[{"id":169994,"title":"Κατάλογος έργων Γιώργου Σισιλιάνου","subtitle":null,"description":"Ο κατάλογος, χρονολογικός ή συστηματικός, αποτελεί το πρώτο και το κυριότερο \"εργαλείο\" προσέγγισης των έργων ενός συνθέτη· υπό ορισμένες, μάλιστα προϋποθέσεις συνιστά μέσον διείσδυσης στον κόσμο του δημιουργού, μέσον αποτελεσματικό στην αποκάλυψη και προώθηση του καθόλου έργου του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι με επιστημονικές προδιαγραφές συγκροτούμενοι κατάλογοι έργων θα μπορούσε να παρομοιασθούν με τους παλαιούς χάρτες, οι οποίοι δεν αποκαλύπτουν την πληθώρα των καταγραμμένων πληροφοριών, παρά ύστερα από επίμονη μελέτη. Οι απαντήσεις που αποκομίζει ο ερευνητής, η προσκτώμενη γνώση, εξαρτώνται από το πως διαμορφώνει τα ερωτήματά του και από την ικανότητά του για μια σύνθετη διαδικασία συσχέτισης των δεδομένων. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ αριθμός των στοιχείων που δυνητικά προσφέρονται για τη δόμηση ενός καταλόγου έργων είναι θεωρητικά ανεξάντλητος· προφανής, όμως, και ο κίνδυνος να προκύψει ένας πολύπλοκος, δύσχρηστος \"χάρτης\" που δεν θα οδηγήσει τον \"εξερευνητή\" στην ανακάλυψη του \"νέου κόσμου\". Η επιτυχία, συνεπώς, ενός καταλόγου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα στοιχεία που θα προκρίνει ο καταλογογράφος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ ερευνήτρια, διδάκτωρ μουσικολογίας Βάλια Χριστοπούλου, έκανε την δική της επιλογή βασιζόμενη σε δοκιμασμένες εφαρμογές καταλογογράφησης, επιχειρώντας ταυτόχρονα την διεύρυνση της λειτουργικότητας του Καταλόγου των έργων του Γιώργου Σισιλιάνου με την εισαγωγή νέων \"εξαιρετικής σημασίας\" στοιχείων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔεν είναι υπερβολή αν ισχυριστεί κανείς ότι από τον Κατάλογο και μόνον των έργων ενός συνθέτη μπορεί να γραφεί μια σύντομη βιογραφία, ότι η καταλογογράφηση αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την θεμελίωση και οικοδόμηση του συγγραφικού αρχιτεκτονήματος μιας ολοκληρωμένης μονογραφίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπόστολος Κώστιος, επιστημονικός υπεύθυνος \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173072.jpg","isbn":"978-960-7554-70-3","isbn13":"978-960-7554-70-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":8401,"name":"Ελληνικές Μουσικολογικές Εκδόσεις","books_count":15,"tsearch_vector":"'ekdoseis' 'ekdosis' 'ellhnikes' 'ellinikes' 'mousikologikes' 'moysikologikes' 'musikologikes'","created_at":"2017-04-13T02:06:26.941+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:06:26.941+03:00"},"pages":157,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2011-11-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":418,"extra":null,"biblionet_id":173072,"url":"https://bibliography.gr/books/katalogos-ergwn-giwrgou-sisilianou.json"},{"id":167289,"title":"Εισαγωγή στην τέχνη της χορωδιακής πράξης","subtitle":"Με ειδική αναφορά στην παιδαγωγική της παιδικής-νεανικής χορωδίας","description":"Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια θεαματική αριθμητική αύξηση των χορωδιών, η μεγαλύτερη στην ιστορία της ελληνικής χορωδιακής τέχνης, μέσα από την οποία διαμορφώνεται ένα σύγχρονο ρεύμα χορωδιακής έκφρασης, συνυφασμένο με τις ιδιαιτερότητες της νεοελληνικής μουσικής και κουλτούρας γενικότερα. Η τέχνη της ευρωπαϊκής χορωδίας, με εξαίρεση κάποια από τα Επτάνησα, άρχισε να αναπτύσσεται στον ελλαδικό χώρο στις αρχές του 20ο αιώνα. Πρόκειται για ένα μουσικό νεοτερισμό που δε συνδέεται άμεσα με την ελληνική φωνητική παράδοση, όπως αυτή διαμορφώθηκε κατά τους προηγούμενους αιώνες, αλλά