[{"id":244157,"title":"Τα όνειρα ενός αλαφροΐσκιωτου επεξηγημένα μέσα από τα όνειρα της μεταφυσικής","subtitle":null,"description":"\"Η παιγνιώδης σοβαρότητα του ύφους του σύντομου αυτού έργου αφήνει τον αναγνώστη σε αμφιβολία σχετικά με το εξής: Είχε πρόθεση ο κ. Kant να καταστήσει περίγελο τη μεταφυσική ή αξιόπιστο τον πνευματισμό;\" (M. Mendelson)\u003cbr\u003eΗ παραπάνω αναφορά του Mendelson συνοψίζει και τον ερμηνευτικό τρόπο που έχει προσλάβει η καντιανή βιβλιογραφία τα \"Όνειρα ενός αλαφροΐσκιωτου επεξηγημένα, μέσα από τα όνειρα της μεταφυσικής\" (1766). Πρόκειται άραγε για μια αντιμεταφυσική πραγματεία που γελοιοποιεί όχι μόνο τη μεταφυσική (όπως υποστηρίζει ο Mendelson), αλλά και τον ίδιο τον συγγραφέα της (όπως θα υποστηρίξει τον 20ό αιώνα ο Cassirer); Ή μήπως πρόκειται για μια σοβαρή ενασχόληση του Kant με τον κόσμο των πνευμάτων, ενασχόληση που δεν μαρτυρεί μόνον το ειλικρινές ενδιαφέρον του για τον μυστικισμό, αλλά επιπλέον επιτρέπει να ανιχνεύσουμε και μια ενδεχόμενη επίδρασή του στο έργο του;\u003cbr\u003eΣε μια ανελέητη σάτιρα, όχι μόνον του μυστικισμού (στο πρόσωπο του Swedenborg), αλλά κυρίως της μεταφυσικής, τα \"Όνειρα ενός αλαφροΐσκιωτου επεξηγημένα μέσα από τα όνειρα της μεταφυσικής\", εν είδει μιας διανοητικής αυτοβιογραφίας, μας συστήνουν έναν Kant πέρα από την καθιερωμένη εικόνα, την εικόνα δηλαδή του φιλοσόφου του Διαφωτισμού, ο οποίος χρησιμοποιεί στρυφνή και τεχνική γλώσσα προκειμένου να θεμελιώσει στέρεα την κριτική φιλοσοφία. Αντίθετα, στα \"Όνειρα\" η γλώσσα μεταμφιέζεται, πότε είναι ανάλαφρη και πότε σοβαρή, αναγκάζοντάς μας να ερμηνεύσουμε τις προθέσεις του συγγραφέα, παρά να επικεντρωθούμε σε ενδεχόμενα επιχειρήματα. Η ερμηνεία εντέλει των προθέσεων του Kant θα καθορίσει και το νόημα του κειμένου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b246057.jpg","isbn":"978-618-5076-35-1","isbn13":"978-618-5076-35-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4760,"name":"Ευμενείς Έλεγχοι","books_count":24,"tsearch_vector":"'efmeneis' 'elegchoi' 'eleghoi' 'elegxoi' 'eumeneis' 'evmeneis'","created_at":"2017-04-13T01:32:00.844+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:32:00.844+03:00"},"pages":200,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2020-03-16","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":null,"publisher_id":35,"extra":null,"biblionet_id":246057,"url":"https://bibliography.gr/books/ta-oneira-enos-alafroiskiwtou-epekshghmena-mesa-apo-ths-metafysikhs.json"},{"id":244868,"title":"Διόνυσος κατά Εσταυρωμένου","subtitle":"Εκλογή απ' τα κατάλοιπα περί αρχαίου δράματος (1864-1875)","description":"\"Ο θεός στο σταυρό\" συνιστά ανάθεμα κατά της ζωής, ένα απαγορευτικό σήμα που προειδοποιεί: \"μακριά απ' τη ζωή η λύτρωση!\"· ο διαμελισμένος Διόνυσος είναι μια υπόσχεση ζωής: θα ξαναγεννιέται αιώνια και θα επιστρέφει απ' την καταστροφή...