[{"id":237846,"title":"Χαραμάδες του χρόνου","subtitle":"Les interstices du temps","description":"Ποιήματα ποιητικής και άκρας ευαισθησίας. Η ομιλούσα ποιητική φωνή \"ξεγυμνώνεται\" αργά και ηδονικά σε ένα \"μπολερό\" που καταδεικνύει απλώς και μόνον την ώριμη τεχνική της, ενώ η ίδια η καλή ποιήτρια κρύβεται πίσω από τις λέξεις και τις γραμμές, ερωτοτροπεί με τα σημεία στίξης, λατρεύει (και λατρεύεται από) τα κενά, φάσκει και καταφάσκει στο μεγάλο θαύμα της γραφής που ισοδυναμεί με αναδημιουργία του κόσμου, με επανεφεύρεση της πραγματικότητας εξαρχής. Προδομένη ηρωίδα που καταμαρτυρεί στον εαυτό της αλλά και στην υφήλιο τη χασμώδη διάστασή τους, χαράδρα που βαθαίνει με τα χρόνια και καταλήγει σε πλήρη ασυμβατότητα. Δεν πρόκειται, όμως, για πεισιθάνατη ποιητική, αφού η αισιοδοξία πηγάζει από την επιμονή και την υπομονή, τη δύναμη της αφηγήτριας να αντέξει κάθε αντιξοότητα, φτάνει να αφεθεί ελεύθερη να τραγουδήσει τη φωτεινιά του κόσμου, όχι με την κακοδαιμονία μιας Σφίγγας αλλά με την αθωότητα των παιδιών, όταν μαθαίνουν, επιτέλους, τα όρια και διδάσκονται να κινούνται αρμονικά μέσα σε αυτά, χωρίς να κινδυνεύουν να συγκρουστούν με τα όρια ανοχής ή ελευθερίας των άλλων. \u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΣτίχοι που δεν έχουν κάποιο αναγνωρίσιμο μέτρο, εξόν από τον αργό ρυθμό μιας αναπνοής προσεκτικής, υπολογισμένης έτσι ώστε να μη μαδήσει τα ροδοπέταλα ενός μωρού λουλουδιού, που επαφίενται στη διακριτικότητά της. Όμως, παρά την έλλειψη κάποια αναγνωρίσιμης παραδοσιακής \"συνταγής\" πάνω στην οποία θα πατήσει η λογοτέχνις προκειμένου να χαράξει τον δικό της μουσικό \"δρόμο\", πρόκειται για λόγο χορευτικό, τουτέστιν ποιητικό. \u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΑυτή η ιδιομορφία της ποιητικής, που δε θα μπορούσες να την πεις στιχουργική, αφού όλο το ποίημα, κάθε ποίημα, είναι ενότητα αδιαίρετη κι άτμητη. Ακόμα κι αν θέλει να κατακρεουργήσει κανείς το πρωτότυπο για να προβεί σε ασκήσεις κριτικής ανατομίας, πάλι δε θα μπορέσει να σπάσει την κρυσταλλώδη υφή και την αδιάπτωτη οργανικότητά του. Κάθε ποίημα είναι ένα \"σώμα\" ερωτικό αλλά μηδέποτε διονυσιακό κι ουδέποτε βακχίζον. Μακριά από την Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου κάθε αμετροέπεια και παράβασις των χρηστών ηθών (συγγραφικών αλλά και καθημερινών). Η ποίησή της είναι \"πολιτικώς ορθή\", κατάλληλη ακόμα και για τις μικρές τάξεις των σχολείων. Έτσι, από αυτή την άποψη, θα μπορούσε να θεωρηθεί και \"κλασική\" χωρίς όμως να είναι κλασικίζουσα. Νεορομαντική πάντως είναι. Παραείναι ειδυλλιακή η νοσταλγία του Παραδείσου που κουβαλάει εντός της και στοιχειώνει τα γραπτά της.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΕίναι μια πάλλουσα ευαισθησία, ένας ψαλμός σχεδόν αλλοδιαστασιακός, που όσο περνούν τα χρόνια, τόσο φουντώνει ο θυμός της και θεριεύει η αποφασιστικότητά της να φανεί πάνω από τον βάλτο των μετριοτήτων που κατατρύχουν, κατατρέχουν και καταδυναστεύουν κάθε ανεξάρτητη φωνή που ξεφεύγει από το μέτρο των χαμηλών λόφων.