[{"id":20860,"title":"Ρέκβιεμ για τη Φάννυ Γκόλντμαν","subtitle":"Από τα προσχέδια ενός μυθιστορήματος","description":"Η γερασμένη ηθοποιός πεθαίνει συνειδητοποιώντας ότι ο πολύ νεώτερος εραστής της την εκμεταλλεύθηκε για να κάνει καριέρα. Μαζί με την Φάννυ χάνεται και το πνεύμα, η φινέτσα της παλιάς Βιέννης, που δεν μπορούν να επιβιώσουν σ΄ έναν κόσμο τόσο άκομψο.\u003cbr\u003eΤο \"Ρέκβιεμ για τη Φάννυ Γκόλντμαν\" -που ο θάνατος της Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν άφησε σε αποσπασματική μορφή- θα ήταν το τρίτο μέρος ενός τρίπτυχου, που η συγγραφέας σκόπευε ν΄ αφιερώσει στα θύματα των κρυφών και απαρατήρητων φόνων, θέατρα των οποίων είναι τόσο συχνά οι κοινωνίες μας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b21495.jpg","isbn":"960-325-006-6","isbn13":"978-960-325-006-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":76,"publication_year":1992,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Requiem fur Fanny Goldmann","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":21495,"url":"https://bibliography.gr/books/rekbiem-gia-th-fanny-gkolntman.json"},{"id":45112,"title":"Η εκδρομή των κοριτσιών που χάθηκαν","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b46355.jpg","isbn":"960-325-371-5","isbn13":"978-960-325-371-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":97,"publication_year":2000,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Der Ausflug der toten Mädchen","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":46355,"url":"https://bibliography.gr/books/h-ekdromh-twn-koritsiwn-pou-xathhkan.json"},{"id":91356,"title":"Η συνάντηση","subtitle":"Μια φανταστική συνεύρεση στην Πράγα του Ε.Τ.Α. Χόφφμαν, του Νικολάι Γκόγκολ και του Φραντς Κάφκα","description":"H Άννα Zέγκερς (1900-1982), μια από τις σπουδαιότερες συγγραφείς της Γερμανίας του 20ού αιώνα, οργανώνει \"αυθαίρετα\" σ' αυτή τη νουβέλα μια φανταστική συνεύρεση του E.T.A. Xόφφμαν, του Nικολάι Γκόγκολ και του Φραντς Kάφκα σ' ένα καφενείο της Πράγας, κατά το πρότυπο των παιχνιδιών με το χρόνο του Xόφφμαν. Oι τρεις μεγάλοι συγγραφείς συνομιλούν και ανταλλάσσουν απόψεις για το έργο τους, τον κόσμο και τη λογοτεχνία.\u003cbr\u003eXόφφμαν : \"Eμείς οι τρεις δεν θα καθόμασταν τώρα εδώ, σε τούτο το τραπέζι, αν τηρούσαμε σοβαρά το χρόνο. Δεν έχω γεννηθεί πολύ πιο πριν από εσάς, Γκόγκολ;\" [...]\u003cbr\u003eΓκόγκολ : \"Όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι μια πολύ συνηθισμένη ιστορία, εγώ όμως ήθελα να εκμαιεύσω από ένα φανταστικό γεγονός την εξέλιξη μιας συνηθισμένης ζωής\".\u003cbr\u003eO Kάφκα είπε ήσυχα : \"Aν εξαιτίας μιας άθλιας σύμπτωσης διασωθεί μετά το θάνατό μου κάτι από το έργο μου, κανείς δεν θα θυμάται πια ότι γεννήθηκα στη μοναρχία των Aψβούργων και ύστερα έζησα και πέθανα στη δημοκρατία της Tσεχοσλοβακίας. Ίσως νιώθει κανείς σε όλα αυτά που γράφω κάτι από το μαρτύριο, από την ανασφάλεια, από τις αμφιβολίες που ξυπνάει στον άνθρωπο μια αλλαγή των καιρών, αλλά και τον δικό μου φόβο για το θάνατο\".\u003cbr\u003e\"O θάνατος που πλησίαζε δεν μπόρεσε να με εμποδίσει\", είπε ο Xόφφμαν, \"να πολεμώ ως την τελευταία στιγμή τον εχθρό μου, τον Yπουργό των Eσωτερικών. Kαι για να επανέλθουμε, Γκόγκολ, στη συζήτησή μας για το απτό και το φανταστικό : δεν ανήκουν στον κόσμο μου μόνο όνειρα και φαντασίες, αλλά και προαισθήματα, ελπίδες, φόβοι. Kαμιά φορά μάλιστα ένας ποιητής κατορθώνει να επινοήσει κάτι που η ίδια η ζωή δεν το έχει ακόμα πραγματοποιήσει\".