υιοθετήθηκε από την κεντρική κυρίως Ευρώπη, μέσω των πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών που επικράτησαν μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από την Τουρκοκρατία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚύριοι άξονες έκφρασής της ήταν προσπάθειες μουσικών διαφόρων ειδικοτήτων με αγάπη για την πολυφωνική μουσική, οι οποίοι επιχείρησαν να την καλλιεργήσουν μέσα από την ερμηνεία χορωδιακών έργων ευρωπαίων συνθετών, κυρίως από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Ιταλία, χώρες οι οποίες παραδοσιακά κρατούσαν τα σκήπτρα της χορωδιακής μουσικής έκφρασης. Σύντομα, το ρεπερτόριο εμπλουτίστηκε και σε πολλές περιπτώσεις αντικαταστάθηκε, από δυτικότροπες εναρμονίσεις τόσο της Ορθόδοξης Θείας Λειτουργίας όσο και διάφορων παραδοσιακών τραγουδιών, τα οποία είχαν πιο οικεία ακούσματα και ήταν γραμμένα στη μητρική γλώσσα των χορωδών. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣε διάφορες περιοχές της χώρας δημιουργήθηκαν πόλοι χορωδιακών δραστηριοτήτων, μέσα στους οποίους ήρθαν σε πρώτη επαφή με την ευρωπαϊκή χορωδιακή έκφραση χιλιάδες χορωδοί κάθε ηλικίας, φύλου και κοινωνικής τάξης. Η απουσία συστηματικής διδακτικής μεθοδολογίας και εκδόσεων αυθεντικής χορωδιακής μουσικής παρόλα αυτά, αποτέλεσε τη βασική τροχοπέδη στην ανάπτυξη της χορωδιακής τέχνης κατά τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά της πρότυπα, με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα, -με εξαίρεση σποραδικές περιπτώσεις-, να επικρατεί η εμπειρική μεθοδολογία στη διδασκαλία των χορωδιών και ιδιαίτερα των παιδικών και των νεανικών, οι οποίες είναι αριθμητικά περισσότερες και στελεχώνονται από τους μελλοντικούς συνεχιστές - ερμηνευτές της χορωδιακής τέχνης. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ συγγραφέας, Διδάκτωρ του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου και κάτοχος Master από το Boston University (CFA) στη διεύθυνση χορωδίας, ειδικεύεται εδώ και δύο δεκαετίες στη διδασκαλία ευρωπαϊκής χορωδίας παιδικών και νεανικών φωνών. Το παρόν εγχειρίδιο παρουσιάζει διεξοδικά την τέχνη της χορωδιακής πράξης, με έμφαση στη διδασκαλία της παιδικής - νεανικής χορωδίας και αναφορά σε ζητήματα που αφορούν το σύγχρονο Έλληνα διευθυντή χορωδίας. Με την υποστήριξη αντίστοιχης επιστημονικής βιβλιογραφίας, καλύπτονται τα κύρια πεδία της χορωδιακής πράξης: Τυπικά και ουσιαστικά προσόντα του μαέστρου, διαδικασία ακρόασης για τη σύσταση χορωδίας, μουσική προετοιμασία του μαέστρου, επιλογή ρεπερτορίου, φυσιολογία παιδικής - εφηβικής φωνής, διδακτική μεθοδολογία της πρόβας, προδιαγραφές - εξοπλισμός αίθουσας πρόβας, καλλιτεχνικός προγραμματισμός, ζητήματα σκηνικής παρουσίας της χορωδίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο δεύτερο μέρος του εγχειριδίου περιλαμβάνονται στοιχεία για την τεχνική της μουσικής διεύθυνσης, παρουσίαση των χορωδιακών ειδών, ζεστάματα κατάλληλα για παιδικές και νεανικές φωνές και προτεινόμενο ρεπερτόριο διαβαθμισμένο σε επίπεδα δυσκολίας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε την ολοκλήρωση της μελέτης του βιβλίου, ο διευθυντής της χορωδίας έχει μια εμπεριστατωμένη εικόνα για το πλαίσιο της δράσης του και γνωρίζει τους βασικούς άξονες που μπορούν να οδηγήσουν στο μέγιστο μουσικό αποτέλεσμα της χορωδίας του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΘεσσαλονίκη, Μάιος 2011, Μαρία Έμμα Μελιγκοπούλου, MusΜ, PhD, Διευθύντρια