[{"id":87434,"title":"Μελικοί","subtitle":"Η Αιολική και η Ιωνική μονωδία","description":"O 7ος αιώνας π.X. είναι ο αιώνας που ο λυρισμός παίρνει από τα άλλα είδη την πρωτοβουλία να εκπροσωπήσει εξ υπαρχής αυτός την ποίηση, χιλιετηρίδες χιλιετηρίδων ύστερα από την προκοινοτική κραυγή του δέους του πρωτόγονου, προς την οποία με άλλα δεδομένα μοιάζει να ανταποκρίνεται η ρήση του πολιτισμένου ατόμου του καιρού μας πως κι η ποίηση δεν είναι κατά βάση παρά η ανάπτυξη ενός επιφωνήματος.\u003cbr\u003eΟ λυρισμός, ως γλώσσα του αισθήματος, γίνεται στους ΜΕΛΙΚΟΥΣ, πρώτη φορά, η δεσπόζουσα της ποίησης και μέσα από την ποίηση η δεσπόζουσα της πρόσληψης του κόσμου. Ένας λυρισμός που πέφτει κοφτερός μέσα στα πράγματα, ή αναδύεται πηγαίος απ' τα πράγματα.\u003cbr\u003eΩς λυρική ορίζεται η ποίηση του προσωπικού βιώματος της ύπαρξης. Tου βιώματος που απορρέει απ' τη μέθεξη του ανθρώπου στις χαρές του μυστηρίου της ζωής, σε κάθε είτε ιδιωτική είτε δημόσια εκδήλωση: φιλική, ερωτική, κοινωνική, θρησκευτική? κατά μόνας, ή σε συντροφιές και σε συμπόσια, σε γιορτές και σε τελετουργίες. Όπως καθρεφτίζεται στην ποίηση ειδικά των ΜΕΛΙΚΩΝ αυτού του τόμου. Ποίηση προσωπική, που χρωματίζει αναλόγως και τη σχέση της με άλλα γενικότερα σημεία αναφοράς από τη μυθολογία και τη φύση ώς την ιστορία και ακόμη την πολιτική αντιπαράθεση. \u003cbr\u003eH εικόνα και του ποιητή και προπαντός του εκτελεστή του τραγουδιού αλλάζει. Eφεξής δεν είναι ο αοιδός των επικών ραψωδιών που γύριζε και απήγγελλε, από \"αυλή\" σε \"αυλή\", με την υπόκρουση της φόρμιγγας. Tώρα στα μαρμάρινα ανάγλυφα και κατεξοχήν στις αγγειογραφίες έχομε μια ποικιλία παραστάσεων μουσικών που εικονίζονται με τα μουσικά τους όργανα, έγχορδα ή πνευστά, προβεβλημένα για να τονιστεί η ισοτιμία και η ταύτιση εντέλει μουσικού και ποιητή στην ποίηση τη λυρική, που διαδέχθηκε το έπος και την ελεγεία.\u003cbr\u003eEίναι οι ποιητές Aλκαίος και Σαπφώ και Aνακρέων οι πρωταρχικοί εκπρόσωποι και στυλοβάτες της αιολικής οι δύο πρώτοι, της ιωνικής ο τελευταίος μονωδίας και ακολούθως οι ποιήτριες, από την Kόριννα και την Tελέσιλλα έως την Ήριννα και τη Mοιρώ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b89481.jpg","isbn":"960-325-550-5","isbn13":"978-960-325-550-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":5533,"name":"Αρχαίοι Λυρικοί","books_count":4,"tsearch_vector":"'archaioi' 'arhaioi' 'arxaioi' 'lirikoi' 'lurikoi' 'lyrikoi'","created_at":"2017-04-13T01:39:21.061+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:39:21.061+03:00"},"pages":409,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":89481,"url":"https://bibliography.gr/books/melikoi.json"},{"id":182015,"title":"Ιεροί λόγοι","subtitle":null,"description":"Οι \"Ιεροί λόγοι\" του ρήτορα Αίλιου Αριστείδη (117-180/181 μ.Χ.) αποτελούν, ίσως, το πιο παράδοξο και το πιο προκλητικό κείμενο της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Συνίστανται από 130 ενύπνια και οράματα που αποστέλλονται από την προστάτη και θεραπευτή θεό Ασκληπιό στον φιλάσθενο, πλην φιλόδοξο και φανατικό για την τέχνη της ρητορικής, Αριστείδη. Ο ίδιος ο Ασκληπιός είναι που προτρέπει τον ρήτορα, ως άλλος θεϊκός εκδότης, να δημοσιεύσει τα όνειρα αυτά, μαρτυρία και δοξολογία των ποικίλων ευεργεσιών του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣυντεταγμένοι οι \"Ιεροί Λόγοι\" ολωσδιόλου διαφορετικά από τους πολλούς ρητορικούς, πανηγυρικούς, εγκωμιαστικούς και επιδεικτικούς λόγους του Αριστείδη, συνιστούν εντέλει ένα άκρως προσωπικό και εγωκεντρικό κείμενο, γραμμένο από έναν ιδεοληπτικό χαρακτήρα και θεόληπτο άνθρωπο, ο οποίος, τηρουμένων των αναλογιών, θυμίζει τον Στρατηγό Μακρυγιάννη στα \"Οράματα