\u003cbr\u003eO Kάφκα δεν μίλησε πλέον ήσυχα στο κενό, αλλά δυνατά στον απέναντί του: \"Θα με κατηγορήσουν ότι ο κόσμος μου είναι αδιέξοδος. Δεν έχω όμως το δικαίωμα, εφόσον η πραγματικότητα μου φαίνεται αδιέξοδη, να την απεικονίζω όπως τη βλέπω;\"","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b93412.jpg","isbn":"960-325-573-4","isbn13":"978-960-325-573-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":57,"publication_year":2005,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Die Reisebegegnung","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":93412,"url":"https://bibliography.gr/books/h-synanthsh-667849a3-e432-49ed-ad48-92d7ccc01c7a.json"},{"id":138518,"title":"Η επιστολή του λόρδου Τσάντος","subtitle":null,"description":"\"Η εμφάνιση του νεαρού Χόφμαννσταλ είναι ένα από τα μεγάλα θαύματα πρώιμης τελειότητας και έτσι παραμένει στις αναμνήσεις μας· εκτός από τον Κήτς και τον Ρεμπώ, δεν γνωρίζω στην παγκόσμια λογοτεχνία άλλο παράδειγμα νεότητας τόσο αλάνθαστης στον έλεγχο της γλώσσας, τόσο ευρείας στην έμπνευση των ιδεών, τόσο εμποτισμένης από ποιητική ουσία ακόμα και στην τελευταία αράδα, όσο αυτό το μεγαλειώδες πνεύμα που, ήδη από τα δεκάξι ή τα δεκαεπτά του χρόνια, ενεγράφη στα αιώνια χρονικά της γερμανικής γλώσσας με στίχους αλησμόνητους και μια πρόζα που δεν έχει ξεπεραστεί μέχρι σήμερα. Το εντυπωσιακό ξεκίνημα του και ταυτοχρόνως αυτή η τελειότητα είναι φαινόμενα που δεν παρουσιάζονται δυο φορές σε μια γενιά.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Stefan Sweig, \"Ο κόσμος του χθες. Αναμνήσεις ενός Ευρωπαίου\", 1944)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η ζωή του Χόφμαννσταλ ήταν ένα σύμβολο, το ευγενές σύμβολο μιας Αυστρίας υπό εξαφάνιση, μιας ευγένειας υπό εξαφάνιση, ενός θεάτρου υπό εξαφάνιση : ένα σύμβολο εντός του κενού κι ωστόσο όχι σύμβολο του κενού.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Hermann Broch, \"Ο Χόφμαννσταλ και η εποχή του\", γύρω στα 1950)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η \"Επιστολή του Λόρδου Τσάντος\", που χρονολογείται στα 1902, συνιστά το βαθμό μηδέν όχι της γραφής, αλλά της ποιητικής του Χόφμαννσταλ· είναι ένα μανιφέστο της διάλυσης της ομιλίας και του ναυαγίου του εγώ μέσα στο άτακτο και συγκεχυμένο ρεύμα των πραγμάτων που η γλώσσα δεν μπορεί πλέον να κατονομάσει ούτε να δαμάσει· μ' αυτή την έννοια το συγκεκριμένο αφήγημα είναι η ευφυής καταγγελία μιας παραδειγματικής συνθήκης του 20ου αιώνα. Ο πρωταγωνιστής εγκαταλείπει την κλίση του και το επάγγελμα του συγγραφέα διότι καμία λέξη δεν του φαίνεται ικανή να εκφράσει την αντικειμενική πραγματικότητα· το μυστικό ρεύμα της ζωής τον κυριεύει και διεισδύει μέσα του σε τέτοιο βαθμό ώστε να χάνεται ολοκληρωτικά μέσα στα αντικείμενα, να διαλύεται σε μια αποκάλυψη του Όλου που καταστρέφει την ενότητα του προσώπου σε μια τρεμοσβήνουσα μαρμαρυγή συγκινήσεων και αντιδράσεων. Μ' αυτό το διάσημο αφήγημα, που συχνά θεωρείται παράδειγμα του πιο ακραίου εξπρεσιονισμού, ο Χόφμαννοταλ πηγαίνει πολύ πέρα από την ανησυχητική ατμόσφαιρα του fin de siecle. [...]\u003cbr\u003eΛεπταίσθητη φωνή του αισθητισμού και της παρακμιακότητας, με άλλα λόγια των δυνάμεων εκείνων που έτειναν να διαβρώσουν και να απαρνηθούν την κοινωνία του 19ου αιώνα, ο Χόφμαννσταλ κατάφερε να γίνει ο επίσημος ποιητής και ο υπερασπιστής της κοινωνικής ομάδας στην οποία άνηκε, της αξιοσέβαστης και αξιοπρεπούς Austria felix, που απολάμβανε και ανήγγελλε το τέλος, ως αξιαγάπητο συντηρητικό λίκνο των πιο επαναστατικών ζυμώσεων του πολιτισμού του μέλλοντος. \"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Claudio Magris)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Ο Λόρδος Τσάντος ζει στη νοσταλγία του νοήματος της ζωής, και με τον τρόπο του προαναγγέλλει την καλπάζουσα κρίση στην οποία θα εισέλθει ή λογοτεχνία κατά τη διάρκεια του αιώνα χωρίζοντας τη γλώσσα μας από τη ζωή και προσηλυτίζοντάς μας όλους, όπως στα έργα του Beckett, σε μια γλώσσα αποχωρισμένη από τον κόσμο, εκτός από τον Λόρδο Τσάντος, βουβό πια στους αιώνες των αιώνων, μόνο και ήσυχο στη σάλα της σιωπής, της αδυναμίας των λέξεων, θύμα της ίδιας του της τόλμης, εστιασμένο πια μόνο στη δεύτερη ζωή των πραγμάτων, μυστική και φευγαλέα, μια \" ζωή που δεν εκφράζεται με λέξεις κι όμως είναι η ζωή μου \". Στο κείμενο αυτό βρίσκουμε έναν εξαίσιο αποχαιρετισμό στη λέξη που όχι μόνο δεν καταστρέφει τα μελλοντικά σχέδια του συγγραφέα, αλλά τα ενισχύει, αφήνοντας τον Χόφμαννσταλ πιο δημιουργικό από ποτέ.