[{"id":152474,"title":"Οι δεσποινίδες της Αβινιόν του Pablo Picasso εκατό χρόνια μετά","subtitle":"Το πολιτισμικό πλαίσιο του μοντέρνου: Σχολές και δίκτυα","description":"Οι διάσημες \"Δεσποινίδες της Αβινιόν\" (1907), όχι μόνο συγκέρασαν στη ζωγραφική τους επιφάνεια νέες εικαστικές τάσεις, με στοιχεία επιστημονικών και κοινωνικών αλλαγών που θα σημάδευαν τον 20ό αιώνα, αλλά απετέλεσαν και την αφετηρία μιας σειράς ανατροπών που θα καθόριζαν την εικόνα και την πορεία της σύγχρονης τέχνης διεθνώς. Είναι λοιπόν λογικό αυτός ο πίνακας να απασχολεί την επιστημονική και καλλιτεχνική κοινότητα παγκοσμίως ακόμη και εκατό χρόνια μετά τη δημιουργία του.\u003cbr\u003eΟι «Δεσποινίδες της Αβινιόν» έγιναν τόπος συνάντησης του βλέμματος του θεατή με αυτό του καλλιτέχνη και των μοντέλων του, αλλά και δίαυλος διοχέτευσης δημιουργικής ενέργειας και ρηξικέλευθων 'ανοιγμάτων' για πολλές γενιές της σύγχρονης εικαστικής παραγωγής.\u003cbr\u003eΤο συνέδριο που έγινε στην Ελλάδα και οι εκδηλώσεις που το πλαισίωσαν (έκθεση εικαστικών έργων και παρουσίαση της δραματοποιημένης αφήγησης «Οι Δεσποινίδες της Αβινιόν και ο ζωγράφος Πικάσο στο καράβι της Μονμάρτρης»), πραγματοποιήθηκαν με την υποστήριξη του Πολιτισμικού Οργανισμού του Δήμου της Αθήνας και του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου. Πρωτοβουλίες, όπως αυτή του Πανεπιστημίου Αιγαίου, εισάγουν τον εικαστικό κόσμο της χώρας στον παγκόσμιο προβληματισμό σχετικά με την διαχρονική πορεία της τέχνης και μπορούν να διασφαλίσουν καταλληλότερο πλαίσιο στον δημιουργικό και συγκριτικό διάλογο του παρελθόντος με το παρόν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚατερίνα Κοσκινά, Ιστορικός Τέχνης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b155419.jpg","isbn":"978-960-02-2404-7","isbn13":"978-960-02-2404-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":296,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"34.0","price_updated_at":"2012-02-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":155419,"url":"https://bibliography.gr/books/oi-despoinides-ths-abinion-tou-pablo-picasso-ekato-xronia-meta.json"},{"id":191974,"title":"Η μετανάστευση ελλήνων καλλιτεχνών στο Παρίσι από το 19ο στον 20ό αιώνα","subtitle":null,"description":"Αντικείμενο της έρευνας αυτής αποτελεί η μετανάστευση των Ελλήνων καλλιτεχνών στο Παρίσι από το 19ο στον 20ό αιώνα. Η αποδημία και η διασπορά των καλλιτεχνών θεωρείται ουσιώδους σημασίας, καθόσον το έργο τους συνέβαλε καίρια και αποφασιστικά στη διαμόρφωση της Νεοελληνικής Τέχνης. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ σύγχρονη ελληνική τέχνη διαμορφώθηκε στηριζόμενη στην παράδοση και στην καλλιτεχνική κληρονομιά από τη μια και τις κατακτήσεις της Δυτικής Τέχνης από την άλλη, φορείς των οποίων στην Ελλάδα υπήρξαν οι καλλιτέχνες της Ελληνικής Διασποράς. Διαχωρίζονται οι περίοδοι της καλλιτεχνικής μετανάστευσης και εκτίθενται τα αίτια που ώθησαν τους καλλιτέχνες σε κάθε έξοδο από τη χώρα, που, στο μεγαλύτερο ποσοστό, συμπίπτουν με τις αιτίες που προκάλεσαν τα ευρύτερα μεταναστευτικά ρεύματα, ως κοινωνικά φαινόμενα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑναφέρονται οι ιστορικές, οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές συνθήκες στην Ελλάδα, ως χώρα αποστολής των μεταναστών, και στη Γαλλία ως χώρα υποδοχής, καθώς επέδρασαν ουσιαστικά τόσο στην απόφαση τους για την αποδημία, όσο και στη ζωή τους από την οπτική της ένταξης τους στο κοινωνικό περιβάλλον της χώρας που τους δέχτηκε, τη δημιουργία ταυτότητας, την ανάπτυξη του καλλιτεχνικού ιδιώματος και την ίδρυση παροικιών-κοινοτήτων. Παράλληλα, εξετάζεται η σχέση τους με την Ελλάδα και η συμβολή τους στη εξέλιξη της ελληνικής τέχνης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑκόμα, ερευνάται η ζωή και το έργο του Κωνσταντίνου Ανδρέου, γλύπτη, ζωγράφου και χαράκτη, κατεξοχήν εκπροσώπου της Διασποράς των Ελλήνων καλλιτεχνών στο Παρίσι, στο οποίο έζησε από το 1945 έως το 2003. Προβάλλεται ο αντίκτυπος της καλλιτεχνικής του δημιουργίας και προσφοράς στον τόπο αυτόν, όπως και η αντίληψη της τοπικής κοινωνίας αναφορικά με τον ίδιο και το έργο του.