[{"id":110904,"title":"Παναγιώτης Ζωγράφος, Στρατηγός Μακρυγιάννης","subtitle":null,"description":"Για τον στρατηγό Μακρυγιάννη αυτές οι εικόνες, που έγιναν κατά παραγγελία του στα 1836, δεν είναι ζωγραφική. Δεν είχε την παραμικρή πρόθεση να συμβάλλει στην τέχνη -λαϊκή ή κοσμική- του καιρού του. Κι ο ίδιος, απ' όσο είμαστε σήμερα σε θέση να γνωρίζουμε, δεν ήταν πολύ ευχαριστημένος με το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα. Η συνεργασία του με τους Ζωγράφους (πατέρα και γιο) οφείλει να αποδώσει με ακρίβεια αυτό που ο ίδιος έχει \"στοχαστεί\" για τον Αγώνα: μια σειρά από πραγματικά γεγονότα και ορισμένους πολύ συγκεκριμένους συμβολισμούς. Ο Μακρυγιάννης ουσιαστικά απαίτησε ένα είδος πολεμικούς χάρτες, ώστε να αποτυπώσει τις μάχες και τις ναυμαχίες του πολέμου της ανεξαρτησίας· όφειλαν να αποδοθούν μέσα στο γεωγραφικό τους χώρο και, με τέτοιο τρόπο ώστε ο \"χάρτης\" αυτός να \"διαβάζεται\" από τον θεατή με τον τρόπο που διαβάζεται μια πολεμική έκθεση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι \"χάρτες\" όμως αυτοί δεν θα μπορούσε να είναι μια απλή καταγραφή των πολεμικών συμβάντων. Αποτελούν την εκλαϊκευτική αποτύπωση της ερμηνείας που ο στρατηγός έδινε στον αγώνα· αποτύπωση των προσωπικών του οραμάτων: εθνικών, πολιτικών, στρατιωτικών. Γι' αυτό και οι εικόνες των Ζωγράφων, ως ιστορικά ντοκουμέντα, δύσκολα \"διαβάζονται\", αποκομμένες από τα κείμενα που τις συνοδεύουν είτε από τα \"Απομνημονεύματα\" του στρατηγού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑλλά μπορούν να διαβαστούν ανεξάρτητα από τις προθέσεις του. Έτσι άλλωστε τις θαυμάζουμε σήμερα: ως μικρά κομψοτεχνήματα όπου ο αυτοδίδακτος Παναγιώτης (ή ο Δημήτριος, πατέρας του Παναγιώτη, όπως απέδειξαν έρευνες που δημοσιεύτηκαν μετά τη συγγραφή της εδώ μελέτης από τον Σπύρο Ασδραχά) κατάφερε να παρακολουθήσει και, εν πολλοίς, να καταγράψει τον σχεδόν αφελή ενθουσιασμό του στρατιώτη. Με μια αυθεντική ματιά -που, αυτή, δεν είναι καθόλου \"αφελής\" ή \"αθώα\"- ο Ζωγράφος κατάφερε να δημιουργήσει πρωτότυπες και τολμηρές χρωματικά εικόνες οι οποίες συνδυάζουν, περίπου με μαγικό τρόπο, την υστεροβυζαντινή αποτύπωση του τοπίου στις αγιογραφίες, κάποια μοτίβα από λαϊκές γκραβούρες της εποχής αλλά και τη δροσιά που εκπέμπει η ζωγραφική των παιδιών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113485.jpg","isbn":"960-442-546-3","isbn13":"978-960-442-546-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":138,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-11-08","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":113485,"url":"https://bibliography.gr/books/panagiwths-zwgrafos-strathgos-makrygiannhs.json"},{"id":112163,"title":"Αλέκος Κοντόπουλος","subtitle":null,"description":"Ο Αλέκος Κοντόπουλος (1904-1975) φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών μεταξύ των ετών 1923-1929, με δασκάλους τον Ιακωβίδη, τον Λύτρα και άλλους ακαδημαϊκούς καλλιτέχνες της περιόδου εκείνης. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, σχεδόν για δέκα χρόνια. Ωστόσο, σε όλο αυτό το διάστημα το αναπαραστατικό του έργο δεν πρόδιδε τον αφαιρετικό ζωγράφο στον οποίο θα εξελισσόταν στη συνέχεια (ιδιαίτερα μετά το 1949). Στη δεκαετία του '50 ο Αλέκος Κοντόπουλος στρέφεται στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό και πρωτοστατεί στη διάδοση της αφηρημένης τέχνης στην Ελλάδα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Αλέκος Κοντόπουλος υπήρξε μια ιδιότυπη, σχεδόν αρχαϊκή μορφή του ελληνικού μοντερνισμού. Άνθρωπος με ευρεία παιδεία και κοινωνικά ιδεώδη πάσχιζε επιμόνως να δώσει στο έργο του ένα συμβολικό η αλληγορικό περιεχόμενο. Η αφαιρετικότητά του υπήρξε περισσότερο μια οργανωμένη ελευθερία στο χρώμα και στο σχέδιο παρά μια καθαρή αφαίρεση των στοιχείων του πραγματικού. Με γεωμετρική ορθολογικότητα, ο Κοντόπουλος \"τακτοποιεί\" στον πίνακά του ετερόκλητα στοιχεία, υπολογίζοντας στη συμβολική σημασία των επιμέρους πλαστικών στοιχείων και στο συνολικά ανθρωπιστικό μήνυμα της εικόνας του. Διάφορες αποσπασματικές μορφές, όπως πόρτες, σκάλες, φώτα, κίονες, στοιχεία της σύγχρονης πόλης, αινιγματικές φιγούρες, διασπείρονται μαζικά στον πίνακά του, που στο τέλος αποκτά τη μορφή ενός απορρυθμισμένου χάρτη της σύγχρονης ζωής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔεν είναι τυχαίο ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα ο Κοντόπουλος παρέμεινε πιστός στον ρεαλισμό, όπως δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι ακόμη και μετά τον προσανατολισμό του στην αφαιρετικότητα, κάποιες φορές επανήλθε στην αναπαραστατικότητα προκειμένου να εκφράσει συγκεκριμένες απαιτήσεις του εικαστικού οράματός του ή και κάποιες παραγγελίες (όπως εκείνη για το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓύρω στο 1960, χρονιά της επιτυχούς συμμετοχής του στη Μπιενάλε της Βενετίας, το έργο του αποκρυσταλλώνεται σε μια ζωγραφική σύνθεση όπου κυριαρχεί απολύτως το χρώμα απλωμένο σε μεγάλες επιφάνειες: τα γαιώδη, τα δυνατά κόκκινα, τα θαμπά πράσινα, οι ώχρες, τα γκρίζα (σε πολλαπλές διαβαθμίσεις) και οι κηλίδες του λευκού και του μαύρου οργανώνουν τις μεγάλες συνθέσεις του σε μια αρμονία που χαρακτηρίζει η απόλυτη αφαίρεση, δίχως καμία υποχώρηση στην εύκολη αλληγορία. Αυτή, κατά γενική ομολογία, υπήρξε η πιο ολοκληρωμένη εικαστικά περίοδος του έργου του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114746.jpg","isbn":"960-442-718-0","isbn13":"978-960-442-718-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":114746,"url":"https://bibliography.gr/books/alekos-kontopoulos.json"},{"id":111136,"title":"Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας","subtitle":null,"description":"Αν και ο Παρθένης αναδεικνύεται ο κορυφαίος Έλληνας ζωγράφος στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας (1906-1994) κυριαρχεί στο δεύτερο μισό και μάλιστα υπερβαίνει τον Παρθένη κατά το ότι έγινε σχετικά γρήγορα γνωστός και στον διεθνή καλλιτεχνικό χώρο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας μελέτησε από νωρίς τις αναζητήσεις της σύγχρονης με αυτόν τέχνης. Το έργο του, σε όλα τα στάδια της μακράς του δημιουργικής πορείας, δέχτηκε επιρροές απ' όλες τις περιοχές των συγχρόνων του εικαστικών ρευμάτων και ιδίως από τον συνθετικό κυβισμό. Ωστόσο, η ψύχραιμη μελέτη