[{"id":196757,"title":"Λόγος περί της αξιοπρέπειας του ανθρώπου","subtitle":null,"description":"Όταν έγραψε τον \"Λόγο περί της αξιοπρέπειας του ανθρώπου\", που προοριζόταν να συνοδεύσει τις \"Εννιακόσιες φιλοσοφικές, θεολογικές και καββαλιστικές θέσεις του ως εισαγωγή, ο Πίκο ντέλλα Μιράντολα (1463-1494) ήταν εικοσιτεσσάρων ετών. Έχοντας πλήρη επίγνωση ότι η συμπεριφορά του δεν συμβαδίζει με την ηλικία του ούτε με την τάξη του, τόλμησε ωστόσο να παρουσιάσει στους μεγαλύτερούς του μια νέα φιλοσοφία· φιλοσοφία ανοιχτή, η οποία αγκαλιάζει όλα όσα απορρέουν από τη \"θέληση για αλήθεια\", προερχόμενα από την εποχή των αρχαίων Μυστηρίων μέχρι τις αποκαλυπτικές θρησκείες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο κέντρο της φιλοσοφίας του βρίσκεται ο άνθρωπος, αφού η θεϊκή δύναμη τον έχει προικίσει με αυτή τη θέληση που μπορεί να τη χειριστεί κατά το δοκούν, καθιστώντας τον \"δημιουργό του εαυτού του\". Και αυτήν ακριβώς τη \"δύναμη της θέλησης\", τη θέληση να κατακτήσουν το \"γνώθι σαυτόν\", ο Πίκο τη συναντά τόσο στους Έλληνες και Ανατολίτες σοφούς όσο και στην εβραϊκή Καββάλα, στην αραβική σκέψη, στους Σχολαστικούς και στους χριστιανούς συγγραφείς. Μήπως πρόκειται για οικουμενισμό χωρίς όρια; Όχι, πρόκειται για τη διάνοια του ανθρώπου, η οποία αποκαλύπτεται στο σημείο όπου εφάπτονται οι διαφορετικές σοφίες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ \"Λόγος\" έμεινε ανέκδοτος· οι \"Θέσεις\" τυπώθηκαν το 1486, η Εκκλησία όμως δεν θέλησε να τις συζητήσει - θα ήταν άλλωστε περίεργο αν τις αποδεχόταν. Ο Πίκο αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί στη Γαλλία, αλλά δεν κατάφερε να αποφύγει τη σύλληψη και τη φυλάκιση στο κάστρο της Βανσέν το 1487.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε τη νεανική του ζέση, ο λόγος του Πίκο παραμένει ακέραιος, παρθένος, πάντα επίκαιρος. Επικαλείται, τότε όπως και τώρα, τον αξιοπρεπή άνθρωπο, τον ιχνηλάτη της αλήθειας, προσφέροντάς του ένα από τα εντιμότερα μνημεία της ηθικής φιλοσοφίας στην ιταλική Αναγέννηση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈνα αιρετικό κείμενο της Αναγέννησης, όπου ο άνθρωπος ως \"δημιουργός του εαυτού του\" αποκτά την αξιοπρέπειά του, ιδιαίτερα επίκαιρο στα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ δίγλωσση έκδοση συνοδεύεται από εισαγωγή, χρονολόγιο και σημειώσεις του σπουδαίου μελετητή της Αναγέννησης Yves Hersant.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b199942.jpg","isbn":"978-960-505-132-7","isbn13":"978-960-505-132-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":152,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2015-02-16","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Oratio de hominis dignitate","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":199942,"url":"https://bibliography.gr/books/logos-peri-ths-aksioprepeias-tou-anthrwpou.json"},{"id":195328,"title":"Περί της ελευθερίας της σκέψης σε ένα ελεύθερο κράτος","subtitle":"Πρόλογος και εικοστό κεφάλαιο της \"Θεολογικοπολιτικής πραγματείας\"","description":"\"Μακάρι να τον φάει η ψώρα! Ποιος είναι λοιπόν; Είναι ο Benedictus (ευλογημένος) Σπινόζα, που μάλλον θα του άξιζε να ονομάζεται Maledictus (καταραμένος), γιατί δεν γεννήθηκε στη γη άνθρωπος πιο καταραμένος απ’αυτόν. [...] Στην αρχή υπήρξε Εβραίος, αλλά τον έδιωξαν από τη Συναγωγή, εξαιτίας των τερατωδών απόψεων που διατύπωνε εναντίον του ιουδαϊσμού, και προσχώρησε τελικά στον χριστιανισμό, δεν ξέρω με τί λογής πονηριές\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1670 ο Σπινόζα δημοσίευσε ανώνυμα, στη λατινική γλώσσα, τη \"Θεολογικοπολιτική