σύντομο μυθιστόρημα, που η αρίθμηση των κεφαλαίων του συμβολίζει μια αντίστροφη μέτρηση, είναι το χρονικό ενός 24ώρου. Στη διάρκειά του, ο Aντρέι πηγαίνει προς την απόλυτη ελευθερία και καταφέρνει -αφού τελικά όλα από τη δική του θέληση εξαρτώνται- να σταματήσει το τρένο και να κατέβει, χωρίς να αντιληφθούν οι άλλοι αυτή τη στάση που έγινε έξω απ' τη συνείδησή τους.\u003cbr\u003eAυτή τη διπλή απογοήτευση με το σύστημα του παρελθόντος και το χάος του σήμερα, μια απογοήτευση όμως που δεν καταστρέφει τα ανθρώπινα συναισθήματα, τη μοιράζεται με μια ολόκληρη απογοητευμένη γενιά, πράγμα που εξηγεί την τεράστια δημοτικότητα του Βίκτορ Πελέβιν στην πατρίδα του, όπου έχει γίνει συγγραφέας ίνδαλμα (cult) της μετασοβιετικής γενιάς.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b74101.jpg","isbn":"960-325-552-1","isbn13":"978-960-325-552-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":113,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ρωσικά","original_title":"Joltaia strela","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":74101,"url":"https://bibliography.gr/books/to-kitrino-belos.json"},{"id":165896,"title":"Εκείνος και Το κόκκινο γέλιο","subtitle":null,"description":"Ο παρών τόμος του Αντρέγιεφ συγκεντρώνει δύο αριστουργηματικές νουβέλες του συγγραφέα, σε σπουδαία μετάφραση από τα ρωσικά της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο παραληρηματικό αφήγημα \"Εκείνος\", γραμμένο το 1913, έρχεται σε απευθείας διάλογο με τον Έντγκαρ Άλλαν Πόου και το \"Στρίψιμο της βίδας\" του Χένρυ Τζέημς. Ένας άφραγκος φοιτητής της Πετρούπολης βρίσκει αναπάντεχα δουλειά ως οικοδιδάσκαλος σ' ένα απομονωμένο σπίτι σε κάποιο χωριό δίπλα στη θάλασσα, όπου κυριαρχούν η θλίψη και η μελαγχολία και όπου ο κύριος του σπιτιού γελάει παράδοξα στις πιο παράξενες καταστάσεις. Μία του κόρη έχει πνιγεί στα γκρίζα νερά της θάλασσας και η γυναίκα του, που δεν εμφανίζεται ποτέ, ακούγεται να παίζει πιάνο από κάποιο κλειστό δωμάτιο. Ώσπου εμφανίζεται στον νεαρό οικοδιδάσκαλο εκείνος, ένα φασματικό πρόσωπο με το οποίο αποκτά σχεδόν σωματική επαφή. Κι αρχίζει το αριστοτεχνικό παιχνίδι του συγγραφέα με τον ήρωά του και τον αναγνώστη, γύρω από την ύπαρξη του αλλόκοτου επισκέπτη και το σταδιακό παραλήρημα του φοιτητή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο \"Κόκκινο γέλιο\", που κυκλοφόρησε το 1905, είναι η πιο φιλόδοξη και πειραματική νουβέλα του Αντρέγιεφ. Αποτελείται από 19 αποσπάσματα και χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος ο αφηγητής είναι ένας αξιωματικός του ρωσικού στρατού που πολεμά στη Μαντζουρία, στον καταστροφικό Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο του 1904. Τραυματίζεται βαριά και επιστρέφει στην οικογένειά του σωματικά αλλά και πνευματικά ανάπηρος. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο δεύτερο μέρος αφηγητής γίνεται ο αδελφός του αξιωματικού. Για τον Αντρέγιεφ οι αποτρόπαιες πράξεις της νέας μορφής πολέμου μαρτυρούσαν την υπέρτατη εξαχρείωση μιας κοινωνίας για την οποία ο ίδιος είχε ήδη βγάλει διάγνωση: ασθένεια ανίατη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο \"Κόκκινο γέλιο\" κάνει την πρώτη της εμφάνιση εκείνη η τραχιά και νευρική, σχεδόν πυρετώδης γραφή που πολλοί κριτικοί τη θεώρησαν πρόδρομο του εξπρεσιονισμού. Ο Αντρέγιεφ ήθελε να εικονογραφήσει τη νουβέλα με αναπαραγωγές από τη σειρά χαρακτικών \"Τα δεινά του πολέμου\" του Γκόγια. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Αντρέγιεφ καταφεύγει ολοένα περισσότερο στο πειραματικό, το φανταστικό και το εξπρεσιονιστικό στοιχείο για να αποδώσει ακέραιη τη φρίκη του προσωπικού του οράματος. Στο \"Κόκκινο γέλιο\" ο κόσμος είναι ένας εφιάλτης ιδωμένος με τα μάτια ενός ανθρώπου που γλίστρησε στην τρέλα. Η φωνή του αφηγητή είναι αποσπασματική, φοβισμένη και δύσπιστη, καθώς προσπαθεί απεγνωσμένα να κατανοήσει τις αλλεπάλληλες φρικαλεότητες, τον βίαιο θάνατο, την οδύνη και το αίμα. Ο φυσικός κόσμος έχει μολυνθεί από μια ανίατη ασθένεια· ο χρόνος έχει εκτροχιαστεί. Η μέρα και η νύχτα, το σωστό και το λάθος, ο φίλος και ο εχθρός είναι διακρίσεις ίδιες ενός άλλου κόσμου. Οι ατέλειωτες ερωτήσεις του αφηγητή καταλήγουν να επαναλαμβάνονται, με εμμονή. Το νόημα και η γλώσσα βυθίζονται στην τρέλα και αποσαθρώνονται.