[{"id":155200,"title":"Στον Τροπικό του Αιγόκερω","subtitle":"Ναυτικά διηγήματα","description":"Νύχτα Μαρτιάτικη και γλυκιά σαν φθινοπωρινή! Νότιο πλάτος εικοσιπέντε, μήκος κοντά στον πρώτο μεσημβρινό. Μπροστά και δεξιά ο Νότιος Σταυρός, πάνω οι πήχεις του Ωρίωνα κι ένας αποσπερίτης όνειρο δευτερόπρυμα. Η πλώ­ρη αφρίζει με δεκατέσσερα μίλια κατά το Σορόκο κι ο νους σκίζει τα κύματα του υποσυνείδητου προς το παρελθόν. Από παιδί θυμούμαι πως με μάγευαν οι νότιες θάλασ­σες και ρουφούσα αχόρταγα κάθε γραφτό, κάθε ιστορία ή θρύλο που μιλούσε γι’ αυτές.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠοτέ δεν έμαθα το γιατί, αλλ’ αυτό το μισό του πλανή­τη το ’χα συνδυασμένο με το εξωτικό, αυτό που σε γεμίζει με το φόβο τ’ αγνώστου και νοσταλγίες παράξενες μαζί. Κάτι που ποτέ δεν είχα ζήσει. Και τώρα που το ταξίδεψα, το ίδιο εξωτικό το βρίσκω, και το ίδιο συναίσθημα με διακα­τέχει απομεινάρι ίσως του χτες. Απόψε ταξιδευτής της Νοτιάς στοχαστικός, α­κου­μπι­σμένος στην κουπαστή της βαρδιόλας, αφήνω λεύτερο τ’ άλογο της σκέψης να τρέξει πίσω σε θύμησες νοσταλγικές αλλά και πικρές που, πώς να το κάμω, σημαδέψανε τη θα­λασσινή μου ζωή. Ένα ανεμολόγιο, ζωγραφισμένο στον πίνακα της τιμο­νιέρας, μάθημα σ’ ένα νέο ναυτίλο που μόλις τέλειωσα, ήτανε αρκετό για να με φέρει χρόνια πίσω.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜυστήριο στ’ αλήθεια τ’ ανθρώπου ο νους, αφού από μια χαραμάδα σ’ αφήνει να δεις την περασμένη σου ζωή, γυρίζοντας κατά κά­ποιο τρόπο το χρόνο αντίστροφα. Μικροί-μεγάλοι τόνε φωνάζανε καπετάνιο, χωρίς να ’ναι, άσχετο αν τ’ αξιζε και με το παραπάνω. Γνώρισε την καραβίσια γέφυρα στα τέλη μιας πολυταξιδεμένης ζωής, ρεγάλο πες για τη μεγάλη ναυτοσύνη του. Όλοι τότε, από­πειροι μιας θαλασσινής καριέρας τον είχανε για δάσκαλο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚι εγώ έτσι τον πίστευα. Μικρός, πιο μικρός απ’ όλους έ­νιωσα φόβο κοιτάζοντάς τον, όπως όταν πρωτοπήγα στο σκολειό, το δάσκαλο...\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Απόσπασμα από τις \"Θύμησες του Νότου\")","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b158190.jpg","isbn":"978-960-6798-41-2","isbn13":"978-960-6798-41-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":144,"publication_year":2010,"publication_place":"Χίος","price":"12.0","price_updated_at":"2013-03-01","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":986,"extra":null,"biblionet_id":158190,"url":"https://bibliography.gr/books/ston-tropiko-tou-aigokerw.json"},{"id":155201,"title":"Τα χιώτικα είν' αλλιώτικα","subtitle":null,"description":"Όταν κάποτε γίνεται δυσβάστακτη η νοσταλγία για όσα σαν λίκνο της ύπαρξής σου και σαν κοιτίδα της ζωής σου αναγνωρίζεις κι όταν η ανάγκη για να νιώσεις πάλι κοντά σου εκείνους που της ράτσας σου ήταν χορηγοί και της κληρονομιάς σου οι πρώτοι κτήτορες σε βασανίζει, τότε, τα συναισθήματα τούτα πιέζουν ασφυκτικά της ψυχής την αντοχή και του μυαλού τα όρια κι απαιτούν να εκτονωθούν, με όποιο τρόπο, για ν’ ανακουφιστούν, να γλυκάνουν και να θεραπευτούν. \u003cbr\u003eΣ’ αυτές τις περιπτώσεις άλλος τα ξεπλένει με δάκρυα κι αναστεναγμούς κι άλλος με χορούς και με τραγούδια, άλλοι δε, οι περισσότεροι, τα ξορκίζουν με αναφορές κι αφηγήσεις προφορικές και γραπτές γεμάτες καημό και λαχτάρα. Σε τέτοιες στιγμές ανάγκης αυτοΐασης γράφτηκαν τα διηγήματα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"...Η θεία τ’ Αγγελικώ εξεκούκιζε μισή οκά φακή σε μια πιατέρα πήλινη. \u003cbr\u003eΗ κυρα-Δεσποινού εμπάλωνε το σουρέλο του μικρού της δισεγγονού που -το ευλοημένο- έπεφτε μες στα χαλίκια του δρό­μου ψιλοκρεμαστά, γιατί ήτανε βλέπεις ο τερματοφύλακας και γύρι­ζε κουρελιασμένο και καταγδαρμένο στο σπίτι, κάθε μέρα. Η μάνα του τον εκαταχέριζε ανελλιπώς μα ευτός το χαβά του! Η κυρα-Ζενοβία έπλεκε με το λεπτό της βελονάκι ένα σεμεδάκι άσπρο -\"καλέ σαν άχνη ζάχαρη είναι\", της λέγανε θαυμαστικά όσες το βλέπανε\" για τα προικιά της Κατερνιώς της, που την είχε λογοδοσμένη με το Μαθιό, του καπετά Μικέ. Η θεία το Πιπινιώ είχε περασμένο γύρω από το σβέρκο της το μπλε νήμα -τις νύχτες που το φως της γκαζόλαμπας ήτανε λιγοστό και δεν καλόβλεπε, το ’γνεθε και το τύλιγε απ’ το μαλλί της προβατίνας- κι έπλεκε κι αυτή, μα με έξι κυρτές βελόνες, επιδέξια και γοργά, τσουράπια για το γιο της το γεμιτζή, να τα φορεί και να μην κρυώνει τις νύχτες στην τράτα. Η θεία το Ερηνιώ, πάλι, εβαστούσε ...\" \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από τις \"Χείρες\")","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b158191.jpg","isbn":"978-960-6798-42-9","isbn13":"978-960-6798-42-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":128,"publication_year":2010,"publication_place":"Χίος","price":"10.0","price_updated_at":"2013-03-01","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":986,"extra":null,"biblionet_id":158191,"url":"https://bibliography.gr/books/ta-xiwtika-ein-alliwtika.json"}]