[{"id":235011,"title":"Αναλόγιο: Δραματική και σκηνική γραφή στην Ελλάδα 2005-2017","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή (που κυκλοφορεί και στην αγγλική γλώσσα) καταδεικνύει με εύγλωττο και παραστατικό τρόπο τη διαδρομή της ελληνικής θεατρικής γραφής στο φεστιβάλ \"Αναλόγιο\", από τα πρώτα του βήματα, το 2005, μέχρι σήμερα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠροτάσσεται το ιστορικό πλέον στίγμα του φεστιβάλ και η απήχησή του σε καλλιτεχνικό και ερευνητικό επίπεδο. Tαυτόχρονα επιχειρείται η θεωρητική προσέγγιση και αντιμετώπιση νέων κειμένων με τη μορφή σκηνοθετημένων θεατρικών αναγνώσεων, με γνώμονα το ιστορικό, κοινωνικό και καλλιτεχνικό πλαίσιο εντός και εκτός συνόρων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΥπογραμμίζεται, εντέλει, η αξία και η αναγκαιότητα της υποστήριξης εθνικής γραφής και δραματουργίας, της ανάπτυξης δημιουργικού διαλόγου με το θέατρο άλλων χωρών και της ουσιαστικότερης επαφής της διεθνούς καλλιτεχνικής, λογοτεχνικής και θεατρικής κοινότητας και κοινού με το ελληνικό κοινό και τους έλληνες δημιουργούς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο της έκδοσης του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο \"Αναλόγιο\" ξεκίνησε το 2005 με κύριο πυρήνα του την παρουσίαση νέων θεατρικών έργων καθιερωμένων, ανερχόμενων αλλά και πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων στο κοινό.\u003cbr\u003eΤο Φεστιβάλ αποτελεί ένα οργανωμένο πλαίσιο για την υποστήριξη και προβολή της ελληνικής δραματουργίας και έχει αναδειχθεί ως η κατεξοχήν διοργάνωση που δίνει βήμα σε νέους καλλιτέχνες να παρουσιάσουν τα έργα τους. Μέσω συμπράξεων και συνεργασιών που πραγματοποιεί με ανάλογες διοργανώσεις άλλων κρατών, το Φεστιβάλ συμβάλλει, επίσης, στην προώθηση της ελληνικής γραφής εκτός Ελλάδας, αλλά και στη γνωριμία του ελληνικού κοινού με σύγχρονες δραματουργίες άλλων χωρών. Το Φεστιβάλ έχει εδραιωθεί ως θεσμός υψηλών απαιτήσεων, με αρκετά ομόλογα φεστιβάλ του εξωτερικού να το προσκαλούν και να το υποδέχονται στις αίθουσές τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια τον ρόλο και την προσφορά του, το Analogio Festival τιμήθηκε το 2017 με τη διάκριση \"Remarkable Festival\" από την EFA/EFFE (European Festivals Association/ Europe for Festivals- Festivals for Europe), οργανισμό που ιδρύθηκε στη Γενεύη το 1952 με σκοπό να συνδράμει ενεργά στην ανταλλαγή γνώσης και ιδεών σε διεθνές επίπεδο, ενώνοντας διοργανώσεις Φεστιβάλ 40 χωρών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό το 2005 που ξεκίνησε έως σήμερα, αριθμεί περισσότερες από 150 παραστάσεις και εκατοντάδες παράλληλες εκδηλώσεις (εργαστήρια, στρογγυλά τραπέζια, σεμινάρια, αναγνώσεις, παρεμβάσεις σε δημόσιους χώρους και διαλέξεις). Μεγάλος αριθμός δημιουργών (συγγραφείς, πανεπιστημιακοί, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, χορογράφοι, χορευτές, εικαστικοί, φωτογράφοι, visual artists κ.ά.) έχουν υποστηρίξει με τη δουλειά και το μεράκι τους τη διοργάνωση. Πολλοί απ' αυτούς που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο κοινό μέσα από το Φεστιβάλ έχουν ήδη γίνει γνωστοί στα θεατρικά δρώμενα της χώρας, γεγονός που αποδεικνύει ότι παράλληλα με την προώθηση της ελληνικής δραματουργίας, το Φεστιβάλ έδρασε και ως φυτώριο ταλέντων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή της Σίσσυς Παπαθανασίου, \"Αναλόγιο 2005-2017: Από τη γραφή στη σκηνή του κόσμου\")","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b237023.jpg","isbn":"978-960-87225-8-3","isbn13":"978-960-87225-8-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":13693,"name":"Θεατρικό Αναλόγιο","books_count":1,"tsearch_vector":"'analogio' 