[{"id":100873,"title":"Βόυτσεκ","subtitle":null,"description":"Η αληθινή ιστορία του βετεράνου του σουηδικού και πρωσικού στρατού Γιόχαν Κρίστιαν Βόυτσεκ (1780-1824), που εκτελέστηκε σε δημόσια εκτέλεση στη Λειψία, στις 27 Αυγούστου 1824, για το φόνο της 46χρονης Γιοχάννα Κρίστιαν Βόοστ, μετά από γνωμοδότηση του Δρα Γιόχαν Κρίστιαν Κράους ότι είχε σώας τας φρένας κατά τη διάπραξη του εγκλήματος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Στα δύο προηγούμενα έργα του Μπύχνερ, στο \"Θάνατο του Δαντών\" και το \"Λεόντιος και Λένα\", τα λαϊκά πρόσωπα εμφανίζονται σε δεύτερο πλάνο. Στην κωμωδία \"Λεόντιος και Λένα\" είναι σχεδόν βουβά, περιορισμένα στο ρόλο του πλήθους που τους έχουν βάλει να ζητωκραυγάζουν στον πριγκιπικό γάμο· στο δράμα \"Ο θάνατος του Δαντών\" ο λαός λειτουργεί σαν αντίβαρο στις ιδεολογικές συζητήσεις, καθώς όμως η επανάσταση τον έχει σπρώξει στη γωνία, έχει δευτερεύοντα ρόλο πάνω στη σκηνή. \u003cbr\u003eΣτον \"Βόυτσεκ\", ο Μπύχνερ δεν αντιμετωπίζει πια τον λαό σαν άμορφη μάζα, στο όνομα της οποίας μιλούν κάποτε ορισμένοι εκπρόσωποί της σχεδόν ανώνυμα: εδώ παίρνει πρόσωπα από τα χαμηλότερα σκαλοπάτια της κοινωνικής κλίμακας και τα κάνει κεντρικούς ήρωες μιας τραγωδίας. Έτσι, εκείνος που μέχρι τώρα ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, παθητικός θεατής είναι πια πρωταγωνιστής στην τραγική σκηνή. [...] Ο Μπύχνερ είναι χωρίς αμφιβολία ο πρώτος στην ιστορία της δραματικής λογοτεχνίας που κάνει αυτό το βήμα. Και επιπλέον, δεν εξιδανικεύει τα πρόσωπα παρουσιάζοντάς τα σαν ήρωες των φτωχών ή της επανάστασης, παρά τα δείχνει στην καθημερινή τους ζωή με τα βάσανα και τις ταπεινώσεις τους. Δεν θα μπορούσαμε λοιπόν να δούμε στον Βόυτσεκ ένα θετικό πρότυπο για τους επερχόμενους κοινωνικούς αγώνες, αφού στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν αντι-ήρωα. [...]\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το κείμενο του Jean-Louis Besson, \"Μια τραγωδία της ταπεινής ζωής\")\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Ως θεατρικό έργο, με την έννοια ενός κλειστού κειμένου στο οποίο ο συγγραφέας έχει δώσει την τελική του μορφή, ο \"Βόυτσεκ\" δεν υπάρχει. Έχουν σωθεί μόνο 12 φύλλα χαρτί, όπου ο Μπύχνερ, ως επί το πλείστον σε γερμανικά σε γοτθική μορφή, μας έχει αφήσει 49 σχεδιάσματα σκηνών. Αυτό που γνωρίζουμε σήμερα σαν \"Βόυτσεκ\" είναι ένα φιλολογικό κολάζ που προέρχεται από τους εκδότες, οι οποίοι έχουν συγκροτήσει ένα λίγο ως πολύ πλήρες θεατρικό έργο από τις σκηνές που έχουν παραδοθεί. [...]\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το κείμενο του Marius von Mayenburg \"Βόυτσεκ-ένα απόσπασμα: Η παράδοση του κειμένου\") ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b103408.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":94,"publication_year":2005,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2013-03-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Woyzeck","publisher_id":1522,"extra":null,"biblionet_id":103408,"url":"https://bibliography.gr/books/boutsek.json"},{"id":117373,"title":"Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας","subtitle":null,"description":"Πέρασαν ακριβώς δέκα χρόνια από την πρώτη εμφάνιση της Νέας Σκηνής Τέχνης (που δύο χρόνια αργότερα απέκτησε τη δική της στέγη, το Θέατρο του Νέου Κόσμου) με τη \"Φιλονικία\" στον Τεχνοχώρο υπό σκιάν. Το σημείωμα αυτό δεν έχει επετειακό χαρακτήρα, αλλά θέλει να μιλήσει για μια θεατρική σύμπτωση, μια γοητευτική συνάντηση ανάμεσα στα δύο έργα, τη \"Φιλονικία\" του Μαριβώ και τις \"Σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας\" του Λούκας Μπαίρφους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτη \"Φιλονικία\" παρακολουθούμε ένα πείραμα: δυο αγόρια και δυο κορίτσια μεγαλώνουν χωριστά το ένα απ' το άλλο, σε πλήρη απομόνωση, κι όταν έρχονται στην εφηβεία αφήνονται ελεύθερα να συναντηθούν και να ανακαλύψουν τον έρωτα (για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα ποιος θα εκδηλώσει πρώτος την τάση για απιστία, ο άντρας ή η γυναίκα). Όταν τελειώσει το πείραμα, ο πρίγκιπας που το οργάνωσε και πιο φανερά η σκηνοθεσία ξανακλειδώνουν τους έφηβους στην προηγούμενμη φυλακή τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτις \"Σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας\" μια άλλη έφηβη, η Ντόρα, εμπλέκεται σ' ένα πείραμα: οι γονείς και ο γιατρός της αποφασίζουν να της σταματήσουν τα ψυχοφάρμακα που την κρατούν σε καταστολή, την ελευθερώνουν από αυτό τον άλλου είδους εγκλεισμό και το κορίτσι ανακαλύπτει τον έρωτα. Μόνο που η Ντόρα είναι \"διαφορετική\" και η σεξουαλική της συμπεριφορά, που δεν υπακούει σε κοινωνικές συμβάσεις, φέρνει σε αμηχανία τους πάντες. Η Ντόρα είναι πρόβλημα, και η λύση που επιλέγει το κατά τα άλλα φιλελεύθερο περιβάλλον της είναι η στείρωση. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του σκηνοθέτη, Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b119965.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2013-03-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Die sexuellen Neurosen unseren Eltern","publisher_id":1522,"extra":null,"biblionet_id":119965,"url":"https://bibliography.gr/books/oi-seksoualikes-neurwseis-twn-goniwn-mas.json"},{"id":184632,"title":"Stallerhof","subtitle":null,"description":"Το \"Stallerhof\" άγγιξε την ψυχή μου γιατί είναι ένα έργο που μιλάει για τον πόνο της ζωής των ανθρώπων που πορεύονται μέσα στην άγνοια και την εξαθλίωση, σε συνθήκες που δε διάλεξαν οι ίδιοι. Για την ανάγκη του κάθε ανθρώπου, ακόμα και του πιο στερημένου, για προσωπική ζωή και τρυφερότητα. Για τη μειονεξία και την αναπηρία. Για την οικογένεια, που σαν μικρογραφία της κοινωνίας κρατά τους αδύναμους στο περιθώριο, μπλοκάροντας κάθε προσπάθεια να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Για τη δυσκολία των ανθρώπων να επικοινωνήσουν. Για τη γλώσσα, τη θρησκεία και τους μηχανισμούς της εξουσίας. Για τη βία στην οποία καταφεύγουν οι άνθρωποι όταν αισθάνονται ότι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα στη ζωή. Για τις γκρίζες ζώνες που κρύβει κάθε κοινωνία της αφθονίας. Για το δικό μας σήμερα, όπου η δυστυχία δε χωράει πια στο περιθώριο κι έχει καταλάβει το κέντρο της σκηνής. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜου αρέσει για τη λιτότητα, την πυκνότητα και την ακρίβεια της γραφής του. Γιατί είναι προκλητικό και ταυτόχρονα κλασικό. Απλό και μαζί σύνθετο. Γιατί δε φοβάται τα συναισθήματα. Γιατί αρνείται τις εύκολες ηθικές τοποθετήσεις. Γιατί είναι αινιγματικό. Γιατί δεν ξέρω αν είναι αισιόδοξο ή απαισιόδοξο, όπως δεν ξέρω κι εγώ αν είμαι αισιόδοξος ή απαισιόδοξος. Γιατί νιώθω πως υπερασπίζεται τα δικαιώματα της ζωής. Όπου κι αν είναι κρυμμένα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, \"Επιλέγοντας ένα έργο στις μέρες που ζούμε\")","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187769.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":{"id":10547,"name":"Χειμερινή Περίοδος 2011 - 2012","books_count":4,"tsearch_vector":"'2011' '2012' 'cheimerinh' 'heimerinh' 'periodos' 'xeimerinh'","created_at":"2017-04-13T02:29:46.080+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:29:46.080+03:00"},"pages":61,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2013-04-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Stallerhof","publisher_id":1522,"extra":null,"biblionet_id":187769,"url":"https://bibliography.gr/books/stallerhof.json"}]