[{"id":50328,"title":"Το ελληνικό καλοκαίρι","subtitle":"Μια καθημερινή Ελλάδα 4.000 ετών","description":"Έκανα το πρώτο μου ταξίδι στην Ελλάδα στα 1947 και το τελευταίο το φθινόπωρο του 1966. Η τελευταία εικόνα μου: ένα νησί του Αιγαίου, άδεντρο, μ' ένα μοναδικό χωριό· τοπίο απογυμνωμένο με τη μιζέρια και την ομορφιά συναρμοσμένες σαν δυό πλαγιές του ίδιου λόφου. Μιζέρια και ομορφιά. Σύζευξη των αντιθέτων, όπως η φράση του Ηράκλειτου που τα κυκλαδίτικα τοπία δεν παύουν να τη συλλαβίζουν μέσα στο φως τους: \"Αρμονίη κόσμου παλίντροπος\". Αν η εικόνα αυτού του χαμένου νησιού παραμένει μέσα μου τόσο έντονη, είναι ίσως επειδή στάθηκε η τελευταία. Ωστόσο, κοιτώντας απ' την απόσταση του χρόνου, συνειδητοποιώ μέχρι ποιού σημείου μπλέκονται μέσα στη μνήμη μου οι αναμνήσεις σαν σε παιχνίδι αινιγματικό. Γιατί τάχα ορισμένες τους, τόσο ανώνυμες φαινομενικά, παραμένουν επίμονες λες κι ήθελαν να υπογραμμίσουν ένα μήνυμα που το νόημά του δεν καταφέρνω ακόμα να συλλάβω; [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣε αντίθεση προς τους μύθους, η ελληνική ιστορία, λογοτεχνία και φιλοσοφία δε μου πρόσφεραν παρά μια σειρά από απατηλές εικόνες, συμβατικές αλλά απίστευτα έμμονες αφού, για πολλούς, εξακολουθούν να σημαίνουν Ελλάδα. Ήσαν εικόνες μιας χώρας από ερείπια, κολώνες, σωριασμένες προσόψεις και τάφους ξεκοιλιασμένους πάνω στη χλόη των δασών. Ανθρώπινα όντα κοσμούσαν συχνά αυτά τα ερείπια, αλλά είχαν την ακινησία του μαρμάρου· ντυμένα με άσπρους χιτώνες, κοίταζαν τη θάλασσα ή τον ουρανό, σε στάσεις ιερατικές, λες κι ο χρόνος, η ιστορία, η διάρκεια στην Ελλάδα να υπήρξαν απλώς μια μακρόχρονη ακινητοποιημένη ενατένιση. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑκριβώς, λοιπόν, η ουσία των όσων έμαθα στο πρώτο μου ταξίδι είναι πως η Ελλάδα εξακολουθούσε να υπάρχει. Υπήρχαν πράγματι εδώ κι εκεί ερείπια (δύσκολο και συχνά αδύνατο να τα προσεγγίσεις) αλλά κυρίως υπήρχε και ένα τόπος που λεγόταν ακόμη Ελλάδα και κατοικούνταν από Έλληνες. Κι αυτοί μάλιστα οι Έλληνες, το 1947, ήσαν παγιδευμένοι μέσα στον πολιτικό στρόβιλο, στην καρδιά του εμφυλίου πολέμου. Στην Αθήνα δεν πολυμύριζε πόλεμο -είχε πια επιβληθεί μια ειρήνη- αλλά έφτανε να φύγεις απ' την πόλη, κυρίως προς τις βόρειες περιοχές, για να δεις παντού την παρουσία του. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του Ζακ Λακαριέρ) ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b51700.jpg","isbn":"960-264-178-9","isbn13":"978-960-264-178-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":339,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"L’Été grec: une Grèce quotidienne de 4.000 ans","publisher_id":498,"extra":null,"biblionet_id":51700,"url":"https://bibliography.gr/books/to-ellhniko-kalokairi.json"},{"id":67701,"title":"Ερωτικό λεξικό της Ελλάδας","subtitle":null,"description":"Σαράντα χρόνια μετά το Ελληνικό Καλοκαίρι, έχουμε τώρα το Λεξικό, που κατ' αλφαβητική σειρά παρουσιάζει, σε σύντομα περιεκτικά κείμενα, τις \"αγάπες\" του Λακαριέρ για τη χώρα μας...\u003cbr\u003eΚαι αρχή κάνοντας από το \"άλφα\", πέφτουμε στον Ακάθιστο Ύμνο... Και ακολουθεί, πάντα με το \"άλφα\", η \"αχειροποίητος\" (εικόνα), το \"άδυτο\", οι \"Ακρίτες\", η πλατωνική αγάπη, ο Αλέξανδρος (με αποσπάσματα από τη \"Φυλλάδα του Μεγαλέξαντρου\"), η Αλεξάνδρεια, ο Άρης Αλεξάνδρου.