[{"id":64544,"title":"Ο Σοπενχάουερ ως παιδαγωγός. Σκέψεις και αποσπάσματα","subtitle":null,"description":"Σοπενχάουερ:\u003cbr\u003eΌσο άδολος και ιδανικός κι αν φαίνεται ο θαυμασμός μας για το αγαπημένο πρόσωπο, ο πραγματικός τελικός σκοπός του έρωτά μας είναι η δημιουργία ενός νέου ατόμου. Αυτό φαίνεται πολύ καλά απ' το γεγονός ότι ο έρωτας δεν αρκείται σε μια αμοιβαιότητα αισθημάτων μόνο, αλλά ζητάει ν' αποκτήσει το αντικείμενο του πάθους του κι αυτό θα γίνει ουσιαστικά με τη γενετήσια πράξη. Η βεβαιότητα μόνο πως αγαπιόμαστε δεν είναι ποτέ αρκετή να μας παρηγορήσει για τη στέρηση του αγαπημένου μας προσώπου και δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που σε τέτοιες περιπτώσεις αυτοκτόνησαν. Ενώ, αντιθέτως, άνθρωποι τρελά ερωτευμένοι που δε βρίσκουν ανταπόκριση στο αίσθημά τους παρηγοριούνται αρκετά με την κατοχή, δηλαδή τη φυσική απόλαυση του αγαπημένου τους προσώπου. Τέτοια είναι η περίπτωση σ' όλους τους αναγκαστικούς γάμους, στους αγορασμένους έρωτες ή στους βιασμούς. Μοναδικός πραγματικός σκοπός κάθε ερωτικού ρομάντζου είναι να γεννηθεί ένα παιδί και, μ' όλο που οι ερωτευμένοι δεν το υποψιάζονται καν, το πώς και το τι κάθε τέτοιας ιστορίας είναι λεπτομερειακά περιστατικά με δευτερεύουσα μόνο σημασία.\u003cbr\u003eΝίτσε:\u003cbr\u003eΑυτό είναι το μυστικό κάθε παιδείας: δεν παρέχει τεχνητά μέλη, κερένιες μύτες και διοπτροφόρα μάτια· αυτά δεν μας δίνουν παρά μια καρικατούρα παιδείας. Η μόρφωση, όμως, είναι απελευθέρωση, ξεκαθάρισμα από παράσιτα, από μπάζα κι από σκουλήκια που θέλουν να προσβάλουν τα τρυφερά βλαστάρια των φυτών· είναι ξεχείλισμα από φως και θερμότητα, είναι το αγαπημένο θρόισμα της βροχής, είναι η μίμηση και το προσκύνημα της φύσης, όταν είναι φιλόστοργη μητέρα. Είναι η ολοκλήρωση της φύσης, όταν αποτρέπει τα φοβερά και ανελέητα φυσικά φαινόμενα μεταβάλλοντάς τα σε ωφέλημα, όταν ρίχνει έναν πέπλο πάνω από τις άστοργες, τις θλιβερές στιγμές ασυνεννοησίας. [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b66295.jpg","isbn":"960-270-832-8","isbn13":"978-960-270-832-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":330,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2010-07-01","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":217,"extra":null,"biblionet_id":66295,"url":"https://bibliography.gr/books/o-sopenxaouer-ws-paidagwgos-skepseis-kai-apospasmata.json"},{"id":79091,"title":"Ο Μαρξ της εξέγερσης στον κήπο του Επίκουρου","subtitle":null,"description":"Σε αυτό το φιλοσοφικό δοκίμιο, μέσα από μια κριτική προσέγγιση της διδακτορικής διατριβής του Καρλ Μαρξ για τη Διαφορά της δημοκρίτειας και επικούρειας φυσικής φιλοσοφίας, αναδεικνύεται μια για αρκετούς άγνωστη και για άλλους υποτιμημένη πτυχή της μαρξικής θεωρίας για την επανάσταση και την ελευθερία. Αντιμετωπίζοντας το νεανικό μαρξικό κείμενο ως κείμενο καμπής, μάχης και αυτοσυνειδησίας, αλλά και ως πεδίο συνάντησης ρομαντικών και διαφωτιστικών μοτίβων, ο συγγραφέας επιδιώκει