[{"id":227167,"title":"Για τη συνήθεια","subtitle":null,"description":"Γραμμένη στα 1838, η πραγματεία \"Για τη συνήθεια\" του γάλλου φιλοσόφου Felix Ravaisson (1813-1900) συμπυκνώνει τον φιλοσοφικό στοχασμό αριστοτελικής έμπνευσης γύρω από ένα θέμα που άπτεται της συγκρότησης του εαυτού, όπως είναι η έξη, η συνήθεια, με σκοπό να υπερβεί την καντιανή αντινομία μεταξύ Φύσης και Ελευθερίας, μέσω της ιδέας ότι οι συνήθειες αποτελούν δεύτερη φύση. Επειδή η σχετική μελέτη βασίστηκε τόσο για τον καρτεσιανό όσο και για τον καντιανό στοχασμό στην οντολογική διχοτόμηση μεταξύ πνεύματος και σώματος, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η πραγματεία αυτή του Ravaisson αναγνωρίστηκε στη Γαλλία του 19ου αιώνα ως ένα «κλασικό» έργο, για να χαθεί από το προσκήνιο στο πέρασμα προς τον 20ό αιώνα. Επίσης, δεν είναι διόλου τυχαίο ότι επανήλθε στο προσκήνιο μέσω της έκφρασης φιλοσοφικού θαυμασμού του Martin Heidegger και της σύνδεσής του με τη φαινομενολογική και υπαρξιστική προβληματική.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι λογοτεχνικές επιρροές του περιβάλλοντος του Ravaisson (Balzac, Alfred de Musset, Ampere, Chateaubriand και Lamartine) καθιστούν την πραγματεία του μια αναγνωστική -και ενδεχομένως εθιστική- απόλαυση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ συνήθεια, υπό την ευρύτερη έννοια, είναι ο γενικός και μόνιμος τρόπος του είναι, η κατάσταση μιας ύπαρξης αν την εννοήσουμε είτε ως σύνολο των στοιχείων της είτε ως διαδοχή των περιόδων της. [...] Αλλά ό,τι ειδικά εννοούμε ως \"συνήθεια\", και με αυτό ασχολείται τούτη η εργασία, δεν είναι μόνο η επίκτητη συνήθεια, αλλά η κεκτημένη συνήθεια, ως συνέπεια μιας μεταβολής, σε σχέση με την ίδια τη μεταβολή που την προκάλεσε.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b230239.jpg","isbn":"978-960-348-309-0","isbn13":"978-960-348-309-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":628,"name":"Μικρόκοσμος","books_count":32,"tsearch_vector":"'mikrokosmos'","created_at":"2017-04-13T00:56:13.555+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:56:13.555+03:00"},"pages":64,"publication_year":2018,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2018-09-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"De l'habitude","publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":230239,"url":"https://bibliography.gr/books/gia-th-synhtheia.json"},{"id":222983,"title":"Οι ατέλειες της νόησης και η μεγαλοφυΐα","subtitle":null,"description":"\"Η αυτοσυνείδησή μας δεν έχει για μορφή τον χώρο παρά μόνο τον χρόνο, γι' αυτό η σκέψη μας δεν προχωράει προς τρεις διαστάσεις, όπως η παρατήρησή μας, παρά μόνο προς μία, δηλαδή σε μια γραμμή χωρίς πλάτος και βάθος\". Έτσι αρχίζει ο Σοπενχάουερ το κείμενό του \"Οι ουσιαστικές ατέλειες της νόησης\", και σε αυτό βλέπει την ουσιαστικότερη ατέλειά της. Η νόηση επεξεργάζεται κάτι με τη σειρά, και, για να ασχοληθεί με το ένα, πρέπει να αφήσει τα άλλα απέξω. Η μια σκέψη φέρνει την άλλη. Κάτι που τώρα μας απασχολεί, πρέπει σύντομα να δώσει τη θέση του σε κάτι άλλο, και, αν δεν είναι ιδιαίτερης ζωτικής σημασίας, μπορεί να μην το ξαναβρούμε ποτέ. Σε αυτή την ατέλεια βασίζεται συχνά ο κερματισμός της πορείας της σκέψης μας και η αναπόφευκτη διασκόρπισή της. Από τη μορφή του χρόνου και της απλής διάστασης της σειράς των παραστάσεων, με βάση την οποία η νόηση, για να αντιληφθεί ένα, πρέπει να αφήσει όλα τα άλλα να φύγουν, επακολουθεί, όπως ο κερματισμός της, επίσης και η λησμοσύνη της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο κείμενό του \"Περί μεγαλοφυΐας\" βλέπει τη μεγαλοφυΐα σαν μια \"αφύσικη\" κατάσταση, σαν μια νόηση η οποία δεν έμεινε πιστή στον φυσικό της προορισμό, ο οποίος είναι να συλλαμβάνει τις σχέσεις των πραγμάτων προς τη βούληση. Η νόηση του κανονικού ανθρώπου υποκινείται από τη βούληση και είναι στραμμένη στην εξυπηρέτηση των υποκειμενικών σκοπών του ατόμου η μεγαλοφυΐα, αντίθετα, συνίσταται σε μια υπερέχουσα νόηση, η οποία έχει αποκοπεί από τη βούληση και προσπαθεί με δική της ενέργεια να κατανοήσει τον αντικειμενικό κόσμο, δίχως ατομικό σκοπό, άσκοπα, μια αντιληπτική ικανότητα, δηλαδή, σημαντικά πιο εξελιγμένη από ό,τι απαιτεί η υπηρεσία στη βούληση, η οποία αποτελεί τον φυσικό προορισμό της νόησης. Διαφοροποιείται επίσης η μεγαλοφυΐα από το ταλέντο, και εξετάζονται και οι άλλες διάφορες διαβαθμίσεις της ευφυΐας.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b226044.jpg","isbn":"978-960-382-345-2","isbn13":"978-960-382-345-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":96,"publication_year":2018,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2018-03-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Vom den wesentlichen Unvollkommenheiten des Intellekts -Vom Genie","publisher_id":383,"extra":null,"biblionet_id":226044,"url":"https://bibliography.gr/books/oi-ateleies-ths-nohshs-kai-h-megalofyia.json"}]