'theatriko'","created_at":"2019-08-01T06:05:09.269+03:00","updated_at":"2019-08-01T06:05:09.269+03:00"},"pages":207,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1693,"extra":null,"biblionet_id":237023,"url":"https://bibliography.gr/books/analogio-dramatikh-kai-skhnikh-grafh-sthn-ellada-20052017.json"},{"id":103415,"title":"Γιάννης Γαΐτης","subtitle":"Κριτικός κατάλογος","description":"Ο Γαΐτης άφησε πίσω του έναν τεράστιο αριθμό έργων διασκορπισμένων σ' όλο τον κόσμο. \u003cbr\u003eΗ δίψα του και η αντοχή του στη δουλειά, του επέτρεψαν να συμμετάσχει στη διάρκεια σαράντα χρόνων δραστηριότητας, σε εκατό ατομικές και διακόσιες ομαδικές εκθέσεις. Δηλαδή σχεδόν δέκα εκδηλώσεις το χρόνο σε περίπου είκοσι χώρες...\u003cbr\u003eΟ Γιάννης Γαΐτης πέθανε στις 22 Ιουλίου του 1984, λίγες μέρες μετά τα εγκαίνια της αναδρομικής έκθεσης του έργου του στην Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών. Η τότε υπουργός πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη του απέδωσε τιμές ανάλογες με εκείνες που πρόσφεραν κατά την αρχαιότητα σε όσους είχαν δοξάσει την πόλη τους.\u003cbr\u003eΚαταγόμενος από το Αιγαίο, ακριβέστερα από το νησί της Παναγίας, την Τήνο, πατρίδα τόσων καλλιτεχνών, αναπαύεται στη δροσερή σκιά ενός μικρού λευκού παρεκκλησιού της Ίου. Σύμφωνα με την παράδοση, ο τάφος του Ομήρου βρίσκεται σ' αυτό το νησί.\u003cbr\u003eΗ θέληση να διατηρηθεί ζωντανό το έργο του Γιάννη Γαΐτη -που έγινε πραγματικό χρέος τόσο για εμένα όσο και γι' αυτούς που έμειναν πίσω όταν εκείνος έφυγε- η θέληση να διαδοθεί και να προωθηθεί το έργο του, δίνει σήμερα καρπούς.\u003cbr\u003eΟ Γαΐτης αναμφίβολα μου έμαθε, πως έπρεπε, κάθε μέρα, ακούραστα και με πίστη, να ξανακάνω τις ίδιες κινήσεις, κάποτε μάλιστα μέχρι εξαντλήσεως, γνωρίζοντας στο βάθος πως πρόκειται για τη μόνη δυνατή επιλογή.\u003cbr\u003eΑυτές οι κινήσεις κοινές σε όλους μας, επαναλαμβανόμενες κάθε μέρα, οδήγησαν στη δημιουργία ενός μουσείου και ενός καταλόγου που θα επιτρέψουν την καλύτερη κατανόηση της ποικιλομορφίας, του πλούτου και του πραγματικού εύρους του έργου του.[...]\u003cbr\u003eΛορέττα Γαΐτη - Charrat\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b105956.jpg","isbn":"960-87225-0-0","isbn13":"978-960-87225-0-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":484,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"70.0","price_updated_at":"2010-09-02","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1693,"extra":null,"biblionet_id":105956,"url":"https://bibliography.gr/books/giannhs-gaiths-7cd88e1e-f1ef-4077-a2d4-82b03d9ae24a.json"},{"id":126639,"title":"89 Seconds at Alcázar. The Rape of the Sabine Women.","subtitle":null,"description":"[...] Τα τελευταία χρόνια, η αναφορά σε έργα τέχνης του παρελθόντος έπαψε να αποτελεί tabou και πολλοί είναι σήμερα οι εικαστικοί δημιουργοί που αναφέρονται σε αυτά, ή και τα \"ενσωματώνουν\" στο έργο τους Τα επεξεργάζονται ή τα αναπαριστούν αυτούσια. Το γεγονός αυτό εξηγεί εν μέρει το λόγο που η εποχή μας ονομάζεται και εποχή του \"μετα-έργου\".\u003cbr\u003eΗ Eve Sussman ανήκει στους καλλιτέχνες, που στράφηκαν τα τελευταία χρόνια σε έργα τέχνης του παρελθόντος. Η ίδια τα προσέγγισε χρησιμοποιώντας τη γλώσσα του κινηματογράφου (filmic language), ενώ αυτοπροσδιορίζεται ως \"γλύπτρια που γυρίζει ταινίες\". Δεν θέλει να αντιμετωπίζεται ως video artist, θεωρώντας ότι αυτό που κάνει απέχει από τη video τέχνη. Ακόμη, αναγνωρίζοντας ότι για την άρτια υλοποίηση των νέων της έργων χρειάζεται η συνδρομή επαγγελματιών διαφορετικών ειδικοτήτων, απευθύνθηκε σε μουσικούς, χορογράφους, ηθοποιούς, τεχνικούς και έφτιαξε μια ομάδα, τη Rufus Corρoration, με την οποία έκτοτε συνυπογράφει τα έργα της Η Rufus Corρoration δημιουργήθηκε όταν η Eve Sussman έστρεψε την προσοχή της στο νοητό χώρο του ζωγραφικού πίνακα και θέλησε να τον προσεγγίσει και να τον προσπελάσει, εφοδιάζοντάς τον παράλληλα με τη δυνατότητα μιας νέας ζωής.