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b195143.jpg","isbn":"978-960-02-2907-3","isbn13":"978-960-02-2907-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":11240,"name":"Ειδικών Μελετών της Μετανάστευσης και Διασποράς","books_count":2,"tsearch_vector":"'diasporas' 'eidikon' 'eidikwn' 'idikwn' 'kai' 'ke' 'meleton' 'meletvn' 'meletwn' 'metanastefshs' 'metanasteushs' 'metanastevshs' 'ths' 'tis'","created_at":"2017-04-13T02:37:04.349+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:37:04.349+03:00"},"pages":592,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"34.0","price_updated_at":"2014-06-16","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":195143,"url":"https://bibliography.gr/books/h-metanasteush-ellhnwn-kallitexnwn-sto-parisi-apo-to-19o-ston-20o-aiwna.json"},{"id":213734,"title":"Οι δρόμοι του \"κάλλους\" στην αρχαία Ελλάδα","subtitle":"Από τους \"σκοτεινούς αιώνες\" στο τέλος της κλασικής εποχής (1100-323 π.Χ)","description":"... Όχι, ούτε η σύνθεση του Raffaelo ούτε πολύ περισσότερο η πρωτότυπή της δια χειρός του Ζωγράφου του Θανάτου, δε διακατέχονται απ' το αναπόφευκτα πένθιμο τούτο πνεύμα της συμπόνιας, που καθοδηγούσε τις ενοχές του τεχνίτη των \"Ωρών Ροέν\" καθώς ιστορούσε το \"Νεκρό άνθρωπο ενώπιον του Κριτή του\", εν μέσω του τρόμου της πανώλης, κυρίως δε, υπό το βάρος μιας έξωθεν υπαγορευμένης εκλογής. Τόσο το Θείο Σώμα του Χριστού στον πίνακα του Ραφαήλ όσο κι εκείνο του νεκρού οπλίτη στην πρόσοψη της αττικής ληκύθου, ανήκουν στην ίδια \"ανευσεβή φυλή\" - \"φυλή\" ενεργητική, με αυτοπεποίθηση κι έλλογη βεβαιότητα σε όλες της τις εκφάνσεις, έστω κι αν η αισθητή ομορφιά του πρώτου είχε ήδη δοκιμαστεί σκληρά στον αγώνα της με την ουτοπική δογματική και το στιλιστικό ολοκληρωτισμό του μεσαιωνικού ασυμβίβαστου, πριν λάβει και πάλι το ιδανικό της, παγανιστικό σχήμα. Ο αιώνας του Raffaelo όπως και ο \"χρυσός αιώνας\" των Ελλήνων, βίωναν τη φύση σαν σύνολο δυνατοτήτων με ορισμένα, ξεκάθαρα όρια· ο κόσμος τους ήταν τόσο ευρύς όσο ο ανθρώπινος νους μπορούσε να διανύσει κι όχι πλατύτερος, ενώ κάθε τέλειο έργο της τέχνης εξέφραζε με το δικό του τρόπο, το ποιοτικό προφίλ της πραγματικότητας που το άτομο καλείτο να σταθμίσει σύμφωνα με τη οπτική του πείρα αλλά και τους εκάστοτε κοινωνικούς ερεθισμούς. Η τέχνη και τις δυο περιόδους παρότι τις χωρίζει μια σχεδόν χιλιετία πολιτικών αναβρασμών, υπήρξε εξίσου κοσμική στη θεώρησή της, με το ιδεώδες της \"καλοκαγαθίας\" κυρίαρχο όπως κι απόλυτα εφικτό στην υλική πραγμάτωση της υπόστασής του απ' τους δημιουργούς, οι οποίοι όχι μόνο το πήραν σαν πρότυπο έκφρασης αλλά και το ανύψωσαν εγνωσμένα σε εκείνη την παραπανίσια συχνά, νατουραλιστική βαθμίδα, όπου κάθε οπτική γλώσσα έμελλε να αντλεί τις μεστές ποιότητες του λεξιλογίου της. Εκεί θα πρέπει να αναζητήσουμε την αιτία της εξουσίας που η αρχαία ελληνική αντίληψη είχε ασκήσει στους καλλιτέχνες της αναγεννημένης Ευρώπης, ακόμη κι αν η τελευταίοι έτυχε να τη γνωρίσουν κατά την επιμόρφωσή τους παρουσία της Αφροδίτης που στο μεταξύ είχε μεταμορφωθεί σε Καθολική Μαντόνα, διυλισμένη μέσα από τις \"μεσσιανικές\" αποσαφηνίσεις της νεοπλατωνικής λογιοσύνης και των κάθε είδους, αμήχανα ξεστρατισμένων μεταφυσικών.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b216943.jpg","isbn":"978-960-02-3272-1","isbn13":"978-960-02-3272-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":792,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":"50.0","price_updated_at":"2017-04-19","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":216943,"url":"https://bibliography.gr/books/oi-dromoi-tou-kalloys-sthn-arxaia-ellada.json"}]