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Enrique Vila - Matas)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b141198.jpg","isbn":"978-960-325-796-7","isbn13":"978-960-325-796-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":76,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2009-04-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Ein Brief","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":141198,"url":"https://bibliography.gr/books/h-epistolh-tou-lordou-tsantos.json"},{"id":169047,"title":"Εγκώμιο του εγκλήματος","subtitle":"Παρέκβαση περί παραγωγικής εργασίας","description":"O φιλόσοφος παράγει ιδέες, ο ποιητής ποιήματα, ο πάστορας κηρύγματα, και ούτω καθεξής. Ο εγκληματίας παράγει εγκλήματα. Αν προσέξουμε καλύτερα πως σχετίζεται αυτός ο τελευταίος κλάδος παραγωγής με το κοινωνικό σύνολο, θ' απαλλαγούμε από πολλές προκαταλήψεις. Ο εγκληματίας δεν παράγει μόνο εγκλήματα, αλλά και το ποινικό δίκαιο και τον καθηγητή που διδάσκει ποινικό δίκαιο και, συνάμα, το αναπόφευκτο σύγγραμμα με το οποίο ο ίδιος ο καθηγητής ρίχνει στη γενική αγορά τις παραδόσεις του εν είδει \"εμπορεύματος\". Έτσι πολλαπλασιάζεται ο εθνικός πλούτος. Για να μην αναφέρουμε την ατομική απόλαυση που παρέχει το χειρόγραφο του συγγράμματος στο δημιουργό του. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠέραν τούτου, ο καθηγητής παράγει ολόκληρη την αστυνομία και την ποινική δικονομία, κλητήρες, δικαστές, δήμιους, ενόρκους και λοιπά· όλοι αυτοί οι ετερόκλητοι επαγγελματικοί κλάδοι, που αποτελούν ισάριθμες κατηγορίες του κοινωνικού καταμερισμού της εργασίας, αναπτύσσουν διάφορες ικανότητες του ανθρώπινου πνεύματος, φτιάχνουν νέες ανάγκες αλλά και νέους τρόπους για την ικανοποίησή τους. Και μόνο τα βασανιστήρια έγιναν αφορμή για τις ευφυέστερες μηχανικές εφευρέσεις...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eKarl Marx\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b172122.jpg","isbn":"978-960-505-000-9","isbn13":"978-960-505-000-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":24,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"4.0","price_updated_at":"2011-11-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Abschweifung: Über productive Arbeit","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":172122,"url":"https://bibliography.gr/books/egkwmio-tou-egklhmatos-b085dfa5-150e-4262-b412-5c650291d596.json"},{"id":3296,"title":"Ομοφυλοφιλία και φασισμός","subtitle":null,"description":"Κείμενο που πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό \"Ευρωπαϊκά Τετράδια/ Έκκληση\" (Πράγα, 24 Δεκεμβρίου 1934), με τίτλο: \"Η Αριστερά και οι 'διαστροφές'\". Η παρούσα δημοσίευση βασίζεται στο χειρόγραφο που βρέθηκε στο αρχείο του Κλάους Μαν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Στη Σοβιετική Ένωση ψηφίστηκε πρόσφατα ένας νόμος που προβλέπει βαριές ποινές για τους πολίτες εκείνους που τυχαίνει να είναι ομοφυλόφιλοι. Αυτό αποτελεί έκπληξη, γιατί αναρωτιέται κανείς: βάσει ποιας λογικής και ποιας ηθικής δικαιολογεί μια σοσιαλιστική κυβέρνηση τη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων και τη δυσφήμιση μιας κατηγορίας ανθρώπων, που το μόνο τους \"πταίσμα\" είναι ότι ακολουθούν μια φυσική τους κλίση; [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑρκεί να αναφέρουμε την απίστευτη φράση, που δεν διατυπώθηκε από κάποιον τυχαίο, αλλά από τον Μαξίμ Γκόρκι: \"Αν εξαφανίσουμε όλους τους ομοφυλόφιλους, θα εξαφανιστεί αυτόματα και ο φασισμός!\" (\"Πράβδα\", 23.5.1934). Δυστυχώς, η πρόταση αυτή διατυπώθηκε πράγματι από τον πάπα της σοσιαλιστικής λογοτεχνίας. Έτσι έχουν τα πράγματα. Αλλά από πού ξεκίνησαν όλα αυτά; [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑς το καταλάβουμε επιτέλους. Η ομοφυλοφιλία είναι μια μορφή έρωτα όπως και η καθιερωμένη: ούτε καλύτερη ούτε χειρότερη· με τις ίδιες δυνατότητες για πράγματα μεγαλειώδη, συγκινητικά, μελαγχολικά, γκροτέσκα ή χυδαία, όπως και ο έρωτας ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια γυναίκα. Υπήρξαν εποχές όπου σε ορισμένα μέρη ο έρωτας αυτός ήταν πολύ διαδεδομένος. Από πολλούς θεωρήθηκε 'απρεπής' ενώ από ανθρώπους κουτούς, 'αμαρτωλός'. Ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανδρών και γυναικών τον γνώρισαν στη διάρκεια της ζωής τους· ένας σχετικά μικρός αριθμός δεν γνώρισε άλλον εκτός από αυτόν. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια τους Ναζί δεν είναι περίεργο, που από τη μια σχηματίζουν ομάδες ομοφυλοφίλων και από την άλλη τους κλείνουν στις φυλακές, τους ευνουχίζουν και τους δολοφονούν. Όμως από την Αριστερά θα περίμενε κανείς μια στάση περισσότερο αντικειμενική. [...]\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από το κείμενο)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b3493.jpg","isbn":"960-325-269-7","isbn13":"978-960-325-269-6","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":503,"name":"Ο Άτακτος Λαγός","books_count":15,"tsearch_vector":"'ataktos' 'lagos' 'o'","created_at":"2017-04-13T00:55:50.522+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:55:50.522+03:00"},"pages":19,"publication_year":1998,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Homosexualität und Faschismus","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":3493,"url":"https://bibliography.gr/books/omofylofilia-kai-fasismos.json"},{"id":21147,"title":"Οι μαριονέτες","subtitle":"Και μια μελέτη του Bernard Dort","description":"Σπάνια είναι τα κείμενα που μιλάνε για το θέατρο. Ακόμη σπανιότερα εκείνα που μας βάζουν μονομιάς μπροστά σε αυτό που στο θέατρο είναι σκανδαλώδες, ανήκουστο, είτε μάλιστα αδύνατο. Το δοκίμιο του Kleist \"Περί του θεάτρου των μαριονετών\" (\"Uber das Marionettentheater\") είναι αναμφίβολα ένα από αυτά (τα λίγα) - πλάι, για παράδειγμα, στην \"ομιλία για ηθοποιούς\" του 'Αμλετ, σε ορισμένες \"περιπλανήσεις\" (\"divagations\") του Mallarme, στο \"Θέατρο και το είδωλό του\" του Artaud, και στην \"Παράξενη λέξη τ...\" (\"L' etrange mot d'...\") του Genet.\u003cbr\u003eΕν τούτοις, το δοκίμιο αυτό του Kleist είναι ένα κείμενο περιστασιακό. Ανήκει στα πολυάριθμα κείμενα που έγραψε ο Kleist για τα \"Berliner Abendblatter\", την ημερήσια εφημερίδα που ίδρυσε με τον Adam Muller στο Βερολίνο το 1810 και που δεν συνέχισε την έκδοσή της παρά για έξι μήνες (από τον Οκτώβριο ως τον Μάρτιο του 1811). Δημοσιεύτηκε σε τέσερις συνέχειες, από τις 12 ως τις 15 Δεκεμβρίου του 1810, σαν τα ανέκδοτα και το αστυνομικό δελτίο που συνήθιζε να συντάσσει ο δημοσιογράφος Kleist. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το δοκίμιο του Bernard Dort, \"Ένας γύρος του κόσμου\", που γράφτηκε ειδικά για την ελληνική έκδοση· απόδοση: Βίκτωρ Αρδίττης)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b21785.jpg","isbn":"960-325-181-X","isbn13":"978-960-325-181-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":61,"publication_year":1996,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Uber das marionettentheater","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":21785,"url":"https://bibliography.gr/books/oi-marionetes.json"},{"id":189410,"title":"Περί ανάγνωσης και βιβλίων","subtitle":"Η τέχνη της αποχής από την ανάγνωση","description":"\"Όποιος ρίχνεται με τα μούτρα στο διάβασμα και διαβάζει σχεδόν ολόκληρη την ημέρα αλλά περνά τον ενδιάμεσο χρόνο του χωρίς διόλου να στοχάζεται, χάνει με τον καιρό την ικανότητα να σκέφτεται μόνος του - όπως κάποιος που, κυκλοφορώντας μονίμως καβάλα στο άλογο, ξεχνά στο τέλος πως να βαδίζει. Τέτοια είναι, όμως, η περίπτωση ουκ ολίγων λογίων: από το πολύ διάβασμα έχουν αποβλακωθεί. [...] Όπως η πολυφαγία καταστρέφει το στομάχι και βλάπτει ολόκληρο το σώμα μας, έτσι και το πνεύμα φράζει ασφυκτικά από την υπερβολική πρόσληψη πνευματικής τροφής. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e»Στη λογοτεχνία, τα πράγματα δεν είναι διαφορετικά απ’ ότι στη ζωή. Όπου και να στρέψουμε το βλέμμα, ερχόμαστε ευθύς αντιμέτωποι με τον αδιόρθωτο όχλο της ανθρωπότητας, που ξεχύνεται λεφούσι στους δρόμους, συρρέοντας από παντού κι λερώνοντας τα πάντα, σαν τις μύγες το καλοκαίρι. Εξού και το αναρίθμητο πλήθος κακών βιβλίων, τούτο το θρασεμένο ζιζάνιο της λογοτεχνίας, που απομυζά το σιτάρι από τις θρεπτικές ουσίες και το πνίγει. Τέτοιου είδους βιβλίου ληστεύουν από το αναγνωστικό κοινό τον χρόνο, το χρήμα και την προσοχή - όλα όσα ανήκουν δικαιωματικά στα καλά βιβλία και στους ευγενείς σκοπούς τους, μιας και τα κακά βιβλία έχουν γραφτεί με μοναδική πρόθεση να αποκομίσουν κέρδη ή να αποκτήσουν δόξα. Επομένως, δεν είναι μόνο άχρηστα αλλά και σαφώς βλαβερά. Τα εννέα δέκατα της σύγχρονης λογοτεχνίας μας δεν έχουν άλλο σκοπό παρά να αποσπάσουν επιτήδεια μερικά σελίνια από τις τσέπες του βιβλιόφιλου κοινού. Συγγραφείς, εκδότες και βιβλιοκριτικοί έχουν συνωμοτήσει για την επίτευξη αυτού του στόχου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e»[...] Όσον αφορά τα αναγνώσματά μας, πρωταρχική σημασία έχει η τέχνη της αποχής από την ανάγνωση. Η άσκηση αυτής της τέχνης προϋποθέτει από εμάς να μην αγγίζουμε οποιοδήποτε βιβλίο απασχολεί κάθε φορά το ευρύ κοινό, μόνο και μόνο επειδή τη συγκεκριμένη εποχή τυχαίνει να κάνει πάταγο ή να επανεκδίδεται ξανά και ξανά κατά το πρώτο και τελευταίο έτος της ύπαρξής του.\"","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192566.jpg","isbn":"978-960-505-006-1","isbn13":"978-960-505-006-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":30,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2013-12-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Über lesen und Bücher","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":192566,"url":"https://bibliography.gr/books/peri-anagnwshs-kai-bibliwn.json"},{"id":124048,"title":"Οι τρεις ληστές","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b126659.jpg","isbn":"978-960-325-717-2","isbn13":"978-960-325-717-2","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":495,"name":"Καλυψώ","books_count":8,"tsearch_vector":"'kalipsw' 'kalupsw' 'kalypsw'","created_at":"2017-04-13T00:55:49.598+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:55:49.598+03:00"},"pages":36,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"11.0","price_updated_at":"2008-01-04","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":126659,"url":"https://bibliography.gr/books/oi-treis-lhstes.json"},{"id":107308,"title":"Ο θρύλος του Αγίου Πότη","subtitle":null,"description":"\"Η διαθήκη μου\". Έτσι ονόμαζε ο Γιόζεφ Ροτ αυτό το τελευταίο του αφήγημα, που προφητεύει ποιητικά, μέσω της θαυμαστής ιστορίας του Παρισινού κλοσάρ, τον ίδιο του το θάνατο, με συγκλονιστική συνέπεια, εύθυμη άνεση και απαράμιλλη στυλιστική δεξιοτεχνία. \u003cbr\u003e\"Ο θρύλος του αγίου πότη\" δημοσιεύτηκε το 1939, τη χρονιά που πέθανε ο συγγραφέας. Σαν τον Αντρέας, τον ήρωα της ιστορίας, ο Ροτ πέθανε από τη μεγάλη κατανάλωση του αλκοόλ στο Παρίσι, αλλά το παρόν αφήγημα δεν αποτελεί αυτοβιογραφική αφήγηση. Είναι ένα κοσμικό θαυμαστό παραμύθι, στο οποίο ο πλάνητας Αντρέας, αφού έχει ζήσει κάτω από τις γέφυρες, γίνεται αποδέκτης μιας σειράς τυχερών γεγονότων που τον οδηγούν ξαφνικά σ' ένα διαφορετικό επίπεδο ύπαρξης. Η νουβέλα είναι εξαιρετικά συμπυκνωμένη, αυστηρή, ανατρεπτική και παιγνιώδης ταυτόχρονα, παρ' όλο το μελαγχολικό θέμα της. \u003cbr\u003eΟ συγγραφέας και πότης Γιόζεφ Ροτ, επειδή το φάσμα του επερχόμενου πολέμου τού στερούσε κάθε διάθεση να ζήσει και να επιζήσει, κατάφερε μ' αυτό το έργο του να υψώσει εν ζωή ακόμα ένα έξοχο μνημείο αυτοειρωνείας. επιείκειας και καρτερίας. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b109881.jpg","isbn":"960-325-638-2","isbn13":"978-960-325-638-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":83,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Die Legende vom Heiligen Trinker","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":109881,"url":"https://bibliography.gr/books/o-thrylos-tou-agiou-poth.json"},{"id":182730,"title":"Η μηχανή Άμλετ","subtitle":null,"description":"\"Ο Χάινερ Μύλλερ (1929-1995), ο κυνικός αυτός Ανατολικογερμανός, με το μαύρο χιούμορ και την ειρωνεία, ριζοσπαστικός και προκλητικός, αφοριστικός και παραδοξολόγος, αντιφατικός σε όλα και ανυποχώρητος, πολέμιος κάθε ψευδαίσθησης, γνήσιος κληρονόμος του Μπρεχτ αλλά και του Κάφκα, μπόρεσε να εκφράσει παραδειγματικά την πολιτική και πολιτιστική τραγωδία των καιρών μας. Χωρίς ποτέ να χάσει από τον ορίζοντα της πυκνής και επιθετικής γραφής του τους κραδασμούς της νεοτερικής συνείδησης, όπως και όποτε αυτή εκδηλώθηκε, από τις πρώτες εξάρσεις του μοντέρνου στη λογοτεχνία μέχρι τις όψιμες εκτινάξεις της μεταμοντέρνας αγωνίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ \"Μηχανή Άμλετ\" είναι μια συντομογραφία μοτίβων από τον Άμλετ του Σαίξπηρ, σε λίγες, εξαιρετικά πυκνές σελίδες. Ένα κειμενικό πεδίο από σπασμένες ενότητες, ερείπια λόγου, \"με την πλάτη στραμμένη στα ερείπια της Ευρώπης\", όπως γράφεται στην αρχή του έργου. Ένας λαβύρινθος από λογοτεχνικά παραθέματα αφού ο Μύλλερ παραπέμπει σε άλλους συγγραφείς και ποιητές, στον Αρτώ, τον Κόνραντ, τον Έλιοτ, τον Χαίλντερλιν, διαπραγματευόμενος ταυτόχρονα το τέλος της τέχνης και της λογοτεχνίας. Ένα πρωτόκολλο από ιδέες, φαντασίες, εφιάλτες, αναμνήσεις ενός ανθρώπου που παρακολουθεί, βιώνει την πτώση της σοσιαλιστικής ουτοπίας και διερωτάται για την πορεία ή το τέλος της Ιστορίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑποτυχημένη επανάσταση, αποτυχημένη εξέγερση της καταπιεσμένης και υποτελούς γυναίκας, ανταρσία και αηδία του σκεπτόμενου ανθρώπου μπροστά σε πραγματικότητες της καπιταλιστικής κοινωνίας. Όπως στην περίπτωση του σαιξπηρικού Άμλετ, έτσι και στη \"Μηχανή Άμλετ\", οι σκέψεις ανασύρονται από το βάθος της μελαγχολίας και του πένθους, της απελπισίας και της οργής. Ο Μύλλερ απομακρύνθηκε από τη γερμανική παράδοση του Άμλετ, από την ιδέα του Γκαίτε για έναν ευαίσθητο Άμλετ, λεπτόν στο πνεύμα και αδύναμο να προχωρήσει στη βαριά πράξη που του είχε ανατεθεί. Περισσότερο μέσα από το πρίσμα του Νίτσε, ο Μύλλερ θέλει τον Άμλετ του στοχαστή, να βυθίζεται στα έγκατα της Πολιτικής, της Ιστορίας, των Ιδεολογιών, ενώ μέσα από το πρίσμα του Μπρεχτ τον θέλει απογοητευμένο και αποτυχημένο ιδεαλιστή που καταλήγει να γίνει φονιάς και κυνικός\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕλένη Βαροπούλου","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b185860.jpg","isbn":"978-960-505-055-9","isbn13":"978-960-505-055-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":16,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"4.0","price_updated_at":"2013-01-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Hamletmachine","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":185860,"url":"https://bibliography.gr/books/h-mhxanh-amlet.json"},{"id":55672,"title":"Το κτίσμα","subtitle":null,"description":"\"Διαρρύθμισα το κτίσμα και δείχνει πετυχημένο. Από έξω δεν φαίνεται ουσιαστικά παρά μια μεγάλη τρύπα, η οποία όμως στην πραγματικότητα δεν οδηγεί πουθενά, ήδη μετά από λίγα βήματα συναντά κανείς φυσικό, αδιαπέραστο πέτρωμα, δεν θέλω να παινευτώ πώς σχεδίασα την παραπλάνηση αυτή επίτηδες, δεν ήταν παρά υπόλειμμα μιας από τις πολλές μάταιες απόπειρες οικοδόμησης, αλλά τελικά μου φάνηκε σκόπιμο να αφήσω τη μία αυτή τρύπα ανοιχτή. Φυσικά, κάποια τεχνάσματα είναι τόσο λεπτά που γίνονται παγίδα από μόνα τους, το γνωρίζω καλύτερα από τον οποιονδήποτε κι είναι αναντίρρητα προκλητικό να προσελκύει κανείς την προσοχή στην πιθανότητα να υπάρχει εδώ κάτι άξιο έρευνας. Όμως με υποτιμά όποιος θεωρεί πως είμαι δειλός και πως κατασκευάζω το κτίσμα από δειλία και μόνο. Γύρω στα χίλια βήματα από την τρύπα αυτή βρίσκεται, καλυμμένη από ένα πλέγμα βρύων, η πραγματική είσοδος του κτίσματος [...]