πραγματεία\" (\"Tractatus Theologico-politicus\") για να υπερασπιστεί την ελευθερία της σκέψης. Η ανωνυμία ήταν απαραίτητη λόγω του δηλητηριασμένου κλίματος που επικρατούσε τότε στο Άμστερνταμ. Δώδεκα χρόνια νωρίτερα οι δημοτικές αρχές, υπό την πίεση τόσο της Συναγωγής όσο και του καλβινιστικού ναού, του είχαν απαγορεύσει τη διαμονή στην πόλη αλλά και το δικαίωμα να δημοσιεύει κείμενα, κατηγορώντας τον ότι οι φιλοσοφικές του θέσεις ήταν ασύμβατες με τη θρησκευτική ορθοδοξία. Το 1656 η εβραϊκή κοινότητα τον είχε αποβάλει από τους κόλπους της και τον ίδιο χρόνο είχε εκδηλωθεί δολοφονική απόπειρα εναντίον του. Έκτοτε ζούσε σε διάφορες πολίχνες των Ενωμένων Επαρχιών. Μετά την έκδοση του \"Tractatus\" εγκαταστάθηκε στη Χάγη, όπου και πέθανε.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο έργο γνώρισε αξιοσημείωτη επιτυχία και πυροδότησε παθιασμένες συζητήσεις σε όλη την Ευρώπη. Ο \"αθεϊσμός\" του καταρχάς συνιστούσε σκάνδαλο. Κι ωστόσο ο Σπινόζα δεν δήλωνε παρά την αφοσίωσή του στην ανοχή και στη δημοκρατία - με εκπληκτικά ζωηρό πνεύμα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ \"Πρόλογος\" στη Θεολογικοπολιτική πραγματεία περιλαμβάνει την κριτική στις δεισιδαιμονικές εκφάνσεις της θρησκείας. Το Κεφάλαιο 20 είναι αφιερωμένο στην ελευθερία της σκέψης σε ένα ελεύθερο κράτος και στο πώς η θρησκεία μπορεί να διαδραματίσει έναν ρόλο που συνάδει με μια κοινωνία βασισμένη στον αλτρουισμό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ έκδοση συνοδεύεται από εκτενή εισαγωγή του Γεράσιμου Βώκου, Εργοβιογραφία και Βιβλιογραφία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b198509.jpg","isbn":"978-960-505-152-5","isbn13":"978-960-505-152-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":88,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2014-12-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"λατινικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":198509,"url":"https://bibliography.gr/books/peri-ths-eleutherias-skepshs-se-ena-eleuthero-kratos.json"},{"id":72127,"title":"Τελευταίες επιστολές","subtitle":"1887-1889","description":"Οι επιστολές αυτές του Νίτσε, που είχαν απευθυνθεί στους πιο στενούς του φίλους, στην οικογένειά του, σε κάποιους διανοούμενους όπως ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ, πρέπει να διαβαστούν σε συσχετισμό με τα τελευταία έργα του, όπως κυρίως το \"Ίδε ο Άνθρωπος\", καθώς και με το σύνολο των μεταθανάτιων αποσπασμάτων που χρονολογούνται από αυτά τα χρόνια.\u003cbr\u003eΈνας άνθρωπος ολοένα και πιο μοναχικός, προορισμένος να περιπλανιέται, καταπιάνεται μ' ένα καθήκον υπερβολικό που του φαίνεται ότι αποτελεί τη μοναδική δυνατή συνέχεια του έργου του.\u003cbr\u003eΣτοχαστής που έγινε περιπλανώμενος, έχοντας αφήσει πίσω του πριν από πολλά χρόνια τη Γερμανία, ο Νίτσε μιλάει για τη σημασία που έχει γι' αυτόν η εναλλαγή των τόπων (Ζίλς-Μαρία, Νίκαια, Τορίνο). Η μετακίνηση γίνεται μία από τις προϋποθέσεις της ίδιας της σκέψης, ευκαιρία για μια μεγάλη μεταβολή οπτικής. Εξεγείρεται ενάντια στο γερμανικό εθνικισμό και τον αντισημιτισμό και προσπαθεί να προσδιορίσει τις συνθήκες μιας \"μεγάλης πολιτικής\".\u003cbr\u003eΕμπειρία μιας σκέψης που αποσκοπεί στον κορυφή της ιστορίας, τροχιά ωστόσο διακεκομμένη, επειδή αυτό που αποκαλούμε \"κατάρρευση\" συνέβη στο Τορίνο τις πρώτες μέρες του 1889.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b74081.jpg","isbn":"960-325-479-7","isbn13":"978-960-325-479-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":209,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":74081,"url":"https://bibliography.gr/books/teleutaies-epistoles.json"}]