[{"id":111331,"title":"Μαθαίνοντας να ζεις εν τέλει","subtitle":"Συνέντευξη με τον Jean Birnbaum","description":"\"Μαθαίνεις να ζεις, αυτό θα έπρεπε να σημαίνει ότι μαθαίνεις να πεθάνεις, να λαμβάνεις υπ' όψιν, για να την αποδεχθείς, την απόλυτη θνητότητα [...]. Από τον Πλάτωνα και εφεξής πρόκειται για το παλαιό φιλοσοφικό κέλευσμα: φιλοσοφείς σημαίνει μαθαίνεις να πεθάνεις. Πιστεύω σε τούτη την αλήθεια χωρίς να παραδίδομαι σ' αυτήν. Όλο και λιγότερο. Δεν έχω μάθει να τον αποδέχομαι, τον θάνατο. Είμαστε όλοι επιζώντες με αναστολή\".\u003cbr\u003eΤον Αύγουστο του 2004, λίγο περισσότερο από ένα μήνα πριν από τον θάνατό του, (8.10.2004), δημοσιεύτηκε η ανά χείρας τελευταία συνέντευξη του Ζακ Ντερριντά, εν μέσω μιας θανατηφόρας ασθένειας. Εδώ ο Γάλλος φιλόσοφος πραγματεύεται, μεταξύ άλλων, τη μη αντιθετική ή μη διαζευκτική σχέση ζωής και θανάτου, ορίζοντας την επιβίωση ως το δομικό στοιχείο του ανθρώπου. Αν για τον Μπλανσό είμαστε ήδη νεκροί, για τον Ντερριντά είμαστε κατά βάθος επιζώντες. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ντερριντιανή αποδόμηση είναι με το μέρος του θανάτου και της θανάτωσης, αλλά αντίθετα ότι προτάσσει το δικαίωμα στη ζωή, προκρίνοντας τη ζωή από τον θάνατο, καταφάσκοντας την επιβίωση ως την κατά το δυνατόν εντονότερη ζωή. Ωστόσο η κατάφαση της ζωής ως επιζωής αφορά γενικότερα την ηθική, το δίκαιο και την πολιτική. Συναφείς προς αυτό είναι οι αναφορές στην κριτική του θεσμού της μονογαμίας, στην υποστήριξη του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων, στη σταδιακή αποδόμηση της κρατικο-εθνικής κυριαρχίας, στην ανάγκη αλλαγής του καταστατικού του ΟΗΕ και της απομάκρυνσής του από τη Νέα Υόρκη, στη θετική αποτίμηση μιας ελευσόμενης Ευρώπης που θα είναι δύναμη προάσπισης της ειρήνης και επιβολής ενός νέου διεθνούς δικαίου απέναντι στην κυριαρχική, ηγεμονική πολιτική των ΗΠΑ και του αραβοϊσλαμικού θεοκρατισμού. Ιδιαίτερα διαφωτιστικές είναι επίσης οι αναφορές του Ντερριντά στη γραφή, στην προνομιακή σχέση του με τη γαλλική γλώσσα, στην αποτίμηση της γενιάς του, στη σύνθετη κατάφαση της ιουδαϊκότητάς του. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113912.jpg","isbn":"960-325-654-4","isbn13":"978-960-325-654-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":63,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Apprendre a vivre enfin: Entretien avec Jean Birnbaum","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":113912,"url":"https://bibliography.gr/books/mathainontas-na-zeis-en-telei.json"},{"id":29213,"title":"Πλάτωνος φαρμακεία","subtitle":null,"description":"Η \"Πλάτωνος Φαρμακεία\", αυτόνομο δοκίμιο από τον τόμο \"La dissemination\" (1972), είναι μία από τις σημαντικότερες στη σύγχρονη σχέψη αναγνώσεις της πλατωνικής φιλοσοφίας και συνάμα μια προνομιακή - για τον Έλληνα αναγνώστη - εισαγωγή στο έργο του Derrida.\u003cbr\u003eΜε αφετηρία μια εκ του σύνεγγυς ανάγνωση του \"Φαίδρου\" και του μύθου για την καταγωγή της γραφής, ο Derrida επιχειρεί μια κριτική αποδόμηση του πλατωνισμού, δηλαδή της φιλοσοφικής παράδοσης που εγκαινιάζει ο Πλάτων, και η οποία, με μια παλινδρομική κίνηση αφαίρεσης, αποσπάται από το κείμενο των διαλόγων και συγκροτείται ως σύστημα. Η \"Πλάτωνος Φαρμακεία\" σκηνοθετεί εκ νέου την ίδια τη γραφή του Πλάτωνα και φέρνει στην επιφάνεια ένα ολόκληρο πλέγμα από άρρητες προϋποθέσεις, υπαινιγμούς, συνειρμούς, που συγκρατούν και νομιμοποιούν τα αντιθετικά ζεύγη με τα οποία ο Πλάτων καταδικάζει τη γραφή - γραφή/ομιλία, απουσία/παρουσία, γράμμα/πνεύμα, εντός/εκτός κλπ.\u003cbr\u003eΤο \"φάρμακον\", μία πλατωνική λέξη, που σημαίνει ταυτοχρόνως δύο διαφορετικά και αντίθετα πράγματα (δηλητήριο και ίαμα) και συνεπώς, δεν ανάγεται στην ιδεατότητα ενός νοήματος, αποτελεί για τον Derrida το γραπτό ίχνος που αναδεικνύει τις πτυχώσεις του κειμένου και τους τρόπους που υφαίνουν τον φιλοσοφικό λόγο. Το \"φάρμακον\", λοιπόν, που δεν είναι ούτε μια απλή λέξη ούτε μια φιλοσοφική έννοια, αποβαίνει συνθήκη δυνατότητας της φιλοσοφικής έννοιας ενώ ταυτοχρόνως αναδεικνύεται ως το κρίσιμο όριό της.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b30012.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":{"id":2125,"name":"Σύγχρονη Θεωρία","books_count":2,"tsearch_vector":"'sigxronh' 'sugxronh' 'sygxronh' 'theoria' 'thevria' 'thewria'","created_at":"2017-04-13T01:08:05.247+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:08:05.247+03:00"},"pages":266,"publication_year":1990,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2007-06-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"La pharmacie de Platon","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":30012,"url":"https://bibliography.gr/books/platwnos-farmakeia.json"}]