[{"id":138597,"title":"Ποδάγρα","subtitle":null,"description":"[...] Η \"Ποδάγρα\" δεν συντέθηκε για σκηνική παράσταση. Είναι πολύ πιθανότερο οι σύντομοι διάλογοι του Λουκιανού να παρίσταντο υπό μορφήν μονόπρακτων στις φιλικές συγκεντρώσεις, παρά να υποθέσουμε ότι κάποια στιγμή πραγματοποιήθηκε παράσταση της \"Ποδάγρας\", θα πρέπει να την αντιμετωπίσουμε μάλλον ως \"παίγνιο\" του Λουκιανού ή ως μια προσπάθειά του να εμβαθύνει στη μελέτη των κανόνων της τραγικής σύνθεσης. Η παρωδία είναι ο συνηθέστερος τρόπος που επιλέγει ο Λουκιανός για να προσεγγίσει την κλασική λογοτεχνική κληρονομιά και για τον λόγο αυτόν διαμόρφωσε την εικόνα του σατιρικού, τη βασικότερη εικόνα που διεθέτουμε από αυτόν. Η \"Ποδάγρα\" είναι ακόμα μία παράδοξη \"έκφρασις\", ένα παράδοξο \"εγκώμιον\". Το σατιρικό πνεύμα του Λουκιανού τον ώθησε να ξεφύγει από το ρητορικό πλαίσιο και να συνθέσει ένα έμμετρο έργο. Και εφόσον το κωμικό προέρχεται από το απρόσμενο, ήδη από την εποχή του Αριστοφάνη, ο Λουκιανός μας εκπλήσσει: αναμέναμε ένα διάλογο για την ποδάγρα, άλλα τελικά διαβάζουμε μια τραγωδία. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b141277.jpg","isbn":"978-960-227-371-5","isbn13":"978-960-227-371-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":166,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2009-04-08","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":385,"extra":null,"biblionet_id":141277,"url":"https://bibliography.gr/books/podagra.json"},{"id":130963,"title":"Νόμοι","subtitle":"Βιβλίο Α΄","description":"Οι \"Νόμοι\", το τελευταίο έργο του Πλάτωνα ως το τέρμα μιας πνευματικής πορείας αποτελούν, εκτός των άλλων, την ολοκλήρωση, επικύρωση και ταυτόχρονα κατοχύρωση της θεμελιώδους ιδές του μεικτού γένους, που διαπνέει το όλο πλατωνικό σύστημα, της δημιουργικής δηλαδή σύνθεσης ή εναρμόνισης των φερομένων ως διαφορετικών ή και αντιθετικών στοιχείων ή δεδομένων. [...]\u003cbr\u003eΗ μετάφραση που ακολουθεί δεν είναι ασφαλώς λογοτεχνική ούτε απλώς ερμηνευτική απόδοση. Φιλοδοξεί να καταστεί όργανο όχι μιας κατά προσέγγιση κατανόησης, αλλά αυθεντικής απευθείας ανάγνωσης του αρχαίου κειμένου και ο τόπος, όπου το κείμενο αυτό αναγνωρίζεται πλήρως. [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b133590.jpg","isbn":"978-960-227-364-7","isbn13":"978-960-227-364-7","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":747,"name":"Βιβλιοθήκη Αρχαίων Συγγραφέων","books_count":177,"tsearch_vector":"'archaiwn' 'arhaiwn' 'arxaiwn' 'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'siggrafewn' 'suggrafewn' 'syggrafewn' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T00:56:38.916+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:56:38.916+03:00"},"pages":648,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2008-07-22","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":385,"extra":null,"biblionet_id":133590,"url":"https://bibliography.gr/books/nomoi-d789958f-f10b-4e56-89ef-9b6c22e980d2.json"},{"id":134594,"title":"Ο επικουρισμός","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b137260.jpg","isbn":"978-960-227-370-8","isbn13":"978-960-227-370-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":131,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2008-11-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":385,"extra":null,"biblionet_id":137260,"url":"https://bibliography.gr/books/o-epikourismos.json"},{"id":134914,"title":"Χοηφόροι","subtitle":null,"description":"[...] Στις \"Χοηφόρους\" δεν θα συναντήσουμε τις υψηλές, προηγμένες αντιλήψεις του Αισχύλου περί του θείου, τις οποίες είχαμε συναντήσει στον Αγαμέμνονα. Εδώ ένας ηθικός και θρησκευτικός