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΗ Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου είναι μία σημαντική, σημαντικότατη ποιητική φωνή τού καιρού μας, που ακούγεται συχνότερα στο εξωτερικό (στα γαλλικά ή στα ιταλικά) και λιγότερο στα ναρκοθετημένα από τις παρέες και τις παρεούλες εγχώρια λογοτεχνικά μας ύδατα. Και το βασικότερο: ξέρει να εξελίσσεται, να μαθαίνει, να διδάσκεται, να ακούει, να ενσωματώνει, να εγκολπώνεται καινούργιες οπτικές, μουσικές και κατευθύνσεις. Αυτό την καθιστά \"νέα\". Κι όσο κι αν δεν είναι ή δεν μπορεί να θεωρηθεί \"πρωτοεμφανιζόμενη\" είναι οπωσδήποτε μία αύρα, ένας φλοίσβος, ένα δροσερό αεράκι που μας παραπέμπει σε πέλαγα μεγάλα και σε σύμπαντα μακρινά, απροσπέλαστα για τη μυωπική φαντασία των επιπλεόντων νουφάρων. \u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΒαθύς λόγος, στοχαστικός, φιλοσοφικός.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΚωνσταντίνος Μπούρας\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b239862.jpg","isbn":"978-618-84269-3-1","isbn13":"978-618-84269-3-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2019-09-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":239862,"url":"https://bibliography.gr/books/xaramades-tou-xronou.json"},{"id":241250,"title":"Ελεο-γραφίες","subtitle":null,"description":"Τις νύχτες ζωγραφίζω ξημερώματα\u003cbr\u003eολοφώτεινα ροδοχάρακτα\u003cbr\u003eτα πρωινά ζωγραφίζω ηλιοβασιλέματα \u003cbr\u003eξένοιαστα πορφυρά.\u003cbr\u003eΤις Κυριακές τα βγάζω στο δρόμο \u003cbr\u003eκαι τα χαρίζω στους περαστικούς\u003cbr\u003e\"Μα είναι λευκοί καμβάδες\" αποκρίνονται ξαφνιασμένοι\u003cbr\u003e\"Ναι\" τους λέω \u003cbr\u003eγια να ζωγραφίσετε τα δικά σας\u003cbr\u003eδεν ξέρω να ζωγραφίζω.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜια συλλογή ποιημάτων με λέξεις εικόνες\u003cbr\u003e για ένα κόσμο που όσο φωτίζεται τόσο σκοτεινιάζει \u003cbr\u003eγια την ελευθερία, που όσο απλώνεται τόσο λιγοστεύει\u003cbr\u003eγια το φόβο, που όσο κρύβεται τόσο εξουσιάζει\u003cbr\u003eγια το όνειρο, που όσο δοξάζεται τόσο χάνεται\u003cbr\u003eγια τον άνθρωπο, που όσο μαθαίνει τόσο ξεχνάει\u003cbr\u003eγια το έλεος, που όσο ανασαίνει\u003cbr\u003eτόσο η αγάπη είναι η μόνη ελπίδα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b243144.jpg","isbn":"978-618-84269-9-3","isbn13":"978-618-84269-9-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":100,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2019-12-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":243144,"url":"https://bibliography.gr/books/eleografies.json"},{"id":241396,"title":"Ιριδίζουσες σιωπές","subtitle":null,"description":"Το σκηνικό έχει στηθεί\u003cbr\u003eΑπαιτητικός ο ρόλος\u003cbr\u003eΠαρατηρείς, παίζεις\u003cbr\u003eΣτέκεις στο πεζούλι και θαυμάζεις σιωπηλά\u003cbr\u003eπόσο μεγάλωσαν τα παιδιά, που χτες γέμιζαν τις αλάνες\u003cbr\u003eΔίχως μιλιά, αποχαιρετάς αυτό που τελειώνει,\u003cbr\u003eσαν τον ορίζοντα που δέχεται τον ήλιο στη δύση του\u003cbr\u003eΠίνεις καφέ με τον εαυτό σου και μετράς χωρίς λόγια\u003cbr\u003eτα λάθη σου και τα σωστά\u003cbr\u003eΤα πικρά σου μάτια κονταροχτυπιούνται\u003cbr\u003eμε μια πραγματικότητα που αφήνει αιμόφυρτα τα όνειρά σου\u003cbr\u003eΑχ, να μπορούσαν, σκέφτεσαι, τα μικρά σου τα χέρια\u003cbr\u003eνα φτιάξουν έναν κόσμο καλύτερο...