Χορωδίας","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b170356.jpg","isbn":"978-960-7554-68-0","isbn13":"978-960-7554-68-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":167,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2011-09-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":418,"extra":null,"biblionet_id":170356,"url":"https://bibliography.gr/books/eisagwgh-sthn-texnh-ths-xorwdiakhs-prakshs.json"},{"id":169982,"title":"Η διεύθυνση χορωδίας","subtitle":null,"description":"Το βιβλίο αυτό περιέχει τα συμπεράσματα προσωπικής πείρας, που πηγάζει από τη σκέψη και την πράξη πενήντα περίπου χρόνων άσκησης της διεύθυνσης χορωδίας. Αρκετά κεφάλαια σχετίζονται με τη σύνθεση και το ξαναδούλεμα μιας σειράς άρθρων μου που πρωτοδημοσίευσαν τα περιοδικά, \"Φωνόγραφος\" της Χορωδίας Τρίπολης και \"Για τις χορωδίες μας\" του Κέντρου Χορωδιακής Πράξης του ΥΠΠΟ στην Κεφαλονιά.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈνα Βιβλίο για τη διεύθυνση χορωδίας, όσο καλογραμμένο και εκτεταμένο κι αν υποτεθεί πως είναι, δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη ζωντανή πράξη, που συχνά χρειάζεται χρόνια για να μεστώσει και να καρπίσει. Αλλά και η μακρόχρονη πράξη μόνη της δεν εξασφαλίζει οπωσδήποτε την πρόοδο αυτού που την ασκεί. Το επιχείρημα της πολυετούς ενασχόλησης δε σημαίνει υποχρεωτικά και θετική διαδρομή. Αντίθετα, συχνά η πολύχρονη πράξη μεταφράζεται σε συντήρηση αδυναμιών, άγνοιας και λαθών, που επειδή επαναλαμβάνονται, σταθεροποιούνται.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ πολύχρονη εμμονή σε λάθη δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται ως πείρα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟυσιαστικό πρόβλημα της χορωδιακής πράξης στη χώρα μας ήταν η έλλειψη ειδικής σχολής διεύθυνσης χορωδίας. Ο σχετικός Νόμος προέβλεπε την ύπαρξή της, (Εφ. Κυβ. 229 Τμ.Ι άρθρο 228), όμως η σχολή δεν μπορούσε να λειτουργήσει καί ελλείψει ειδικών καθηγητών, αλλά κυρίως επειδή δεν υπήρχε νομοθετική ρύθμιση που να προβλέπει πρόγραμμα διπλωματικών εξετάσεων (!).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ νέος νόμος του ΠΑΣΟΚ για τα ωδεία, διόρθωσε την παλιά έλλειψη, όμως παρά τη δημοσίευσή του, η εφαρμογή του πάγωσε. Έτσι το ενδιαφέρον για μόρφωση και εξειδίκευση όσων αγαπούν τη χορωδία, ένθερμο όπως απεδείχθη και σε πολλά σεμινάρια όπου είχα την ευχαρίστηση να διδάξω, αλλά κι από την ύπαρξη τόσων αξιόλογων χορωδιών με ταλαντούχους διευθυντές, δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί με συστηματική μόρφωση και εκπαίδευση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο Υπουργείο Πολιτισμού της ΝΔ προχώρησε το 2007 και 2008 στη \"λύση\" του προβλήματος, με μια 3μελή επιτροπή με ανύπαρκτες, ως συνήθως, ειδικές γνώσεις, (δύο πιανίστες κι ένας ιεροψάλτης). Έτσι το πρώτο πρόβλημα αντικαταστάθηκε με ένα δεύτερο χειρότερο, αφού το τελευταίο έχει πια την ισχύ νόμου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕκτός από την προαναφερθείσα θεσμική δυσκολία, υπάρχει και μια άλλη εξ ίσου καίρια: Η πλατιά διαδεδομένη άποψη πως η διεύθυνση χορωδίας συνιστά αυτονόητη δυνατότητα για τον καθένα που σχετίστηκε με οποιονδήποτε τρόπο με τη μουσική. \"Ξέρει μουσική, μάλιστα παίζει και πιάνο, ή έκανε αντίστιξη και φούγκα, άρα είναι ό,τι πρέπει για διευθυντής χορωδίας\". Απόρροια αυτής της αφελούς άποψης που είναι ανυποψίαστη για το πολύπλοκο, πολύχρονο και εξειδικευμένο, αλλά και συναρπαστικό των σπουδών διεύθυνσης χορωδίας, είναι συχνά το ανυπόφορο τραγούδι πολλών χορωδιών, συνέπεια της ανεπάρκειας των διευθυντών τους. Κι εδώ είναι που ισχύει το \"δεν υπάρχουν καλές και κακές χορωδίες, αλλά καλοί και κακοί διευθυντές χορωδίας\" του Kurt Thomas.