\u003cbr\u003eΕίναι βέβαια γνωστό ότι η ιστορία και η διαχείριση κάθε νέου μέσου διαμορφώνεται. εξελίσσεται και εμπεδώνεται με την πάροδο του χρόνου. Έτσι η καλλιτέχνις πριν αποφασίσει να συνταιριάξει την ελεγχόμενη αφήγηση μιας κινηματογραφικής ταινίας. με την πολλές φορές ανεξέλεγκτη ελευθερία μίας performance ή τον πειραματικό χαρακτήρα ενός έργου video τέχνης για να αποδώσει τη ζωγραφική ατμοσφαιρικότητα ενός πίνακα. πέρασε από πολλά προπαρασκευαστικά στάδια.\u003cbr\u003eΤα δύο τελευταία της έργα αποτελούν ερμηνείες δύο μεγάλων δασκάλων της δυτικής τέχνης Η Eve Sussman έxoντας ως αφηγηματική αφετηρία τις εικόνες των έργων. \"Mεvίνες\" του Diego Velazquez και \"Σαβίνες\" του Jacqυes-Lουis David, επιχειρεί να αφουγκραστεί τις ψυχολογικές αντιδράσεις και τα συναισθήματα που βιώνουν άτομα. τα οποία βρίσκονται σε έναν κοινό χώρο σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή. οι οποίες αν και ανεπαίσθητες, ωστόσο, δύνανται να καταγραφούν από ένα μεγάλο καλλιτέχνη. Στη πραγματικότητα. αυτό που επιδιώκει να κάνει η καλλιτέχνις, είναι να εγκαταλείψει την παθητική ενατένιση και να εισέλθει μέσα στον ζωγραφικό χώρο. τραβώντας μάλιστα μαζί της και τον θεατή.\u003cbr\u003eΔεν είναι καθόλου τυχαίο ότι και τα δύο ζωγραφικά έργα που διαλέγει είναι πολύ μεγάλων διαστάσεων -318 x 276 εκ. οι \"Μενίνες\" και 385 x 522 εκ. οι \"Σαβίνες)- και κατά συνέπεια οι ζωγραφισμένες ανθρώπινες φιγούρες, τουλάχιστον αυτές που βρίσκονται στο πρώτο πλάνο, είναι σχεδόν σε φυσικό μέγεθος.\u003cbr\u003eΗ ανθρώπινη κλίμακα, κοινή για τους ήρωες του ζωγραφικού έργου, αλλά και για τους θεατές του, κοινή ακόμη για την πραγματικότητα και τον μύθο και επικουρούμενη από την προοπτική που μεταφέρει τον θεατή από το σήμερα στο χτες και από το εδώ στο εκεί, είναι πιστεύω, το στοιχείο που \"εκμεταλλεύεται\" η Eve Sussman για να κάνει την εικόνα, τόπο και το θέμα της, θέαμα (performance). [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚατερίνα Κοσκινά\u003cbr\u003eΕπιμελητής\u003cbr\u003eΊδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129255.jpg","isbn":"960-87225-3-5","isbn13":"978-960-87225-3-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":78,"publication_year":null,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"12.0","price_updated_at":"2008-03-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1693,"extra":null,"biblionet_id":129255,"url":"https://bibliography.gr/books/89-seconds-at-alcazar-the-rape-of-sabine-women.json"},{"id":125960,"title":"Stephen Antonakos: Αναδρομική","subtitle":null,"description":"\"... Και στα σχέδια η διαδικασία της δουλειάς είναι παρόμοια. Βρίσκομαι σε ένα δικό μου κόσμο. Οι αποφάσεις μερικές φορές έρχονται ως διαισθητική απόκριση σε εκείνο που κάνει το χέρι μου καθώς διατρέχει το πεδίο. Όλη η επιφάνεια είναι ζωντανή: το φόντο είναι τόσο σημαντικό όσο είναι και η φιγούρα. Κάποτε δεν υπάρχει καν μορφή, παρά μόνο η κίνηση ενός χρώματος, ενός συγκεκριμένου μαύρου ή διαφόρων χρωμάτων που ρέουν, μετακινούνται και εφευρίσκουν τον εαυτό τους.\" [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Ένα φωτεινό σημείο που είχαν όλα τα σπίτια ήταν η κόκκινη λάμψη από το καντήλι κάτω από την εικόνα... που ήταν κατά το συνήθειο τοποθετημένα ψηλά και διαγώνια σε μια γωνιά. Ήταν το τελευταίο πράγμα που έβλεπα κάθε νύχτα.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eStephen Antonakos","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b128573.jpg","isbn":"978-960-87225-4-5","isbn13":"978-960-87225-4-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":250,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2010-09-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1693,"extra":null,"biblionet_id":128573,"url":"https://bibliography.gr/books/stephen-antonakos-anadromikh.json"}]