[{"id":119384,"title":"Κόκκινο, γλυκό κεράσι","subtitle":"Ποιητική συλλογή","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b121978.jpg","isbn":"978-960-8146-33-4","isbn13":"978-960-8146-33-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":63,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"10.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":897,"extra":null,"biblionet_id":121978,"url":"https://bibliography.gr/books/kokkino-glyko-kerasi.json"},{"id":123827,"title":"Τα μονοπάτια των πουλιών","subtitle":null,"description":"Τα λιανοτράγουδα δεν τα έσβησε ποτέ η σκόνη του χρόνου. Γίνονται ρυθμός ψυχής για να χορέψουν τα άστρα. Ο ποιητής Άγγελος Λιάπης -εν ενεργεία εισαγγελέας εφετών- είναι και ένας εύγλωττος δικανικός στα βήματα της σιωπής. Γνωρίζει καλά πως από τα έμβια όντα μονάχα οι άνθρωποι ψεύδονται από φόβο ή συνηθέστερα, από συμφέρον. Ως ακέραιος δικαστής ενστερνίζεται το υψηλότερο ελληνικό αγαθό, όπως ο ελληνιστής E.R. Dodds διέγραψε ως «απόλαυση της τιμής και της δημόσιας εκτίμησης!». Γι' αυτό και γίνεται τεχνίτης ισορροπιστής των ένοχων μυστικών ή των ανεκπλήρωτων πόθων και των διαψευσμένων ιδεολογιών. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b126437.jpg","isbn":"978-960-8146-36-5","isbn13":"978-960-8146-36-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":null,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"10.0","price_updated_at":"2007-12-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":897,"extra":null,"biblionet_id":126437,"url":"https://bibliography.gr/books/ta-monopatia-twn-pouliwn.json"},{"id":123825,"title":"Η Μαρία, εγώ και το παράθυρο","subtitle":null,"description":"\"...ακέραιος θα πεί, να κοιτάς μέσα σου και να βλέπεις τον άλλον\"\u003cbr\u003e-\"Την περίπολο στο δρόμο την απέφυγα πολύ εύκολα, σχεδόν περάσανε δίπλα μου, μια φούχτα αμούστακα παιδιά. Ποιο απαίσιο χέρι κάρφωσε εκείνα τα καρφιά στις μπότες τους; Ποιο απαίσιο μυαλό μοίρασε τα όπλα; Σε ποιόν να δώσω το μίσος μου; Πρώτη φορά θα μάθαινα πόσο απ' αυτό φύλαγα μέσα μου! Κι έπειτα αυτό το μικρό παιδί μπρος μου στο δρόμο, με τις μπίλιες στο χέρι, ήταν δεν ήταν δύο χρονών. Στάθηκα από πάνω του, σήκωσε το κεφάλι του και με κοίταξε με δέος. Δύο ανοιγμένα μάτια στην ελπίδα, σκέφτηκα. Έπειτα από είκοσι χρόνια, ποιός θα βάλει τα καρφιά στις αρβύλες σου, ποιος θα σου μοιράσει τις σφαίρες; Ποιόν να μισήσω περισσότερο, αυτόν που φεύγει ή αυτόν που έρχεται, ψιθύρισα. Το χαμόγελο της ελπίδας και πάλι ελπίδα. Μου έδειξε τις μπίλιες του, κάτι είπε που δεν το κατάλαβα, του ανακάτεψα με την παλάμη μου τα μαλλιά και συνέχισα το δρόμο μου. Και ο Χίτλερ κάποτε ήταν ένα αθώο παιδί, σκέφτηκα και τρόμαξα\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από το βιβλίο) ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b126435.jpg","isbn":"978-960-8146-22-8","isbn13":"978-960-8146-22-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":128,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"10.0","price_updated_at":"2007-12-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":897,"extra":null,"biblionet_id":126435,"url":"https://bibliography.gr/books/h-maria-egw-kai-to-parathyro.json"}]