[{"id":207838,"title":"Σαλώμη","subtitle":"Τραγωδία σε μία πράξη","description":"Στο πέρασμά της από την αρχαιότητα στους σύγχρονους καιρούς και από τον παγανισμό στο Χριστιανισμό, η θρυλική Σαλώμη, συνοδευόμενη πάντα από το κομμένο κεφάλι του Ιωάννη, έχει υποστεί πολλές μεταμορφώσεις. Ιδιαίτερα, όμως, στα τέλη του 19ου αιώνα, το ενδιαφέρον των ζωγράφων και των λογοτεχνών αναζωπυρώθηκε καθώς στο πρόσωπό της αναγνώρισαν το αρχέτυπο της καταστροφικής θηλυκότητας και της fin-de-siecle femme fatale. Η εν λόγω στροφή αντικατοπτρίζει τη γενικότερη υποτίμηση της γυναίκας στο πέρασμα από το 19ο στον 20ό αιώνα, αυτή τη φορά με τη συγκατάθεση της επιστήμης. Αν στην προ Δαρβίνου εποχή η ανθρωπότητα ήταν δημιούργημα του Θεού και όλοι οι άνθρωποι, ασχέτως φύλου, φυλής, οικονομικής και κοινωνικής θέσης, ήταν, εν δυνάμει τουλάχιστον, ικανοί να φτάσουν σε μια υπερβατική τελείωση, η θεωρία της εξέλιξης έρχεται να προτείνει ότι για τις θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων ευθύνεται η μακρά ιστορική διαδικασία της φυσικής επιλογής. Για πρώτη φορά, οι διακρίσεις των φύλων και των φυλών αποκτούν μια νόμιμη \"επιστημονική\" βάση αντί του ευάλωτου επιχειρήματος που επικαλείται τη \"θεία βούληση\". Η κομμένη κεφαλή του Ιωάννη του Βαπτιστή μετά από απαίτηση της Σαλώμης αποτελεί μια διάσημη κεφαλή η οποία ενέπνευσε ζωγράφους σαν τον Μικελάντζελο Καραβάτζιο (Michelangelo Caravaggio), τον Γκούσταβ Κλιμτ (Gustav Klimt), τον Γκυστάβ Μορώ (Gustave Moreau), και λογοτέχνες σαν τους Γκυστάβ Φλωμπέρ (Gustave Flaubert) και Στεφάν Μαλλαρμέ (Stephan Mallarme).\u003cbr\u003eΟ ΌσκαρΟυάιλντ (Oscar Wilde) γράφει τη δική του Σαλώμη το 1891-1892 στα γαλλικά. Δύο χρόνια μετά, το 1894, θα εκδοθεί στα αγγλικά εικονογραφημένο από έναν άλλο Άγγλο δανδή των 1890ς, τον Ώμπρεϋ Μπίρντσλεϋ (Aubrey Beardsley). Ο τελευταίος βούτηξε το πινέλο του μόνο στο μαύρο χρώμα για να περιγράψει ό,τι και ο Όσκαρ Ουάιλντ, τη σκοτεινή πλευρά της ερωτικής επιθυμίας. Αν η θεατρική παράσταση της Σαλώμης στο Λονδίνο απαγορεύτηκε, με πρόφαση την αναφορά του έργου σε βιβλικές μορφές, και μαζί της η θρυλική Σάρα Μπερνάρ (Sarah Bernhardt) έχασε την ευκαιρία να υποδυθεί τη Σαλώμη, το έργο στην έντυπη μορφή του και μαζί οι βιβλικές φιγούρες του Μπίρντσλεϋ που το κοσμούσαν, διέφυγαν της λογοκρισίας και κυκλοφόρησαν ελεύθερα προκαλώντας το δημόσιο όνειδος.[...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Πηνελόπη Χατζηδημητρίου, από το Επίμετρο)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b211046.jpg","isbn":"978-960-98996-1-1","isbn13":"978-960-98996-1-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":110,"publication_year":2015,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"10.0","price_updated_at":"2016-07-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":null,"publisher_id":1953,"extra":null,"biblionet_id":211046,"url":"https://bibliography.gr/books/salwmh-efc34bdb-087b-4407-aff9-d65effbb3dee.json"},{"id":118572,"title":"Μακμπέθ","subtitle":null,"description":"Με τον «Μακμπέθ», ο Σαίξπηρ εποίησε, για μία ακόμη φορά, όπως και σε άλλα έργα του, ένα σκηνικό αντικείμενο πολιτικού στοχασμού πάνω στην τραγωδία της εξουσίας, θέμα που, μαζί με την οικογένεια, είναι οι δύο σταθεροί πυλώνες της δραματουργίας. Ωστόσο, ο στοχασμός αυτός δεν θα είχε την σκηνική επάρκεια που έχει, εάν δεν έφτανε εκεί όπου μονάχα ένας στοχαστικός ποιητής μπορεί να τον φτάσει : στην καρδιά του προβλήματος της εξουσίας. Αυτή η καρδιά, θα είχε κυριολεκτικά μόνον έναν σάκο, μία μόνο πλευρά, θα ήταν ελλιπής, μισή, θα υπολειτουργούσε και θα κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να σταματήσει, εάν δεν είχαν συνυπάρξει και το δεξιό