και Θάματα\". Επιπλέον το ονειρικό υλικό των \"Ιερών Λόγων\" και ο συχνά παρατηρούμενος ελεύθερος συνειρμός στην εκφορά τους, παραπέμπουν σε μιαν οιονεί υπερρεαλιστικής τάξεως ποιητική, Κατά την άποψή μας οι Ιεροί Λόγοι μπορούν, επίσης, να αναγνωσθούν και ως ένα \"ατελές\" ρομάντζο, αυτοβιογραφικής φύσεως, μέσα στο οποίο συμβαίνει η τελική «ένωση» του Αριστείδη με την αγαπημένη του ρητορική. Οι καθ’ύπνους εκφερόμενες εντολές και οδηγίες του προστάτη Ασκληπιού και το σώμα του ρήτορα εθεράπευσαν και την τέχνη του ελάμπρυναν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜαζί με τους \"Ιερούς Λόγους\" μεταφράζεται το χαριτωμένο εγκώμιο του Αριστείδη \"Εις Αιγαίον Πέλαγος\", που προσφέρεται σε ξεχωριστή έκδοση μαζί με το βιβλίο. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b185144.jpg","isbn":"978-960-325-966-4","isbn13":"978-960-325-966-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":443,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2012-12-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":185144,"url":"https://bibliography.gr/books/ieroi-logoi-a67785af-1573-42b0-9034-0cd089fea0dc.json"},{"id":79893,"title":"Χορικολυρικοί","subtitle":null,"description":"Από όλες τις μορφές του αρχαίου λυρισμού η χορική ποίηση είναι η πιο σύνθετη και πιο εξελιγμένη. Είναι ποίηση ομαδική: τραγουδιέται και εκτελείται ρυθμικά από τη συντεταγμένη ομάδα ενός χορού, με τη συνοδεία λύρας. Και στη συνοδεία αυτού του οργάνου οφείλει την ονομασία της από τους Αλεξανδρινούς ως \"λυρική\".\u003cbr\u003eΠού οφείλεται η προσήλωση ενός μεταφραστή, που ενεργεί ως δευτερογενής δημιουργός -δηλαδή και αυτός ως ποιητής-, στα σωζόμενα αποσπάσματα του έργου των αρχαίων λυρικών; Στην ιδιαιτερότητα εκείνων των αιώνων που χαρακτηρίζονται ως αρχαϊκοί, την ευαισθησία και τη σημασία των οποίων η μετάφραση επιχειρεί να αποκαλύψει και να ζωντανέψει; Να αποκαλύψει, δηλαδή, τα κινήματα του νου, της φαντασίας και της δράσης των ατόμων μιας σημαντικής στιγμής της αρχαιότητας, κατά την οποία η φύση και ο μύθος γίνονται ιστορία και πολιτισμός; Και να ζωντανέψει τελικά μια ποίηση φτασμένη στην ανώτερη μορφή του λυρισμού της; Θα έλεγα, χωρίς να παραδοξολογώ, πως οφείλεται και αποσκοπεί, πριν και πέρα από όλα αυτά, στην ανάδειξη ως αξίας του αποσπάσματος. Αποσπάσματος ενός απολεσθέντος ή ανεύρετου προς το παρόν, και όμως νοερά αναγνωρίσιμου, όπως θα υποδειχθεί, ολοκληρώματος.\u003cbr\u003eΗ εποχή είναι ανοιχτή και εν εξελίξει και παρόμοια ανοιχτή και ασυμπλήρωτη είναι και η ποίηση πού την εκπροσωπεί. Όχι μονοκεντρική και οριστικά τελειωμένη, αλλά πολυκεντρική και τελειούμενη εν προόδω. Μία ποίηση ανοιχτή στην ολοκλήρωση. Τα αποσπάσματά της έτσι αναδεικνύονται ως υπαινιγμοί και αντιφεγγίσματα του όλου. Ως συμπυκνωτές του, όπως γίνεται νοητικά και με τα αρχαϊκά φραγκμέντα, τηρουμένων των διαφορών, των προσωκρατικών. Και με εκείνα και με αυτά δεν κλείνει αλλά αφήνεται αναπεπταμένος ο ορίζοντας να δράσει και να ακεραιώσει τα ελλείποντα η διάνοια εκεί και η φαντασία εδώ του αναγνώστη.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b81920.jpg","isbn":"960-325-517-3","isbn13":"978-960-325-517-8","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":5533,"name":"Αρχαίοι Λυρικοί","books_count":4,"tsearch_vector":"'archaioi' 'arhaioi' 'arxaioi' 'lirikoi' 'lurikoi' 'lyrikoi'","created_at":"2017-04-13T01:39:21.061+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:39:21.061+03:00"},"pages":384,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":81920,"url":"https://bibliography.gr/books/xorikolyrikoi.json"},{"id":157748,"title":"Ιλιάς","subtitle":"Ραψωδίες Ν-Ω","description":"Ο Δ.