[{"id":114307,"title":"Η εποχή των μεταβάσεων","subtitle":"Μικρά πολιτικά κείμενα ΙΧ","description":"Από τη Βόννη στο Βερολίνο, από την Κοινή Αγορά στην πολιτικά συντεταγμένη Ευρώπη, από την πολιτική της ισχύος στην οικουμενική κοινωνία των πολιτών -αυτές είναι με συνθηματικά λόγια οι \"μεταβάσεις\" που προκάλεσαν τον Γιούργκεν Χάπερμας να πάρει πολιτική θέση.\u003cbr\u003eΟ παρόν τόμος περιέχει ομιλίες, παρεμβάσεις, διαλέξεις και βιβλιοκριτικές που προέρχονται από την τελευταία τριετία.\u003cbr\u003eΟ συγγραφέας επιθυμεί να μοιραστεί μαζί μας τις ανησυχίες του για τους κινδύνους \"που εγκυμονεί η μετάβαση από το κλασικό δημόσιο διεθνές δίκαιο προς την οικουμενική κοινωνία πολιτών· γιατί απέχουμε πολύ ακόμη από μια παγκόσμια πολιτική δίχως παγκόσμια κυβέρνηση.\u003cbr\u003eΦαίνεται πως η οικονομική άνθηση που περιήλθε σε στασιμότητα σφραγίζει μιαν εποχή μεταβάσεων, που τελούν κι αυτές υπό ανάσχεση\". \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b116895.jpg","isbn":"960-7909-74-7","isbn13":"978-960-7909-74-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":531,"name":"Πολιτισμική Θεωρία - Κριτική","books_count":47,"tsearch_vector":"'kritikh' 'kritiki' 'politismikh' 'politismiki' 'theoria' 'thevria' 'thewria'","created_at":"2017-04-13T00:55:55.366+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:55:55.366+03:00"},"pages":267,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2011-01-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Zeit der Übergänge: Kleine politische Schriften IX","publisher_id":38,"extra":null,"biblionet_id":116895,"url":"https://bibliography.gr/books/h-epoxh-twn-metabasewn.json"},{"id":42319,"title":"Ο ηγεμόνας","subtitle":null,"description":"[...] \"Ο ηγεμόνας\" αποτελείται από 26 κεφάλαια. Στα 11 πρώτα περιγράφονται οι διάφοροι τύποι ηγεμονιών, στα κεφάλαια 12-14 γίνεται λόγος για τα είδη στρατών που υπάρχουν και στα 15-24 -που προκάλεσαν και τις περισσότερες αντιδράσεις- για το ποια πρέπει να είναι η συμπεριφορά των ηγεμόνων. Στο κεφάλαιο 25 εξετάζεται η επίδραση της τύχης στις πολιτικές καταστάσεις και το 26 αποτελεί έκκληση για την απελευθέρωση και ενοποίηση της Ιταλίας.\u003cbr\u003eΤο ύφος του έργου, απλό, χωρίς στολίδια, δεν είναι αυτό που θα ταίριαζε σε μια σχολαστική πραγματεία της εποχής. Οι λατινικοί τίτλοι των κεφαλαίων του προσδίδουν τόνο συστηματικού επιστημονικού έργου. Η γλώσσα του Μακιαβέλλι είναι συχνά ελλειπτική, χρησιμοποιεί αλυσιδωτές επιχειρηματολογίες, πολλές φορές καταφεύγει σε φανταστικούς διαλόγους με ανύπαρκτο συνομιλητή. Προσπαθεί να εμφανίζεται σαν ψυχρός, αδιάφορος, αντικειμενικός παρατηρητής, που παρουσιάζει με επιστημονική ακρίβεια τους νόμους που διέπουν την πολιτική ζωή. Το πάθος του συγγραφέα όμως διαφαίνεται αρκετές φορές, και τότε κυριαρχεί ο δραματικός τόνος, δηλώνεται η έντονη επιδοκιμασία ή αποδοκιμασία προσώπων. Ανατρέχει συνεχώς σε παραδείγματα από την ελληνική και τη ρωμαϊκή αρχαιότητα. Μιλάει για τους αρχαίους σαν να τον χωρίζει μικρή απόσταση απ' αυτούς, σαν ν' ανήκουν στην ίδια χρονική ενότητα. Του αρέσουν οι αντιθέσεις και οι γενικεύσεις. Δραματοποιεί τις παρατηρήσεις του και υπερβάλλει στα συμπεράσματά του.\u003cbr\u003e[...] (από το σημείωμα της μεταφράστριας)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b43461.jpg","isbn":"960-382-675-8","isbn13":"978-960-382-675-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":3249,"name":"Γράμματα - Επιστήμες - Τέχνες · Βιβλία για Ανθρώπους","books_count":24,"tsearch_vector":"'anthropous' 'anthrvpous' 'anthrwpous' 'biblia' 'bivlia' 'episthmes' 'epistimes' 'gia' 'grammata' 'technes' 'tehnes' 'texnes' 'viblia'","created_at":"2017-04-13T01:18:00.604+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:18:00.604+03:00"},"pages":269,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2006-03-22","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Il principe","publisher_id":383,"extra":null,"biblionet_id":43461,"url":"https://bibliography.gr/books/o-hgemonas.json"},{"id":104875,"title":"Μορφές αστικής κυριαρχίας","subtitle":"Φιλελευθερισμός - Φασισμός","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b107426.jpg","isbn":"960-6647-73-0","isbn13":"978-960-6647-73-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":288,"publication_year":2006,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"29.0","price_updated_at":"2010-07-28","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1029,"extra":null,"biblionet_id":107426,"url":"https://bibliography.gr/books/morfes-astikhs-kyriarxias-76b950b6-aed2-4ed4-a8ce-a1439f13a689.json"},{"id":106075,"title":"Η παγκόσμια δημοκρατία","subtitle":"Για μια νέα παγκόσμια διακυβέρνηση","description":"Πώς γίνεται να υποχωρεί η στήριξη της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης σε ένα εγχείρημα χωρίς προηγούμενο ή ισοδύναμο, που άλλαξε τη μορφή της ηπείρου μας, ξορκίζοντας το φάσμα του πολέμου, σταθεροποιώντας τη δημοκρατία και ενδυναμώνοντας τις κοινωνίες, οι οποίες, συγκρινόμενες με τον υπόλοιπο κόσμο, είναι πιο ελεύθερες, πιο ανοιχτές, πιο ευημερούσες και πιο αλληλέγγυες; Μήπως η ευρωπαϊκή οικοδόμηση έχει πληγεί από το ίδιο κακό που έπληξε και το διεθνές σύστημα -το οποίο η Ένωση προσπάθησε να υπερβεί -και τις δημοκρατίες μας- τις οποίες σχεδιάζει να στηρίξει και να συντροφέψει; Ο Πασκάλ Λαμύ προσπαθεί να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση χωρίς επιείκεια, εξετάζοντας με διαύγεια τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, τις υποσχέσεις και τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας να επινοηθεί μια νέα μορφή διακυβέρνησης.\u003cbr\u003eΔεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε την επιδίωξη ενός παγκόσμιου κοινού καλού, ούτε να αφήσουμε να παρακμάσουν οι δημοκρατίες μας. Πώς να αντιδράσουμε; Αυτό προσπαθεί να διερευνήσει στο βιβλίο του ο Πασκάλ Λαμύ. [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b108627.jpg","isbn":"960-02-1999-0","isbn13":"978-960-02-1999-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4121,"name":"Διεθνής και Ευρωπαϊκή Πολιτική","books_count":113,"tsearch_vector":"'diethnhs' 'diethnis' 'kai' 'ke' 'politikh' 'politiki' 'ευρωπαϊκη'","created_at":"2017-04-13T01:26:23.750+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:26:23.750+03:00"},"pages":142,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"11.0","price_updated_at":"2012-02-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"La démocratie-monde: Pour une autre gouvernance globale","publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":108627,"url":"https://bibliography.gr/books/h-pagkosmia-dhmokratia.json"},{"id":74037,"title":"Κράτος και κοινωνία των πολιτών","subtitle":"Ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη","description":"Εδώ και καιρό, μια αμηχανία γίνεται αισθητή στον δημόσιο βίο. Οι κατηγορίες που είχαμε συνηθίσει δεν δείχνουν να αρκούν για να ερμηνευθούν οι σημερινές εμπειρίες, η δημόσια συζήτηση πορεύεται σε ανασφαλείς αναζητήσεις. Όλοι αναζητούν το νέο, που όμως δεν δείχνει πρόθυμο να εμφανισθεί. Μέχρι και για κενό νοήματος της πολιτικής γίνεται λόγος.\u003cbr\u003eΜια από τις γραμμές αναζήτησης, που έχει αναδυθεί με ιδιαίτερο δυναμισμό τα τελευταία χρόνια, είναι εκείνη που αποδίδει σε κεντρικό (ή, πάντως, σημαντικό) ρόλο την κοινωνία πολιτών. Όμως, τι είναι τελικά η κοινωνία πολιτών; Πού αρχίζει και που τελειώνει; Τι ρόλο έχει ή διεκδικεί; Από πού πηγάζει η νομιμοποίησή της -και η εκ μέρους της εκφορά λόγου στη δημόσια σκηνή;\u003cbr\u003eΣτο \"Κράτος και κοινωνία πολιτών\" ο Αντώνης Μακρυδημήτρης ξεκινά από την ανατομία του ρόλου του κράτους, στις διάφορες προσεγγίσεις της πολιτικής που έχουν κυριαρχήσει: τόσο την ρυθμιστική/παρεμβατική (\"σοσιαλιστική\") όσο και την διαφοροποιητική/ανασυγκεντρωτική (\"φιλελεύθερη\"), που χρωμάτισαν τις πολιτικές συμπεριφορές και καταστάσεις τον αιώνα που πέρασε. Ύπατος ρυθμιστής των κοινωνικών φαινομένων το κράτος, ή απλώς μια από τις σφαίρες του κοινωνικού πράττειν; Αναδεικνύοντας τον θεμελιακό ρόλο της ελευθερίας, η προσέγγιση που δίδαξε ο εικοστός αιώνας επιτάσσει -ή πάντως συνιστά- να υπάρξει χώρος στη δημόσια σκηνή για τον δύσκολα προσδιοριζόμενο, όμως ζωντανό στην δράση, χώρο της κοινωνίας πολιτών. Που αποδεικνύεται ότι δεν αποτελεί καθόλου θεωρητικό δημιούργημα, αντίθετα αποτελεί διεκδίκηση ζωντάνιας και δυναμισμού των ελεύθερων κοινωνιών (ή των κοινωνιών που προσβλέπουν στην ελευθερία, που την