και το αριστερό της μέρος που συναποτελούν την καρδιά στην ολότητά της : αυτά τα δύο μέρη της καρδιάς της εξουσίας είναι ο Μακμπέθ και ο Μάλκολμ και είναι αλληλένδετα, κάτι περισσότερο : το πρώτο χάνει την σημασία του χωρίς το δεύτερο, όπως και το δεύτερο μένει εκκρεμές, ανενεργό και αναιτιολόγητο χωρίς το πρώτο. Αυτή η αλληλεξάρτηση των δύο μερών παράγει το στοχαστικό μέρος της δραματουργικής κίνησης του Σαίξπηρ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτον «Μακμπέθ», αυτό το συντελεσμένο όλον δεν θα ήταν δυνατόν παρά να καταλήξει σ' ένα σημείο φρικτότερο εκείνου απ' το οποίο ξεκίνησε και μέσα στο οποίο κύλησε. Όλα, έχοντας διαδραματιστεί στην Σκοτία, και έχοντας τερματιστεί δήθεν αισίως, με μία παραπλανητική εξαγγελία, απ' τον ίδιο τον νέο κυρίαρχο της, περί αποκαταστάσεως της κατηργημένης νομιμότητας και της διασυρμένης δικαιοσύνης, όλα, λοιπόν, παρότι διανοίγεται με την πολλά υποσχόμενη διαδοχή μία νέα μελλοντική προοπτική η οποία μόνον αισιοδοξία θα έπρεπε να εμπνέει αφού το προηγούμενο τυραννικό καθεστώς αντικαθίσταται απ' το φαινομενικώς αντίθετο του, όλα, εντούτοις, παραμένουν ακόμη πιο βυθισμένα από πριν στην κατάσταση στην οποία βρίσκονταν έως εκείνην την στιγμή: εν σκοτία.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΔημήτρης Δημητριάδης\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b121163.jpg","isbn":"978-960-89654-0-9","isbn13":"978-960-89654-0-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":20,"name":"Θέατρο","books_count":476,"tsearch_vector":"'theatro'","created_at":"2017-04-13T00:53:46.898+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:46.898+03:00"},"pages":136,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"13.0","price_updated_at":"2013-05-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Macbeth","publisher_id":1953,"extra":null,"biblionet_id":121163,"url":"https://bibliography.gr/books/makmpeth-1149fd81-ce9f-429a-9771-fe55e68cc96d.json"},{"id":229596,"title":"Βρετανοί ποιητές του μεγάλου πολέμου","subtitle":null,"description":"Η ποίηση του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ένα ασύνηθες λογοτεχνικό και πολιτισμικό φαινόμενο κατά το οποίο αυτή ξεπρόβαλε ως είδος με αυτοσυνειδησία και αυτονομία. Ήταν οι περίφημοι War Poets, οι οποίοι μάλιστα, όπως θα διαπιστωθεί από τα βιογραφικά στοιχεία, συνδέονταν μεταξύ τους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ πόλεμος αποτελούσε πάντοτε θεματική της ποιητικής δημιουργίας (η Ιλιάδα του Ομήρου, εξάλλου, την εγκαινιάζει στη Δύση) αλλά αυτό που κάνει την ποίηση του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου να ξεχωρίζει είναι τα εξής: Αρχικά, ο πρωτοφανής όγκος ποιημάτων που γράφηκε εκείνη την περίοδο - μόνο από την Αγγλία και την Ιρλανδία, που μας ενδιαφέρουν εδώ, υπήρξαν περισσότεροι από 2000 ποιητές του πολέμου και δεύτερον, η αυτεπίγνωσή τους ότι ήταν ποιητές του πολέμου. Η ποίηση του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν δύναται να περιοριστεί μόνο στην ποίηση των χαρακωμάτων, παρόλο που αυτή παραμένει το σημαντικότερο και δυνατότερο κομμάτι της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ ποίηση του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου περιλαμβάνει στρατιώτες και μη στρατιώτες, άντρες και γυναίκες, ρομαντικούς και μοντερνιστές· πρόκειται, δηλαδή, για ένα πολύ ευρύ φάσμα μέσα από το οποίο ο καθένας, από τη δική του σκοπιά, εξέφρασε τις εμπειρίες του. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣήμερα, κανείς σοβαρός ανθολόγος δεν μπορεί να αγνοήσει την ποίηση αυτών που δεν βρέθηκαν στα χαρακώματα, των πολιτών ή των γυναικών. Δεν ήταν η στρατιωτική ιστορία ή η φαντασία, ούτε το σινεμά, αλλά η ποίηση ήταν αυτή που διαμόρφωσε το έδαφος της συλλογικής μνήμης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου -αυτή έφτιαξε τη μυθολογία της. Σήμερα, ακριβώς έναν αιώνα αργότερα, αυτή η ποίηση στοιχειώνει ακόμη το βρετανικό έθνος και τον λαό του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈνα από τα μοναδικά χαρακτηριστικά της ποίησης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου είναι η υψηλή συναισθηματική ένταση. Συχνά θεωρείται ως η σχεδόν ακριβής απομαγνητοφώνηση της εμπειρίας των χαρακωμάτων και όχι απλώς μια γλώσσα ποιητική με ωραία λόγια, λυρισμούς και ψιθύρους. Είναι μια ποίηση που ουρλιάζει, κλαίει, φρίττει, πονά· αλλά και ειρωνεύεται, μοιραλατρεί. Είναι μία από εκείνες τις αρχετυπικές στιγμές όπου η ποιητική μορφή πρέπει να παραγάγει μαρτυρία του ιστορικού τραύματος και εκεί ακριβώς έγκειται το μεγαλείο αυτής της ποίησης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟΙ ΚΕΡΑΣΙΕΣ\u003cbr\u003eΛυγάνε οι κερασιές, μαδούν τα φύλλα και ζαρώνουν\u003cbr\u003eπάνω από την παλιά οδό, που τώρα πια, ο θάνατος τη σβήνει.\u003cbr\u003eΡίχνουν γαμήλιο, ανθόσπαρτο χαλί -τα πέταλα απλώνουν\u003cbr\u003eστου Μάη αυτό το πρωινό, μα γάμος πια, δεν είναι για να γίνει.\u003cbr\u003eEdward Thomas\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈΝΑΣ ΙΡΛΑΝΔΟΣ ΠΙΛΟΤΟΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ\u003cbr\u003eΓνωρίζω πως για το Μοιραίο κινάω,\u003cbr\u003eμέσα στα σύννεφα, ψηλά στον ουρανό·\u003cbr\u003eδεν μισώ αυτούς που πολεμάω,\u003cbr\u003eούτε κι αυτούς που προστατεύω αγαπώ·\u003cbr\u003eτο Κίλταρταν Κρος είν’ η δική μου η γη,\u003cbr\u003eτ’ αδέλφια μου είναι οι φτωχοί κάτοικοί του·\u003cbr\u003eκαμιά νίκη, γι’ αυτούς, δεν θα φέρει γιορτή,\u003cbr\u003eκαμιά ήττα, νέο κακό στη ζωή τους.\u003cbr\u003eΕγώ δεν πολεμώ από καθήκον ή νόμο\u003cbr\u003eούτε γι’ άνδρες πολιτικούς ή πλήθη οργισμένα·\u003cbr\u003eπαρά μια ανάγκη εσώτερη με βγάζει στον δρόμο\u003cbr\u003eγια τον χαμό μες στα σύννεφα, που χαρά είναι για μένα.\u003cbr\u003eΤα ζύγιασα όλα, τα σκέφτηκα όλα καλά:\u003cbr\u003eΧαμένα χρόνια έρχονται να πέσουν στο κενό\u003cbr\u003eκαι όλα όσα πέρασαν, χαμένα ήταν κι αυτά\u003cbr\u003eμπροστά σε τούτη τη ζωή, σ’ αυτόν τον σκοτωμό.\u003cbr\u003eWilliam Butler Yeats\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΒΑΣΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΣ\u003cbr\u003eΑν ήμουν άγριος κι ωμός και είχα φάει τα ψωμιά μου,\u003cbr\u003eθα ’μουν με τους μεγάλους Στρατηγούς εκεί στη Βάση·\u003cbr\u003eνα τρέχω τους κακόμοιρους ήρωες προς του θανάτου την πρώτη\u003cbr\u003eγραμμή.\u003cbr\u003eΘα ’χα πρησμένο πρόσωπο και νεύρα στα καλά καθούμενά μου·\u003cbr\u003eθα ’τρωγα και θα ’πινα σ’ ωραία ξενοδοχεία πρώτης κλάσης\u003cbr\u003eδιαβάζοντας τη λίστα των θανόντων στρατιωτών... \"Καημένο παιδί,\u003cbr\u003eκακόμοιρο\" θα έλεγα, \"γνώριζα τον πατέρα του·\u003cbr\u003eναι, πράγματι είχαμε απώλειες βαριές στην τελευταία μάχη\"...\u003cbr\u003eΚι όταν ο πόλεμος θα τέλειωνε κι οι νέοι θα ’ταν πια νεκροί,\u003cbr\u003eθα μπουσουλούσα ως στο σπίτι ασφαλής, να πεθάνω κι εγώ -\u003cbr\u003eστο κρεβάτι.\u003cbr\u003eSiegfried Sassoon","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b232674.jpg","isbn":"978-618-5274-35-1","isbn13":"978-618-5274-35-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":104,"publication_year":2018,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"9.0","price_updated_at":"2018-11-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":null,"publisher_id":1953,"extra":null,"biblionet_id":232674,"url":"https://bibliography.gr/books/bretanoi-poihtes-tou-megalou-polemou.json"}]