\u003cbr\u003eΔαγκώνεις αμίλητος μια μπουκιά του νόστου σου\u003cbr\u003eΚι η σκόνη αθόρυβα φέρνει στο κατώφλι σου\u003cbr\u003eτην πιο τρελή σου απαντοχή\u003cbr\u003eΑφήνεσαι, χωρίς λέξη να πεις, στη ζεστή αγκαλιά\u003cbr\u003eΣτη σιωπή οι δύο είναι σαν ένας\u003cbr\u003eΚι όταν κυλάς στους δρόμους της ποίησης,\u003cbr\u003eκολυμπάς στην εύθραυστη μουσική της ψυχής\u003cbr\u003eΑν σκεφτείς πόσο ειρηνικά βγαίνει στον ουρανό\u003cbr\u003eτο ουράνιο τόξο μετά την καταιγίδα...\u003cbr\u003eΚι όμως, όλοι θα σταθούν να το θαυμάσουν\u003cbr\u003eΚαι οι βουβοί ρόλοι έχουν τη δύναμή τους...","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b243290.jpg","isbn":"978-618-84632-1-9","isbn13":"978-618-84632-1-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":76,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2019-12-16","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":243290,"url":"https://bibliography.gr/books/iridizouses-siwpes.json"},{"id":241395,"title":"Αλάτι στον άνεμο","subtitle":null,"description":"\"Ο Πούχνερ είναι μια εκλεκτή περίπτωση \"ηρωικού μηδενισμού\", όπως τον περιέγραφε ο Καμύ στο δοκίμιό του για τον Σίσυφο και αλλού· το δοκίμιό του έκλεισε λέγοντας ο Καμύ, ότι τελικά φαντάστηκε τον ακαταπόνητον ηρώα του μύθου \"ευτυχισμένο\". Αυτό ταιριάζει και για τον Πούχνερ, έστω και αν αισθάνθηκε το χρέος να πει την αλήθεια πάντα, με διάφορους τρόπους\". \u003cbr\u003eΜιχάλης Μερακλής\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η στοχαστικότητα της ποίησης του Πούχνερ διαπνέεται από έναν λυρισμό που υπονομεύει τον κίνδυνο της διανοητικής σκλήρυνσης, και από μια διάθεση εξομολογητική που, όπως και ο φιλοσοφικός εκλεκτικισμός της, εκφράζεται με μια ευρεία κλίμακα τόνων: από τον υποβλητικό ψίθυρο, τον ευάρεστο στο αυτί του ευαίσθητου αναγνώστη, ως τη μεγαλόφωνη -για τον βαρήκοο- εκμυστήρευση\". \u003cbr\u003eΝάσος Βαγενάς","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b243289.jpg","isbn":"978-618-84632-0-2","isbn13":"978-618-84632-0-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":84,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2019-12-16","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":243289,"url":"https://bibliography.gr/books/alati-ston-anemo.json"},{"id":241536,"title":"Σπινθηρογραφήματα","subtitle":"Το μικρό είδος: Διαχρονική ανθολόγηση 2000-2017","description":"Στην ποίησή του γίνεται φανερό πως δεν μένει απλός θεατής της τελετουργίας, αλλά συμμετέχει στην αέναη, συμπαντική ιεροτελεστία. Είναι μέσα στο τοπίο και μέρος του αποτελεί. Και, καθώς βρίσκεται εντός του, μαγεμένος από την τόση ομορφιά, \"ακούει\", ψυχανεμίζεται τους μυστικούς ψιθύρους όλων όσων σκεπάζει ο ουρανός και κυριεύεται από το κοσμικό δέος. Νιώθει πως κάτω από την πολυμορφία του Σύμπαντος υπάρχει ένας συνδετικός ιστός και αυτόν ανακαλύπτει και μας παρουσιάζει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆννα Λυδάκη\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕν τέλει, αυτό είναι η Ποίηση: να σε μεταφέρει σε άλλες διαστάσεις, να σου υποβάλλει τον Παγκόσμιο Ρυθμό, τον πρωτότυπο και συμπαντικό, να σε προκαλεί να ζήσεις, να σκεφτείς και να δονείσαι ποιητικώ τω τρόπω... Ο Βάλτερ Πούχνερ εμπνέει κι εμπνέεται, διδάσκει και