της δουλειάς του δείχνει ότι ο ζωγράφος είχε ανέκαθεν, κιόλας από τα νεανικά του χρόνια, μια σαφή επιδίωξη, ένα \"όραμα\" που δεν ήταν στενά εικαστικό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Γκίκας, μαθητής του Παρθένη και του Πικιώνη, φίλος του Ελύτη και του Χατζιδάκι, εμπνέεται κυρίως από το ελληνικό φως, από την ελληνική αρχιτεκτονική, από την ελληνική γη. Μετέχει ενεργά στον διάλογο που ανέπτυξε η λεγόμενη \"Γενιά του Τριάντα\" γύρω από την ελληνικότητα και τη σχέση μοντερνισμού και παράδοσης. Με κυρίαρχα πλαστικά στοιχεία τη γεωμετρικότητα των κτιστών και γήινων όγκων, την ευέλικτη \"καλλιγραφία\" του της χλωρίδας, τη \"φλεγόμενη\" σκιαγράφησή του της ανθρώπινης μορφής και, δίχως ποτέ να οδηγηθεί στην απόλυτη αφαίρεση, ο ζωγράφος αποτύπωσε μια ιδιόμορφη πλευρά της ελληνικότητας, δωρική στο ύφος, στιβαρή στη σχεδίαση, συγκρατημένη στο εύκολο συναίσθημα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑνήσυχο πνεύμα, ασχολήθηκε με τη γλυπτική, το ανάγλυφο, την αρχιτεκτονική και την πολεοδομία. Έγραψε αρκετά βιβλία, αλλά και μετάφρασε τους αγαπημένους του Λιούις Κάρολ και Έντουαρντ Λιρ. Υπήρξε από τους συνιδρυτές του πρωτοπόρου περιοδικού τέχνης και λόγου \"Το Τρίτο Μάτι\" όπου και εξέθεσε για πρώτη φορά τις αισθητικές του θεωρίες. Ως καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πολυτεχνείου Αθηνών, αποτέλεσε πόλο έμπνευσης για τους μαθητές του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας απέφυγε τον εύκολο φορμαλισμό αλλά και τον εξίσου εύκολο λαϊκισμό, την περιγραφικότητα που δεν έχει κοινωνικό, με την ουσιαστική έννοια του όρου, αντίκρισμα. Το προσωπικό του ιδίωμα, ένα ελληνικό ύφος απογυμνωμένο από πλαστικά ιδεολογήματα, αποδεικνύεται αρραγές στην πορεία του χρόνου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113717.jpg","isbn":"960-442-706-7","isbn13":"978-960-442-706-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":142,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-11-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":113717,"url":"https://bibliography.gr/books/nikos-xatzhkyriakos-gkikas-9f5bd6bb-4716-4c30-b2ab-82d62a60028d.json"},{"id":111954,"title":"Σπύρος Παπαλουκάς","subtitle":null,"description":"Ο Σπύρος Παπαλουκάς (1892-1957) φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα με δασκάλους τον Βικάτο, τον Ροϊλό, τον Ιακωβίδη και άλλους, καθώς και στο Παρίσι. Το έργο του, ευθύς εξαρχής, προσανατολισμένο στην ελληνική ύπαιθρο, ακολούθησε μια σειρά \"περιόδους\" προς την ωρίμανσή του που ταξινομούνται με βάση τα θέματά του: οι περίοδοι της Μικράς Ασίας, της Αίγινας, του Αγίου Όρους, της Μυτιλήνης, της Άμφισσας, των αρχιτεκτονικών ενδιαφερόντων (\"Σπίτια στου Κυπριάδη\") κ.λπ.\u003cbr\u003eΣε όλες τις εν λόγω περιόδους είναι ευδιάκριτες οι επιρροές που άσκησαν επάνω του η βυζαντινή τέχνη, οι νεοϊμπρεσιονιστές, οι μεταϊμπρεσιονιστές και ο φωβισμός. Δουλεύει με μια σταθερή, λιτή παλέτα χρωμάτων, όπου είναι σαφέστατος ο διαχωρισμός των θερμών από τα ψυχρά χρώματα: τα πρώτα για τα φωτεινά μέρη του πίνακα, τα δεύτερα για τα σκιερά (αυτό στις πρώτες περιόδους· προς το τέλος, από το 1940 και μετά, ο κανόνας αυτός αντιστρέφεται). Το μαύρο χρώμα είναι αποκλεισμένο από την παλέτα του, εκτός κι αν του χρειάζεται σαν τοπικό χρώμα.