\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο διήγημα \"Το κτίσμα\" γράφεται κατά πάσα πιθανότητα τον χειμώνα του 1923/24, πρόκειται δηλαδή για ένα από τα τελευταία γραπτά του Φραντς Κάφκα. Ο τίτλος του (\"Der Bau\") δίδεται από τον φίλο του Κάφκα, τον Μαξ Μπροντ, που αναλαμβάνει και την πρώτη του έκδοση. Η παρούσα μετάφραση ακολουθεί το κείμενο της κριτικής έκδοσης (\"Schriften Tagebucher Briefe: Kritische Ausgabe\", M. Fischer Verlag, 1982) και όχι της έκδοσης του Μαξ Μπροντ. Η διαφορά έγκειται βασικά στη στίξη, που ωστόσο, στο κείμενο αυτό είναι καθοριστική: ενώ στις παλαιότερες εκδόσεις τεμαχίζονται οι προτάσεις δημιουργώντας έναν γρήγορο ρυθμό, η κριτική έκδοση διατηρεί τις μακριές προτάσεις του χειρογράφου και μαζί με αυτές τον λαβυρινθώδη χαρακτήρα της γραφής, στον οποίο οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η γοητεία του κειμένου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το σημείωμα της μεταφράστριας)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b57226.jpg","isbn":"960-325-384-7","isbn13":"978-960-325-384-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":69,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Der Bau","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":57226,"url":"https://bibliography.gr/books/to-ktisma.json"},{"id":72125,"title":"Το τέλος","subtitle":null,"description":"Ο Τσίλλιχ, ένας παλαιός Κάπο των στρατοπέδων συγκέντρωσης, κάποια μέρα, λίγο μετά τη λήξη του πολέμου, αναγνωρίζεται από ένα από τα θύματά του. Μπροστά στον επικείμενο κίνδυνο που αντιπροσωπεύει αυτή η συνάντηση, το σκάει και περιπλανάται στην τύχη, κυνηγημένος από αυτό το βλέμμα που για μια στιγμή στάθηκε πάνω του. Και ενώ ο πρώην κρατούμενος βγάζει ένα ένταλμα αναζήτησης εναντίον του, αυτός δουλεύει από δω κι από κει σε χειρονακτικές εργασίες, κρύβει την ταυτότητά του.\u003cbr\u003eΑλλά ποιος είναι στ' αλήθεια; το αφεντικό του χθες, ή το τερατώδες ζώο του κυνηγού;\u003cbr\u003eΜέσα από αυτό το δυναμικό σύντομο αφήγημα, όπου ζούμε το αγωνιώδες αδιέξοδο τέλος ενός βασανιστή, η Άννα Ζέγκερς θέτει δραματικά το κεντρικό ερώτημα μετά το 1945 στη Γερμανία: είναι δυνατή η κάθαρση από το ναζισμό;\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b74079.jpg","isbn":"960-325-499-1","isbn13":"978-960-325-499-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":88,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"11.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Das Ende","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":74079,"url":"https://bibliography.gr/books/to-telos.json"},{"id":148362,"title":"Μάουζερ \u0026 Ο Οράτιος","subtitle":null,"description":"Τα δύο θεατρικά του Xάινερ Μύλλερ που περιλαμβάνονται στον παρόντα τόμο (\"Ο Οράτιος\" και \"Μάουζερ\") κατατάσσουν τον δημιουργό τους τόσο στη μεγάλη παράδοση της τραγωδίας όσο και στην παράδοση του μπρεχτικού διδακτικού έργου. Ο Μύλλερ δεν αποβλέπει σε μια προπαγάνδιση συγκεκριμένων ιδεών, στη διακήρυξη επαναστατικών ή άλλων πεποιθήσεων, αλλά εκφράζει έναν βαθύ και επώδυνο προβληματισμό γύρω από τις πολιτικές έννοιες και πρακτικές. Τα δύο έργα διατυπώνουν την εμπειρία μιας συλλογικής ανικανότητας, μιας αδυναμίας που εκδηλώνεται στο εσωτερικό της επαναστατικής θεωρίας και πράξης. Σε καθένα από τα δύο έργα, το θεατρικό εγχείρημα περιστρέφεται γύρω από ένα παράδοξο: γύρω από την απαιτούμενη όσο και αδύνατη γλώσσα, αυτή που θα όφειλε να μιλήσει για τις τρομακτικές στιγμές της ιστορίας (\"Ο Οράτιος\")· γύρω από το Εγώ, το όποιο καλείται να διατηρήσει το ρόλο του ως εργαλείο μιας επιβεβλημένης ύπερ-λογικής (του επαναστατικού πολέμου), ενώ είναι παράλληλα ο φορέας μιας υποκειμενικής συνείδησης (\"Μάουζερ\"). Στον Οράτιο πρόκειται για το ανέφικτο μιας σωστής γλώσσας, για την ευθραυστότητα κάθε ετυμηγορίας, ενώ στον Μάουζερ πρόκειται για την κατά βάθος ανέφικτη απαίτηση προς το Εγώ να αποδεχτεί την ίδια του την εξάλειψη, ενώ ταυτόχρονα θά διεκδικήσει τη διαφοροποίησή του, μια εδραίωσή του ως άτομο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓραμμένο το 1968, το έργο \"Ο Οράτιος\" αποτελεί, όπως είχε επανειλημμένα εξηγήσει ο Μύλλερ, τη δική του \"αντίδραση στην Πράγα του 1968, ένα σχόλιο για την Πράγα\". Τεράστιο ενδιαφέρον έχει η θεατρική μοίρα του Μάουζερ. Πρόκειται για το μοναδικό κείμενο του Μύλλερ, η έκδοση και η διάδοση του οποίου είχε απαγορευτεί γραπτώς και επισήμως στο έδαφος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Αν και το έργο είχε κριθεί αντεπαναστατικό, ο ίδιος ο Μύλλερ -άγνωστο με πόση δόση ειρωνείας- θεωρούσε ειδικά τον Μάουζερ ως διδακτικό έργο κατάλληλο για τις ανάγκες των σπουδαστών στην Ανώτατη Σχολή του Κόμματος.