διδάσκεται, εξελίσσεται και βοηθά τους πνευματικούς του συνοδοιπόρους να εξελιχθούν. Είναι γενναιόδωρος, όπως πάντα, εκ φύσεως, εξ αγωγής κι εξ ασκητικής. Γιατί λειτουργεί ως κοσμοκαλόγερος, σαν τους μοναχούς του Μεσαίωνα που αφιέρωναν τη ζωή τους στη μελέτη, στην έρευνα και στη διάσωση της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, στη διαφύλαξη \"παγανιστικών εθίμων\" των \"εθνικών\", που είχαν όμως τεράστια ιστορική και πολιτισμική αξία, διαχρονική. Μπορεί και σήμερα να ζούμε σε έναν άλλου είδους σκοταδισμό, τεχνολογικό, ψηφιακό αυτή τη φορά, όπου η άκριτη και κατακλυσμιαία διάχυση της Πληροφορίας καθιστά σχεδόν ανέφικτη κι απροσπέλαστη τη Γνώση. Μόνον οι Ποιητές έχουν το κλειδί που ανοίγει όλες τις πόρτες. Κι αυτό δεν είναι άλλο από τη Φιλότητα: η φιλαναγνωσία, η βιβλιοφιλία, η θεατροφιλία, η τεχνοφιλία, η λαογραφοφιλία [συχωρέστε μου τους νεολογισμούς] και τα λοιπά και τα παρ-όμοια… Ο Ποιητής είναι Αγάπη, συμπαντική, συνδημιουργική, αναδημιουργική. Ο Ποιητής ταυτίζεται με τον Κρίσνα, που πιάνει δουλειά κάθε που τελειώνει το ισοπεδωτικό του έργο ο αποδομητής Σίβα. Ο Ποιητής είναι ο Όσιρις που ανασταίνεται χάρη στην γενεσιουργό αιτία τής Ίσιδας-Αγαύης, όσες φορές κι αν του επιτεθεί ο κακόβουλος, \"σκοτεινός\" Σεθ. Ο Ποιητής είναι το \"άλας της γης\", αφού συνεχίζει όταν οι άλλοι σταματούν, βολεύονται, καταναλώνουν, σταυρώνουν τα χέρια και περιμένουν πειθήνια τον βιολογικό θάνατό τους, γιατί ο ψυχοπνευματικός έχει συντελεστεί προ πολλού. Ο Βάλτερ Πούχνερ είναι φωτεινό παράδειγμα διαρκούς πνευματικής αν-ησυχίας. Είναι άνθρωπος των Φώτων, Δάσκαλος πνευματικός, παιδαγωγός πολλών γενεών, δημιουργός και διανοίκτης δρόμων που δεν υπήρχαν μέχρι τώρα. Είναι αισιόδοξη κι ευοίωνη η ποίησή του. Είναι πρωτοπόρος και ποτέ ουραγός. Είναι ηγέτης από εκείνους τους λίγους, τους σπάνιους, τους αρίστους που θα κοσμούσαν τις τάξεις οιασδήποτε ακαδημίας στον κόσμο τον πλατύ, μια κουκίδα πια στην αχανή τοιχογραφία τού Σύμπαντος. Κι όπως όλοι οι φωτισμένοι πνευματικοί άνθρωποι, ο Καθηγητής Βάλτερ Πούχνερ αποφεύγει τον μανιχαϊσμό και τις απλοποιήσεις κάθε είδους, απ' όπου κι αν προέρχονται. Έτσι κι ο έπαινος αυτός τον αδικεί και υπολείπεται της αξίας του. Το πνευματικό ανάστημα είναι απροσμέτρητο κι ένδοξο, χαρίζει την ισχύν που μόνον οι κραταιοί νόες δύνανται να φέρουν και να ανθέξουν για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Κι ο Βάλτερ Πούχνερ είναι από τους Άτλαντες του καιρού μας που φέρουν στους γιγάντιους ώμους τους το βάρος μιας οικουμένης που αυτοκαταστρέφεται και παρακμάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Ξεχωριστές, εξαιρετικές μονάδες σαν τον Βάλτερ Πούχνερ ενδέχεται και δύνανται να δημιουργήσουν δια της επαγωγικής τους διδασκαλίας εκείνη την \"κρίσιμη μάζα\", που είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη για το \"ποιοτικό άλμα\" που θα επιτρέψει στην Ανθρωπότητα τη μετάβαση σε μια καινούργια Αναγέννηση, σύμφωνα με τον Δανό Φιλόσοφο Σόρεν Κίρκεγκααρντ. Αυτή η αιώνια ανατολή του Ήλιου της Δικαιοσύνης, του άρρητου κι αόρατου επαφίεται στη δεκτικότητά μας, στην προθυμία και στην ικανότητά μας (για να μην πω \"δεξιότητα\") να αγκαλιάσουμε, να υποδεχτούμε και να ενστερνιστούμε το