διεκδικούν).","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b76037.jpg","isbn":"960-7800-07-9","isbn13":"978-960-7800-07-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":258,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":630,"extra":null,"biblionet_id":76037,"url":"https://bibliography.gr/books/kratos-kai-koinwnia-twn-politwn.json"},{"id":103004,"title":"Το σύστημα λήψης αποφάσεων στην εξωτερική πολιτική","subtitle":"Θεωρητικές προσεγγίσεις για το εσωτερικό και το διεθνές περιβάλλον","description":"Οι ενέργειες της εξωτερικής πολιτικής δεν πρέπει να διερευνώνται αποκλειστικά ως αποτέλεσμα αποφάσεων και να μην ενδιαφέρει ο τρόπος και η διαδικασία που λαμβάνονται αυτές. Ιδιαίτερα, όταν η διαδικασία λήψης αποφάσεων φαίνεται ότι αναπόδραστα, αν δεν προκαθορίζει, τουλάχιστον επηρεάζει αποφασιστικά το περιεχόμενο των αποφάσεων. Στόχος της ανάλυσης της εξωτερικής πολιτικής, συνεπώς, είναι όχι μόνον η ερμηνεία της συμπεριφοράς ενός συγκεκριμένου κράτους, αλλά και των ατόμων ή των ομάδων που διαμορφώνουν τις αποφάσεις και που ενεργούν στο όνομα του κράτους.\u003cbr\u003eΗ ανάλυση της εξωτερικής πολιτικής είναι ένας κλάδος των διεθνών σχέσεων που έχει αναπτυχθεί εντυπωσιακά τις τελευταίες δεκαετίες και επιδιώκει να δώσει ικανοποιητικές απαντήσεις στα παρακάτω ερωτήματα:\u003cbr\u003eΠρώτον, στο \"τι\" ακριβώς είναι η εξωτερική πολιτική. Τι ακριβώς πρέπει να συμπεριλαμβάνει η ανάλυση της εξωτερικής πολιτικής και με ποιους τρόπους και μεθόδους μπορεί να ερευνηθεί;\u003cbr\u003eΔεύτερον, στο \"γιατί\" ακριβώς. Αναφέρεται στους εσωτερικούς και τους διεθνείς παράγοντες που διαμορφώνουν την εξωτερική πολιτική.\u003cbr\u003eΤρίτον, στο \"πως\" ακριβώς. Επιδιώκεται, δηλαδή, να εξεταστεί η διαδικασία σχηματισμού λήψης των αποφάσεων στην εξωτερική πολιτική.\u003cbr\u003eΟ σκοπός του βιβλίου είναι διπλός. Κατά πρώτον, επιδιώκει να προσφέρει στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη επιστημονική διερεύνηση των κυριοτέρων παραγόντων του διεθνούς και του εσωτερικού περιβάλλοντος που προσιδορίζουν τη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής και, κατά δεύτερον, εξετάζει ενδελεχώς για τον τρόπο λήψης των αποφάσεων στην εξωτερική πολιτική.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b105546.jpg","isbn":"960-02-1979-6","isbn13":"978-960-02-1979-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":183,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2012-02-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":105546,"url":"https://bibliography.gr/books/to-systhma-lhpshs-apofasewn-sthn-ekswterikh-politikh.json"},{"id":104093,"title":"Το πρόταγμα του κομμουναλισμού","subtitle":null,"description":"Η μετάφραση στα ελληνικά του δοκιμίου μου \"Το πρόταγμα του κομμουναλισμού\" αποτελεί ευπρόσδεκτο γεγονός, καθώς πρόκειται για ένα πολιτικό έργο το οποίο θεωρώ άκρως σημαντικό. Σε μια περίοδο αχαλίνωτου αντιδιανοουμενισμού, ιδεολογικής οπισθοδρόμησης, μεταμοντέρνου εκλεκτικισμού και έλλειψης συνεκτικότητας, είναι σημαντικό να εκτεθεί μία τάση που στρέφεται προς μια διαφορετική κατεύθυνση [...] Είμαι πια ογδόντα τεσσάρων ετών. Γνωρίζω πως μια κομμουναλιστική κοινωνία δεν θα γίνει πραγματικότητα στον λίγο χρόνο που μου απομένει - η επίτευξή της πρέπει να αφεθεί σε μία νεότερη γενιά. Αλλά ακόμα και σε αυτή την τόσο προχωρημένη ηλικία, κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να προωθήσω και να διευρύνω τον ελευθεριακό σοσιαλισμό. Οι νέοι οφείλουν να μη λησμονήσουν ότι, ως τμήμα ενός κομμουναλιστικού κινήματος, πρέπει να δημιουργηθεί μια διαπαιδαγωγική πρωτοπορία, με σκοπό, τουλάχιστον, να κρατηθούν υπό έλεγχο οι τρομακτικές παθογένειες της εποχής μας και, αν είναι εφικτό, να καταργηθούν. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του συγγραφέα για την ελληνική έκδοση)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ σύνθεση αναρχισμού και οικολογίας που πραγματοποίησε ο Μπούκτσιν αποτέλεσε αυτό που αργότερα θα γινόταν γνωστό ως το πρόταγμα της κοινωνικής οικολογίας. Έχοντας υπολογίσιμη επιρροή στην τότε \"Νέα Αριστερά\", συμμετέχοντας στο κίνημα της αντικουλτούρας, στις κινητοποιήσεις κατά της πυρηνικής ενέργειας, στις πορείες κατά του πολέμου του Βιετνάμ και σε αυτές υπέρ των πολιτικών ελευθεριών, ο Μπούκτσιν δεν έπαψε να \"προπαγανδίζει\" τη σύνθεση αναρχισμού και οικολογίας (ως συγγραφέας, ομιλητής, πανεπιστημιακός δάσκαλος και ακτιβιστής).