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b151289.jpg","isbn":"978-960-325-799-8","isbn13":"978-960-325-799-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":88,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2010-02-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Mauser. Der Horatier","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":151289,"url":"https://bibliography.gr/books/maouzer-o-oratios.json"},{"id":212715,"title":"Ο έρωτας του ποιητή","subtitle":"Εικόσι τραγούδια του Robert Schumann","description":"Το 1828, ο δεκαοκτάχρονος τότε Σούμαν γνωρίζει τον Χάινε στο Μόναχο. Η συνάντηση τον εντυπωσιάζει και σημειώνει : \"Ένα πικρά ειρωνικό χαμόγελο έπαιζε στα χείλη του, ήταν όμως ένα αγέρωχο χαμόγελο, ένα χαμόγελο ανωτερότητας απέναντι στα ανούσια πράγματα της ζωής και περιφρόνησης για τους μικροπρεπείς ανθρώπους\". [...]\u003cbr\u003eΗ ειρωνεία είναι το έδαφος αυτής της αναπόφευκτης συνειδητοποίησης, είναι η βαρύτητα της ποίησης: ό,τι την κρατάει στο χώμα αλλά της δίνει και τη σωματικότητά της, ό,τι την προσγειώνει αλλά και τη μεγαλύνει στα δύσκολα πετάγματά της. [...]\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΗ συνολική μεταξίωση του τραγουδιού, του Lied, και η ανάδειξή του από υποδεέστερο σε αυτόνομο και υψηλό είδος τέχνης, στο οποίο η ποίηση και η μουσική επιτελούν μιαν ανέφικτη επιστροφή στην αρχετυπική τους ενότητα, έχει ως πρωτεργάτη ασφαλώς τον Σούμπερτ, κυρίως με το \"Χειμωνιάτικο ταξίδι / Die Winterreise\" του Wilhelm Muller (εισαγωγή-μετάφραση Διονύση Καψάλη, επίμετρο Dietrich Fischer-Dieskau Εκδόσεις Άγρα, 2015). Με τον Σούμαν του \"Έρωτα του ποιητή / Dichterliebe\", η μετάβαση προς αυτό το νέο είδος τέχνης είναι πια οριστική και καταλυτική τόσο για την ποίηση όσο και για τη μουσική, αφού με τη μεσολάβηση του Χάινε υποδεικνύεται ως μόνιμη στο εξής συνοδός της λυρικής έκφρασης η ειρωνεία. Γι’ αυτό και η πολυπόθητη καταλλαγή στον ανήσυχο \"έρωτα του ποιητή\" έρχεται χωρίς λόγια, με τον πιανιστικό επίλογο του τελευταίου τραγουδιού, \"Die alten, bosen Lieder\", που αφήνει τις ειρωνικές αντιθέσεις του κύκλου μετέωρες στη μελαγχολική αμφιθυμία του τέλους. [...] - Δ.Κ.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ρόδο, το κρίνο, η τρυγόνα, ο ήλιος\u003cbr\u003eαγάπες μου ήταν, παράδεισου αύρα,\u003cbr\u003eμα τώρα αγάπη είναι μόνο για μένα\u003cbr\u003eτο λίγο, το φίνο, το αγνό και το ένα·\u003cbr\u003eεκείνη, αγάπης ανάβρα,\u003cbr\u003eκαι ρόδο και κρίνο, τρυγόνα και ήλιος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e- \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝαι, είναι παλιά ιστορία\u003cbr\u003eμα πάντα νέα εδώ,\u003cbr\u003eκαι όποιου του συμβαίνει\u003cbr\u003eτου σπάει η καρδιά στα δυο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e- \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜια λέξη μου δίνεις κρυφή,\u003cbr\u003eκλαδί από κυπαρίσσι.\u003cbr\u003eΞυπνώ, το κλαδί έχει χαθεί,\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eτη λέξη έχω λησμονήσει.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b215924.jpg","isbn":"978-960-505-272-0","isbn13":"978-960-505-272-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":64,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2017-02-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Dichterliebe","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":215924,"url":"https://bibliography.gr/books/o-erwtas-tou-poihth.json"}]