[{"id":157474,"title":"Τα βραβεία μου","subtitle":null,"description":"Ο Αυστριακός συγγραφέας Τόμας Μπέρνχαρντ (1931-1989) ανήκει στα τρομερά παιδιά της γερμανόφωνης μεταπολεμικής λογοτεχνίας. Ένας ιδιόρρυθμος αναχωρητής με φυγόκεντρη ψυχή και άρρωστο σώμα - έπασχε από χρόνιο πνευμονικό νόσημα. Ό,τι περισσότερο απεχθανόταν ήταν ο αυστριακός μικροαστισμός, η περιρρέουσα υποκρισία και η -κατά τη γνώμη του αθεράπευτη από τον γερμανικό βάκιλο- γερμανική ψυχή. Η αδυναμία της προσωπικής ευτυχίας και η άπωση για τον κοινωνικό περίγυρο διοχετεύθηκαν σε μια λογοτεχνία γεμάτη σαρκασμό και υπαρξιακή μελαγχολία. Τα πεζά και τα θεατρικά του Μπέρνχαρντ μοιάζουν εκ πρώτης όψεως με έργα \"μισανθρώπου\". Μέχρι να αφουγκραστείς πίσω τους το ανατριχιαστικό κλάμα για τη χαρά που δεν ήρθε ποτέ. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο βιβλίο \"Τα βραβεία μου\" βρέθηκε στα κατάλοιπα του συγγραφέα και εκδόθηκε για πρώτη φορά πέρυσι, είκοσι ακριβώς χρόνια μετά το θάνατό του. Αποτυπώνει την αποστροφή του Μπέρνχαρντ για τους ακαδημαϊκούς επαίνους, τους λογοτεχνικούς θεσμούς και τις τιμές. Παρ' όλα αυτά δέχθηκε τη δεκαετία του '60 μια σειρά διακρίσεων, από το Αυστριακό Κρατικό Βραβείο μέχρι το Βραβείο Μπύχνερ, τη σημαντικότερη λογοτεχνική διάκριση του γερμανόφωνου χώρου. Τα παρέλαβε όλα, αν και τα υποτιμούσε. Δεν περιφρονούσε όμως τα χρηματικά έπαθλα, που τον βοηθούσαν να αντιμετωπίζει έστω και προσωρινά τις μόνιμες οικονομικές δυσκολίες του. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΛίγο πριν από κάθε βράβευση ο Μπέρνχαρντ καταλαμβάνεται από αφόρητο άγχος, ιδίως όταν οφείλει να εκφωνήσει και κάποια ομιλία με τις στοιχειώδεις, έστω, ευχαριστίες. Αισθάνεται ανίκανος να προετοιμάσει αυτές τις ομιλίες, καταφέρνει το πολύ πολύ να κρατήσει μερικές σημειώσεις στο τραπέζι του πρωινού λίγο πριν από την τελετή. Έτσι προέκυψαν τα σχεδόν παραληρηματικά λογύδρια που ο μεγάλος συγγραφέας εκφώνησε όντως σε ακαδημίες και σεβαστά πνευματικά ιδρύματα προκαλώντας ουκ ολίγα σκάνδαλα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε την απόσταση του χρόνου, ωστόσο, τα σύντομα πεζά για τις βραβεύσεις και οι ομιλίες που περιλαμβάνονται σ' αυτό το βιβλίο αποκτούν μιαν άλλη διάσταση: Γίνονται ένα πικρόχολο σχόλιο για την πνευματική ζωή κάθε τόπου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b160475.jpg","isbn":"978-960-05-1494-0","isbn13":"978-960-05-1494-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":37,"name":"Ξένη Πεζογραφία","books_count":339,"tsearch_vector":"'ksenh' 'kseni' 'pezografia' 'pezographia' 'xenh'","created_at":"2017-04-13T00:53:51.252+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:51.252+03:00"},"pages":134,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2013-04-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Meine Preise","publisher_id":13,"extra":null,"biblionet_id":160475,"url":"https://bibliography.gr/books/ta-brabeia-mou.json"},{"id":160733,"title":"Λεϊλά","subtitle":"Μυθιστόρημα","description":"\"Ναι\", λέει εκείνος, \"οι δικοί μας υποστηρίζουν πως δεν μπορούμε να σταματήσουμε το χρόνο. Τούτοι οι αγριάνθρωποι με το θάμνο στο πάνω χείλι ονομάζονται φίλοι του λαού\", λέει ο Μουράτ μπέη, \"άντε να βγάλεις άκρη!