[{"id":237846,"title":"Χαραμάδες του χρόνου","subtitle":"Les interstices du temps","description":"Ποιήματα ποιητικής και άκρας ευαισθησίας. Η ομιλούσα ποιητική φωνή \"ξεγυμνώνεται\" αργά και ηδονικά σε ένα \"μπολερό\" που καταδεικνύει απλώς και μόνον την ώριμη τεχνική της, ενώ η ίδια η καλή ποιήτρια κρύβεται πίσω από τις λέξεις και τις γραμμές, ερωτοτροπεί με τα σημεία στίξης, λατρεύει (και λατρεύεται από) τα κενά, φάσκει και καταφάσκει στο μεγάλο θαύμα της γραφής που ισοδυναμεί με αναδημιουργία του κόσμου, με επανεφεύρεση της πραγματικότητας εξαρχής. Προδομένη ηρωίδα που καταμαρτυρεί στον εαυτό της αλλά και στην υφήλιο τη χασμώδη διάστασή τους, χαράδρα που βαθαίνει με τα χρόνια και καταλήγει σε πλήρη ασυμβατότητα. Δεν πρόκειται, όμως, για πεισιθάνατη ποιητική, αφού η αισιοδοξία πηγάζει από την επιμονή και την υπομονή, τη δύναμη της αφηγήτριας να αντέξει κάθε αντιξοότητα, φτάνει να αφεθεί ελεύθερη να τραγουδήσει τη φωτεινιά του κόσμου, όχι με την κακοδαιμονία μιας Σφίγγας αλλά με την αθωότητα των παιδιών, όταν μαθαίνουν, επιτέλους, τα όρια και διδάσκονται να κινούνται αρμονικά μέσα σε αυτά, χωρίς να κινδυνεύουν να συγκρουστούν με τα όρια ανοχής ή ελευθερίας των άλλων. \u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΣτίχοι που δεν έχουν κάποιο αναγνωρίσιμο μέτρο, εξόν από τον αργό ρυθμό μιας αναπνοής προσεκτικής, υπολογισμένης έτσι ώστε να μη μαδήσει τα ροδοπέταλα ενός μωρού λουλουδιού, που επαφίενται στη διακριτικότητά της. Όμως, παρά την έλλειψη κάποια αναγνωρίσιμης παραδοσιακής \"συνταγής\" πάνω στην οποία θα πατήσει η λογοτέχνις προκειμένου να χαράξει τον δικό της μουσικό \"δρόμο\", πρόκειται για λόγο χορευτικό, τουτέστιν ποιητικό. \u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΑυτή η ιδιομορφία της ποιητικής, που δε θα μπορούσες να την πεις στιχουργική, αφού όλο το ποίημα, κάθε ποίημα, είναι ενότητα αδιαίρετη κι άτμητη. Ακόμα κι αν θέλει να κατακρεουργήσει κανείς το πρωτότυπο για να προβεί σε ασκήσεις κριτικής ανατομίας, πάλι δε θα μπορέσει να σπάσει την κρυσταλλώδη υφή και την αδιάπτωτη οργανικότητά του. Κάθε ποίημα είναι ένα \"σώμα\" ερωτικό αλλά μηδέποτε διονυσιακό κι ουδέποτε βακχίζον. Μακριά από την Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου κάθε αμετροέπεια και παράβασις των χρηστών ηθών (συγγραφικών αλλά και καθημερινών). Η ποίησή της είναι \"πολιτικώς ορθή\", κατάλληλη ακόμα και για τις μικρές τάξεις των σχολείων. Έτσι, από αυτή την άποψη, θα μπορούσε να θεωρηθεί και \"κλασική\" χωρίς όμως να είναι κλασικίζουσα. Νεορομαντική πάντως είναι. Παραείναι ειδυλλιακή η νοσταλγία του Παραδείσου που κουβαλάει εντός της και στοιχειώνει τα γραπτά της.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΕίναι μια πάλλουσα ευαισθησία, ένας ψαλμός σχεδόν αλλοδιαστασιακός, που όσο περνούν τα χρόνια, τόσο φουντώνει ο θυμός της και θεριεύει η αποφασιστικότητά της να φανεί πάνω από τον βάλτο των μετριοτήτων που κατατρύχουν, κατατρέχουν και καταδυναστεύουν κάθε ανεξάρτητη φωνή που ξεφεύγει από το μέτρο των χαμηλών λόφων.