Ν. Μαρωνίτης ολοκληρώνει με τις 12 τελευταίες ραψωδίες από την \"Ιλιάδα\", το μεγάλο έπος του Ομήρου, μετά την ιστορική πλέον μετάφρασή του της \"Οδύσσειας\". Είναι η πρώτη μεγάλη μετάφραση που γίνεται μετά τη μετάφραση Καζαντζάκη-Κακριδή. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Πρίαμος, γιός του Δαρδάνου, στρέφει το βλέμμα του\u003cbr\u003eΘαυμάζοντας τον Αχιλλέα· ψηλόκορμος κι ωραίος,\u003cbr\u003eμ' έναν θεό του φάνηκε παρόμοιος. Συνάμα ο Αχιλλέας\u003cbr\u003eτον Δαρδανίδη Πρίαμο θαύμαζε κι αυτός, την όμορφή του\u003cbr\u003eόψη, τον τρόπο που μιλούσε.\u003cbr\u003eΌταν, ένας τον άλλον βλέποντας, τον αμοιβαίο θαυμάσμό τους \u003cbr\u003eχόρτασαν, πρώτος τον λόγο πήρε ο Πρίαμος, γερός θεόμορφος. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η Ιλιάδα είναι έπος πολεμικό: δραματοποιεί, ανατέμνει και συμπυκνώνει τον τρωικό πόλεμο σε τέσσερις μάχιμες ημέρες, που καταλήγουν σε ισόπαλη τραγωδία: ο φόνος του Πάτροκλου από τον Έκτορα και ο φόνος του Έκτορα από τον Αχιλλέα σφραγίζονται με ενδεκαήμερη ανακωχή, αφήνοντας μετέωρο το ερώτημα ποιος είναι ο νικητής και ποιος ο ηττημένος. Τελικώς ο ιλιαδικός πόλεμος περαιώνεται δίχως νικητές και νικημένους. Αντ' αυτού ο αμοιβαίος σπαραγμός (του Αχιλλέα για τον αγαπημένο εταίρο του, του Πριάμου για τον αγαπημένο του γιό) οδηγεί σε ένα είδος συμφιλίωσης των αντιπάλων, υπογραμμίζοντας συνάμα την τραγωδία του πολέμου.\"\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b160750.jpg","isbn":"978-960-325-923-7","isbn13":"978-960-325-923-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":329,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2010-12-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":160750,"url":"https://bibliography.gr/books/ilias-1e6b0140-9507-45f6-ad92-2d65e4505517.json"},{"id":157745,"title":"Ιλιάς","subtitle":"Ραψωδίες Ν-Ω","description":"Ο Δ.Ν. Μαρωνίτης ολοκληρώνει με τις 12 τελευταίες ραψωδίες από την Ιλιάδα, το μεγάλο έπος του Ομήρου, μετά την ιστορική πλέον μετάφρασή του της \"Οδύσσειας\". Είναι η πρώτη μεγάλη μετάφραση που γίνεται μετά τη μετάφραση Καζαντζάκη-Κακριδή. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Πρίαμος, γιός του Δαρδάνου, στρέφει το βλέμμα του\u003cbr\u003eΘαυμάζοντας τον Αχιλλέα· ψηλόκορμος κι ωραίος,\u003cbr\u003eμ' έναν θεό του φάνηκε παρόμοιος. Συνάμα ο Αχιλλέας\u003cbr\u003eτον Δαρδανίδη Πρίαμο θαύμαζε κι αυτός, την όμορφή του\u003cbr\u003eόψη, τον τρόπο που μιλούσε.\u003cbr\u003eΌταν, ένας τον άλλον βλέποντας, τον αμοιβαίο θαυμάσμό τους \u003cbr\u003eχόρτασαν, πρώτος τον λόγο πήρε ο Πρίαμος, γερός θεόμορφος. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η Ιλιάδα είναι έπος πολεμικό: δραματοποιεί, ανατέμνει και συμπυκνώνει τον τρωικό πόλεμο σε τέσσερις μάχιμες ημέρες, που καταλήγουν σε ισόπαλη τραγωδία: ο φόνος του Πάτροκλου από τον Έκτορα και ο φόνος του Έκτορα από τον Αχιλλέα σφραγίζονται με ενδεκαήμερη ανακωχή, αφήνοντας μετέωρο το ερώτημα ποιος είναι ο νικητής και ποιος ο ηττημένος. Τελικώς ο ιλιαδικός πόλεμος περαιώνεται δίχως νικητές και νικημένους. Αντ' αυτού ο αμοιβαίος σπαραγμός (του Αχιλλέα για τον αγαπημένο εταίρο του, του Πριάμου για τον αγαπημένο του γιό) οδηγεί σε ένα είδος συμφιλίωσης των αντιπάλων, υπογραμμίζοντας συνάμα την τραγωδία του πολέμου.\"\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b160747.jpg","isbn":"978-960-325-940-4","isbn13":"978-960-325-940-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":329,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"51.0","price_updated_at":"2011-01-03","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":160747,"url":"https://bibliography.gr/books/ilias-2f67f7a9-b6c7-486a-a316-6244f6b74ed7.json"}]