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι δυσκολίες στη διεύθυνση χορωδίας δεν ανήκουν στο χώρο της μεταφυσικής. Τα πάντα σχεδόν μπορεί να τα μάθει κανείς αφιερώνοντας χρόνο και δουλειά, σπουδάζοντας συστηματικά και επίμονα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε τις ειδικές σπουδές στη διεύθυνσης χορωδίας εξασφαλίζονται στον επιμελή και ταλαντούχο σπουδαστή:\u003cbr\u003e-Η γνώση των θεωρητικών, για να μπορεί να κατανοεί τη λογική της συνθετικής δομής και λειτουργίας των έργων.\u003cbr\u003e-Η άσκηση της μουσικής ακοής, για να διαπιστώνονται τα τυχόν λάθη και να ελέγχεται η ορθοτονία της χορωδίας.\u003cbr\u003e-Η τεχνική διεύθυνσης, για την κωδικοποίηση της μουσικής σκέψης σε οπτικά σήματα-κινήσεις, που εξασφαλίζουν τη σιωπηρή, σαφή συνεννόηση με τους χορωδούς, σημειολογώντας ως εκ τούτου την ερμηνεία των έργων.\u003cbr\u003e-Η γνώση της ιστορίας και της μορφολογίας της χορωδιακής μουσικής, για να αισθάνεται οικεία με το αντικείμενο του, να κινείται άνετα σε έργα διαφορετικών εποχών και να εξασφαλίζει μεγαλύτερο ποσοστό ελπίδων για τις σωστές υπηρεσίες του στη μουσική.\u003cbr\u003e-Η εμβάθυνση στη φωνητική τεχνική, για να κατέχει, να ελέγχει και να καθοδηγεί το κύριο μέσο πραγμάτωσης του χορωδιακού συμβάντος.\u003cbr\u003e-Η προχωρημένη ικανότητα στο παίξιμο πιάνου, για την πρώτη γνωριμία με τα έργα, την προσωπική μελέτη και άσκηση και τη διευκόλυνση των δοκιμών.\u003cbr\u003e-Κι ακόμα ό,τι με πολύπλοκες ασκήσεις και συνδυασμούς τους, εξασφαλίζει στον υποψήφιο μαέστρο κατάτμηση της προσοχής του, συγχρόνως σε διαφορετικές παραμέτρους της χορωδιακής πράξης, (παλιά κλειδιά, τονικές μεταφορές, αριθμημένο Βάσιμο, παίξιμο παρτιτούρας κ.ά).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό όσα ήδη αναφέρθηκαν γίνεται φανερό πως οι σπουδές ενός διευθυντή χορωδίας περιλαμβάνουν σε ένα μεγάλο ποσοστό \"χειρωνακτική\" εργασία, μακρόχρονη και επίπονη. Όμως αυτός ο μόχθος είναι η μόνη οδός που τον Βοηθά δραστικά να υπερβαίνει επιθετικά τις δυσκολίες, να κερδίζει σε σιγουριά και αυτοπεποίθηση, να εμπνέει εμπιστοσύνη στους χορωδούς του και να χαίρεται μαζί τους και με το κοινό τη δόξα των μουσικών αριστουργημάτων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε τo βιβλίο αυτό, επικεντρωμένο κυρίως στη χορωδιακή πρακτική, ελπίζω να βοηθήσω σε κάποιο μικρό βαθμό -δεν υπάρχει μέθοδος διεύθυνσης χορωδίας άνευ διδασκάλου- τους μαθητές μου, τους σπουδαστές στα ωδεία, τους φοιτητές στα πανεπιστήμια και τους αγαπητούς συναδέλφους των χορωδιών, που με παρότρυναν στη δημοσίευσή του, αλλά και όσους ασχολούνται με τη χορωδία, παραθέτοντας στοιχεία από τις όποιες γνώσεις και πείρα αποκόμισα στα χρόνια που διευθύνω χορωδίες. Έτσι όσα θα αναφερθούν εδώ, θα μπορούσαν να αποτελέσουν βοήθημα της μνήμης για όλα όσα ειπώθηκαν σε μαθήματα, σεμινάρια ή ακόμα και σε ιδιωτικές συζητήσεις. Αλλά κι αυτό να μην πετύχαινε, θά 'μουν ευχαριστημένος ακόμα κι αν το μόνο που θα κατόρθωνα θα ήταν να μπουν σε σκέψεις οι ανυποψίαστοι και να βοηθηθούν στον προβληματισμό τους γύρω από τη χορωδιακή πράξη, αφού το πρώτο βήμα για την επίλυση κάθε προβλήματος είναι ο εντοπισμός και η παραδοχή τής ύπαρξής του. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑντώνης Κοντογεωργίου, Απρίλιος 2011","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173060.jpg","isbn":"978-960-7554-69-7","isbn13":"978-960-7554-69-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":242,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2011-11-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":418,"extra":null,"biblionet_id":173060,"url":"https://bibliography.gr/books/h-dieuthynsh-xorwdias.json"}]