\u003cbr\u003eΤο φως, το ελληνικό φως όπως διαμορφώνει τις όψεις των πραγμάτων στην ύπαιθρο, το ξηρό φως των νησιών και το παλλόμενο διαυγές φως των βουνών, αυτό κυρίως τον απασχολεί στις συνθέσεις του, αυτό αποτελεί το διαρκές \"σχολείο\" του και συντελεί στην βαθμιαία ολοκλήρωση του προσωπικού του ύφους. Οι συνθέσεις του είναι αυστηρά αρχιτεκτονημένες σε μια ελεγχόμενη δομή, όπου το φόντο και τα επιμέρους στοιχεία αποκτούν την οργανική τους δύναμη και συνεργάζονται χάρη στην ορθολογικά μελετημένη αρμονία των χρωμάτων και του φωτός.\u003cbr\u003eΈνα από τα γνωστότερα έργα του, οι αγιογραφίες στον μητροπολιτικό ναό της Άμφισσας, αποτελεί εξαιρετική μαρτυρία του μόχθου αυτού του ζωγράφου που εδώ, σε μνημειώδη κλίμακα, καταφέρνει να συνδυάσει με πειστικό τρόπο τη μεταβυζαντινή ζωγραφική και τον μοντερνισμό σε ένα προσωπικό ελληνικό ιδίωμα.\u003cbr\u003eΟ Σπύρος Παπαλουκάς υπήρξε από τους μεγαλύτερους δασκάλους της σύγχρονης νεοελληνικής τέχνης και ο παρών τόμος με τα εξαιρετικά κείμενα της Μαρίνας Λαμπράκη - Πλάκα αποτελεί την απόδειξη γι' αυτό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114536.jpg","isbn":"960-442-717-2","isbn13":"978-960-442-717-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":142,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-12-11","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":114536,"url":"https://bibliography.gr/books/spyros-papaloukas.json"},{"id":112563,"title":"Όπυ Ζούνη","subtitle":null,"description":"Η ζωή της Όπυς Ζούνη σφραγίστηκε από τον κοσμοπολιτισμό της αιγυπτιακής καταγωγής της, αλλά και από δραματικά γεγονότα προσωπικά και πολιτικά, που την οδήγησαν στην Ελλάδα, όπου της δόθηκε η δυνατότητα να δημιουργήσει μια δουλειά που κινείται ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα, τη λογική και την ευαισθησία, τη συγκίνηση και τη διαίσθηση, την επιστημονική μαθηματική προσέγγιση και τον αυθορμητισμό. Οι συνθέσεις της έρχονται να διηγηθούν την ιστορία της, να καταγράψουν και να προσδιορίσουν τη σχέση της με τον κόσμο, να μελετήσουν τα φυσικά φαινόμενα και τις πολυάριθμες εναλλαγές της φύσης, να εμβαθύνουν ζωγραφικά στην αίσθηση του κενού και του απείρου, στις έννοιες της τάξης και της αταξίας, της συμμετρίας και του χάους, να οριοθετήσουν και να οργανώσουν το χώρο μέσα από την καθαρότητα του εικαστικού της λόγου, τις γεωμετρικές δομές, τις αφηρημένες μαθηματικές έννοιες και τα προοπτικά συστήματα, αλλά και την ένταση της χειρονομιακής γραφής, τη λάμψη, την έκρηξη και το συμβολισμό του χρώματος.\u003cbr\u003eΗ τέχνη της Ζούνη δεν χαρακτηρίζεται από αιφνίδιες ρήξεις και αλλαγές, αλλά ακολουθεί μια συνεπή εξελικτική πορεία. Υπακούει, μέσω της επίμονης, συστηματικής και εξαντλητικής έρευνας σε μία ενοποιητική συνέχεια που ορίζεται από τη μελέτη του φωτός και του χρώματος, του χώρου και της επιφάνειας, της γεωμετρίας και της προοπτικής, των υλικών και της γραφής, της τεχνικής και της κατασκευής, της ψευδαίσθησης και της οφθαλμαπάτης, της φύσης και του σύγχρονου, χαοτικού