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΗ Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου είναι μία σημαντική, σημαντικότατη ποιητική φωνή τού καιρού μας, που ακούγεται συχνότερα στο εξωτερικό (στα γαλλικά ή στα ιταλικά) και λιγότερο στα ναρκοθετημένα από τις παρέες και τις παρεούλες εγχώρια λογοτεχνικά μας ύδατα. Και το βασικότερο: ξέρει να εξελίσσεται, να μαθαίνει, να διδάσκεται, να ακούει, να ενσωματώνει, να εγκολπώνεται καινούργιες οπτικές, μουσικές και κατευθύνσεις. Αυτό την καθιστά \"νέα\". Κι όσο κι αν δεν είναι ή δεν μπορεί να θεωρηθεί \"πρωτοεμφανιζόμενη\" είναι οπωσδήποτε μία αύρα, ένας φλοίσβος, ένα δροσερό αεράκι που μας παραπέμπει σε πέλαγα μεγάλα και σε σύμπαντα μακρινά, απροσπέλαστα για τη μυωπική φαντασία των επιπλεόντων νουφάρων. \u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΒαθύς λόγος, στοχαστικός, φιλοσοφικός.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΚωνσταντίνος Μπούρας\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b239862.jpg","isbn":"978-618-84269-3-1","isbn13":"978-618-84269-3-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2019-09-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":239862,"url":"https://bibliography.gr/books/xaramades-tou-xronou.json"},{"id":241250,"title":"Ελεο-γραφίες","subtitle":null,"description":"Τις νύχτες ζωγραφίζω ξημερώματα\u003cbr\u003eολοφώτεινα ροδοχάρακτα\u003cbr\u003eτα πρωινά ζωγραφίζω ηλιοβασιλέματα \u003cbr\u003eξένοιαστα πορφυρά.\u003cbr\u003eΤις Κυριακές τα βγάζω στο δρόμο \u003cbr\u003eκαι τα χαρίζω στους περαστικούς\u003cbr\u003e\"Μα είναι λευκοί καμβάδες\" αποκρίνονται ξαφνιασμένοι\u003cbr\u003e\"Ναι\" τους λέω \u003cbr\u003eγια να ζωγραφίσετε τα δικά σας\u003cbr\u003eδεν ξέρω να ζωγραφίζω.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜια συλλογή ποιημάτων με λέξεις εικόνες\u003cbr\u003e για ένα κόσμο που όσο φωτίζεται τόσο σκοτεινιάζει \u003cbr\u003eγια την ελευθερία, που όσο απλώνεται τόσο λιγοστεύει\u003cbr\u003eγια το φόβο, που όσο κρύβεται τόσο εξουσιάζει\u003cbr\u003eγια το όνειρο, που όσο δοξάζεται τόσο χάνεται\u003cbr\u003eγια τον άνθρωπο, που όσο μαθαίνει τόσο ξεχνάει\u003cbr\u003eγια το έλεος, που όσο ανασαίνει\u003cbr\u003eτόσο η αγάπη είναι η μόνη ελπίδα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b243144.jpg","isbn":"978-618-84269-9-3","isbn13":"978-618-84269-9-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":100,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2019-12-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":243144,"url":"https://bibliography.gr/books/eleografies.json"},{"id":235440,"title":"Εννέα στάλες","subtitle":null,"description":"Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Ζωγραφική με λέξεις\", \"ηθελημένη καταφυγή στον κώδικα της γλώσσας, αυτοεξορία και φυλακή, ισόβια\": έτσι θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την ποίηση του εικαστικού και ακραίου, μεθοριακού πνευματικού ανθρώπου Μιχάλη Κόκκινου, που μετήλθε πολλών επαγγελμάτων, διήλθε πολλών \u003cbr\u003eεπινοημάτων κι ανέπτυξε μία τεχνική επιβίωσης που και διαβίωση θα την έλεγες, αν ήταν ορθοπλωρισμένη κι ευθύγραμμη. Κάτι που δεν ισχύει για τον γνήσιο