ανεξίτηλο έργο μεγάλων μορφών της Παγκόσμιας Τέχνης κι Επιστήμης. Βάλτερ Πούχνερ, σε ευγνωμονούμε που υπάρχεις και συνεχίζεις, επιμένεις να δημιουργείς, υπενθυμίζοντάς μας (με την σωκρατική μέθοδο) πως ο αγώνας για την αναβάθμιση - ατομική και συλλογική - είναι διαρκής και δίχως διαλείμματα ανάπαυλας. Ακριβώς όπως η ποιητική παραγωγή σου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚωνσταντίνος Μπούρας","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b243430.jpg","isbn":"978-618-84269-8-6","isbn13":"978-618-84269-8-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":160,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2019-12-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":243430,"url":"https://bibliography.gr/books/spinthhrografhmata.json"},{"id":235440,"title":"Εννέα στάλες","subtitle":null,"description":"Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Ζωγραφική με λέξεις\", \"ηθελημένη καταφυγή στον κώδικα της γλώσσας, αυτοεξορία και φυλακή, ισόβια\": έτσι θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την ποίηση του εικαστικού και ακραίου, μεθοριακού πνευματικού ανθρώπου Μιχάλη Κόκκινου, που μετήλθε πολλών επαγγελμάτων, διήλθε πολλών \u003cbr\u003eεπινοημάτων κι ανέπτυξε μία τεχνική επιβίωσης που και διαβίωση θα την έλεγες, αν ήταν ορθοπλωρισμένη κι ευθύγραμμη. Κάτι που δεν ισχύει για τον γνήσιο καλλιτέχνη, όταν ΚΑΙ λογοτέχνης είναι. Σπάνιος συνδυασμός στην πληρότητά του, δίδυμο ταλέντο κι ομοζυγωτικό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο \"παίγνιον\" για τον Μιχάλη Κόκκινο είναι φιλοσοφικός κύβος και λυδία λίθος. Είναι η αφορμή για να υπάρχει κι η δικαιολογία προκειμένου να ανασαίνει ελεύθερα αποτινάσσοντας επιταγές και δεσμεύσεις από το σκοτεινό υπέρ-εγώ, το μακρινό, το απροσλάλητο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕρωτικός, ναι. Μονοφυσίτης, όχι. Η βακχική πανδαισία της ένωσης του Πάνα με το Ά-παν και του Βάκχου με τον Διόνυσο εις σάρκαν μίαν. Στο ποίημα \"Θα 'ναι ο άνεμος\" ο Μιχάλης Κόκκινος προσεγγίζει το απροσδιόριστο κι αφηρημένο εκείνο \"on me pense\" του Αρθούρου Ρεμπώ και \u003cbr\u003eκατακτά την τρυφηλότητας μιας τέχνης μαγικής, πέρα από τον συνηθισμένο σαδομαζοχισμό της καθημερινότητας, παρασάγγας πέραν των συνήθως μικροαστικών απολαύσεων, εκκολάψεων ψευδαισθήσεων. Τα πάντα έχουν γίνει, τα πάντα έχουν ειπωθεί. Κι άλλοι, αμέτρητοι, τρανή σειρά απείρων όντων, όλοι αυτοί έχουν ερωτευτεί πριν από εμάς. Αυτός όμως δεν είναι λόγος να μην προσπαθήσουμε. Ακόμα κι όταν συνειδητοποιούμε τη ματαιότητα τού πράγματος. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια τον Μιχάλη Κόκκινο το όλον ποιητικόν εγχείρημα είναι θνησιγενές, αυτοπαθές κι ως εκ τούτου αυτό-επιβεβαιούμενον. Ο ναρκισσισμός είναι \"υγιές\" στοιχείο όταν είναι σκόπιμος κι εμπρόθετος. \u003cbr\u003eΑτέλειωτη χλαπαταγή δυσμοιρίων αλλοδιαστασιακών όντων στοιχειώνει αυτή την ποίηση που είναι \"ερμητικά ανοικτή\" (ας μου επιτραπεί το οξύμωρον), σαν πύλη παραβιασμένη προ πολλού, που διατηρεί όμως την αλλοτινή ομορφιά κι αρχοντιά της. Πέρα από τον βρυχηθμό χιλιάδων θηρίων, είναι η ανθρώπινη οιμωγή εκείνη που παγώνει το αίμα στη ραχοκοκαλιά της γης και τα αιλουροειδή να τρέμουν από φόβο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠοίηση γνωμική, στατιστική, αλλά χωρίς διδακτικές επιφάσεις. Στοχασμός, φιλοσοφική διάθεση, σαν διαλογισμός με λέξεις και χρώματα, με αισθήσεις και συναισθητικές μεταφορές. Ο Μιχάλης Κόκκινος κατέχει την τέχνη του λόγου καλύτερα από πολλούς άλλους, έτσι που μπορεί και να την απεμπολεί δυσδιακρίτως, ανάλογα με την κοσμική του διάθεση. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ποίημα που δίνει και τον τίτλο στη συλλογή είναι κρυπτικό όπως τα παιδικά παραμύθια, ελευθέριο σαν τους φυλακισμένους επαναστάτες, ανεκτικό σαν τους αμετανόητους φανατικούς θρησκειών που δεν έχουν επιστρατευθεί ακόμα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑγαπώ την Ποίηση. Γι' αυτό αρέσκομαι να ταξιδεύω στην μυροβλυσία των νοητικών κυττάρων ενός αιώνιου έφηβου: του Μιχάλη Κόκκινου. Που δεν έχει ακόμα αποδεχτεί την διαφορά μεταξύ εφικτού και μη. Σαν τον \"Καλιγούλα\" του Αλμπέρ Καμύ. Θα ήταν τραγικός αν δεν ήταν ενίοτε ροκοκό. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚι άλλοτε μπαρόκ. Κάποτε ιμπρεσιονιστής, αλλά ποτέ ναΐφ. Βυθίζομαι σε αυτή την αγκαλιά των λέξεων όπως σε μήτρα ευωδιαστή, συμπαντική σπηλιά στο έλεος των κυμάτων. Εκεί που καταφεύγουν οι αυθεντικοί ποιητές: στα αρίφνητα \"βένθεα αλός\" που και Συλλογικό Ασυνείδητο ονοματίζεται. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚωνσταντίνος Μπούρας\u003cbr\u003ewww.konstantinosbouras.gr \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b237457.jpg","isbn":"978-618-84269-2-4","isbn13":"978-618-84269-2-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":124,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2019-05-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":237457,"url":"https://bibliography.gr/books/ennea-stales.json"},{"id":237826,"title":"Το τραγούδι του εαυτού μας","subtitle":null,"description":"Ο Walt Whitman ξαναζωντανεύει εν έτει 2019 (200 χρόνια από τη γέννηση του).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eConcept album cd με βιβλίο 88 σελίδων από ΤΑ ΠΕΡΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ του Γιάννη Π.Π. Τσαμαντάκη, βασισμένο στο ποίημα \"Song of myself - Walt Whitman\" (σε πρώτη παγκόσμια) με τη συμμετοχή:\u003cbr\u003e25 τραγουδιστών, 14 μουσικών, 16 ηθοποιών και 15 εικαστικών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔιατίθεται από τις εκδόσεις Όταν σε 4 διαφορετικά εξώφυλλα, ώστε ο καθένας να επιλέξει το ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ που του ταιριάζει!!!\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚάθε όνειρο χρειάζεται τον ονειροπόλο του, όπως και κάθε σιωπή τη φωνή της, για να ακουστεί. Το τραγούδι της σιωπής είναι το πιο δυνατό καθότι είναι ο ήχος της ψυχής. Γέλια, χάχανα, σιωπή... φθόγγοι, νότες, σιωπή... συλλαβές, λέξεις, προτάσεις, σιωπή. Κάθε έναρξη είναι από σιωπή και κάθε ολοκλήρωση σε σιωπή θα καταλήξει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην ησυχία μαθαίνεις ν' ακούς, στην ησυχία να θυμάσαι. Ακόμα και οι κραυγές που θέλουν να εκφραστούν, σε λευκό καμβά σιωπής χρωματίζουν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις σκιές, αυτές τις υπέροχες ευάλωτες υπάρξεις