[{"id":122333,"title":"Οι θεωρίες της τέχνης","subtitle":"Τι γνωρίζω;","description":"Μπορούμε εξαρχής να αναρωτηθούμε ως προς τη σημασία του τίτλου: \"Θεωρίες της τέχνης\". Όταν μιλάμε σε γενικές γραμμές για \"θεωρία\" εννοούμε ένα σύνολο προτάσεων οι οποίες έχουν δομική αξία για ένα αντικείμενο. Μοντέλο αυτής της εξήγησης αποτελούν οι μαθηματικές θεωρίες. Όσο για τον πληθυντικό, \"θεωρίες της τέχνης\", μας κάνει να σκεπτόμαστε ότι εκεί έγκειται μια συνεχής θεωρητική δραστηριότητα, διαδοχικές θεωρίες οι οποίες επιχειρούν να ορίσουν, ακόμη και να θεμελιώσουν το αντικείμενό τους, ήτοι την τέχνη και τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Γενικά, η παρουσίαση αυτών των θεωριών γίνεται ιστορικά, με χρονολογική σειρά. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕδώ λοιπόν, θα μιλήσουμε τόσο για τις θεωρίες γύρω από τις οποίες θεμελιώθηκε, οικοδομήθηκε και φιλοσοφήθηκε η τέχνη, όπως αυτή μας παρουσιάζεται, και για συνοδευτικές θεωρίες, οι οποίες δημιουργούν γύρω από το πεδίο της τέχνης μια ενεργή σφαίρα σχολίων. Θα φτάσουμε μάλιστα, σε αυτή την προσπάθεια σφαιρικής εξέτασης του ζητήματος, να μιλήσουμε ως και για \"φήμες θεωρίας\", οι δημιουργοί των οποίων , παρότι είναι ταυτόχρονα αμέτρητοι και ανώνυμοι, επικουρούν με τρόπο σημαντικό το θεωρητικό κομμάτι της τέχνης έχοντας συγκεκριμένη δράση στον τομέα αυτό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eAnne Cauquelin, καθηγήτρια πανεπιστημίου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b124941.jpg","isbn":"978-960-6776-18-2","isbn13":"978-960-6776-18-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Les théories de l'art","publisher_id":414,"extra":null,"biblionet_id":124941,"url":"https://bibliography.gr/books/oi-thewries-ths-texnhs.json"},{"id":25537,"title":"Σημείο, γραμμή, επίπεδο","subtitle":"Συμβολή στην ανάλυση των ζωγραφικών στοιχείων","description":"Τι είναι η μορφή;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑυτή η ερώτηση κυριαρχεί στο \"Σημείο - γραμμή - επίπεδο\", ένα από τα κύρια θεωρητικά έργα του Kandinsky γραμμένο και σημοσιευμένο το 1926 κατά την περίοδο που ήταν καθηγητής στο Bauhaus. \u003cbr\u003eΑυτό που επιδιώκει εδώ ο συγγραφέας είναι να θέσει τις βάσεις μιας πραγματικής επιστήμης της αφηρημένης τέχνης, σε συσχετισμό με τις συγκινήσεις μας, τη νοητική μας δομή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕίναι ίσως η πιο τολμηρή απόπειρα από την εποχή της κωδικοποίησης των κανόνων της παραδοσιακής ζωγραφικής, κατά την Αναγέννηση, από τον Alberti. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b26262.jpg","isbn":"960-248-096-3","isbn13":"978-960-248-096-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":170,"publication_year":1996,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Point - ligne - plan","publisher_id":11,"extra":null,"biblionet_id":26262,"url":"https://bibliography.gr/books/shmeio-grammh-epipedo.json"},{"id":188265,"title":"Σημείο, γραμμή, επίπεδο","subtitle":"Συμβολή στην ανάλυση των ζωγραφικών στοιχείων","description":"Τι είναι η μορφή;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑυτή η ερώτηση κυριαρχεί στο \"Σημείο - γραμμή - επίπεδο\", ένα από τα κύρια θεωρητικά έργα του Kandinsky γραμμένο και σημοσιευμένο το 1926 κατά την περίοδο που ήταν καθηγητής στο Bauhaus. \u003cbr\u003eΑυτό που επιδιώκει εδώ ο συγγραφέας είναι να θέσει τις βάσεις μιας πραγματικής επιστήμης της αφηρημένης τέχνης, σε συσχετισμό με τις συγκινήσεις μας, τη νοητική μας δομή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕίναι ίσως η πιο τολμηρή απόπειρα από την εποχή της κωδικοποίησης των κανόνων της παραδοσιακής ζωγραφικής, κατά την Αναγέννηση, από τον Alberti.