\u003cbr\u003eΑπό τη δεκαετία του 1970 και ύστερα, φάνηκε ξεκάθαρα πως ο Μάρεϋ Μπούκτσιν είναι θεωρητικός μεγάλης κλάσης. Είναι ελάχιστοι οι επαναστάτες στοχαστές οι οποίοι τόλμησαν να εκκινήσουν την πραγμάτευση ενός έργου τόσο μεγαλεπήβολου και πολυδιάστατου, που εκτείνεται στα πεδία της φιλοσοφίας, της ανθρωπολογίας, της ιστορίας και της πολιτικής [...] Παρά το γεγονός ότι τάχθηκε στο πλευρό της αναρχικής παράδοσης σχετικά νωρίς, ο Μπούκτσιν ουδέποτε υπήρξε δογματικός: εξαρχής ασκούσε κριτική σε όσα τμήματα της παράδοσης αυτής θεωρούσε προβληματικά, ενώ την ίδια στιγμή δεν δίσταζε να χρησιμοποιεί μαρξιστικά στοιχεία στην ανάλυσή του [...] Εκεί που οι περισσότεροι αναρχικοί (αντιστρέφοντας τον Κρέοντα) εξέλαβαν την αναρχία ως πανάκεια, η επίκληση και μόνο της οποίας αρκεί για να τιθασευτεί το ακανθώδες πρόβλημα της επίτευξης μιας ελευθεριακής κοινωνίας, ο Μπούκτσιν επέμεινε πως για κάτι τέτοιο απαιτείται η διαμόρφωση σοβαρής ριζοσπαστικής σκέψης (καθώς και ενός μαζικού κινήματος) που θα υποστηρίζει την οργάνωση σε ελευθεριακή βάση, μέσω μη ιεραρχικών (αμεσοδημοκρατικών) θεσμών.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e(από την Εισαγωγή του μεταφραστή)\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e\"Το πρόταγμα του κομμουναλισμού\" συνοδεύεται από το κείμενο \"Αναρχισμός και εξουσία στην ισπανική επανάσταση\". ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b106640.jpg","isbn":"960-221-340-X","isbn13":"978-960-221-340-7","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":6359,"name":"Πολιτικά","books_count":20,"tsearch_vector":"'politika'","created_at":"2017-04-13T01:46:42.640+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:46:42.640+03:00"},"pages":106,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2009-10-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Communalist Project","publisher_id":37,"extra":null,"biblionet_id":106640,"url":"https://bibliography.gr/books/to-protagma-tou-kommounalismou.json"},{"id":106312,"title":"Η κρίση των δικτατοριών","subtitle":"Πορτογαλία, Ελλάδα, Ισπανία","description":"Η στρατιωτική δικτατορία των συνταγματαρχών 1967-1974, ως ειδική μορφή Κράτους Εκτάκτου Ανάγκης, κατά τον Πουλαντζά δεν ήταν φασισμός, σε αντίθεση με το σύνολο σχεδόν των άλλων αναλύσεων που υποστηρίζουν ακριβώς το αντίθετο. Και τούτο διότι η Χούντα δεν ήταν κόμμα φασιστικό, όπως το ναζιστικό στη Γερμανία και το φασιστικό στην Ιταλία κατά τον Μεσοπόλεμο. Δεν είχε οργανώσει μάζες σε μηχανισμούς φασιστικού τύπου, δεν είχε δράσει ιδεολογικά και πολιτικά πριν την άνοδο των στρατιωτικών στην εξουσία, ούτε κατά τη διάρκεια της επταετίας. Έτσι, δεν είχε πετύχει τον εκφασισµό των κρατικών µηχανισµών, των συνδικάτων, των αντιπροσωπευτικών σωµάτων, µηδέ της αστικής µονοπωλιακής τάξης εξαιρουµένης. Όπως ο ίδιος δείχνει στο έργο του \"Φασισµός και Δικτατορία\", που είχε προηγηθεί (1970), ο φασισµός είναι µια ιδιότυπη µορφή Κράτους Εκτάκτου Ανάγκης, που δεν πρέπει να συγχέεται ούτε µε τις µορφές στρατιωτικών δικτατοριών ούτε µε τις αυταρχικές µορφές του κράτους του µονοπωλιακού καπιταλισµού. Τα κατ' εξοχήν χαρακτηριστικά του φασισµού-ναζισµού είναι ο πλήρης εκφασισµός της κοινωνίας χάρη στη δράση του φασιστικού κόµµατος και η άσκηση της πολιτικής µε µιλιταριστικά µέσα. Δεν είναι όλες οι δικτατορίες φασισµός ο \"πανφασισµός\" ήταν ιδέα ξένη στον Πουλαντζά. Οι πολιτικές συνέπειες της θέσης αυτής ήταν σηµαντικές, µολονότι ούτε τα κόµµατα της Αριστεράς είχαν υιοθετήσει τις απόψεις του και τα οποία παρέµειναν στην, τριτοδιεθνιστικής προέλευσης, άποψη περί του φασιστικού χαρακτήρα της δικτατορίας. \u003cbr\u003eΟ Πουλαντζάς εστιάζει την προσοχή του όχι μόνο στην περίπτωση της Ελλάδας, αλλά ξανοίγεται στον ευρωπαϊκό χώρο περιλαμβάνοντας στην ίδια τυπολογία της στρατιωτικής δικτατορίας την περίπτωση της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Οι διαφορές ανάμεσα στις τρεις στρατιωτικές δικτατορίες ορατές αλλά και οι ομοιότητες διδακτικές. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b108865.jpg","isbn":"960-310-316-0","isbn13":"978-960-310-316-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":127,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"11.0","price_updated_at":"2006-06-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"La crise des dictatures: Portugal, Grèce, Espagne","publisher_id":47,"extra":null,"biblionet_id":108865,"url":"https://bibliography.gr/books/h-krish-twn-diktatoriwn.json"},{"id":117023,"title":"Ο ηγεμόνας","subtitle":null,"description":"Στη «Συμβολή στη Χρονογραφία τού Βίου» τού Νίκου Καζαντζάκη, ο συντάκτης της και φίλος τού οικουμενικού μας συγγραφέα Παντελής Πρεβελάκης αναφέρει, μεταξύ άλλων, για το έτος 1944: «Καταγράφοντας σε κάποιο σημειωματάριο τα προϊόντα τού σκληρού μόχθου του κατά τον Πόλεμο και την Κατοχή, ο Κ. σημειώνει: «Έγραψα: \"Αγγλία\", \"Γιαγκ-Τσε\", τρεις \"Προμηθείς\" [θέλει να πει την τριλογία], \"Ζορμπά\", \"Ταξιδεύοντας - Ρωσία\", \"Καποδίστρια\", \"Κωνσταντίνο Παλαιολόγο\", [και τις μεταφράσεις] \"Ιλιάδα\", \"Οδύσσεια\", ξανά Dante, \"St. Francois\" [του Jurgensen], Μακιαβέλλι [τον \"Πρίγκιπα\"]». \u003cbr\u003eΗ μετάφραση του \"Ηγεμόνα\" του Νικολό Μακιαβέλλι στα ελληνικά από τον Νίκο Καζαντζάκη τυπώθηκε το 1961 από τις Εκδόσεις Γαλαξία της Καθημερινής, από τις οποίες εξεδόθη ξανά το 1968. Τον Δεκέμβριο του 2006 πραγματοποιήθηκε νέα έκδοσή της, από τις Εκδόσεις Καζαντζάκη, με ηλεκτρονική στοιχειοθεσία, εικόνες, και διαφωτιστικές μελέτες και σημειώματα για τον Καζαντζάκη, την Ιταλία και τον Μακιαβέλλι, από τον Καθηγητή τού Πανεπιστημίου Αθηνών Γεράσιμο Γ. Ζώρα, τον Εκδότη των έργων τού Καζαντζάκη και επίτιμο Διδάκτορα της Φιλοσοφικής Σχολής τού Πανεπιστημίου Αθηνών Πάτροκλο Σταύρου και τον Ιταλό υποψήφιο Διδάκτορα της Ιταλικής Λογοτεχνίας στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών Μάρκο Ρικομπόν.\u003cbr\u003eΗ έκδοσή μας αυτή είχε και επετειακό χαρακτήρα, εν όψει του 2007, έτους κατά το οποίο συμπληρώνονταν 480 χρόνια από τον θάνατο του Νικολό Μακιαβέλλι, αλλά και «Έτους Καζαντζάκη», αφού συμπληρώνονταν 50 χρόνια από τον θάνατό του. Τη μνήμη τους προσπαθήσαμε να λαμπρύνουμε ακόμη περισσότερο, φωτίζοντας μια λιγότερο γνωστή πτυχή τού έργου τού Καζαντζάκη, με αυτή την έκδοσή μας, η οποία συνέπεσε και με τη συμπλήρωση 500 χρόνων από την οργάνωση από τον Μακιαβέλλι τού πρώτου εθνικού στρατού της Ιταλίας, στη γενέτειρά του Φλωρεντία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Μακιαβέλλι, μέγας εκπρόσωπος της Αναγέννησης, «δαιμονοποιήθηκε» και Ο Ηγεμόνας του απαγορεύθηκε από το Βατικανό, που τον ανέγραψε στον Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων (Index). Αλλά και ο Νίκος Καζαντζάκης, μεταφραστής τού Ηγεμόνα τέσσερεις και πλέον αιώνες μετά τη συγγραφή του, δέχθηκε κοσμικά και εκκλησιαστικά πυρά, και το έργο του \"Ο Τελευταίος Πειρασμός\" απαγορεύθηκε, επίσης, από το Βατικανό και ανεγράφη στον Index. Τελικά, το 1966 το Βατικανό κατάργησε τον Κατάλογο των Απαγορευμένων Βιβλίων, από τον οποίον νωρίτερα είχε αφαιρεθεί Ο Ηγεμόνας. Και, παρ' όλη την παρερμηνεία και την πολεμική που κατά καιρούς δέχθηκαν οι δύο πνευματικοί δημιουργοί, αμφότεροι λογίζονται κλασσικοί, ο καθένας στο πεδίο του, και μέσα από τη νέα αυτή έκδοση ξανανταμώνουν τώρα, στην αυγή του 21ου αιώνα.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b119615.jpg","isbn":"960-7948-11-4","isbn13":"978-960-7948-11-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":164,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ιταλικά","original_title":"Il principe","publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":119615,"url":"https://bibliography.gr/books/o-hgemonas-13158041-4ca5-451e-89aa-4d2b166a8511.json"},{"id":117560,"title":"Κοινωνία και πολιτική θεωρία","subtitle":"Κριτική πολιτική ανάλυση του σύγχρονου κόσμου","description":"Η πολιτική θεωρία τον φιλελευθερισμού είχε αποδείξει από τα μισά του 19ου αιώνα ότι η ελευθερία του πολίτη για την οποία έγιναν επαναστάσεις μετατράπηκε στην περίφημη ελευθερία της αγοράς που παράγει ανισότητα και αδικία. Με αυτή την έννοια, όσο ο παραγόμενος πλούτος συσσωρεύεται στον έναν πόλο τόσο μεγεθύνεται η αθλιότητα στον άλλο δημιουργώντας έτσι βαθύ κοινωνικό χάσμα που οδηγεί σε δομική κρίση. Ωστόσο, η εξέλιξη του φιλελευθερισμού οδηγείται στο κράτος ανάπτυξης και πρόνοιας που ξεπερνώντας τις κρίσεις του στις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα μετασχηματίζεται στο νεο-φιλελευθερισμό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ πολιτική θεωρία του δοκιμασμένου σοσιαλισμού, στα εβδομήντα και πλέον χρόνια ζωής του, απέδειξε ότι απέχει πολύ από τους μεγαλεπήβολους στόχους του. Ενώ τα μέσα παραγωγής δεν αφέθηκαν στην κυριότητα των ιδιωτών, όπως