που παίζουν με τα μάτια μας, το μυαλό μας, το πέρα μας, αλλάζοντας σχήματα συνεχώς, γίνονται ένα με εμάς και μας αγκαλιάζουν. Κάποιες διψάνε να είναι δίπλα μας και κάποιες να το σκάσουν, να απομακρυνθούν και να χαθούν στο άπειρο. Ακόμα και αυτά τα άυλα, ακαθόριστης υφής, πλάσματα θέλουν το φως τους για να υπάρξουν ή, πιο σωστά, θέλουν το φως τους για να εμφανιστούν και να αρχίσουν τα παιχνιδίσματά τους. Φαινομενικά σιωπηλά πλάσματα και αυτά, μα οι τόσες αναμνήσεις που κουβαλάνε σίγουρα έχουν να διηγηθούν πολλά. Σιωπηλά προσέρχονται και σιωπηλά αποχωρούν. Μα στο μεσοδιάστημα πόσο δυνατά \"σιωπούν\", ε; \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕγώ τυγχάνει να είμαι από τους τυχερούς που βρίθω από σιωπή ή ησυχία (πείτε το όπως θέλετε), περιλούζομαι από φως και τα γεννησιμιά του, και, φυσικά, ακόμα μπορώ να ονειρεύομαι μέσα από τα όνειρα των ονειροπόλων που έζησαν, ζουν, και θα ζούνε στη χώρα του παντοτινά, στη χώρα που ό,τι είναι γνωστό το απορρίπτουν και γράφουν ιστορία. Όχι με σινική μελάνι ή κάρβουνο αλλά με ανάταση ψυχής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌσο για την αγάπη; Μα με αγάπη προϋπήρξα, με αγάπη γεννήθηκα, με αγάπη έζησα και αγάπη είμαι. Όπως και εσύ... απλά ίσως δεν το έχεις αισθανθεί σε όλο το μεγαλείο της. Εκεί, στα Πέρα μέρη, όμως, στο τέλος της ιστορίας μας, σε αγάπη θα αφεθείς. Αρκεί να θυμηθείς τι περικλείεις από πάντα και πλέον ευάλωτος να ξαναγεννηθείς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜπορείς να μείνεις τώρα ή να φύγεις, γιατί ξεκινάει ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, ένα ταξίδι προς την αληθινή επιστροφή ήθελα να πω... αλλά κάτι μου λέει πως τελικά διψάς να πορευθείς και συ μαζί μας. Όχι μπροστά ή πίσω μου. Σε θέλω δίπλα μου. Προτού να γεννηθώ από τη μάνα μου, γενιές με οδήγησαν εκεί.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΕίμαστε ένα, δεν το ξέρεις; Είναι ώρα να εξηγηθώ - ας ορθώσουμε το ανάστημα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤραγουδιστές (με σειρά εμφάνισης) : Δημήτρης Βοζαΐτης, Μαρία Ιωαννίδου, Μιχάλης Κωτσόγιαννης, Γιάννης Τσαμαντάκης, Σαλίνα Γαβαλά, Μαρία Λυμπεράκου, Μαρία Νίκα, Αρχιμανδρίτης Ειρηναίος Νάκος, Κατερίνα Σούσουλα, Γιώργος Παπαγεωργίου, Σταύρος Παπασταύρου, Μαρία Λατσίνου, Άννα Δακουρού, Σοφία Καρμή, Μάριος Τσόλιας, Αντώνης Βλάχος, Γιώργος Παπουτσάς, Σοφία Βόσσου, Μάνος Μπαρίκος, Όλγα Καμηλάρη, Αντώνης Δήμου, Ελπίδα, Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης, Αναστάσιος Στέλλας, Ρόμπερτ Γουίλιαμς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗθοποιοί : Μενέλαος Χαζαράκης, Ελένη Κοκκίδου, Στέλλα Κρούσκα, Φώτης Μακρής, Ελίνα Βλαχοκώστα, Αλίκη Αλεξανδράκη, Κλεοπάτρα Τολόγκου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Σωκράτης Πατσίκας, Βασίλης Κρητικός, Μάκης Πατέλης, Κώστας Σαββιδάκης, Μαρία Ρήγα, Άννα Καλαΐτζίδου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜουσικοί : Πέτρος Κουτρουμπής (κιθάρες, μπάσο, μαντολίνο), Μιχάλης Βρέττας (βιολί), Φώτης Σιώτας (βιολί), Γιάννης Τσόλκας (πιάνο, πλήκτρα), Δημήτρης Παπατσαρούχας (πλήκτρα), Σωκράτης Γανιάρης (τύμπανα, κρουστά), Κώστας Μπορμπόλης (μπάσο), Δημήτρης Ευσταθόπουλος (κοντραμπάσο), Παναγιώτης Βλάχος (τύμπανα), Βασίλης Ντρουμπογιάννης (πιάνο), Βασίλης Ούτσιος (φλάουτο), Γιώργος Τζαβάρας (κιθάρα), Κώστας Κούλης (τύμπανα), Δρόσος Σκυλάς (κρουστά), Λάζαρος Παπαγεωργίου (τύμπανα).