\u003cbr\u003eΕδώ, για τον αναγνώστη γίνεται το πρώτο \"τιλτ\". Ξαφνικά μπαίνει στην εποχή του Εμφυλίου, στη χούντα των συνταγματαρχών, στον Αλεξάνδρου εξόριστο στο Παρίσι, όπου γράφει και δημοσιεύει στα γαλλικά το Κιβώτιο.\u003cbr\u003eΑλλά μιας και ξεπεραστεί το πρώτο αυτό ξάφνιασμα, και ξαναμπεί μετά τον Αλέξανδρου στο λήμμα Αμοργός, όπου έξυπνα ο Λακαριέρ παντρεύει τον μύθο του νησιού με το πρώτο δικό του εκεί ταξίδι, το 1979, για να περάσει έπειτα στην Αμοργό του Νίκου Γκάτσου, ο αναγνώστης αρχίζει να εξοικειώνεται με το μπρος πίσω του συγγραφέα και αρχίζει να πείθεται, όσο προχωρεί στην ανάγνωση, πως οδός άνω και κάτω μία εστί, ότι παρελθόν και παρόν στην Ελλάδα είναι ομοούσια και αδιαίρετα, και ότι τρεις χιλιάδες χρόνια που μιλιέται στον ίδιο τόπο η ίδια γλώσσα, δίνει δικαίωμα στη διαχρονία.\u003cbr\u003eΚι αυτό είναι το μεγάλο επίτευγμα του Λεξικού. Στον δύσπιστο ξένο, που αναρωτιέται συχνά τι σχέση έχει η αρχαία με τη νέα Ελλάδα, στις άδικες περιγραφές των περιηγητών του 19ου αιώνα που τόνιζαν αυτό το χάσμα, ο Λακαριέρ έρχεται να δώσει τη δική ερμηνεία, αφού αποδεικνύει, με τον πιο έξυπνο τρόπο, πως τέτοιο χάσμα δεν υπήρξε ποτέ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b69568.jpg","isbn":"960-264-176-2","isbn13":"978-960-264-176-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":535,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"24.0","price_updated_at":"2010-02-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Dictionnaire amoureux de la Grèce","publisher_id":498,"extra":null,"biblionet_id":69568,"url":"https://bibliography.gr/books/erwtiko-leksiko-ths-elladas.json"},{"id":73363,"title":"Ινδία","subtitle":null,"description":"Με το λεωφορείο, με το ποδήλατο, με ποταμόπλοια, με τα πόδια, σε όλων των κατηγοριών τα καταλύματα, ο Ζαν Κλωζέλ ταξιδεύει στη δεκαετία του '80 στις Ινδίες και καταγράφει, σκιτσάρει, περιγράφει με κέφι και ενθουσιασμό, διασκεδαστικά και αυθόρμητα, μία Ινδία που δεν έχουν γνωρίσει πολλοί ξένοι:\u003cbr\u003e«... μέσα από αυτές τις σελίδες όμως, θέλω κυρίως να εκφράσω την ευγνωμοσύνη του ταξιδιώτη για τα τόσα δώρα που δέχτηκε. Σ' αυτή τη χώρα που είναι ένα πανηγύρι από χρώματα, αρώματα, ήχους, κίνηση, η αχόρταγη περιέργειά μου ικανοποιήθηκε απολύτως. Οι γραφικές συνθήκες της καθημερινότητας με ανάγκασαν να ξεχάσω τις σωματικές και διανοητικές μου συνήθειες, κάνοντάς με να πλησιάσω τα ανοιχτά αυτά πρόσωπα πάνω στα οποία μπόρεσα επί τέλους να διαβάσω τι σημαίνει αγάπη...»\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b75344.jpg","isbn":"960-264-179-7","isbn13":"978-960-264-179-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":272,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2010-02-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Indes","publisher_id":498,"extra":null,"biblionet_id":75344,"url":"https://bibliography.gr/books/india-139a7da3-e3bd-49f6-a9a2-06b27a27a3d5.json"},{"id":65132,"title":"Μαντάμ Ροζ","subtitle":"Μυθιστόρημα","description":"Η Μαντάμ Ροζ δεν υπήρξε ίσως ποτέ αυτό που θα αποκαλούσε κανείς πραγματική καλλονή, αλλά είχε -και συνεχίζει ακόμη να το έχει σε μια πολύ προχωρημένη ηλικία- αυτό το κάτι που τραβάει τους άντρες περισσότερο από την ομορφιά: πνεύμα, σπιρτάδα, απόλυτη ελευθερία στις σχέσεις μαζί τους και εξ' ίσου απόλυτη ελευθερία στον τρόπο που μιλάει. Οι αναμνήσεις της αντικατοπτρίζουν ολόκληρο τον εικοστό αιώνα, ακόμη κι αν μερικές φορές είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς την αλήθεια μέσα απ' τα όσα αναπλάθει η μνήμη της Μαντάμ Ροζ. \u003cbr\u003eΑποτραβηγμένη απ' τον κόσμο μέσα στη χρυσωμένη θαλπωρή του σπιτιού της, βρίσκει στο πρόσωπο ενός μακρινού και νεαρού συγγενή, τον οποίο αποκαλεί \"εξάδελφο Γκαστόν\", έναν συνομιλητή υπομονετικό αλλά και αυθάδη, μερικές φορές. Ο Γκαστόν έχει παραχωρήσει στον εαυτό του μια ολόκληρη χρονιά αργίας, προτού μπει και αυτός στο \"σύστημα\" από το οποίο λίγοι τελικά κατορθώνουν να ξεφύγουν. Τα απογεύματα, τα περνά με τη συντροφιά της Μαντάμ Ροζ, μαθαίνοντας όλα όσα τα πανεπιστήμια παρέλειψαν να τον διδάξουν: ότι η επιπολαιότητα είναι τέχνη, ο έρωτας κάτι σαν το κρυφτό, η προσποίηση ένα παιχνίδι στο οποίο επί το πλείστον οι γυναίκες κερδίζουν. Έχει φτάσει η στιγμή για τον Γκαστόν να περάσει στην πράξη, θέτοντας σε εφαρμογή τα μαθήματα της Μαντάμ Ροζ, στην οποία δεν απομένει πια παρά να αποσυρθεί, μαζί με τον εικοστό αιώνα, του οποίου η ίδια αποτελεί πλέον την ενσάρκωση, έχοντας ζήσει τις σημαντικότερες στιγμές του.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b66902.jpg","isbn":"960-264-173-8","isbn13":"978-960-264-173-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":299,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2010-02-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Madame Rose","publisher_id":498,"extra":null,"biblionet_id":66902,"url":"https://bibliography.gr/books/mantam-roz.json"},{"id":50501,"title":"Η κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b51873.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":269,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Histoire de la conquête de Constantinople ou Chronique des empereurs Baudouin et Henri de Constantinople","publisher_id":498,"extra":null,"biblionet_id":51873,"url":"https://bibliography.gr/books/h-katakthsh-ths-kwnstantinoupolhs.json"},{"id":50627,"title":"Το νερό και τα όνειρα","subtitle":"Δοκίμιο πάνω στη φαντασία της ύλης","description":"Περισσότερο από τις ξεκάθαρες σκέψεις και τις συνειδητές εικόνες, τα όνειρα βρίσκονται κάτω από την εξάρτηση των τεσσάρων βασικών στοιχείων. Πολυάριθμα υπήρξαν τα δοκίμια που συνδύασαν τη θεωρία των τεσσάρων υλικών στοιχείων με τις τέσσερις οργανικές ιδιοσυγκρασίες. Έτσι, ένας παλαιότερος συγγραφέας, ο Λέσσιους, γράφει στο: Η τέχνη της μακροζωΐας (Lessius, L'art de vivre longtemps, σελίς 54): \"Τα όνειρα των χολερικών συνίστανται από φωτιά, πυρκαγιές, πολέμους, δολοφονίες· αυτά των μελαγχολικών, από ενταφιασμούς, κενοτάφια, φαντάσματα, λάκκους από κάθε θλιβερό πράγμα· των φλεγματιών από λίμνες, ποτάμια, πλημμύρες, ναυάγια: όσων είναι αιματώδεις, από πετάγματα πουλιών, αγώνες δρόμου, γιορτές, κονσέρτα, ακόμα κι από πράγματα που δεν τολμάμε να ονοματίσουμε\". Επομένως οι χολερικοί, οι μελαγχολικοί οι αιματώδεις και οι φλεγματικοί χαρακτηρίζονται αντίστοιχα από τη φωτιά, τη γη, το νερό, τον αέρα. Τα όνειρά τους επεξεργάζονται κατά προτίμηση το υλικό στοιχείο που τους χαρακτηρίζει. Αν παραδεχτούμε ότι σε μία βιολογική πλάνη, αναμφισβήτητα