νόμος, σκληρός και αμείλικτος, δεσπόζει, ο οποίος επιτάσσει την εξόντωση του φονέα με κάθε μέσο: ο νόμος της βεντέτας τον οποίο υπαγορεύει ο αδυσώπητος νεκρός. Μόνο μία αγρία κραυγή εκδίκησης ακούγεται, που είναι ο αντίλαλος της θυμωμένης φωνής του νεκρού. Γι' αυτό και τις λαϊκές θρησκευτικές αντιλήψεις, που απορρέουν από την παλιά Δίκη, ο Αισχύλος τις εκφράζει στο δράμα αυτό, με το στόμα των σκλάβων Τρωάδων γυναικών, οι οποίες υπηρετούν στο παλάτι. Αυτές αποτελούν τον χορό των Χοηφόρων. Αυτές θα συμβουλεύσουν την άπειρη Ηλέκτρα τι πρέπει να κάνει για να πιάσουν τόπο οι χοές που θα προσφέρει. Αυτές θα της υπενθυμίσουν το χρέος των ζωντανών προς τους πεθαμένους. Αποτελούν την ζωντανή έκφραση της παλιάς Δίκης. Είναι εμποτισμένες με το πνεύμα της. Εξάπτουν το φρόνημα του διστακτικού Ορέστη, εξοργίζουν την αθώα ψυχή του- διαρκώς του θυμίζουν το χρέος του απέναντι στον νεκρό. Αυτές είναι που θα δώσουν το σύνθημα του άγριου κοπετού πάνω από τον τύμβο του Αγαμέμνονα για να ζητηθεί βοήθεια από τον νεκρό στο έργο της εκδίκησης. Υποθάλπουν τη μητροφονία, στην οποία, παρά την εντολή του Απόλλωνα, διστάζει να προβεί ο Ορέστης. Τον εξωθούν στον φόνο εν ονόματι του νεκρού. Είναι οι ερμηνεύτριες των σκοτεινών θελήσεών του. Τυλίγουν γύρω από τον Ορέστη και την Ηλέκτρα το αόρατο νήμα που δένει τους πεθαμένους με τους ζωντανούς.\u003cbr\u003e[...]\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b137581.jpg","isbn":"978-960-227-368-5","isbn13":"978-960-227-368-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":747,"name":"Βιβλιοθήκη Αρχαίων Συγγραφέων","books_count":177,"tsearch_vector":"'archaiwn' 'arhaiwn' 'arxaiwn' 'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'siggrafewn' 'suggrafewn' 'syggrafewn' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T00:56:38.916+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:56:38.916+03:00"},"pages":203,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2008-12-02","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":385,"extra":null,"biblionet_id":137581,"url":"https://bibliography.gr/books/xohforoi-2d01b1be-740b-4540-abde-a476fab5ff5e.json"},{"id":134916,"title":"Η εξέλιξη των θεωριών της φυσικής","subtitle":"Ιστορική και επιστημολογική ανάλυση","description":"Το βιβλίο αυτό αντιστοιχεί σε ένα μάθημα που δίδαξα κατά τη δεκαετία του '80 επί έξι (ή επτά;) έτη στους τεταρτοετείς φοιτητές του Φυσικού τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επρόκειτο για ένα μάθημα με ασαφή τίτλο και απροσδιόριστο περιεχόμενο. Επιχείρησα τότε να διαμορφώσω μια διδασκαλία ανάλυσης των θεμελίων της Φυσικής. Ποιο είναι όμως το νόημα και η χρησιμότητα ενός τέτοιου μαθήματος και, αντίστοιχα, του σημερινού βιβλίου;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΒάση της διδασκαλίας της Φυσικής είναι η ανάλυση των φυσικών θεωριών, η λύση προβλημάτων και η εξοικείωση με την πειραματική πρακτική. Εντούτοις, συνήθως οι φυσικές θεωρίες παρουσιάζονται ανιστορικά, ως δεδομένες, παγιωμένες αλήθειες, δημιουργήματα μεγαλοφυών φυσικών. Μια τέτοια ανιστορική παρουσίαση δεν διευκολύνει την προσέγγιση της επιστήμης ως πρακτικής που γίνεται στο χρόνο. Συνέπεια της μη ιστορικής προσέγγισης είναι να παρουσιάζεται συχνά η εξέλιξη της Φυσικής ως σειρά \"παραδειγμάτων\", μη συγκρίσιμων, όπου το επόμενο διαψεύδει το προηγούμενο. Πρώτο λοιπόν πρόβλημα, η συγκρότηση μιας επιστήμης. Ταυτόχρονα, η μελέτη της εξέλιξης των θεωριών, η οποία δεν είναι μια ομαλή, σωρευτική διαδικασία, ή, αντίστροφα, σημαδεύεται από τομείς και ρήξεις. Πώς γεννιέται, λοιπόν, και πώς εξελίσσεται μια επιστήμη; Και σε τι πραγματικότητες αντιστοιχούν οι φυσικές θεωρίες; Εδώ ανακύπτει το πρόβλημα της μελέτης των θεμελίων και αντίστοιχα το πρόβλημα της επιστημονικής αλήθειας. Η σωρευτική αντίληψη αδυνατεί να αναδείξει τη δυναμική του επιστημονικού γίγνεσθαι και συνεπώς τη σχέση αντικειμενικότητας και σχετικότητας της επιστημονικής αλήθειας. Η αντίληψη της ασυνέχειας, των τομών κ.