[{"id":154673,"title":"Μαρτυρίες μιας διαδρομής","subtitle":null,"description":"Η Έλλη Παππά κατέθεσε το 1993 και το 1995 δύο κείμενά της στα Ιστορικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη, θέτοντας ως προϋπόθεση να δημοσιευτούν μόνο μετά τον θάνατο της. Το πρώτο κείμενο ήταν ένα δακτυλόγραφο 52 σελίδων με τίτλο \"Υπόθεση Πλουμπίδη\" και το δεύτερο μία ομάδα κειμένων (συνολικά 108 σελίδες) απαρτιζόμενη από: προλογικό σημείωμα με τίτλο \"Λίγα λόγια\", αυτοβιογραφικό κείμενο, σώμα άρθρων της στις εφημερίδες \"Αυγή\" και \"Νέα\" με τίτλο \"Παράρτημα\", κείμενο με τίτλο \"Γράμματα στον γιο μου\" και ιδιόχειρο γράμμα του Νίκου Πλουμπίδη προς την ίδια με ημερομηνία 4. V. 52. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο Ίδρυμα, ανταποκρινόμενο στην επιθυμία της δωρήτριας, ξεκίνησε την προετοιμασία της έκδοσης μετά τον θάνατο της, τον Οκτώβριο του 2009 και σήμερα παραδίνει στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό αυτούσια και δίχως παρεμβάσεις το σύνολο αυτής της μαρτυρίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Όποιος ενδιαφερθεί να διαβάσει αυτό το κείμενο δεν πρέπει να πιστεύει πως θα βρει μιαν αυτοβιογραφία. Αναμφισβήτητα, όσα γράφω με αφορούν, αφορούν τη ζωή μου και τις εμπειρίες μου, αλλά περιορίζομαι αυστηρά (όσο μπορούσα και όσο μπόρεσα) σε μια κατηγορία εμπειριών: σε όσες αφορούσαν τη θέση μου στο ΚΚΕ και τις περιπέτειες της αμοιβαίας σχέσης μας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[...] Σ' αυτές τις εμπειρίες μου στάθηκα, αυτές προσπάθησα να δώσω στο κείμενό μου, που καταθέτω στο Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη με την ελπίδα πως σε κάτι μπορεί να χρησιμεύσει. Η αλλαγή μεθόδων λειτουργίας, λήψης και εφαρμογής των αποφάσεων, ο σεβασμός στους αγωνιστές είναι πλέον στοιχειώδεις ανάγκες για την Αριστερά του τόπου μας, ύστερα κι από τις σκληρές εμπειρίες της κατάρρευσης του \"υπαρκτού σοσιαλισμού\". Το ζήτημα είναι αν αυτές οι ανάγκες -ή οι ιστορικές αναγκαιότητες- έχουν γίνει κοινή συνείδηση σε όλα τα κόμματα της Αριστεράς, ιδιαίτερα που κομμουνιστικού κινήματος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑυτός είναι και ο λόγος που με παρακίνησε να καταθέσω τις δικές μου μαρτυρίες (για να μην πω και τα μαρτύρια) για όσα (πάντως, όχι όλα) είδα, γνώρισα, έπαθα μέσα στο κίνημα στο οποίο αφιερώσαμε τη ζωή μας -χωρίς ανταλλάγματα και \"εξαργυρώσεις\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈλλη Παππά, Αθήνα, 27.12.1995\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b157640.jpg","isbn":"978-960-476-075-6","isbn13":"978-960-476-075-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":349,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2011-01-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":353,"extra":null,"biblionet_id":157640,"url":"https://bibliography.gr/books/martyries-mias-diadromhs.json"},{"id":158943,"title":"Μανόλης Α.Τριανταφυλλίδης","subtitle":"1883-1959: Σελίδες από τη ζωή και το έργο του","description":"Μαθητής και συνεργάτης του Μανόλη Τριανταφυλλίδη, ο Γιώργος Αλισανδράτος (1915-2004) ζωντανεύει μέσα από τις σελίδες της μελέτης αυτής όχι μόνο το πρόσωπο του μεγάλου πρωτεργάτη της Δημοτικής, αλλά και μία ολόκληρη εποχή που σφραγίστηκε από τους αγώνες των Δημοτικιστών, με διαφιλονικούμενο πεδίο κυρίως τον χώρο της εκπαίδευσης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑντλώντας πληροφορίες από το πλούσιο Αρχείο του Μανόλη Τριανταφυλλίδη, ο συγγραφέας σκιαγραφεί τον βίο του, επισημαίνει τους σταθμούς της επιστημονικής του πορείας, αναλύει το περιεχόμενο των βασικών του έργων και αναδεικνύει τους αταλάντευτους σκοπούς, τη μαχητικότητα και το ήθος του σπουδαίου νεοέλληνα φιλολόγου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠαράλληλα με την προσωπικότητα του Τριανταφυλλίδη, σε στενή συνάφεια και διαλεκτική σχέση μαζί του, ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει τις εσωτερικές αντιθέσεις των Δημοτικιστών, κυρίως μετά την έκδοση του βιβλίου του Γ. Σκληρού (Το Κοινωνικόν μας ζήτημα, 1907) και την εμφάνιση των μαρξιστών, την απομάκρυνση του Τριανταφυλλίδη από την απόλυτη γραμμή του Γιάννη Ψυχάρη, την ιστορία του Εκπαιδευτικού Ομίλου (Δελμούζος - Γληνός - Τριανταφυλλίδης), τις συζητήσεις ανάμεσα στον Νουμά και το Δελτίο του Εκπαιδευτικού Ομίλου, αλλά κυρίως τη μεγάλη σύγκρουση με τους αντιπάλους της Δημοτικής στον ακαδημαϊκό και τον πολιτικό χώρο, τις περιπέτειες εντέλει των σχετικών νομοθετικών ρυθμίσεων, οι οποίες αναπόφευκτα συνδέονταν με τις πολιτικές εξελίξεις στα χρόνια του Μεσοπολέμου και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜέριμνα του Αλισανδράτου είναι να αναδείξει όχι μόνο την επιμονή του Τριανταφυλλίδη, την πίστη του στη σημασία της Δημοτικής γλώσσας για την εκπαίδευση και άρα για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του νεοέλληνα, αλλά και την έγκαιρη εκ μέρους του αναγνώριση της σημασίας της \"μετρημένης\" μετατόπισης των Δημοτικιστών από τις θέσεις του Ψυχάρη και των οπαδών του. Μέριμνά του επίσης να αναδείξει ότι έστω κι αν μέσα στο κλίμα της σκληρής σύγκρουσης η Ακαδημία Αθηνών δεν τον δέχτηκε στους κόλπους της (1949), ήταν οι δικές του θέσεις που εντέλει θριάμβευσαν στη λύση του γλωσσικού μας ζητήματος.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b161950.jpg","isbn":"978-960-476-083-1","isbn13":"978-960-476-083-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":155,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2011-01-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":353,"extra":null,"biblionet_id":161950,"url":"https://bibliography.gr/books/manolhs-atriantafyllidhs.json"}]