αστικού τοπίου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115148.jpg","isbn":"960-6689-06-9","isbn13":"978-960-6689-06-2","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":6638,"name":"Σύγχρονη Εικαστική Βιβλιοθήκη","books_count":15,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'eikastikh' 'eikastiki' 'ikastikh' 'sigxronh' 'sugxronh' 'sygxronh' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:49:07.866+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:49:07.866+03:00"},"pages":224,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2007-01-09","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1583,"extra":null,"biblionet_id":115148,"url":"https://bibliography.gr/books/opy-zounh-b56af494-69df-4d21-a3b5-f90f751d9d67.json"},{"id":109665,"title":"Νικηφόρος Λύτρας","subtitle":null,"description":"Ο Νικηφόρος Λύτρας (1832-1904) θεωρείται ο πατέρας της νεοελληνικής ζωγραφικής παράδοσης στην Ελλάδα. Υπήρξε, μαζί με τον Νικόλαο Γύζη (1842-1901), από τους βασικότερους εκπροσώπους της ώριμης τρίτης γενιάς της Σχολής του Μονάχου. Το 1876, την εποχή δηλαδή που τα ακαδημαϊκά ήθη στο Παρίσι τάραζε η δεύτερη ομαδική έκθεση των ιμπρεσιονιστών, εκείνος βρισκόταν εκεί. Ωστόσο, γύρισε την πλάτη στον ιμπρεσιονισμό και επέστρεψε στον ακαδημαϊσμό του Μονάχου, ο οποίος, κατ' αυτόν, μπορούσε να ανταποκριθεί καλύτερα στις απαιτήσεις της ελληνικής κοινωνίας της εποχής του -εκείνης βεβαίως που ήταν σε θέση να παραγγείλει -και να αγοράσει- τους πίνακές του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Νικηφόρος Λύτρας επιχείρησε να συνδυάσει -μέσα από μια εκτενή εικονογραφία που περιλάμβανε θέματα από όλες τις μορφές του βίου- την ακαδημαϊκή του παιδεία με το αυθεντικό ενδιαφέρον για την ελληνική πραγματικότητα της εποχής του. Το αποτέλεσμα καταγράφεται κυρίως στις ηθογραφικές του παραστάσεις, τις οποίες ουσιαστικά εκείνος εγκαινίασε στη νεοελληνική ζωγραφική -υπενθυμίζουμε ότι από το 1883 οι διαγωνισμοί του περιοδικού \"Εστία\" καθιέρωσαν την ηθογραφία στη λογοτεχνία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι ηθογραφίες του Λύτρα περιλαμβάνουν σκηνές από την ελληνική επαρχία και τον αστικό βίο, την ελληνική οικογένεια της εποχής, τον κόσμο του παιδιού, καθώς και θέματα από την Ανατολή. Πασίγνωστα έργα όπως το περίφημο \"Φίλημα\", ο \"Γαλατάς\", ή τα \"Κάλαντα\" καθιέρωσαν μια μοναδική αποτύπωση του σύγχρονου κοινωνικού χώρου με τη μορφή ενός εικονογραφημένου χρονικού, το οποίο, όμως, υπερβαίνει το απλό ντοκουμέντο. Διότι, χάρη στην αδρότητα και σαφήνεια του σχεδίου καθώς και στη χρωματική ευαισθησία και γνώση, οδηγεί συχνά σε αριστουργηματικά αποτελέσματα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Λύτρας θεωρείται ανανεωτής και στον τομέα της προσωπογραφίας, όπου είναι φανερή η απόπειρα να υπερβεί τη νατουραλιστική εικόνα με την ψυχολογική καταγραφή του εικονιζομένου προσώπου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ σημαντικός αυτός νεοέλληνας καλλιτέχνης δίδαξε σχεδόν σαράντα χρόνια στο \"Σχολείον των Τεχνών\" και έτσι επηρέασε αποφασιστικά τις επόμενες γενιές στη δική του