[{"id":137040,"title":"Χορός μεταμφιεσμένων","subtitle":null,"description":"Πριν πολλά χρόνια, οι χοροί μεταμφιεσμένων ασκούσαν πάνω μου ποιητική γοητεία. Όταν με πήγαιναν στα bal d' enfants του παγωμένου Φεβρουαρίου όπως τα έλεγαν παλιά στα Χανιά, όταν χανόμουν σε ταινίες, μουσικές, ή νουβέλες για τις παράδοξες τούτες γιορτές, κατακυριευόμουν απ' τη σαγήνη μιας ιλιγγιώδους δυνατότητας: Η δυνατότητα να γίνεις, για λίγο άλλος, είναι μια ελευθερία απόλυτη! Οι χοροί μεταμφιεσμένων, ρωγμή άλλου τόπου, ονειρικού, αμφίβολου όσο και πιθανού, πρόσφεραν την ευχέρεια να βιώσεις, δίχως ενοχές, δίχως ντροπή ότι ψεύδεσαι, εκείνο που προτιμάς να ήσουν. Να φορέσεις το προσωπείο που σου εξιδανικεύει το πρόσωπο. Σήμερα έχασαν την αίγλη τους και όταν σπανίως μασκαρεύονται οι άνθρωποι, αυτό δεν έχει καθόλου απ' την παλιά έξαψη. Ντύνονται, μηχανικά σχεδόν, γιατί είναι έθιμο, για να διασκεδάσουν κάπως αλλιώς, γιατί το απαιτεί μια κοσμική πρόσκληση. Ο ποιητικός βυθός της μεταμφίεσης έχει στερέψει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΛέω πως τούτη η αλλαγή δεν είναι ασύνδετη από τον τρόπο που πια λειτουργούμε. Η σύγχυση ταυτότητας και η επισημοποιημένη υποκρισία των ρόλων, η μειωμένη προσωπικότητα, ο χλιαρός χαρακτήρας που καλλιεργείται από άμυνα ως τύπος, η απουσία κέντρου ζωής, και η θεμιτή, η σχεδόν επιβεβλημένη διπλοπροσωπία για να κυκλοφορείς κοινωνικά, για να αντέχεις τον εαυτό σου, έχουν κάνει τη μεταμφίεση μια καθημερινή κοπιαστική και αγχώδη ρουτίνα. Προς τι λοιπόν να ονειρεύεσαι μια πρόσκληση σε τέτοιους χορούς;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο να σε ελκύει να μεταμφιεστείς και να το σχεδιάζεις με λαχτάρα, προϋποθέτει ότι γνωρίζεις ποιος είσαι. Για να γίνεις συνειδητά άλλος, πρέπει να γνωρίζεις συνειδητά ποιος όντως είσαι. Πώς αλλιώς θα ξεχωρίσεις το \"άλλος\"; \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠεριεχόμενα:\u003cbr\u003eΜέρος Πρώτο: \"Αναπάντεχα\"\u003cbr\u003e- Το βάρος του άδικου μπράβο\u003cbr\u003e- Γαμήλια όνειρα\u003cbr\u003e- Η ασκητική της μεγαλούπολης\u003cbr\u003e- Ο εγωισμός που τρελαίνει\u003cbr\u003e- Το περιστατικό του πορτρέτου\u003cbr\u003e- Η προδοσία είναι αξεπέραστη\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜέρος Δεύτερο: \"Νοσταλγίες\"\u003cbr\u003e- Σινεμά \"Άττικα\"\u003cbr\u003e- Χορός μεταμφιεσμένων\u003cbr\u003e- Το πιο μεγάλο ταξίδι μου, Μπόλαρης-Χαλέπα\u003cbr\u003e- Οι μεγάλοι έρωτες χωρίζουν\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜέρος Τρίτο: \"Η θεραπεία της ευτυχίας\"\u003cbr\u003e- Ήρωες χωρίς ηρωίνη\u003cbr\u003e- Ο έρωτας προϋποθέτει αγνότητα\u003cbr\u003e- Το όνειρο του συγγραφέα\u003cbr\u003e- Το υπέροχο γιατρικό","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b139715.jpg","isbn":"978-960-453-566-8","isbn13":"978-960-453-566-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":289,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2010-09-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":32,"extra":null,"biblionet_id":139715,"url":"https://bibliography.gr/books/xoros-metamfiesmenwn-f9414d7e-9d58-4138-8e7a-b56caa1c38a9.json"},{"id":210405,"title":"Η μπαλάντα της ζήλειας","subtitle":null,"description":"Μια σειρά συναντήσεων ανάμεσα σε έναν μεσήλικο ψυχοθεραπευτή και μια νεαρή γυναίκα που υποφέρει από τα πάθη της ζήλιας. Εκείνος σημειώνει για το περιστατικό: \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπειδή κι εγώ έχω ζηλέψει πολύ στη ζωή μου, γνωρίζω το μαρτύριο. Μιλάμε για σφαγείο, για φωτιά που τρώει σωθικά, εσωτερικά όργανα, τον μεταβολισμό σου. Μερίδα της ιατρικής επιστήμης θεωρεί ότι η ζήλια ευθύνεται για οργανικές αρρώστιες, για κακοήθειες. Ο μαύρος σπόρος της φυτεύεται σε κάθε κύτταρο, στα δόντια, στα μαλλιά, στα νύχια. Παραλογίζεσαι, εξευτελίζεσαι. Καταντάς γελοίος κι επικίνδυνος για σένα και τους άλλους. Συγγενεύει στενά με το μίσος, και το μίσος είναι ταυτοχρόνως το έγκλημά σου και η τιμωρία σου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Θεραπεύεται;» με ρωτούν εναγωνίως οι ασθενείς μου. Πότε ναι, κάπως, πότε όχι, είναι δύσκολο! Χρειάζεται και κάποιο θαύμα ο ψυχολόγος για βοηθό του, όπως σε κάθε θεραπεία άλλωστε. Ευτυχώς που τα θαύματα συμβαίνουν. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌμως η ζήλια είναι η πιο ικανή προξενήτρα. Οι μοιχείες φτάνουν σε πυρακτωμένα πάθη όσο υφίσταται σύζυγος. Έτσι και βγει διαζύγιο και ο αντίζηλος εκλείψει, έτσι και το πεδίο μαχών καταλαγιάσει σε λιβάδι ειρηνικό, η φλόγα υποχωρεί, σβήνει ίσως. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜια ψυχοθεραπεία πρέπει να είναι αγωγή φωτεινής ειλικρίνειας, πορεία προς την επίγνωση και την καλοσύνη. Μακριά από εμένα η ηθικολογία και δεν το παίζω ιεροκήρυκας, αλλά η καλοσύνη είναι ελευθερία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b213614.jpg","isbn":"978-618-01-1724-0","isbn13":"978-618-01-1724-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":216,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2016-11-25","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":32,"extra":null,"biblionet_id":213614,"url":"https://bibliography.gr/books/h-mpalanta-ths-zhleias-ca93967e-0ebe-49d5-b864-4733e11b2f63.json"},{"id":194714,"title":"Σιωπάς για να ακούγεσαι","subtitle":null,"description":"Κανέναν μα κανέναν δεν μπορείς να κερδίσεις, ούτε καν ένα αφελές μικρούλι παιδί, εφόσον του αφαιρείς την ελευθερία τού να μη συμφωνήσει μαζί σου. Αν απαγορεύεις την ελευθερία στον άλλο, και βασιλιά να τον στέψεις δε θα διαρκέσει η λαμπερή συμφωνία σας. Σύντομα θα αισθανθεί δυσφορία, ότι κάπως παγιδεύτηκε και βρέθηκε εκεί που δε θέλει. Τα χρυσά κλουβιά τα ανακάλυψαν τύποι σαν τη γυναίκα της πρώτης ιστορίας μας, όμως, κλειδωμένο, ένα πουλί μαραίνεται. Ο Ελύτης γράφει πως γίνεται να φυλακίσεις ένα αηδόνι αλλά δεν μπορείς να φυλακίσεις τον κελαϊδισμό του. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΥπάρχουν όμως προσωπικότητες τόσο ανασφαλείς, εξαρτημένες και εξωφρενικά εγωιστικές, ώστε κρατούν κλειδωμένο το αηδόνι τους, έστω και άλαλο, έστω και νεκρό. Ξέρουν πολύ καλά άλλωστε την τέχνη να ταριχεύουν. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌλοι μας έχουμε συναπαντηθεί με τέτοιους χαρακτήρες. Δεν είναι λίγοι και γνωρίζουν να πλέκουν ιστούς σαν την αράχνη. Όσο πιο εξαρτημένοι είμαστε εμείς οι ίδιοι τόσο τσιμπάμε στους χειρισμούς τους. Ο ελεύθερος, ο ανεξάρτητος άνθρωπος δεν τους ανέχεται, γρήγορα κάνει πέρα, σύντομα κόβει μαζί τους τις διαπραγματεύσεις. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌμως πόσοι είμαστε εντελώς ανεξάρτητοι; Όλοι έχουμε τις αναγκεμένες πληγές μας, τις μειονεξίες μας, τα παθήματα και τα πάθη μας. Όλοι κουβαλάμε στο αίμα μας τους πειρασμούς της τρέλας. Παρά ταύτα πάντα υπάρχει τρόπος να γιατρεύεσαι όταν όντως το αποφασίζεις, διότι η υγεία είναι πιο επιθετική και δυναμική από την αρρώστια.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b197894.jpg","isbn":"978-618-01-0872-9","isbn13":"978-618-01-0872-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":267,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2014-11-21","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":32,"extra":null,"biblionet_id":197894,"url":"https://bibliography.gr/books/siwpas-gia-na-akougesai-65a1e06a-b395-45af-a9f3-55e0e3d20d91.json"},{"id":194712,"title":"Σιωπάς για να ακούγεσαι","subtitle":null,"description":"Κανέναν μα κανέναν δεν μπορείς να κερδίσεις, ούτε καν ένα αφελές μικρούλι παιδί, εφόσον του αφαιρείς την ελευθερία τού να μη συμφωνήσει μαζί σου. Αν απαγορεύεις την ελευθερία στον άλλο, και βασιλιά να τον στέψεις δε θα διαρκέσει η λαμπερή συμφωνία σας. Σύντομα θα αισθανθεί δυσφορία, ότι κάπως παγιδεύτηκε και βρέθηκε εκεί που δε θέλει. Τα χρυσά κλουβιά τα ανακάλυψαν τύποι σαν τη γυναίκα της πρώτης ιστορίας μας, όμως, κλειδωμένο, ένα πουλί μαραίνεται. Ο Ελύτης γράφει πως γίνεται να φυλακίσεις ένα αηδόνι αλλά δεν μπορείς να φυλακίσεις τον κελαϊδισμό του. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΥπάρχουν όμως προσωπικότητες τόσο ανασφαλείς, εξαρτημένες και εξωφρενικά εγωιστικές, ώστε κρατούν κλειδωμένο το αηδόνι τους, έστω και άλαλο, έστω και νεκρό. Ξέρουν πολύ καλά άλλωστε την τέχνη να ταριχεύουν. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌλοι μας έχουμε συναπαντηθεί με τέτοιους χαρακτήρες. Δεν είναι λίγοι και γνωρίζουν να πλέκουν ιστούς σαν την αράχνη. Όσο πιο εξαρτημένοι είμαστε εμείς οι ίδιοι τόσο τσιμπάμε στους χειρισμούς τους. Ο ελεύθερος, ο ανεξάρτητος άνθρωπος δεν τους ανέχεται, γρήγορα κάνει πέρα, σύντομα κόβει μαζί τους τις διαπραγματεύσεις. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌμως πόσοι είμαστε εντελώς ανεξάρτητοι; Όλοι έχουμε τις αναγκεμένες πληγές μας, τις μειονεξίες μας, τα παθήματα και τα πάθη μας. Όλοι κουβαλάμε στο αίμα μας τους πειρασμούς της τρέλας. Παρά ταύτα πάντα υπάρχει τρόπος να γιατρεύεσαι όταν όντως το αποφασίζεις, διότι η υγεία είναι πιο επιθετική και δυναμική από την αρρώστια.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b197892.jpg","isbn":"978-618-01-0871-2","isbn13":"978-618-01-0871-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":267,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2014-11-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":32,"extra":null,"biblionet_id":197892,"url":"https://bibliography.gr/books/siwpas-gia-na-akougesai.json"},{"id":209390,"title":"Η μπαλάντα της ζήλειας","subtitle":null,"description":"Μια σειρά συναντήσεων ανάμεσα σε έναν μεσήλικο ψυχοθεραπευτή και μια νεαρή γυναίκα που υποφέρει από τα πάθη της ζήλιας. Εκείνος σημειώνει για το περιστατικό: \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπειδή κι εγώ έχω ζηλέψει πολύ στη ζωή μου, γνωρίζω το μαρτύριο. Μιλάμε για σφαγείο, για φωτιά που τρώει σωθικά, εσωτερικά όργανα, τον μεταβολισμό σου. Μερίδα της ιατρικής επιστήμης θεωρεί ότι η ζήλια ευθύνεται για οργανικές αρρώστιες, για κακοήθειες. Ο μαύρος σπόρος της φυτεύεται σε κάθε κύτταρο, στα δόντια, στα μαλλιά, στα νύχια. Παραλογίζεσαι, εξευτελίζεσαι. Καταντάς γελοίος κι επικίνδυνος για σένα και τους άλλους. Συγγενεύει στενά με το μίσος, και το μίσος είναι ταυτοχρόνως το έγκλημά σου και η τιμωρία σου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Θεραπεύεται;\" με ρωτούν εναγωνίως οι ασθενείς μου. Πότε ναι, κάπως, πότε όχι, είναι δύσκολο! Χρειάζεται και κάποιο θαύμα ο ψυχολόγος για βοηθό του, όπως σε κάθε θεραπεία άλλωστε. Ευτυχώς που τα θαύματα συμβαίνουν. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌμως η ζήλια είναι η πιο ικανή προξενήτρα. Οι μοιχείες φτάνουν σε πυρακτωμένα πάθη όσο υφίσταται σύζυγος. Έτσι και βγει διαζύγιο και ο αντίζηλος εκλείψει, έτσι και το πεδίο μαχών καταλαγιάσει σε λιβάδι ειρηνικό, η φλόγα υποχωρεί, σβήνει ίσως. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜια ψυχοθεραπεία πρέπει να είναι αγωγή φωτεινής ειλικρίνειας, πορεία προς την επίγνωση και την καλοσύνη. Μακριά από εμένα η ηθικολογία και δεν το παίζω ιεροκήρυκας, αλλά η καλοσύνη είναι ελευθερία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b212599.jpg","isbn":"978-618-01-1723-3","isbn13":"978-618-01-1723-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":216,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2016-11-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":32,"extra":null,"biblionet_id":212599,"url":"https://bibliography.gr/books/h-mpalanta-ths-zhleias.json"}]