στον καπιταλισμό, μετά την επανάσταση του Οκτώβρη δημιούργησαν νέες κοινωνικές τάξεις αντί να τις εξαλείψουν. Στην πολιτική σκηνή, παραποιήθηκε η πραγματική σοσιαλιστική έννοια της δημοκρατίας, παρά την επαναλαμβανόμενη λενινιστική ρήση \"όλη η εξουσία στις επιτροπές\". Η συμμετοχή του εργαζόμενου πληθυσμού είτε στα συνδικάτα είτε στις επιτροπές περιορίστηκε στους λίγους ειδικούς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ δημιουργία μιας νέας πολιτικής θεωρίας του δημοκρατικού σοσιαλισμού που θα μπορούσε να έχει στόχο τον άνθρωπο και την εξέλιξη του περιφρουρώντας τη συμμετοχή του και τις δημοκρατικές διαδικασίες όχι μόνο φάνταζε κατά τη διάρκεια της τρίτης δεκαετίας του περασμένου αιώνα αλλά προβάλλει έως σήμερα τόσο ως ένας διακαής πόθος και διαρκής στόχος όσο και ως μια αναγκαιότητα στις τάξεις των εργαζομένων σε διεθνή πλαίσια.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b120153.jpg","isbn":"960-8396-35-2","isbn13":"978-960-8396-35-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":296,"publication_year":2006,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"30.0","price_updated_at":"2011-01-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1074,"extra":null,"biblionet_id":120153,"url":"https://bibliography.gr/books/koinwnia-kai-politikh-thewria.json"},{"id":155419,"title":"Η Αλγερινή επανάσταση","subtitle":null,"description":"[...] Η χώρα έχει μεγάλες προοπτικές. Προικισμένη από τη φύση σιγά-σιγά αξιοποιεί τους πόρους της. Ιδιαίτερα το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, που αποδίδουν σημαντικά αυτά τα τελευταία χρόνια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1962, όταν η Αλγερία έγινε ελεύθερο κράτος ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Αχμέτ Μπεν Μπέλα, από τους ιστορικούς αρχηγούς της επανάστασης. Αυτά τα πρώτα χρόνια προσπάθησε να οδηγήσει τη χώρα σε έναν αυτοδιαχειριζόμενο σοσιαλισμό, με όλα τα τοπικά χαρακτηριστικά, με τη βοήθεια εξαιρετικών επαναστατών, όπως ο Μιχάλης Ράπτης-Πάμπλο και ο Αιγύπτιος Λοτφάλα Σολιμάν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτις 19 Ιουνίου 1965 εκδηλώθηκε το πραξικόπημα του αρχηγού του στρατού Χουάρι Μπουμεντιέν. Η χώρα οπισθοδρόμησε στην κατεύθυνση ενός κρατικού καπιταλισμού στρατιωτικής πειθαρχίας. Τα επόμενα χρόνια ο στρατός θα κατευθύνει το κράτος, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Στις 23.12.1978 πεθαίνει ο Μπουμεντίεν, και τον αντικαθιστά ο επίσης στρατιωτικός Σάντλι Μπεντζαντίντ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1979 απελευθερώθηκε ο φυλακισμένος Μπεν Μπέλα. Τα ιδανικά της επανάστασης δεν πραγματοποιήθηκαν στο ακέραιο. Η κοινωνική απελευθέρωση φάνηκε στην αρχή ότι μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Δεν ολοκληρώθηκε όμως. Η αυτοδιαχείριση σαρώθηκε από τη στρατιωτική γραφειοκρατία. Το όραμα του σοσιαλισμού χλόμιασε. Οι στρατιωτικοί ζήλεψαν την επίπλαστη πειθαρχία ευημερίας των Ανατολικών κρατών. Ένα μίγμα ισλαμικής ορθοδοξίας με σταλινική πειθαρχία του τύπου των Ανατολικών κρατών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ οικονομική κατάσταση δεν προχωρά με τους ρυθμούς που πρέπει και η ανεργία ταλαιπωρεί τη χώρα. Αποτέλεσμα αυτής της κοινωνικής οπισθοχώρησης, που συνοδεύτηκε από πολλές ταραχές, ήταν να αναπτυχθεί ένα ισλαμικό κίνημα διαμαρτυρίας Στη συνέχεια μέρος αυτού του κινήματος οδηγήθηκε στην ένοπλη πάλη με πολλά θύματα. Το 1989 ψηφίζεται νέο Σύνταγμα, που οδηγεί στην πολυκομματική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Οι ισλαμιστές ισχυροποιούνται και η κυβέρνηση κηρύσσει παράνομο το κίνημα τους. Στις 28.11.1996 ψηφίζεται το νέο Σύνταγμα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤην 1 Οκτωβρίου 1997 οι ισλαμιστές σταματούν τις επιχειρήσεις. Στις 15 Απριλίου 1999 εκλέγεται πρόεδρος ο Αμπντελαζίζ Μπουντεφλικά ο οποίος και παραμένει μέχρι σήμερα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ Αλγερινή Επανάσταση απέκτησε ιδιαίτερη σημασία στη σύγχρονη ιστορία. Ο αγώνας του λαού της ουσιαστικά ανέτρεψε όλο το συγκρότημα της γαλλικής αποικιοκρατίας στην Αφρική. Η επανάσταση που άρχισε την 1η Νοεμβρίου 1954 ξεσήκωσε το ηθικό των όμορων χωρών. Και όσο κρατούσε και αντιμετώπιζε την επέμβαση των γαλλικών δυνάμεων γινόταν ζωντανό παράδειγμα για τους λαούς, όπου δίσταζαν οι ηγεσίες τους. Η πιθανότητα εξέγερσης ήταν ορατή. Έσπευσαν λοιπόν να ολοκληρώσουν τις διαπραγματεύσεις. Το Μαρόκο έγινε ανεξάρτητη χώρα στις 2 Μαρτίου 1956 και η Τυνησία στις 20 Μαρτίου 1956. Μέχρι το 1960 ανετράπη όλο το συγκρότημα της Αφρικής και πολλά νέα ανεξάρτητα κράτη, όσο και αν ήταν αδύναμα, εμφανίστηκαν στη Μαύρη Ήπειρο. Η Αλγερινή Επανάσταση επέσπευσε τη διάλυση της αποικιοκρατίας και άνοιξε καινούργιους δρόμους. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b158409.jpg","isbn":"960-87963-5-0","isbn13":"978-960-87963-5-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":271,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2010-09-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1231,"extra":null,"biblionet_id":158409,"url":"https://bibliography.gr/books/h-algerinh-epanastash.json"},{"id":107804,"title":"Μεταδημοκρατία","subtitle":null,"description":"Η \"Μεταδημοκρατία\" είναι ένα έργο πολεμικής που ξεφεύγει από τα γνωστά παράπονα για τα ελλείμματα της δημοκρατίας μας και διερευνά τις βαρύτερες κοινωνικές και οικονομικές δυνάμεις που εξηγούν τη σύγχρονη δυσανεξία.\u003cbr\u003eΟ Colin Crouch υποστηρίζει ότι η παρακμή των κοινωνικών τάξεων που κατέστησαν δυνατή μια ενεργό και κριτική μαζική πολιτική συνδυάστηκε με την άνοδο του παγκόσμιου καπιταλισμού και δημιούργησε ως αποτέλεσμα μια αυτοαναφορική πολιτική τάξη, η οποία ασχολείται περισσότερο με την ανάπτυξη δεσμών με τα πλούσια επιχειρηματικά συμφέροντα παρά με την εφαρμογή πολιτικών προγραμμάτων που ανταποκρίνονται στις ανησυχίες των απλών ανθρώπων. Δείχνει ότι στην αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα η πολιτική μας γυρίζει πίσω, από ορισμένες απόψεις, στον κόσμο που ξέραμε πολύ πριν τις αρχές του εικοστού αιώνα, όταν η πολιτική ήταν ένα παιχνίδι εξουσίας ανάμεσα σε ολιγαρχικές ομάδες. Ο Crouch, ωστόσο, ισχυρίζεται ότι η εμπειρία του εικοστού αιώνα διατηρείται στην επιφάνεια και μας υπενθυμίζει τις δυνατότητες που υπάρχουν για την αναζωογόνηση της πολιτικής. \u003cbr\u003eΤο συναρπαστικό αυτό βιβλίο θα αποτελέσει μια πρόκληση για όλους όσοι διατείνονται ότι οι προηγούμενες κοινωνίες έχουν κατορθώσει να πραγματοποιήσουν τον καλύτερο δυνατό κόσμο της δημοκρατίας, και θα είναι απαραίτητο ανάγνωσμα για οποιονδήποτε ενδιαφέρεται να κατανοήσει τη μορφή της πολιτικής στον εικοστό πρώτο αιώνα.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b110380.jpg","isbn":"960-7651-51-0","isbn13":"978-960-7651-51-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":206,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2006-08-01","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Post-Democracy","publisher_id":35,"extra":null,"biblionet_id":110380,"url":"https://bibliography.gr/books/metadhmokratia.json"},{"id":109910,"title":"Σύγχρονη εποχή και διπλωματία","subtitle":"Το τανγκό των εποχών","description":"Θέση της μελέτης είναι ότι στη σύγχρονη εποχή ο σοσιαλισμός, η ειρήνη και η κοινωνική πρόοδος συμπίπτουν, ότι όλα τούτα αρχίζουν με τη Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση με τη σοβαρότερη υπηρεσία της στην ιστορία, την ανύψωση του λαού στο προσκήνιο της αυτοτελούς δημιουργίας. Θεσμικές εκδηλώσεις της εν λόγω υπηρεσίας στο μεταίχμιο των δεκαετιών 1920-30 είναι η Διάσκεψη της Γένοβα και η δημιουργία της ΕΣΣΔ. Στη Γένοβα η σοβιετική εξουσία έφερε πρόγραμμα αναδιοργάνωσης του κόσμου, πραγματική παγκοσμιοποίηση, θέτοντας ως εγγυήσεις της ασφάλειάς του τον αφοπλισμό και την ειρήνη, τη σταθερή παγκόσμια ενεργειακή οικονομία, την αυτοδιάθεση των λαών, τη δημοκρατία και τη συμμετοχή στις παγκόσμιες υποθέσεις των κοινωνικών οργανώσεων και απαραιτήτως των εργατικών συνδικάτων. Εδώ μπήκε η θεσμοθέτηση της λαϊκής και κοινωνικής διπλωματίας ως παράγοντας της παγκόσμιας πολιτικής και του αντίστοιχου πολιτικού πολιτισμού, πρόδρομος αυτή της κοινωνίας των πολιτών, όπως την ορίζει διορατικά ο Κ. Μαρξ. Η Δύση στάθηκε ανένδοτη σε τέτοιες ιδέες, ενώ η ΕΣΣΔ έδωσε στην κοινωνική διπλωματία θεσμική έκφραση με αμφίεση τη φιλία, στεγάζοντάς την στον Πανενωσιακό Σύλλογο Πολιτιστικών Σχέσεων (ΠΣΠΣ). Στη σύγχρονη εποχή αυτή πήρε τη μορφή της Συνθήκης Φιλίας, δίπλα στην αυτοδιάθεση και τη στήριξη των κρατών εναντίον της θέσης των ΗΠΑ για πλανητική κυριαρχία, στις δε δεκαετίες 1970-80 η ίδια καταχωρίζεται στους παράγοντες της παγκόσμιας