[{"id":181093,"title":"Ελλάδα - Κίνα","subtitle":"Λαοί αρχαίοι, κόσμοι που αλλάζουν","description":"Με μεγάλη χαρά υποδεχόμαστε στο Μουσείο Ασιατικής Τέχνης της Κέρκυρας την έκθεση φωτογραφίας του Robert McCabe με θέμα \"Ελλάδα - Κίνα: Λαοί αρχαίοι, κόσμοι που αλλάζουν\". Θα μπορούσαμε να ονομάσουμε την έκθεση αυτή, όσον αφορά τις εικόνες που αναφέρονται στην Ελλάδα: \"Το Ελληνικό Καλοκαίρι του Robert McCabe\" που μας φέρνει στον νου \"Το Ελληνικό Καλοκαίρι\" του Jacques Lacarriere. Ο McCabe δεν έμεινε στο στερεότυπο της κλασικής ελληνικής αρχαιότητας. Μέσα από το έργο αυτό ξεπροβάλλει η σύγχρονη του Ελλάδα. Μια Ελλάδα που ο ίδιος αγάπησε ερωτικά. Μια Ελλάδα που αναζήτησε τη στιγμή που ο ίδιος την έψαχνε χωρίς καλά καλά να το ξέρει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕξάλλου είναι γνωστός ο συμπτωματικός τρόπος που πρωτοήρθε στην πατρίδα μας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ δεκαετία του '50 και του '60 ήταν δεκαετίες αλλαγών για τον τόπο μας. Αυτό ίσως ο ίδιος δεν το γνώριζε. Όμως το ένστικτο του επιτακτικά ζητούσε να αποτυπώσει με τον φακό του κάτι που έφευγε για πάντα αλλά και κάτι άλλο που ερχόταν χωρίς ακριβώς να ξέρει τι. Πράγματι η Ελλάδα εκείνης της εποχής κρατούσε για λίγο ακόμη μέσα της όλο το πρώτο μισό του ελληνικού εικοστού αιώνα. Αυτό το καταλαβαίνουμε σήμερα, αποστασιοποιημένοι από το χθες. Γιατί ο πολιτισμός μας από το 1970 και μετά αλλοιώθηκε, ας μου επιτραπεί η έκφραση. Παγκοσμιοποιήθηκε υπακούοντας, ή αν θέλετε υποκύπτοντας, στα επιτακτικά κελεύσματα και τις σειρήνες του εκσυγχρονισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤη στιγμή που συνάντησε ο φωτογράφος αυτός τη \"δική του\" Ελλάδα ήταν αποφασισμένος για εικόνες πρωτότυπες, εικόνες δυνατού ήλιου και σκληρής σκιάς γνήσιου μεσογειακού τοπίου. Τοπία θα τολμούσα να πω νεορεαλιστικού κινηματογράφου, που κατά παράδοξα συμπτωματικό τρόπο τότε γεννιόταν. Οι εικόνες αυτές τον μαγνήτισαν. Δεν ήταν οι εικόνες που μέχρι τότε ήταν οικείες στο μάτι του, δηλαδή εικόνες αστραφτερές, του πλούτου της Αμερικής και της αφθονίας, των μεγάλων αυτοκινήτων και των ουρανοξυστών, που, όμως, κρύβουν τη μοναξιά και τη μελαγχολία των ανθρώπων της όπως ακριβώς παρέστησε στο έργο του ο μεγάλος Αμερικανός ζωγράφος Edward Hopper. Αντίθετα, οι εικόνες του McCabe δείχνουν με τρόπο απόλυτο την προσπάθεια των απλών καθημερινών ανθρώπων της ελληνικής γης, όχι των αστικών κέντρων, για έξοδο από τη στέρηση των χρόνων του '40, την ελπίδα και το όραμα τους για ένα καλύτερο αύριο. Αυτό το αύριο βέβαια το ζήσαμε όλοι μας, ήρθε κι είναι η Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών, της ευμάρειας και του πλούτου. Ίσως γίνεται τώρα παρελθόν λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά την ελπίδα και την αισιοδοξία των απλών αυτών ανθρώπων πολύ θα θέλαμε να την ξαναβρούμε. Εικόνες του λαϊκού πολιτισμού μας και ειδικά του Αιγαίου διασώθηκαν χάρη στην έμπνευση του. Βαφτίσια, μαθητές σχολείων με μπλε ποδιές, σκαμμένα πρόσωπα βιοπαλαιστών, παλιά λεωφορεία, όλα \"μπερ-δεύονται\" μέσα στον φακό του αλλά με μια ποιητική διάθεση που ξεπερνάει κατά πολύ την απλή περιέργεια και που δείχνει ένα δημιουργικό άγχος να τα διασώσει όλα στο φιλμ του αλλά και στην καρδιά του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓιατί πιστεύω ότι μέσα από το έργο αυτό, παρά το γεγονός ότι έχει φωτογραφίσει και άλλους λαούς και άλλους τόπους, μας