κατεύθυνση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b112245.jpg","isbn":"960-442-541-2","isbn13":"978-960-442-541-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":127,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-10-10","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":112245,"url":"https://bibliography.gr/books/nikhforos-lytras-195413c9-a86b-46a7-bdb4-d0e7c358bf0c.json"},{"id":109843,"title":"Γεώργιος Ιακωβίδης","subtitle":null,"description":"Ο Γιώργος Ιακωβίδης (1853-1932), ο κατεξοχήν εκπρόσωπος της ακαδημαϊκής ζωγραφικής στην Ελλάδα και ένας από τους κορυφαίους του 20ου αιώνα, σπούδασε στο \"Σχολείον των Τεχνών\" του Πολυτεχνείου, γλυπτική και ζωγραφική. Δάσκαλός του στη δεύτερη ο Νικηφόρος Λύτρας. Το 1877 συνεχίζει τις σπουδές του στο Μόναχο, στην εκεί Ακαδημία Καλών Τεχνών, στο εργαστήριο του Πιλότυ, ο οποίος, κάμποσα χρόνια πριν (1860-1866) υπήρξε ο δάσκαλος του δικού του δασκάλου!\u003cbr\u003eΟ Ιακωβίδης είναι ο κατεξοχήν καλλιτέχνης που ενδιαφέρεται για τη σύλληψη και την ερμηνεία της απτής πραγματικότητας, ο κατεξοχήν ρεαλιστής -ακόμα και όταν η τεχνοτροπία του \"ερωτοτροπεί\" με λιγότερο ρεαλιστικές λύσεις (όπως εκείνες που πηγάζουν από τον γερμανικό ιμπρεσιονισμό). Όπως το διατυπώνει στην παρούσα μονογραφία ο καθηγητής Χρύσανθος Χρήστου, ο Ιακωβίδης \"διακρίνεται για τη σχεδιαστική του οξύτητα, τη συνθετική του ικανότητα, την πλαστική του σαφήνεια, τη χρωματική του ευαισθησία, τη δύναμη της παρατήρησης και την πληρότητα της διατύπωσης\". Μια ματιά στους πίνακες που παρουσιάζονται στον παρόντα τόμο πείθει για του λόγου το αληθές.\u003cbr\u003eΠράγματι, ο Ιακωβίδης είναι ο καλλιτέχνης που θα εντρυφήσει με πείσμα στη ρεαλιστική λεπτομέρεια, όχι απλώς για να την καταγράψει. Αλλά για να αναδείξει τη βαθύτερη συμμετοχή της, τη συνέργειά της στο θαύμα της ζωής. Οι ηθογραφικές του απεικονίσεις όπως και μερικές προσωπογραφίες του, μαρτυρούν με εύγλωττο τρόπο αυτή τη δημιουργική αλήθεια. Ένα γέρικο χέρι και ένα άσπιλο παιδικό πρόσωπο, έχουν, υπό αυτό το πρίσμα, το ίδιο ειδικό βάρος στη ζωγραφική του.\u003cbr\u003eΕκεί όμως που ο ζωγράφος αναδεικνύεται πραγματικός μετρ, ικανότατος δάσκαλος της αληθοφανούς απεικόνισης, είναι η ζωγραφική του με θέμα τα παιδιά. Επηρεασμένος ως ένα σημείο από το αντίστοιχο παράδειγμα των δασκάλων του, αναδεικνύει τις σκηνές με παιδιά σε σύμβολο του προσωπικού του οράματος της αστικής ευτυχίας και της ευζωΐας. Δίχως περιττές ρητορείες, με ειλικρινή αγάπη και εξαντλητική προσήλωση στο θέμα του, σκηνοθετεί ένα πάμφωτο ελληνικό σύμπαν που τον καθιερώνει ως τον καλύτερο έλληνα ζωγράφο του παιδικού κόσμου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b112423.jpg","isbn":"960-442-544-7","isbn13":"978-960-442-544-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":125,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-10-13","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":112423,"url":"https://bibliography.gr/books/gewrgios-iakwbidhs.json"},{"id":110500,"title":"Γιώργος Μπουζιάνης","subtitle":null,"description":"Ο Γιώργος Μπουζιάνης (1885-1959) είχε δασκάλους τον Ροϊλό, τον Νικηφόρο Λύτρα, τον Γερανιώτη, τον