πολιτικής. Με τη Δύση απρόθυμη και πάλι για την αναδιοργάνωση του κόσμου στις νέες συνθήκες, ενώ η ΕΣΣΔ παρέχει προς τούτο εγγυήσεις και θεσμούς, στο πνεύμα όλα τους της πυρηνικής εποχής. Εμμένει η Δύση πάγια στην πυρηνική ανάσχεση, την SID ή Πόλεμο των Άστρων, απειλώντας με πνιγμό την ΕΣΣΔ-Ρωσία πρωτίστως, το σύστημα άνθρωπος-κοινωνία-φύση γενικότερα, ενώ ο αντιαγγλοσαξονισμός φουντώνει. Νομοτελειακό τούτο, καθ' όσον οι ΗΠΑ κρατάνε αυτό το σύστημα, όλη τη νεκρή και τη ζωντανή φύση, όμηρο της πυρηνικής απειλής, έτσι που η διπλωματία παίρνει νέα ποιότητα σ' όλες της τις μορφές. Και εκδηλώνεται αυτή στη διαλεκτική της αγάπης για τη ζωή και του μίσους προς τον αγγλοσαξονισμό, παράγωγα όλα τούτα αυτής της απειλής-φοβίας, εκδοχές πατριωτισμού και νέου τύπου ανθρωπισμού και μαζί βάση της ουσίας και του νοήματος του κραυγαλέου και παγκόσμιου αντιαμερικανισμού. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b112491.jpg","isbn":"960-01-1110-3","isbn13":"978-960-01-1110-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":202,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2011-07-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":227,"extra":null,"biblionet_id":112491,"url":"https://bibliography.gr/books/sygxronh-epoxh-kai-diplwmatia.json"},{"id":110028,"title":"Η πολιτική κυριαρχία","subtitle":null,"description":"Όλα δείχνουν ότι είναι δύσκολο να συλλάβει κανείς την «ουσία» της πολιτικής. Κι αυτό διότι η πολιτική έχει καταλήξει να είναι μια αυτόνομη κοινωνική πρακτική με τα ενδιαφέροντα της, τον τρόπο λειτουργίας της, τη δικής της επαγγελματοποίηση.\u003cbr\u003eΟριακά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι πως δεν διαθέτει κανένα, κι έτσι μπορεί να χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να επιβάλει την κυριαρχία της σε όλες τις άλλες μορφές κυριαρχίας. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, όλοι οι παράγοντες του πολιτικού πεδίου συγκαλύπτουν την κυριαρχία που ασκούν τόσο πιο καλά όσο πιο ικανοί είναι να χειραγωγήσουν πεποιθήσεις οι οποίες, χωρίς να δίνουν απάντηση σε οντολογικά ερωτήματα, επιζητούν, σε βαθμό όχι μικρότερο, να δομήσουν το κοινωνικό μέλλον.\u003cbr\u003eΗ κοινωνιολογία είναι μία επιστήμη που συχνότατα έρχεται σε ρήξη με τον κοινό νου (sens commun). Ως εκ τούτου, δεν μπορεί παρά ν' αντικειμενοποιήσει τα φαινόμενα κυριαρχίας, άρα να συμβάλει στην απομυθοποίηση της πολιτικής ή ακριβέστερα στη διάλυση του φενακισμού που διενεργεί η πολιτική, όταν καλλιεργεί την πεποίθηση πως η κυριαρχία είναι «φυσική» ή «μοιραία».","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b112609.jpg","isbn":"960-354-194-X","isbn13":"978-960-354-194-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":272,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2006-10-18","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"La domination politique","publisher_id":219,"extra":null,"biblionet_id":112609,"url":"https://bibliography.gr/books/h-politikh-kyriarxia.json"},{"id":111618,"title":"Παγκοσμιοποίηση","subtitle":"Η εποχή μας σε 15 λέξεις","description":"Ο όρος \"παγκοσμιοποίηση\" είναι πολύ κοινός στις μέρες μας -περιγράφει μια σειρά αλλαγών σε οικονομικό, πολιτικό, πολιτιστικό, ιδεολογικό και περιβαλλοντικό επίπεδο. Αλλαγές που επιταχύνονται και εντείνονται τις τελευταίες δεκαετίες. Ο Manfred B. Steger παρουσιάζει με απλό και κατανοητό τρόπο την παγκοσμιοποίηση, και ισχυρίζεται ότι πρόκειται για μια πολυεπίπεδη διαδικασία, η οποία επηρεάζει τις τοπικές, περιφερειακές αλλά και παγκόσμιες διαστάσεις της κοινωνικής μας ζωής. Εξετάζει, επίσης, την πιθανότητα να πρόκειται για νέο φαινόμενο και αν πρέπει να θεωρείται ως κάτι \"καλό\" ή \"κακό\", ειδικά μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 1999. O Manfred B. Steger είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών και δημόσιας διοίκησης στο πανεπιστήμιο του Illinois.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114199.jpg","isbn":"960-442-621-4","isbn13":"978-960-442-621-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":173,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Globalization. A Very Short Introduction.","publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":114199,"url":"https://bibliography.gr/books/pagkosmiopoihsh-600d7119-5981-4639-90c2-274836fea34c.json"}]