αποκαλύπτεται ότι είναι ένας Έλληνας πιο Έλληνας από μας τους ίδιους. Μπορεί την εποχή που τράβηξε αυτές τις φωτογραφίες να μην ήξερε λέξη ελληνική. Όμως ποιος δεν μπορεί να ακούσει τον διάλογο ή μάλλον τους διάλογους με τα πρόσωπα που αποτύπωσε με τον φακό του. Τα πρόσωπα αφήνονται στον ίδιο τον Robert McCabe. Όχι απλά στη μηχανή του. Σαν από ένστικτο τον εμπιστεύονται προσωπικά. Γι' αυτό του χαρίζουν πάντα το αυθόρμητο χαμόγελο τους. Τα παιδιά, οι μαθητές, οι αγρότες, οι ναυτικοί, οι νοικοκυρές του δίνουν έτσι ένα μέρος της ψυχής τους. Μπορούμε ίσως ανάμεσα τους να \"δούμε\" και να \"θυμηθούμε\" ο καθένας μας κάποια αγαπημένα μας πρόσωπα που έφυγαν και δεν είναι πια ανάμεσα μας. Γι' αυτό τον ευχαριστούμε.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ δεύτερη μεγάλη ενότητα της έκθεσης είναι αφιερωμένη στο φωτογραφικό οδοιπορικό του στην Κίνα. Ο Robert McCabe μας προσφέρει ένα μέρος μόνο από τη συλλογή των φωτογραφιών του που περιγράφουν τον μεγάλο λαό της Ασίας. Οι Κινέζοι τοπιογράφοι ήταν εξοπλισμένοι με τους \"τέσσερις θησαυρούς του επαγγέλματος\", το πινέλο, τη μελάνη, την πέτρα και το χαρτί, και αποτύπωναν εξιδανικευμένα τοπία. Ο McCabe με την κάμερα και τους φακούς της αποτύπωσε πόλεις, λιμάνια, τοπία και καθημερινούς ανθρώπους σε ένα ρεαλιστικό, διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Έντονες πολύχρωμες πινελιές έρχονται να τονίσουν και να φωτίσουν ένα μονοχρωματικό περιβάλλον των πόλεων, δίνοντας μας εικόνες με αφοπλιστική απλότητα και ευαισθησία. Και πάλι, οι καθημερινές σκηνές τον σαγηνεύουν ομάδες ανθρώπων που μιλούν, δουλεύουν, διασκεδάζουν, αιχμαλωτίζονται σιωπηλά μέσα στον φακό του φωτογράφου, που μας μεταφέρει την ποιητική ηρεμία της ζωής τους. Στα τοπία του, η διεισδυτική ματιά του καταφέρνει πάντα να υπαινίσσεται το μεγαλείο της απεραντοσύνης της χώρας. Πάνω απ' όλα, συγκλονιστικές είναι οι εκφραστικές προσωπογραφίες του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔέσποινα Ζερνιώτη, διευθύντρια Μουσείου Ασιατικής Τέχνης Κέρκυρας","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b184219.jpg","isbn":"978-960-16-4730-2","isbn13":"978-960-16-4730-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":167,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"32.0","price_updated_at":"2012-11-14","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":39,"extra":null,"biblionet_id":184219,"url":"https://bibliography.gr/books/ellada-kina.json"},{"id":178849,"title":"39 καφενεία και ένα κουρείο","subtitle":null,"description":"\"Τα καφενεία που φωτογράφησε, στη Μυτιλήνη, η Τζέλη Χατζηδημητρίου είναι σαν τις παλιές πορσελάνες στο ντουλάπι με το τζάμι και τους καθρέφτες. Λαμπερά και φωτεινά. Η αρχιτεκτονική τους και το φίνο γούστο τους - που βγαίνει πηγαία- τα κάνουν όψεις ενός πολιτισμού που θα χαθεί. Μοιάζουν σαν να υπήρχαν πάντα. Σαν να μην έχουν ηλικία. Είναι και της αρχαιότητος και της χθεσινής μέρας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆπλετο φως τα λούζει. Το φως της Μυτιλήνης. Τα χρώματά τους όπως των λουλουδιών στους αγρούς. Οι όψεις των θαμώνων τους λουσμένες σ' ένα φως αγιότητος. Μια ηρεμία διακατέχει τον χώρο. Είναι η ώρα πριν την άφιξη του αγγελιοφόρου. Πριν από την αντιπαροχή τους, ή την κατεδάφιση. Πριν από τον μαρασμό των άγνωστων αναχωρήσεων - θανάτων, ξενιτιάς, αρρώστιας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝερό, γλυκά του κουταλιού, άφθονοι