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b191419.jpg","isbn":"978-960-558-570-9","isbn13":"978-960-558-570-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":171,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2015-10-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Point - ligne - plan","publisher_id":11,"extra":null,"biblionet_id":191419,"url":"https://bibliography.gr/books/shmeio-grammh-epipedo-d04c9f08-2748-45ae-a03a-5639a033e936.json"},{"id":70867,"title":"Περί μορφής","subtitle":"Σκιαγραφία μιας μεθοδολογίας των τεχνών","description":"Τι λόγο έχουν οι καλλιτέχνες, οι πιο ελεύθεροι και ανεξάρτητοι άνθρωποι της κοινωνίας, άνθρωποι που ζουν «σαν τα κρίνα του αγρού» να συναθροίζονται, να οργανώνονται και να καταπιάνονται με θεωρητικές συζητήσεις;\u003cbr\u003e«Καλλιτέχνη, μη μιλάς· δημιούργησε!». Τα λόγια αυτά τα έχουμε ακούσει συχνά από ανθρώπους που δήλωναν αρμόδιοι να μιλούν, να σκέφτονται και να ενεργούν για λογαριασμό μας: πολιτικούς, διανοούμενους, βιομήχανους, καθηγητές, τεχνοκρίτες και άλλους. Και πάντα μας πρόδιδαν.\u003cbr\u003eΔημιουργώ, σκέφτομαι και μιλώ. Αλλά οι σκέψεις δεν βγαίνουν από το στόμα. Ολόκληρο το κορμί του ανθρώπου σκέφτεται, ολόκληρο το σώμα του μιλάει. Μιλάμε με τις χειρονομίες και με τη γλώσσα και, όπως ακριβώς ο χορευτής ή ο μουσικός, έτσι και ο ζωγράφος μιλάει με χειρονομίες που αποτυπώνει σε ένα υλικό ανεξάρτητο από τον εαυτό του. Αυτήν ακριβώς τη μετάδοση της χειρονομίας ονομάζουμε εικαστική δημιουργία. Ο καλλιτέχνης της δικής μας γλώσσας μπορεί να εκφραστεί ως εξής: «Δεν ψάχνω, δεν βρίσκω· δημιουργώ».\u003cbr\u003eΗ εξήγηση αυτή υποδηλώνει ότι ο καλλιτέχνης δεν έχει ανάγκη να εκφραστεί σε γλώσσα άλλη από τη γλώσσα της τέχνης του. Δείχνει, ακόμα, ότι κάθε θεωρητική απόπειρα την θεωρεί χάσιμο χρόνου και ενέργειας. Ο λόγος για τον οποίο ο καλλιτέχνης υποχρεώνεται σήμερα να πάρει τον λόγο, δεν είναι ότι το κοινό απαιτεί μία λογοτεχνική ερμηνεία της καλλιτεχνικής δημιουργίας, αλλά ότι το κοινό εισπράττει πάντα εσφαλμένες ερμηνείες της.\u003cbr\u003eΟι τεχνοκρίτες, που ισχυρίζονται πως η ζωγραφική δεν μπορεί να ερμηνευτεί με μουσικούς όρους, δεν δείχνουν να έχουν πρόβλημα που ερμηνεύουν τη μουσική και τη ζωγραφική με φιλολογικούς όρους. Η κριτική δικαιολογεί την ύπαρξή της με το ότι υπάρχει. Καταγγέλλουμε τον παραλογισμό αυτό, όχι για να σταματήσουμε την κριτική της τέχνης, ούτε για να πάρουμε τη θέση της, αλλά για να προφυλαχτούμε από ορισμένες πρακτικές που προκαλούν σύγχυση και για να χαράξουμε τον δρόμο μας πάνω σε μία πιο ακριβή και χρήσιμη βάση.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b72784.jpg","isbn":"960-8480-91-4","isbn13":"978-960-8480-91-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":224,"publication_year":2002,"publication_place":"Σκόπελος","price":"15.0","price_updated_at":"2005-10-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Pour la forme. Ébauche d'une méthodologie des arts","publisher_id":182,"extra":null,"biblionet_id":72784,"url":"https://bibliography.gr/books/peri-morfhs.json"}]