[{"id":150237,"title":"Ερνέστος Ζίλλερ αρχιτέκτων [1837-1923]","subtitle":null,"description":"Αναπάντεχο για τους περισσότερους φιλότεχνους και φίλους θα πρέπει να θεωρηθεί το γεγονός ότι η Εθνική Πινακοθήκη, ανάμεσα στις ποικίλες δραστηριότητές της, επέλεξε να παρουσιάσει μια μεγάλη έκθεση αρχιτεκτονικών σχεδίων, αναδεικνύοντας το έργο ενός και μόνου αρχιτέκτονα, και μάλιστα όχι\u003cbr\u003eΈλληνα, ο οποίος έδρασε τον προπερασμένο αιώνα, και μάλιστα μέσα σε έναν \"παλιό\", άγνωστο πια σήμερα, κόσμο. Η αιτιολόγηση είναι εύκολη. Πρώτον, πρόκειται για τον πασίγνωστο πλέον Ερνέστο \u003cbr\u003eΤσίλλερ. Δεύτερον, η Εθνική Πινακοθήκη κατέχει ήδη, χάρη στην προνοητικότητα του πρώην διευθυντή της, του Μαρίνου Καλλιγά (1949-1971), τον μεγαλύτερο αριθμό σχεδίων και μελετών του Τσίλλερ, που είναι δυνατόν να εντοπιστούν σε ιδιωτική ή δημόσια συλλογή στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Τρίτο, υπάρχει το σοβαρότατο ζήτημα να αξιοποιηθεί ένας από χρόνια αποθηκευμένος θησαυρός, που μόνο ελάχιστοι ερευνητές έχουν μελετήσει και πολλοί περισσότεροι δεν υποψιάζονται καν. Εδώ θα προσέθετε κανείς, τέταρτον, και το διαρκώς αυξανόμενο ενδιαφέρον του σύγχρονου ευρωπαίου πολίτη για το δομημένο περιβάλλον καθώς και την όλο αυξανόμενη επιρροή της αρχιτεκτονικής κοινότητας στη λήψη πολιτικών αποφάσεων για αυτό. Επαρκείς λοιπόν οι λόγοι για να επιχειρήσουμε μια \"αναδρομική Τσίλλερ\".\u003cbr\u003eΑφετηρία και στήριγμα κάθε αναφοράς στον Τσίλλερ υπήρξε για χρόνια μία και μόνη έκδοση, εξαντλημένη από καιρό, που είχε κυκλοφορήσει το 1973 με υπογραφή του Δημήτρη Παπαστάμου, ενώ μικρή έκθεση 78 έργων είχε παρουσιαστεί -και πάλι στην Εθνική Πινακοθήκη- το ίδιο έτος. Τριάντα επτά χρόνια είναι όντως ικανός χρόνος για να σκύψουμε και πάλι στον Τσίλλερ, ενδεχομένως και υπό νέα οπτική γωνία. Φυσικά, εκθέσεις σχεδίων και χαρακτικών σε μεγάλη κλίμακα γίνονται σπάνια, πιθανώς γιατί είναι μάλλον δύσκολες στην προσέγγιση' συχνά προκύπτουν όμως ενδιαφέρουσες εκπλήξεις, μια από τις οποίες δεν αποκλείεται να είναι και η τέρψη που γεννιέται μέσα από μια περισσότερο ιδιωτική \"συνομιλία\" του θεατή με ένα έργο σε χαρτί. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Μαριλένα Ζ. Κασιμάτη, επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b153174.jpg","isbn":"978-960-7791-46-7","isbn13":"978-960-7791-46-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":304,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"50.0","price_updated_at":"2010-04-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2009,"extra":null,"biblionet_id":153174,"url":"https://bibliography.gr/books/ernestos-ziller-arxitektwn-18371923.json"},{"id":32446,"title":"Βυζαντινή ζωγραφική","subtitle":"Η βυζαντινή κοινωνία και οι εικόνες της","description":"Το Βυζάντιο διαδραμάτισε δημιουργικό ρόλο στον τομέα της καλλιτεχνικής έκφρασης και ιδιαίτερα στη ζωγραφική, που είχε την προτεραιότητα έναντι της μνημειώδους ολόγλυφης πλαστικής, γιατί η τελευταία είχε στενά συνδεθεί με τον ειδωλολατρικό κόσμο. Η βυζαντινή τέχνη διακρίνεται για την πρωτοτυπία της και μπορεί να συγκριθεί με την αρχαία ελληνική τέχνη. Εξάλλου, παρά τον υπερβατικό χαρακτήρα της, συνεχίζει την ανθρωποκεντρική παράδοση της αρχαιοελληνικής τέχνης, αφού η ανθρώπινη μορφή αποτελεί το κέντρο βάρους στη σύνθεση του βυζαντινού έργου. Στο βιβλίο αυτό παρακολουθούμε κατ' αρχήν την εξέλιξη της παράστασης της ανθρώπινης μορφής. Παρ' όλο που πιστεύεται ότι η βυζαντινή τέχνη παραμένει αναλλοίωτη μέσα στη μακρόχρονη πορεία της ζωής της, διαπιστώνουμε ότι, υπό την επίδραση ορισμένων πολιτικοκοινωνικών συνθηκών, οι μορφές μεταβάλλονται. Αλλοτε μνημειώδεις και ήρεμες, αποκτούν το αρχαίο κάλλος, καθώς