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b168945.jpg","isbn":"978-960-325-920-6","isbn13":"978-960-325-920-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":197,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2011-07-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ρωσικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":168945,"url":"https://bibliography.gr/books/ekeinos-kai-to-kokkino-gelio.json"},{"id":199137,"title":"Ημερολόγιο της εξορίας 1935. Διαθήκη 1940","subtitle":null,"description":"Τον Νοέμβριο του 1958 το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ παρουσίασε σε πρώτη έκδοση ένα \"πολύ συναρπαστικό κομμάτι ιστορίας και ανθρώπινης προσωπικότητας\": το \"Ημερολόγιο της εξορίας\" του Λ. Τρότσκι. Ο Ρώσος επαναστάτης, μετά την εξορία του στην Πρίγκηπο της Προποντίδας (1929-1933), βρίσκεται στη Γαλλία. Το ημερολόγιό του απλώνεται από τις 7 Φεβρουαρίου ώς τις 8 Σεπτεμβρίου του 1935, δηλαδή τους τελευταίους μήνες που έμεινε εκεί (υπό αστυνομική επιτήρηση) και τους πρώτους τρεις μήνες που βρήκε προσωρινό άσυ­λο στη Νορβηγία, διωγμένος σαν \"ανεπιθύμητος\" από την κυβέρνηση Φλαντέν.\u003cbr\u003eΣτο \"Ημερολόγιο\" ο αναγνώστης θα βρει πλούσιο στοχασμό, συχνά πυκνωμένο, όμως τόσο διεισδυτικό, για τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις της εποχής που οδήγησαν στην τραγωδία του B' Παγκόσμιου πολέμου, την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη, τις πολιτικές αναταράξεις και παλινδρομήσεις της Γαλλίας, σύντομες αλλά ουσιαστικές κρίσεις για διάφορους συγγραφείς και για το έργο τους, σχόλια για τον Φρόυντ, σκιαγραφία των Μαρξ-Ένγκελς στις μεταξύ τους σχέσεις, ιστορικές αναμνήσεις από την Οκτωβριανή Επανάσταση και τη συνεργασία του με τον Λένιν, καθώς και γενικότερα κρίσεις για τους πρωταγωνιστές της Οκτωβριανής Επανάστασης που έχουν αρχίσει να δικάζονται στις δίκες της Μόσχας.\u003cbr\u003eΓίνεται όμως ταυτόχρονα και πολύ προσωπικός, γράφει για τη βαθύτερη σχέση του με τη γυναίκα του Νατάλια, για τις μουσικές πού ακούνε, για τις αγωνίες του σχετικά με τα παιδιά τους και ιδιαίτερα για τον μικρότερο γιο τους Σεριόζα, που έχει παραμείνει στη Σοβιετική Ένωση έρμαιο της εκδικητικής και εκβιαστικής μανίας του Στάλιν, καθώς και για την τάση κατάθλιψης που τον κατατρέχει. Καταγράφει επίσης το περίφημο όνειρό του στο οποίο πάνω σε ένα πλοίο συνομιλεί με τον Λένιν, που είναι όμως ήδη νεκρός.\u003cbr\u003eΤο \"Ημερολόγιο\" συνοδεύεται από τη \"Διαθήκη\" του, την τόσο λιτή και σημαντική, γραμμένη πέντε χρόνια μετά, και λίγους μόλις μήνες πριν από τη δολοφονία του, τον Αύγουστο του 1940 στο Μεξικό - όπου βρήκε από τις αρχές του 1937 ύστατο κα­ταφύγιο. Η έκδοση συμπληρώνεται από σημαντικό φωτογραφικό υλικό, μια εισαγωγή του πιστού Γαλλοολλανδού φρουρού και γραμματέα του στις εξορίες Ζαν βαν Χάιγενουρτ, μια εισαγωγή του Αλφρέντ Ροσμέρ που σχολιάζει την πολιτική συγκυρία της Γαλλίας κατά την παραμονή του Τρότσκι, καθώς και από ένα δοκίμιο του Σάββα Μιχαήλ για το όνειρο του Τρότσκι και την ψυχαναλυτική του προσέγγιση από τον Ζακ Λακάν και τον Σλαβόι Ζίζεκ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b202328.jpg","isbn":"978-960-505-170-9","isbn13":"978-960-505-170-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":296,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2015-05-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"ρωσικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":202328,"url":"https://bibliography.gr/books/hmerologio-ths-eksorias-1935-diathhkh-1940.json"}]