λπ., εξάλλου, δεν συλλαμβάνει την ιστορία της επιστήμης ως διαδικασία υπέρβασης, ή γνωσιακής, επιστημικής μεταλλαγής. Η αντίληψη αυτή οδηγεί σε έναν γνωσιολογικό σχετικισμό. Έτσι, η ανάδειξη των θεμελίων εμπλέκεται σε γενικότερες ιδεολογικές διαμάχες. [...] \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του συγγραφέα)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b137583.jpg","isbn":"978-960-227-373-9","isbn13":"978-960-227-373-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":2633,"name":"Σύγχρονη Φιλοσοφική Βιβλιοθήκη","books_count":18,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'filosofikh' 'filosophikh' 'philosofikh' 'sigxronh' 'sugxronh' 'sygxronh' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:12:58.826+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:12:58.826+03:00"},"pages":351,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2009-01-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":385,"extra":null,"biblionet_id":137583,"url":"https://bibliography.gr/books/h-ekseliksh-twn-thewriwn-ths-fysikhs.json"},{"id":134915,"title":"Ευμενίδες","subtitle":null,"description":"[...] Τα προβλήματα στα οποία απολήγουν οι \"Χοηφόροι\", θα βρουν τη λύση τους στις \"Ευμενίδες\". Αλλά για να είναι η λύση αυτή σύμφωνη προς το πνεύμα του μέτρου και της σωφροσύνης - αρετών που διαρκώς προσβάλλονται στα έργα του Αισχύλου - θα παρουσιαστούν πρώτα οι απόψεις των δύο κόσμων, παλιού και νέου, από σκηνής, θα προβληθούν οι δύο διϊστάμενες αντιλήψεις σ' όλη την οξύτητα, και ακολούθως θα επιχειρηθεί συμβιβασμός χωρίς να θιγούν τα απαράγραπτα δικαιώματα εκατέρου των διαμαχομένων. Και η δυσκολία έγκειται ακριβώς σ' αυτό το σημείο. Πως ήταν δυνατόν οι αμείλικτες και έξαλλες θεότητες, αδιάλλακτες ως προς τις απόψεις τους, να συμβιβασθούν προς μία κατάσταση, η οποία απέβλεπε στη στέρηση των τιμών της παλιάς τάξης; Έπρεπε λοιπόν ο ποιητής να εξεύρει έναν τρόπο, ο οποίος να μη θεωρηθεί μονολιθικός και απόλυτος, αλλά ούτε και αυθαίρετος. Έπρεπε να παρουσιασθούν οι Ερινύες υπό διπλή μορφή, ως τιμωροί απηνείς δηλαδή αφ' ενός, επιμένοντας στην τυφλή εκδίκηση, αφ' ετέρου ως προαιώνιες φρουροί της ηθικής τάξης, προστατεύοντας τον κόσμο από τα ανόσια στυγερά εγκλήματα. Να έχουν, και η στάση τους και το αξίωμά τους, στοιχεία ανελίξιμα προς συμβιβασμό με τους νέους θεούς. Αλλά και ο αντιπρόσωπος της νέας θεϊκής αρχής του Ολύμπου έπρεπε να έχει κάτι από το οργίλο και οξύθυμο του χαρακτήρα των αντιπάλων του. Μολονότι υπαίτιος του φόνου, να μην είναι σε θέση λογικά να υποστηρίξει και δικαιολογήσει την επιταγή που έδωσε στον Ορέστη να φονεύσει. Και το κυριότερο, να αντιπροσωπεύει κάτι από τις απαιτήσεις και τα θέσμια της παλιάς τάξης. Αλλά παραλλήλως να αναθέσει την έκβαση της όλης υπόθεσης στην Αθηνά, για να κρίνει αμερόληπτα, παραπέμποντας το μεγάλο πρόβλημα στην κρίση ενός ανθρώπινου δικαστηρίου, κατ' εντολή πάντοτε του Δία.\u003cbr\u003e[...]\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b137582.jpg","isbn":"978-960-227-369-2","isbn13":"978-960-227-369-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":224,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2008-12-02","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":385,"extra":null,"biblionet_id":137582,"url":"https://bibliography.gr/books/eumenides-c92b9a12-bcaa-4e07-8f15-eefcb18c8187.json"}]