ακολουθείται μια τάση κλασική, που αντλεί τα πρότυπά της από την ελληνορωμαϊκή παράδοση, οπότε δημιουργούνται οι λεγόμενες \"αναγεννήσεις\", και άλλοτε είναι εξαϋλωμένες και εξπρεσιονιστικές, σύμφωνα με μια άλλη, κυρίαρχη τάση στη βυζαντινή τέχνη, που απομακρύνεται συνειδητά από την κλασική παράδοση. Η μελέτη επεκτείνεται και στο θέμα της παράστασης του χώρου, ο οποίος διαμορφώνεται με τρόπο ώστε να αναδεικνύεται ο διδιάστατος και υπερφυσικός χαρακτήρας της βυζαντινής τέχνης. Και ο χειρισμός του φωτός και του χρώματος, που αποθεώνονται στο Βυζάντιο, συμβάλλει εξίσου στην απόδοση μιας πνευματικής και υπερβατικής \"πραγματικότητας\". Τελικός σκοπός της ανάλυσης αυτών των στοιχείων είναι να ανιχνευθεί μέσα από τις εικόνες η βυζαντινή κοινωνία, η ιδεολογία της και γενικότερα η κοσμοθεωρία της, που ήταν κατ' εξοχήν θεοκεντρική, αλλά ενσωμάτωνε και ουμανιστικά χαρακτηριστικά, τα οποία όμως παρέμεναν επιφανειακά και γι' αυτό δεν επηρέαζαν ουσιαστικά τις συντηρητικές βυζαντινές δομές.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b33373.jpg","isbn":"978-960-03-2710-6","isbn13":"978-960-03-2710-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":302,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2008-10-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3,"extra":null,"biblionet_id":33373,"url":"https://bibliography.gr/books/byzantinh-zwgrafikh.json"},{"id":163791,"title":"Ευρετήριον της μνημειακής ζωγραφικής του Αγίου Όρους","subtitle":"10ος - 17ος αιώνας","description":"Πρόκειται για την πολυετή έρευνα (έναρξη 13 Σεπτεμβρίου 2004) που διενήργησε στα Ιερά Καθιδρύματα του Αγίου Όρους, η Αγιορειτική Εστία δια των επιστημονικών της συνεργατών Ν.Τουτού και Γ.Φουστέρη, που είχαν τη σχετική ιδέα και καλύπτει την έλλειψη καταγραφών και αποτυπώσεων του μνημειακού πλούτου, που επί δεκαετίες στάθηκε τροχοπέδη στην ανάπτυξη της επιστημονικής έρευνας, στον τομέα αυτό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ μελέτη της βυζαντινής και μεταβυζαντινής ζωγραφικής περιοριζόταν σε μια αποσπασματική γνώση των μνημείων, γεγονός που εκτός των άλλων οφείλεται στο μεγάλο αριθμό των τοιχογραφημένων ναών και παρεκκλησίων, αλλά και στις τεχνικές αδυναμίες της αποτύπωσης.\u003cbr\u003eΑυτός είναι ο λόγος που η σημερινή έκδοση της μελέτης και αποτύπωσης των τοιχογραφιών του συνόλου των εικονογραφικών προγραμμάτων, των τοιχογραφιών και επιγραφών, σε όλη την απέραντη έκταση του Αγίου Όρους σε Καθολικά, παρεκκλήσια, Σκήτες και κελλιά με ένα τρόπο πλήρη και επιστημονικά άρτιο, καθιστά το έργο όντως μνημειώδες και πολύτιμο για την ιστορία, την έρευνα, τη συγκριτική μελέτη, τόσο για την ίδια τη Μοναστική Πολιτεία, όσο και τον επιστημονικό κόσμο στην Ελλάδα και το εξωτερικό.\u003cbr\u003eΗ ολοκλήρωση του έργου με την έκδοση και του Β’ τόμου (18ος – 20ος αιώνας) θα αποτελέσει ασφαλώς έργο ιστορικής σημασίας για το Άγιον Όρος, τη χώρα και την επιστήμη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια τη σημασία της έρευνας και της τιμητικής έκδοσης της από την Ακαδημία Αθηνών γράφουν σχετικά στα εισαγωγικά κείμενα η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης, κ.κ. Βαρθολομαίος, η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους - Άθω και η Ακαδημία Αθηνών\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b166821.jpg","isbn":"978-960-404-173-2","isbn13":"978-960-404-173-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":461,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2011-05-27","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":441,"extra":null,"biblionet_id":166821,"url":"https://bibliography.gr/books/eurethrion-ths-mnhmeiakhs-zwgrafikhs-tou-agiou-orous.json"}]