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕικαστικοί : Γιώργος Κόρδης, Δημήτρης Γέρος, Γιάννης Αδαμάκης, Μιχάλης Μαδένης, Γιώργος Χουλιαράς, Μιχάλης Μανουσάκης, Θοδωρής Τσενόγλου, Κατερίνα Χαδουλού, Τριαντάφυλλος Ηλιάδης, Βάσω Κυριάκη, Tuiyo Frogs, Μάΐρα Κούβελου, Σοφία Κατσαρού, Σεμίνα Λάνταβου, Νίκος Παπαδάκος, Γιώργος Ζιάκας, Σωτήρης Σόρογκας, Κώστας Ηρακλής Γεωργίου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣυμμετέχει με 17 μικροκείμενα ο συγγραφέας-ποιητής Κωνσταντίνος Λουκόπουλος.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b239842.jpg","isbn":"978-618-84269-4-8","isbn13":"978-618-84269-4-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":88,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2019-09-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":239842,"url":"https://bibliography.gr/books/to-tragoudi-tou-eautou-mas.json"},{"id":249256,"title":"Ταξίδι συναισθημάτων","subtitle":"","description":"Σαράντα εννέα ποιήµατα που κινούνται µεταξύ νεοκλασικισµού, νεοροµαντισµού, λυρικά αλλά και αυτοσαρκαστικά, εξοµολογητικά αλλά και οικουµενικά, µε έντονη την κοινωνική στόχευση και τη νοσταλγία του \"εµείς\" εις αντιστάθµισιν του \"εγώ\" µιας περιπετειώδους ζωής ως αντίδοτον θανάτου.\r\n\r\nΦιλοσοφικοί στοχασµοί, ιδεολογικοί ακροβολισµοί, αιθερικές πτήσεις. Η ποιήτρια όµως δεν πειραµατίζεται µε νεωτερικές γραφές κι αδιέξοδες αποδοµήσεις. Αντιθέτως, χτίζει τα νοήµατά της σε γερό υπόβαθρο, έχοντας διερευνήσει επαρκώς το αρχαιοελληνικό της υπόστρωµα και τα ασφυκτικά όρια του µικροαστισµού που δεν αφήνει περιθώρια για µεγαλοσύνες.\r\n\r\nΑγαπώ να σκέφτοµαι το βάθος του σκοπού παρά τα γλωσσικά και τροπικά χωροχρονικά όρια κάθε ποιητικής απόπειρας, που είναι εξ ορισµού απεγνωσµένη κι εκ φύσεως α-λυσιτελής. Βεβαίως, υπάρχει πάντα και η λύση του \"γόρδιου δεσµού\", όµως η ποιητική δεν είναι φαινόµενο αλλά λειτούργηµα, µε εξαιρετική κοινωνική χρησιµότητα. Ειδικά στους δυσχερείς, µεταβατικούς, µεταιχµιακούς καιρούς που έχουµε την τύχη να ζούµε.\r\n\r\nΚι ευδαίµονες εκείνοι, που σαν την φιλόλογο και ηθοποιό Έφη Χαντζούλη ιχνηλατούν το αύριο µε όπλο τη Μνηµοσύνη και µε την πείρα του παρελθόντος αλώβητη, αποσκορακισµένη εις το έπακρον.\r\n\r\nΙδιόλεκτος πεποικιλµένη, τεχνουργηµένη µε τρόπο σηροτροφικό (από τους ακάµατους µεταξοσκώληκες).\r\nΠοιήµατα σαν γνωµικά, µακριά από κάθε µοντερνιστική ή µεταµοντέρνα (ηθεληµένη ή µη) σκοτεινότητα. Λόγος διαυγής, καθαρός, ξάστερος. Νοήµατα στιλβωµένα από µια θέληση λακωνική, λιτή, αποφασιστική στη διατύπωση.\r\n\r\nΔρ. Κωνσταντίνος Β. Μπούρας\r\n","image":"https://biblionet.gr/wp-content/uploadsTitleImages/25/b249966.jpg","isbn":"978-618-84632-7-1","isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":74,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2020-09-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"ελληνικά","original_title":"","publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":249966,"url":"https://bibliography.gr/books/taksidi-synaisthhmatwn.json"}]