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ νεαρός Νίτσε μιλά για την Αρχαία Ελλάδα και το \"δυσκολότερο\" και \"υψηλότερο\" επίτευγμα της τη \"τιθάσευση\" της διονυσιακής μουσικής για τη γένεση της Τραγωδίας που \"στη ρίζα της είναι\", όπως γράφει ο μεταφραστής του Βαγγέλης Δουβαλέρης, \"η κατάφαση στη ζωή - σ' όλες τις εκφάνσεις της\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο βιβλίο περιλαμβάνει τρία δοκίμια, Το αρχαίο μουσικό Δράμα, Σωκράτης και Τραγωδία και Η διονυσιακή κοσμοθέαση, γραμμένα την εποχή που ο νεαρός Νίτσε ήταν ακόμα φοιτητής. Συνοδεύονται από το \"μηχανοστάσιο\", όπως το χαρακτηρίζει ο Β. Δουβαλέρης του Νίτσε: σημειώσεις που ο φιλόσοφος κρατούσε την ίδια εποχή. Ακολουθεί η μια ρηξικέλευθη Αποτίμηση του \"σωκρατισμού\" και του Σωκράτη, αυτού του \"τετραπέρατου Λοξία\" που \"άνοιξε ένα χάσμα που δε θάκλεινε ποτέ\". Μέσα από τα κείμενα αυτά διαφαίνεται, όπως τονίζει ο επιμελητής της Ήρκος Αποστολίδης, \"η ορμή ενός πνεύματος που δε θέλει να μπει σε καλούπια και τα βάζει μ' όλες τις τρέχουσες του καιρού του αξίες και παραδοχές\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Τέχνη, και τίποτα περ' απ' την Τέχνη!\", γράφει ο Νίτσε, «Το μεγάλο κίνητρο για ζωή, η μεγάλη πλανεύτρα της ζωής, το μεγάλο τονωτικό της ζωής. Τέχνη, η μόνη υπέρτατη αντι-δύναμη προς κάθε βούληση για απάρνηση της ζωής, Τέχνη η κατεξοχήν αντιχριστιανική, αντιβουδιστική, αντιμηδενιστική δύναμη\". Μιλώντας για κάθε μορφή τέχνης και το φαινόμενο των αυτονόμων τεχνών σαν \"θλιβερή κακοήθεια της εποχής μας\" μάς μεταφέρει στην αρχαία Αθήνα και δείχνει πως \"οι Έλληνες μας φανέρωσαν όλες τις ανώτερες ενορμήσεις τους υψώνοντας σε ιδεώδες το όργιο\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b246773.jpg","isbn":"978-960-01-2108-7","isbn13":"978-960-01-2108-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":284,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2020-05-06","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":null,"publisher_id":227,"extra":null,"biblionet_id":246773,"url":"https://bibliography.gr/books/dionysos-kata-estaurwmenou-9d89a55c-3d50-46b5-9213-ac622405925c.json"},{"id":249086,"title":"Κριτική της κριτικής ικανότητας","subtitle":"","description":"Στην κριτική που αποκαλείται γενικά Κριτική του Καθαρού Λόγου, έπρεπε ουσιαστικά να κατοχυρωθεί η ασφαλής, αλλά αποκλειστική κυριότητα της νόησης -η οποία έχει τον δικό της τομέα, και μάλιστα στη γνωστική ικανότητα, εφόσον περιέχει a priori συστατικές αρχές της γνώσης- απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους διεκδικητές. Κατά τον ίδιο τρόπο, στην Κριτική του πρακτικού Λόγου υποδείχθηκε η κυριότητα του Λόγου, ο οποίος δεν περιέχει a priori συστατικές αρχές παρά μόνο σε σχέση με το επιθυμητικό.