[{"id":57852,"title":"Η θεωρία της ηδονής","subtitle":null,"description":"\"Η θεωρία της ηδονής\" έχει ανομολόγητα αφετηρία τη σαιξπηρική προβληματική του Αμλετ. Το τεράστιο πρόβλημα με το οποίο καταπιάνεται ο Ιταλός ποιητής και φιλόσοφος είναι εκείνο που θέτει ο σαιξπηρικός ήρωας: \"to be or not to be?\" Πρόβλημα που ο ίδιος επαναθέτει ως εξής: αφού η ζωή είναι ένα κακό, γιατί να ζει κανείς; Η ερώτηση ωστόσο δεν είναι ρητορική, δεν είναι απάντηση στο ερώτημα του Αμλετ, στην έννοια της επιλογής της αυτοκτονίας. Η κινητήρια δύναμη του ανθρώπου και κάθε ζωντανού οργανισμού είναι η αγάπη για τον εαυτό του, η αναζήτηση συνεπώς της απόλυτης, αιώνιας και άπειρης ευτυχίας του, η οποία συνίσταται στην ηδονή, στην απόλαυση, στη χαρά. Αιώνια και άπειρη απόλαυση δεν μπορεί να γνωρίσει ωστόσο ο άνθρωπος, εξ ου η δυστυχία του, ο τραγικός χαρακτήρας της ζωής, η οποία δεν μπορεί να έχει αυτό που πρωτίστως επιθυμεί, αυτό που αποτελεί τον υπέρτατο σκοπό της. Την απόλυτη, αιώνια και άπειρη, απόλαυση και ευτυχία ο Λεοπάρντι την αναζητεί στη γη, όχι στον χριστιανικό ουρανό. Η απαισιοδοξία του δεν είναι μεθοδική αλλά ουσιαστική και απόλυτη. Η λεγόμενη απόλαυση στη γη είναι αρνητική, είναι απλώς η προσωρινή κατάπαυση του πόνου, ο οποίος απορρέει από την ανυπαρξία της απόλυτης ευτυχίας...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ. Π. Νικολούδης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b59468.jpg","isbn":"960-7408-39-X","isbn13":"978-960-7408-39-6","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":603,"name":"Στις Πηγές της Γνώσης","books_count":62,"tsearch_vector":"'gnoshs' 'gnvshs' 'gnwshs' 'phges' 'piges' 'stis' 'ths' 'tis'","created_at":"2017-04-13T00:56:09.360+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:56:09.360+03:00"},"pages":253,"publication_year":2001,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2013-04-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":99,"extra":null,"biblionet_id":59468,"url":"https://bibliography.gr/books/h-thewria-ths-hdonhs.json"},{"id":78278,"title":"Η γέννηση της τραγωδίας","subtitle":null,"description":"Οι δύο αποφασιστικοί νεωτερισμοί του βιβλίου είναι, πρώτο, ότι κατανόησε το διονυσιακό φαινόμενο στους Έλληνες: για πρώτη φορά προσφέρεται μια ψυχολογική ανάλυση του φαινομένου, το οποίο βλέπει ως ρίζα ολόκληρης της ελληνικής τέχνης. Δεύτερο, κατανοεί τον σωκρατισμό: για πρώτη φορά ο Σωκράτης αναγνωρίζεται ως όργανο της ελληνικής αποσάθρωσης, ως τυπικός παρακμιακός. Η \"ορθολογικότητα\" εναντίον του ενστίκτου. Η \"ορθολογικότητα\" με κάθε τίμημα ως επικίνδυνη δύναμη που υπονομεύει τη ζωή! \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b80303.jpg","isbn":"960-8480-97-3","isbn13":"978-960-8480-97-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":158,"publication_year":2001,"publication_place":"Σκόπελος","price":"12.0","price_updated_at":"2005-10-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Die Geburt der Tragödie","publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":80303,"url":"https://bibliography.gr/books/h-gennhsh-ths-tragwdias-33471be7-f647-4e24-8637-c67077bf2fa6.json"},{"id":64324,"title":"Γενεαλογία της ηθικής","subtitle":null,"description":"Έργο κεφαλαιώδους σημασίας, η \"Γενεαλογία της ηθικής\" (1887) γράφτηκε δύο χρόνια μετά το Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα και απέβλεπε να ρίξει περισσότερο φως στις ιδέες που εκφράζονταν στο δημοσιευμένο πριν ένα χρόνο Πέρα από το καλό και το κακό. Στο \"Ecce Homo\" ο ίδιος ο Νίτσε συνοψίζει με εξαίρετο τρόπο το περιεχόμενό του:\u003cbr\u003e\"Οι τρεις πραγματείες που αποτελούν τη \"Γενεαλογία της ηθικής\" είναι ίσως το πιο αλλόκοτο πράγμα που γράφτηκε μέχρι σήμερα... Η αλήθεια της πρώτης πραγματείας είναι η ψυχολογία του χριστιανισμού: η γέννηση του χριστιανισμού από το πνεύμα της μνησικακίας, όχι από το \"πνεύμα\", όπως πιστεύει ο κόσμος· ο χριστιανισμός είναι ένα αντικίνημα λόγω της ίδιας του της φύσης, η μεγάλη εξέγερση εναντίον της κυριαρχίας των ευγενών αξιών. Η δεύτερη πραγματεία δίνει την ψυχολογία της ηθικής συνείδησης - που δεν είναι, όπως πιστεύει ο κόσμος, \"η φωνή του Θεού μέσα στην άνθρωπο\": είναι το ένστικτο της σκληρότητας που στρέφεται εναντίον του εαυτού του, όταν δεν μπορεί πια να εκφορτιστεί προς τα έξω... Η τρίτη πραγματεία δίνει την απάντηση στο ερώτημα του πού οφείλεται η τεράστια δύναμη του ασκητικού ιδεώδους, του ιδεώδους των κληρικών, παρά το ότι είναι το κατ' εξοχήν επιβλαβές ιδεώδες, μια θέληση για τέλος, ένα ιδεώδες της παρακμής\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b66073.jpg","isbn":"960-8480-96-5","isbn13":"978-960-8480-96-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":166,"publication_year":2001,"publication_place":"Σκόπελος","price":"12.0","price_updated_at":"2005-10-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Zur Genealogie der Moral","publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":66073,"url":"https://bibliography.gr/books/genealogia-ths-hthikhs.json"}]