πρόδηλη αλλά πολύ γενική, μπορεί ν' αντιστοιχεί μια βαθύτερη ονειρική αλήθεια, τότε είμαστε έτοιμοι να ερμηνεύσουμε τα όνειρα από την υλική πλευρά. Πλάι στην ψυχανάλυση των ονείρων, θα πρέπει λοιπόν να στηθεί μια ψυχοφυσική και μία ψυχοχημεία των ονείρων. Η πολύ υλιστική αυτή ψυχανάλυση θα συμφωνήσει με τους παλαιότερους κανόνες που ήθελαν οι στοιχειώδεις ασθένειες να θεραπεύονται με τα στοιχειώδη φάρμακα. Το υλικό στοιχείο είναι καθοριστικό για την αρρώστεια όσο και για τη θεραπεία. Υποφέρουμε με τα όνειρα και θεραπευόμαστε πάλι με τα όνειρα. Μέσα στην κοσμολογία του ονείρου, τα υλικά στοιχεία πραμένουν θεμελιώδη.\u003cbr\u003eΤο νερό είναι πράγματι το διαβατάρικο στοιχείο. Είναι η κύρια οντολογική μεταμόρφωση ανάμεσα στη φωτιά και τη γη. Η αφιερωμένη το νερό ύπαρξη είναι μια ύπαρξη σε παραζάλη. Πεθαίνει κάθε λεπτό, αδιάκοπα, κάποιο κομμάτι της ουσίας της καταρρέει. Ο καθημερινός θάνατος δεν είναι ο εκστατικός θάνατος της φωτιάς που τρυπάει τον ουρανό με τα βέλη της· ο καθημερινός θάνατος είναι ο θάνατος του νερού. Το νερό εξακολουθεί να κυλάει, το νερό συνεχίζει να πέφτει, καταλήγει πάντα σ' έναν οριζόντιο θάνατο. Σε αναρίθμητα παραδείγματα θα δούμε ότι για τη φαντασία που υλοποιεί, ο θάνατος του νερού είναι πιο ονειροπόλος από το θάνατο της γης. Ο πόνος του νερού είναι απέραντος.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b52077.jpg","isbn":"960-264-175-4","isbn13":"978-960-264-175-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":207,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"24.0","price_updated_at":"2010-02-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"L' eau et les rêves","publisher_id":498,"extra":null,"biblionet_id":52077,"url":"https://bibliography.gr/books/to-nero-kai-ta-oneira.json"},{"id":72903,"title":"Ο οβολός του ονείρου","subtitle":null,"description":"Η ιστορία μιας δολοφονικής απόπειρας στη Ρώμη του Μουσολίνι, κατά το έτος ΧΙ του φασισμού, αποτελεί το συμβολικό πυρήνα αυτού του μυθιστορήματος. Γύρω από τους τρεις ή τέσσερις ήρωες του κεντρικού επεισοδίου κινούνται κάποια πρόσωπα που μοιάζουν να έχουν δραπετεύσει από μια Κομέντια ή καλύτερα Τρατζέντια ντελ Άρτε. Ο οβολός, για τον οποίο γίνεται λόγος στον τίτλο, είναι ένα νόμισμα, ένα απλό νόμισμα των δέκα λιρετών που περνώντας από χέρι σε χέρι είναι το σύμβολο της επαφής ανάμεσα σε ανθρώπινα όντα βυθισμένα στα προσωπικά τους πάθη και στη μοναξιά τους.\u003cbr\u003eΗ φασιστική Ρώμη του 1933 συναντά εδώ την πόλη όπου ξεδιπλώνεται αέναα η ανθρώπινη περιπέτεια. Μυθιστόρημα που κατέχει σημαντική θέση στο έργο της Μαργκερίτ Γιουρσενάρ, \"Ο οβολός του ονείρου\" έχει το επιπλέον προνόμιο να αποτελεί για την εποχή του ένα από τα πρώτα γαλλικά βιβλία που αντιμετώπισαν κατάματα την υποβόσκουσα πραγματικότητα που βρισκόταν κρυμμένη πίσω από την πομπώδη βιτρίνα του φασισμού.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b74868.jpg","isbn":"960-264-181-9","isbn13":"978-960-264-181-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":202,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2010-02-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Denier du Rêve","publisher_id":498,"extra":null,"biblionet_id":74868,"url":"https://bibliography.gr/books/o-obolos-tou-oneirou.json"}]