\r\n\r\nΑν λοιπόν η κριτική ικανότητα, η οποία αποτελεί, στην τάξη των γνωστικών μας ικανοτήτων, έναν ενδιάμεσο όρο ανάμεσα στη νόηση και τον Λόγο, διαθέτει επίσης, θεωρούμενη καθ’ εαυτήν, a priori αρχές? αν αυτές είναι συστατικές ή απλώς ρυθμιστικές (και επομένως δεν δηλώνουν έναν δικό τους τομέα)? αν η ικανότητα αυτή παρέχει a priori έναν κανόνα στο αίσθημα της ευαρέστησης και της δυσαρέστησης, ως ενδιάμεσο όρο ανάμεσα στη γνωστική ικανότητα και το επιθυμητικό (όπως ακριβώς η νόηση επιτάσσει a priori νόμους στην πρώτη, και ο Λόγος στο δεύτερο): όλα τούτα είναι ερωτήματα με τα οποία θα ασχοληθεί η παρούσα Κριτική της κριτικής ικανότητας.\r\n\r\nImmanuel Kant","image":"https://biblionet.gr/wp-content/uploadsTitleImages/25/b249956.jpg","isbn":"978-960-02-3630-9","isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":474,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.68","price_updated_at":"2020-09-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"","publisher_id":227,"extra":null,"biblionet_id":249956,"url":"https://bibliography.gr/books/kritikh-ths-kritikhs-ikanothtas-5913f9e4-acc7-4ceb-87c6-fad36c33acd3.json"},{"id":251168,"title":"Η γένεση της κριτικής φιλοσοφίας","subtitle":"Η επιστολή της 21ης Φεβρουαρίου 1772 στον Marcus Herz","description":"Η επιστολή της 21ης Φεβρουαρίου 1772 του Immanuel Kant στον φίλο και μαθητή του Marcus Herz αναγνωρίζεται από όλους τους μελετητές της καντιανής φιλοσοφίας ως ένα από τα σπουδαιότερα τεκμήρια που διαθέτουμε σχετικά με την εξέλιξη της σκέψης του. Με τη Διατριβή του 1770, ο Kant είχε ήδη ρίξει τα θεμέλια της μελλοντικής Υπερβατολογικής Αισθητικής, και με την εν λόγω επιστολή θέτει τα βασικά προβλήματα της Αναλυτικής των εννοιών. Δύο είναι τα θέματα που τον απασχολούν την περίοδο σύνταξης της επιστολής: η συγκρότηση του πίνακα των κατηγοριών, ή αλλιώς η μεταφυσική παραγωγή των καθαρών εννοιών της διάνοιας, και η αιτιολόγηση της αντικειμενικότητας των καθαρών εννοιών της διάνοιας, ή αλλιώς η υπερβατολογική τους παραγωγή. Το ακανθώδες πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Kant το 1772 είναι αυτό της σχέσης των καθαρών εννοιών της διάνοιας με την πραγματικότητα, και με τον όρο πραγματικότητα εννοούμε τα πράγματα καθ’ εαυτά. Το ζήτημα συνεπώς είναι να μάθουμε πώς μπορεί να υπάρξει συμφωνία μεταξύ μιας ιδέας και ενός πράγματος, χωρίς αυτά να βρίσκονται σε σχέση αιτίας/αποτελέσματος. Στο καντιανό corpus η επιστολή της 21ης Φεβρουαρίου 1772 σηματοδοτεί το πέρας της προκριτικής περιόδου και την έναρξη της κριτικής φιλοσοφίας, γι’ αυτό και κρίναμε σκόπιμο να συνοδεύσουμε την έκδοση με μια μελέτη του διακεκριμένου ιστορικού της καντιανής φιλοσοφίας, Herman J. De Vleeschauwer, όπου αναλύονται σε βάθος όλες οι παράμετροι και το διακύβευμα της εν λόγω επιστολής.","image":"https://biblionet.gr/wp-content/uploadsTitleImages/26/b252025.jpg","isbn":"978-618-82775-8-8","isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":122,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.6","price_updated_at":"2020-12-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"","publisher_id":3953,"extra":null,"biblionet_id":252025,"url":"https://bibliography.gr/books/h-genesh-ths-kritikhs-filosofias.json"}]