να μας φέρει κοντά σε έναν Μαρξ στοχαστή της εξέγερσης και του αυτοσχεδιασμού, για τον οποίο η ελευθερία δεν είναι το μελλοντικό βασίλειο που εγγυάται δήθεν ένας βαθύτερος νόμος της Ιστορίας, αλλά το μεσοδιάστημα ανάμεσα στη δουλειά του χθες και ενδεχομένως σε εκείνη του αύριο. Χάρη στην έλξη που ασκεί στο πνεύμα του η επικούρεια αντίληψη της απόκλισης του ατόμου από την ευθεία γραμμή και η συνναφής επικούρεια έννοια της ελευθερίας, ο Μαρξ της εξέγερσης επισκέπτεται τον Κήπο του Επίκουρου, συνδιαλέγεται με τον αρχαίο σοφό και επιλέγει ό,τι κρίνει χρήσιμο για την προμηθεϊκή σύγκρουσή του με κάθε λογής εξουσία, χωρίς συνεπώς να ενδώσει στην αταραξία που υπόσχεται η επικούρεια φιλοσοφία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b81118.jpg","isbn":"960-270-899-9","isbn13":"978-960-270-899-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":168,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2010-07-01","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":217,"extra":null,"biblionet_id":81118,"url":"https://bibliography.gr/books/o-marks-ths-eksegershs-ston-khpo-tou-epikourou.json"},{"id":245998,"title":"Νίτσε και Ντοστογιέβσκη","subtitle":"Στις παρυφές του μηδενισμού","description":"O Νίτσε ανακάλυψε τον Ντοστογιέφσκι τον χειμώνα του 1886-87, όταν ξετρύπωσε μια γαλλική μετάφραση του \"Υπογείου\" σ’ ένα βιβλιοπωλείο της Νίκαιας. Δύο χρόνια αργότερα, θα τον χαρακτήριζε ως τον μόνο ψυχολόγο από τον οποίο είχε κάτι να μάθει. Η δεύτερη \"συνάντησή\" τους έγινε στις παρυφές του μηδενισμού. Ο Νίτσε ανακοίνωσε τον θάνατο του Θεού, ενώ ο Ντοστογιέβσκη επισήμανε τους κινδύνους που εγκυμονούσε ο αθεϊσμός.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ανά χείρας βιβλίο περιγράφει και τις δύο όψεις αυτής της συνάντησης, ακολουθώντας το νήμα που προσφέρει η αλληλογραφία του Νίτσε. Ο Paolo Stellino πραγματοποιεί μια λεπτομερή ανάλυση της ενασχόλησης του Νίτσε με το έργο του Ντοστογιέβσκη, από την πρώτη εκείνη επαφή στην Νίκαια, μέχρι τις τελευταίες μέρες, πριν την ψυχική κατάρρευση του φιλοσόφου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο δεύτερο μέρος του βιβλίου είναι αφιερωμένο στην ανασκευή της ευρέως διαδεδομένης και στερεότυπης άποψης, σύμφωνα με την οποία ο Ντοστογιέβσκη πρόβλεψε και επέκρινε στα μεγάλα μυθιστορήματά του μερικές από τις πιο επικίνδυνες και μηδενιστικές θεωρίες του Νίτσε.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια την ανασκευή αυτής της άποψης, ο συγγραφέας επικεντρώνεται στο ηθικό δίλημμα: Αν ο Θεός δεν υπάρχει, επιτρέπονται τα πάντα;","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b247904.jpg","isbn":"978-960-606-054-0","isbn13":"978-960-606-054-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":320,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2020-06-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":217,"extra":null,"biblionet_id":247904,"url":"https://bibliography.gr/books/nitse-kai-ntostogiebskh.json"}]