καλλιτέχνη, όταν ΚΑΙ λογοτέχνης είναι. Σπάνιος συνδυασμός στην πληρότητά του, δίδυμο ταλέντο κι ομοζυγωτικό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο \"παίγνιον\" για τον Μιχάλη Κόκκινο είναι φιλοσοφικός κύβος και λυδία λίθος. Είναι η αφορμή για να υπάρχει κι η δικαιολογία προκειμένου να ανασαίνει ελεύθερα αποτινάσσοντας επιταγές και δεσμεύσεις από το σκοτεινό υπέρ-εγώ, το μακρινό, το απροσλάλητο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕρωτικός, ναι. Μονοφυσίτης, όχι. Η βακχική πανδαισία της ένωσης του Πάνα με το Ά-παν και του Βάκχου με τον Διόνυσο εις σάρκαν μίαν. Στο ποίημα \"Θα 'ναι ο άνεμος\" ο Μιχάλης Κόκκινος προσεγγίζει το απροσδιόριστο κι αφηρημένο εκείνο \"on me pense\" του Αρθούρου Ρεμπώ και \u003cbr\u003eκατακτά την τρυφηλότητας μιας τέχνης μαγικής, πέρα από τον συνηθισμένο σαδομαζοχισμό της καθημερινότητας, παρασάγγας πέραν των συνήθως μικροαστικών απολαύσεων, εκκολάψεων ψευδαισθήσεων. Τα πάντα έχουν γίνει, τα πάντα έχουν ειπωθεί. Κι άλλοι, αμέτρητοι, τρανή σειρά απείρων όντων, όλοι αυτοί έχουν ερωτευτεί πριν από εμάς. Αυτός όμως δεν είναι λόγος να μην προσπαθήσουμε. Ακόμα κι όταν συνειδητοποιούμε τη ματαιότητα τού πράγματος. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια τον Μιχάλη Κόκκινο το όλον ποιητικόν εγχείρημα είναι θνησιγενές, αυτοπαθές κι ως εκ τούτου αυτό-επιβεβαιούμενον. Ο ναρκισσισμός είναι \"υγιές\" στοιχείο όταν είναι σκόπιμος κι εμπρόθετος. \u003cbr\u003eΑτέλειωτη χλαπαταγή δυσμοιρίων αλλοδιαστασιακών όντων στοιχειώνει αυτή την ποίηση που είναι \"ερμητικά ανοικτή\" (ας μου επιτραπεί το οξύμωρον), σαν πύλη παραβιασμένη προ πολλού, που διατηρεί όμως την αλλοτινή ομορφιά κι αρχοντιά της. Πέρα από τον βρυχηθμό χιλιάδων θηρίων, είναι η ανθρώπινη οιμωγή εκείνη που παγώνει το αίμα στη ραχοκοκαλιά της γης και τα αιλουροειδή να τρέμουν από φόβο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠοίηση γνωμική, στατιστική, αλλά χωρίς διδακτικές επιφάσεις. Στοχασμός, φιλοσοφική διάθεση, σαν διαλογισμός με λέξεις και χρώματα, με αισθήσεις και συναισθητικές μεταφορές. Ο Μιχάλης Κόκκινος κατέχει την τέχνη του λόγου καλύτερα από πολλούς άλλους, έτσι που μπορεί και να την απεμπολεί δυσδιακρίτως, ανάλογα με την κοσμική του διάθεση. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ποίημα που δίνει και τον τίτλο στη συλλογή είναι κρυπτικό όπως τα παιδικά παραμύθια, ελευθέριο σαν τους φυλακισμένους επαναστάτες, ανεκτικό σαν τους αμετανόητους φανατικούς θρησκειών που δεν έχουν επιστρατευθεί ακόμα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑγαπώ την Ποίηση. Γι' αυτό αρέσκομαι να ταξιδεύω στην μυροβλυσία των νοητικών κυττάρων ενός αιώνιου έφηβου: του Μιχάλη Κόκκινου. Που δεν έχει ακόμα αποδεχτεί την διαφορά μεταξύ εφικτού και μη. Σαν τον \"Καλιγούλα\" του Αλμπέρ Καμύ. Θα ήταν τραγικός αν δεν ήταν ενίοτε ροκοκό. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚι άλλοτε μπαρόκ. Κάποτε ιμπρεσιονιστής, αλλά ποτέ ναΐφ. Βυθίζομαι σε αυτή την αγκαλιά των λέξεων όπως σε μήτρα ευωδιαστή, συμπαντική σπηλιά στο έλεος των κυμάτων. Εκεί που καταφεύγουν οι αυθεντικοί ποιητές: στα αρίφνητα \"βένθεα αλός\" που και Συλλογικό Ασυνείδητο ονοματίζεται. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚωνσταντίνος Μπούρας\u003cbr\u003ewww.konstantinosbouras.gr \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b237457.jpg","isbn":"978-618-84269-2-4","isbn13":"978-618-84269-2-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":124,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2019-05-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":237457,"url":"https://bibliography.gr/books/ennea-stales.json"},{"id":237826,"title":"Το τραγούδι του εαυτού μας","subtitle":null,"description":"Ο Walt Whitman ξαναζωντανεύει εν έτει 2019 (200 χρόνια από τη γέννηση του).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eConcept album cd με βιβλίο 88 σελίδων από ΤΑ ΠΕΡΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ του Γιάννη Π.Π. Τσαμαντάκη, βασισμένο στο ποίημα \"Song of myself - Walt Whitman\" (σε πρώτη παγκόσμια) με τη συμμετοχή:\u003cbr\u003e25 τραγουδιστών, 14 μουσικών, 16 ηθοποιών και 15 εικαστικών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔιατίθεται από τις εκδόσεις Όταν σε 4 διαφορετικά εξώφυλλα, ώστε ο καθένας να επιλέξει το ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ που του ταιριάζει!!!\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚάθε όνειρο χρειάζεται τον ονειροπόλο του, όπως και κάθε σιωπή τη φωνή της, για να ακουστεί. Το τραγούδι της σιωπής είναι το πιο δυνατό καθότι είναι ο ήχος της ψυχής. Γέλια, χάχανα, σιωπή... φθόγγοι, νότες, σιωπή... συλλαβές, λέξεις, προτάσεις, σιωπή. Κάθε έναρξη είναι από σιωπή και κάθε ολοκλήρωση σε σιωπή θα καταλήξει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην ησυχία μαθαίνεις ν' ακούς, στην ησυχία να θυμάσαι. Ακόμα και οι κραυγές που θέλουν να εκφραστούν, σε λευκό καμβά σιωπής χρωματίζουν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις σκιές, αυτές τις υπέροχες ευάλωτες υπάρξεις που παίζουν με τα μάτια μας, το μυαλό μας, το πέρα μας, αλλάζοντας σχήματα συνεχώς, γίνονται ένα με εμάς και μας αγκαλιάζουν. Κάποιες διψάνε να είναι δίπλα μας και κάποιες να το σκάσουν, να απομακρυνθούν και να χαθούν στο άπειρο. Ακόμα και αυτά τα άυλα, ακαθόριστης υφής, πλάσματα θέλουν το φως τους για να υπάρξουν ή, πιο σωστά, θέλουν το φως τους για να εμφανιστούν και να αρχίσουν τα παιχνιδίσματά τους. Φαινομενικά σιωπηλά πλάσματα και αυτά, μα οι τόσες αναμνήσεις που κουβαλάνε σίγουρα έχουν να διηγηθούν πολλά. Σιωπηλά προσέρχονται και σιωπηλά αποχωρούν. Μα στο μεσοδιάστημα πόσο δυνατά \"σιωπούν\", ε; \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕγώ τυγχάνει να είμαι από τους τυχερούς που βρίθω από σιωπή ή ησυχία (πείτε το όπως θέλετε), περιλούζομαι από φως και τα γεννησιμιά του, και, φυσικά, ακόμα μπορώ να ονειρεύομαι μέσα από τα όνειρα των ονειροπόλων που έζησαν, ζουν, και θα ζούνε στη χώρα του παντοτινά, στη χώρα που ό,τι είναι γνωστό το απορρίπτουν και γράφουν ιστορία. Όχι με σινική μελάνι ή κάρβουνο αλλά με ανάταση ψυχής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌσο για την αγάπη; Μα με αγάπη προϋπήρξα, με αγάπη γεννήθηκα, με