καφέδες τα όπλα τους. Οι καρέκλες όπως στα έργα του Θεόφιλου ή του Τσαρούχη. Τα τραπεζια τους όπως στα ποιήματα του Ελύτη ή του Ρίτσου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα καφενεία που φωτογράφησε στη Μυτιλήνη η Τζέλη Χατζηδημητρίου μοιάζουν με άνθη στο χείλος του γκρεμού της ζωής ή του θανάτου των ανθρώπων της νήσου. Της υφηλίου. Μου θυμίζουν μια πόλη που χάνεται. Την τέχνη της ηρεμίας, της απουσίας των καρδιακών παθήσεων ή της υπέρτασης. Γι' αυτό μοιάζουν με εκκλησίες άγνωστων θεοτήτων. Χαμένων παραδείσων. Γεννούν δάκρυα για την ομορφιά τους. Δάκρυα καθαρής ψυχής.\"","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b181974.jpg","isbn":"978-960-90330-4-6","isbn13":"978-960-90330-4-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":null,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3330,"extra":null,"biblionet_id":181974,"url":"https://bibliography.gr/books/39-kafeneia-kai-ena-koureio-c24c8341-46d0-4726-8e10-e0170cdcc6ff.json"},{"id":172573,"title":"Δημήτρης Παπαδήμος, ταξιδιώτης φωτογράφος","subtitle":"Φωτογραφίες 1943-1980","description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (24 Ιανουαρίου έως 24 Μαρτίου 2012). Ο Δημήτρης Παπαδήμος γεννήθηκε στο Κάιρο το 1918, όταν ακόμα ήκμαζε εκεί η ελληνική παροικία. Με τη φωτογραφία πειραματίστηκε από τα εφηβικά του χρόνια, ενώ από νωρίς εκδήλωσε την επιθυμία να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο. Συστηματικά όμως ασχολήθηκε με τη φωτογραφία στα χρόνια της υπηρεσίας του ως στρατιωτικού φωτογράφου στις Ελληνικές Δυνάμεις Μέσης Ανατολής και στο Γραφείο Τύπου της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης. Με τη λήξη του πολέμου και την τραγωδία των Δεκεμβριανών, που αποτύπωσε με το φακό του, ο Παπαδήμος εγκαινίασε μια νέα φάση δημιουργικής δραστηριότητας που συνδύαζε τα δυο του πάθη: το ταξίδι και τη φωτογραφία. Κατά τη διάρκεια μιας γόνιμης δεκαετίας (1946-1956) και πριν από τη μόνιμη εγκατάστασή του στην Ελλάδα, ο Παπαδήμος ταξίδεψε στην Αίγυπτο, τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή καταγράφοντας τον άνθρωπο και τα έργα του με ματιά βαθιά ανθρώπινη που απέφευγε τη γραφικότητα. Από τη δουλειά του και τη συνεργασία του με Βρετανούς κυρίως συγγραφείς προέκυψαν εκθέσεις και εικονογραφημένα ταξιδιωτικά βιβλία. Παράλληλα, ασχολήθηκε επαγγελματικά και με τον κινηματογράφο, ως φωτογράφος ή βοηθός παραγωγής. Από το 1956 μέχρι και το 1980 και με ορμητήριο την Αθήνα, ταξίδεψε και φωτογράφισε την Ελλάδα. Ήδη από το 1956 υπήρξε συνεργάτης των Εικόνων και αργότερα των περιοδικών Ηώς και Ταχυδρόμος, ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με τον ΕΟΤ και το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης. Το 1974 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ολκός ένα λεύκωμα με φωτογραφίες του, που είχε τίτλο Η Ελλάδα που φεύγει. Μετά το θάνατό του, το 1994, η σύζυγός του Λιάνα Παπαδήμου, σύμφωνα με την επιθυμία και του ίδιου, δώρισε το αρχείο του στο ΕΛΙΑ. \u003cbr\u003eΜε περισσότερες από 500 φωτογραφίες που χρονικά καλύπτουν τέσσερις δεκαετίες και γεωγραφικά τη λεκάνη της Μεσογείου, με έμφαση στην Αίγυπτο και την Ελλάδα, η έκδοση αυτή του ΜΙΕΤ αντικατοπτρίζει το εύρος και την ποικιλία του φωτογραφικού έργου του Παπαδήμου. Ο φακός του Παπαδήμου αποτυπώνει τοπία και ανθρώπους από την έρημο, τον Νείλο, το Σινά, τη Γκάνα, την Κύπρο, την ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα. Η περίοδος του πολέμου καταγράφεται με σκηνές από τη Μέση Ανατολή, το Ρίμινι και τα Δεκεμβριανά. Ιδιαίτερη ενότητα συγκροτούν τα πορτρέτα ελλήνων και ξένων συγγραφέων και καλλιτεχνών, όπως των Γιώργου Σεφέρη, Λώρενς Ντάρρελ, Ζαν Κοκτώ, Μίνου Αργυράκη, Γιάννη Τσαρούχη, Ναταλίας Μελά, Έλλης Λαμπέτη και άλλων. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175668.jpg","isbn":"978-960-250-482-6","isbn13":"978-960-250-482-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":567,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"85.0","price_updated_at":"2012-02-06","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":175668,"url":"https://bibliography.gr/books/dhmhtrhs-papadhmos-taksidiwths-fwtografos.json"},{"id":175319,"title":"Λαύριο: Τα σκηνικά μίας παράστασης","subtitle":"Φωτογραφίες από τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις των μεταλλείων Λαυρίου, 1985-1987","description":"Ατελεύτητες σκιές, ανίκητη σιωπή. Σκουριά, αρχαία και καινούργια. Μηχανήματα της βιομηχανικής κοινωνίας, καλλιτεχνήματα του ανθρώπινου πολιτισμού, θαύματα πολυκαιρισμένα, φαντάσματα σημερινά. Ανελέητη ηρεμία, ατέρμονη εγκατάλειψη. Έκδηλη και παρούσα η γνώση και ανυπέρβλητες οι τεχνικές του ανθρώπου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣυσσωρευμένη νοσταλγία και αστείρευτη μνήμη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b178423.jpg","isbn":"978-960-01-1524-6","isbn13":"978-960-01-1524-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":231,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2012-04-23","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":227,"extra":null,"biblionet_id":178423,"url":"https://bibliography.gr/books/laurio-ta-skhnika-mias-parastashs.json"},{"id":183627,"title":"Στο Ξενία της Άνδρου 2001 - 2012","subtitle":"Ένα αρχείο ανοίγει","description":"[...] Η έκθεση της Λίζης Καλλιγά \"Στο Ξενία της Άνδρου, 2001-2012\" (ένα αρχείο ανοίγει), παρουσιάζει το υλικό που συγκεντρώθηκε μετά από έρευνα αρκετών ετών στον χώρο του παλιού ξενοδοχείου. Πρόκειται για μια καταγραφή του χρόνου, βασισμένη στην ευαίσθητη παρατήρηση, τη φωτογράφιση και τη βιντεοσκόπηση των σταδιακών αλλαγών του κτιρίου. Με αυτή τη διαδικασία έρχονται στην επιφάνεια οι αλλοιώσεις, οι καταστροφές, οι επιπτώσεις στο τοπίο και οι αντιδράσεις των ανθρώπων που ζούσαν στη γύρω περιοχή.\u003cbr\u003eΕκθέτοντας σήμερα τα ντοκουμέντα αυτής της καταγραφής, η Λίζη Καλλιγά \"ανοίγει ένα αρχείο\". Ανοίγει επίσης έναν διάλογο. Η οργάνωση συζητήσεων κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα διευρύνει αυτόν τον διάλογο, αναδεικνύοντας τη σημασία της έρευνας και τα πολλαπλά επίπεδα λειτουργίας του έργου.\u003cbr\u003eΗ παραχώρηση του υλικού αυτής της έκθεσης στο iset στηρίζει την επιδίωξή μας να προσφέρουμε στους σημερινούς καλλιτέχνες και ερευνητές ένα αρχείο ακόμα πιο πλούσιο και ζωντανό, που να τεκμηριώνει το παρελθόν και ταυτόχρονα να δίνει εναύσματα για τη δημιουργική συνέχιση τέτοιων προσπαθειών.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b186760.jpg","isbn":"978-960-99662-9-0","isbn13":"978-960-99662-9-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":111,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2013-03-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1716,"extra":null,"biblionet_id":186760,"url":"https://bibliography.gr/books/sto-ksenia-ths-androu-2001-2012.json"}]