\"\u003cbr\u003e\"Τσιράκια των Ρώσων!\" ξεστομίζει ο Χαλίντ, αλλά αμέσως σφίγγει τα χείλια του, ο μπαρμπέρης τον ξυρίζει γύρω από το στόμα.\u003cbr\u003e\"Θέλω να σου ομολογήσω κάτι, Χαλίντ μπέη, δεν φοβάμαι τόσο τους μπολσεβίκους, μ' αυτούς κάπως θα τα βρούμε. Φοβάμαι ότι θα μας διαβρώσουν τα ξενόφερτα ήθη της Δύσης. Κοίταξε τις γυναίκες μας· όποια φοράει τη μαντίλα, περνιέται για οπισθοδρομική χωριατοπούλα.\"\u003cbr\u003e\"Απ' όσο ξέρω, έχεις μονάχα γιους\", παρεμβαίνει ο τύπος από την καρέκλα δίπλα στο παράθυρο, \"κι οι γιοι σου έχουν μια κάποια φήμη\".\u003cbr\u003e\"Τι θες να πεις;\" ρωτάει ο μπαρμπέρης.\u003cbr\u003e\"Ε, να... δεν έχουν αντίρρηση να ντύνονται οι γυναίκες πιο ελεύθερα.\"\u003cbr\u003e\"Κι εσύ πού το ξέρεις;\"\u003cbr\u003e\"Παίρνουν μάτι\", λέει ο τύπος.\u003cbr\u003e\"Οι γιοι μου δεν παίρνουν μάτι\", λέει ο μπαρμπέρης, \"μάλλον είναι πιο περίεργοι από τους περισσότερους στη γειτονιά. Αυτό δεν είναι έγκλημα, είναι πρόοδος!\"\u003cbr\u003e\"Οι φίλοι του λαού μιλάνε κι εκείνοι στο όνομα της προόδου\", λέει ο Χαλίντ, \"δεν πρέπει να έχεις παρτίδες με δαύτους\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτα βάθη της Ανατολίας, στα μέσα του 20ού αιώνα, ένα κορίτσι, η Λεϊλά, είναι εγκλωβισμένο στον ασφυκτικό κλοιό των προκαταλήψεων, της δεισιδαιμονίας και της θρησκόληπτης σεμνοτυφίας. Ο χειρότερος όμως εφιάλτης της παραμένει ο \"άντρας της μητέρας της\", ένας βάναυσος και μοχθηρός αγροίκος, που η ίδια αρνείται πεισματικά να τον ονομάσει πατέρα της. Μπροστά στα μάτια μας εκτυλίσσεται η σκληρή ζωή της νεαρής κοπέλας προς την ωριμότητα, τη χειραφέτηση και την τελική λύτρωση. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Φεριντούν Ζαΐμογλου φιλοτεχνεί ένα λεπταίσθητο ψηφιδωτό της τουρκικής επαρχίας αλλά και της Ιστανμπούλ (με αναμνήσεις από τον καιρό που η ελληνική κοινότητα ήταν πολυάνθρωπη), μιας επαρχίας που έχει πολλά κοινά με την ελληνική ύπαιθρο της ίδιας χρονικής περιόδου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b163748.jpg","isbn":"978-960-05-1495-7","isbn13":"978-960-05-1495-7","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":37,"name":"Ξένη Πεζογραφία","books_count":339,"tsearch_vector":"'ksenh' 'kseni' 'pezografia' 'pezographia' 'xenh'","created_at":"2017-04-13T00:53:51.252+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:51.252+03:00"},"pages":432,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2013-04-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Leyla","publisher_id":13,"extra":null,"biblionet_id":163748,"url":"https://bibliography.gr/books/leila.json"}]