αγάπη έζησα και αγάπη είμαι. Όπως και εσύ... απλά ίσως δεν το έχεις αισθανθεί σε όλο το μεγαλείο της. Εκεί, στα Πέρα μέρη, όμως, στο τέλος της ιστορίας μας, σε αγάπη θα αφεθείς. Αρκεί να θυμηθείς τι περικλείεις από πάντα και πλέον ευάλωτος να ξαναγεννηθείς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜπορείς να μείνεις τώρα ή να φύγεις, γιατί ξεκινάει ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, ένα ταξίδι προς την αληθινή επιστροφή ήθελα να πω... αλλά κάτι μου λέει πως τελικά διψάς να πορευθείς και συ μαζί μας. Όχι μπροστά ή πίσω μου. Σε θέλω δίπλα μου. Προτού να γεννηθώ από τη μάνα μου, γενιές με οδήγησαν εκεί.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΕίμαστε ένα, δεν το ξέρεις; Είναι ώρα να εξηγηθώ - ας ορθώσουμε το ανάστημα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤραγουδιστές (με σειρά εμφάνισης) : Δημήτρης Βοζαΐτης, Μαρία Ιωαννίδου, Μιχάλης Κωτσόγιαννης, Γιάννης Τσαμαντάκης, Σαλίνα Γαβαλά, Μαρία Λυμπεράκου, Μαρία Νίκα, Αρχιμανδρίτης Ειρηναίος Νάκος, Κατερίνα Σούσουλα, Γιώργος Παπαγεωργίου, Σταύρος Παπασταύρου, Μαρία Λατσίνου, Άννα Δακουρού, Σοφία Καρμή, Μάριος Τσόλιας, Αντώνης Βλάχος, Γιώργος Παπουτσάς, Σοφία Βόσσου, Μάνος Μπαρίκος, Όλγα Καμηλάρη, Αντώνης Δήμου, Ελπίδα, Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης, Αναστάσιος Στέλλας, Ρόμπερτ Γουίλιαμς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗθοποιοί : Μενέλαος Χαζαράκης, Ελένη Κοκκίδου, Στέλλα Κρούσκα, Φώτης Μακρής, Ελίνα Βλαχοκώστα, Αλίκη Αλεξανδράκη, Κλεοπάτρα Τολόγκου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Σωκράτης Πατσίκας, Βασίλης Κρητικός, Μάκης Πατέλης, Κώστας Σαββιδάκης, Μαρία Ρήγα, Άννα Καλαΐτζίδου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜουσικοί : Πέτρος Κουτρουμπής (κιθάρες, μπάσο, μαντολίνο), Μιχάλης Βρέττας (βιολί), Φώτης Σιώτας (βιολί), Γιάννης Τσόλκας (πιάνο, πλήκτρα), Δημήτρης Παπατσαρούχας (πλήκτρα), Σωκράτης Γανιάρης (τύμπανα, κρουστά), Κώστας Μπορμπόλης (μπάσο), Δημήτρης Ευσταθόπουλος (κοντραμπάσο), Παναγιώτης Βλάχος (τύμπανα), Βασίλης Ντρουμπογιάννης (πιάνο), Βασίλης Ούτσιος (φλάουτο), Γιώργος Τζαβάρας (κιθάρα), Κώστας Κούλης (τύμπανα), Δρόσος Σκυλάς (κρουστά), Λάζαρος Παπαγεωργίου (τύμπανα).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕικαστικοί : Γιώργος Κόρδης, Δημήτρης Γέρος, Γιάννης Αδαμάκης, Μιχάλης Μαδένης, Γιώργος Χουλιαράς, Μιχάλης Μανουσάκης, Θοδωρής Τσενόγλου, Κατερίνα Χαδουλού, Τριαντάφυλλος Ηλιάδης, Βάσω Κυριάκη, Tuiyo Frogs, Μάΐρα Κούβελου, Σοφία Κατσαρού, Σεμίνα Λάνταβου, Νίκος Παπαδάκος, Γιώργος Ζιάκας, Σωτήρης Σόρογκας, Κώστας Ηρακλής Γεωργίου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣυμμετέχει με 17 μικροκείμενα ο συγγραφέας-ποιητής Κωνσταντίνος Λουκόπουλος.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b239842.jpg","isbn":"978-618-84269-4-8","isbn13":"978-618-84269-4-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":88,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2019-09-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":239842,"url":"https://bibliography.gr/books/to-tragoudi-tou-eautou-mas.json"}]