Ιακωβίδη, τον Βολανάκη και συμφοιτητές τον Δημήτριο Γαλάνη, τον Μιχαήλ Τόμπρο, τον Άγγελο Θεοδωρόπουλο και άλλους γνωστούς και μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής του. Δοκιμασμένος σε όλα τα ρεύματα του εικοστού αιώνα, θεωρείται από αρκετούς κριτικούς ο πιο αυθεντικός εκπρόσωπος του μοντερνισμού στην Ελλάδα. Συμβαίνει όμως να θεωρείται και εκτός συνόρων ένας από τους σημαντικότερους ευρωπαίους ζωγράφους του εξπρεσιονισμού, εξίσου σημαντικός με τον Όσκαρ Κοκόσκα ή τον Σουτίν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ αλήθεια είναι ότι ο Μπουζιάνης δεν χαρακτηρίζεται από τον \"ισμό\" στον οποίο θα τον κατατάξει κανείς. Ο ίδιος σε μια συνέντευξή του (1955) μας προειδοποιεί: \"... Με λένε εξπρεσιονιστή γιατί δεν μπορούν να τοποθετήσουν σε καμιά από τις γνωστές τεχνοτροπίες την εργασία μου. Θα μπορούσα να πω πως το έργο μου είναι αυτός ο ίδιος ο εαυτός μου. Μια εσώτερη, βαθύτερη ανάγκη μ' έκαμε να εκδηλώνομαι μ' αυτόν τον τρόπο στον μουσαμά.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ τέχνη του Γιώργου Μπουζιάνη, τονίζει ο Γιώργος Μουρέλος στην παρούσα μονογραφία, \"είναι πρώτα απ' όλα η έκφραση της ανθρώπινης μοίρας σε ό,τι πιο συγκλονιστικό αυτή περικλείει\". Ο αναγνώστης που απλώς θα φυλλομετρήσει τον τόμο θα διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Θα διαπιστώσει ότι αυτή η \"βαθύτερη εσώτερη ανάγκη\" για την οποία κάνει λόγο ο Μπουζιάνης στην αναφερθείσα συνέντευξη, δεν είναι μια ομφαλοσκοπική ανάγκη, είναι αντιθέτως, μια καθολική ανάγκη· πιο σωστά, είναι μια συμπαντική αίσθηση του τραγικού -ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για την κοινή ανθρώπινη μοίρα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣε κάθε πίνακα, σε κάθε σχέδιο του Μπουζιάνη η αίσθηση που αποκομίζει ο θεατής είναι σταθερά αυτή: ενός δράματος που εγκυμονεί ένα επόμενο δράμα, ενός νευρικού σπασμού λίγο πριν συμβεί το τραγικό ή, κάποιες φορές, μόλις αυτό έχει συμβεί.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕίναι φανερό ότι αυτή η τραγικότητα εμπεριέχει στην καλλιτεχνική της πραγμάτωση μια μεγαλοπρέπεια, κάτι το υψηλό: η σχεδόν παιδική βιαιότητα της χειρονομίας στο σχέδιο, η υπόγεια εκρηκτικότητα της παλέτας με τα πέντε έξι μουντά χρώματα, η \"μουσικότητα\" των τόνων, οδηγεί τον θεατή στην κάθαρση από κάθε τι το περιττό και τετριμμένο. Σ' αυτό το σημείο η συγκινημένη ζωγραφική του υπερβαίνει με θαυμαστό τρόπο την περιπτωσιολογία και ανάγεται στο καθολικά ανθρώπινο. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113081.jpg","isbn":"960-442-560-9","isbn13":"978-960-442-560-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":140,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":113081,"url":"https://bibliography.gr/books/giwrgos-mpouzianhs.json"},{"id":111431,"title":"Παράδοση και δημιουργία στο εικαστικό έργο του Φώτη Κόντογλου","subtitle":null,"description":"[...] Με τους στόχους αυτούς παρουσιάζουμε στο παρόν βιβλίο τέσσερα κείμενα στα οποία επιχειρείται αναλυτική προσέγγιση της εικονογραφικής και εικαστικής δουλειάς του νεοέλληνα δημιουργού. Τα τρία από τα κείμενα αυτά είναι επεξεργασμένες μορφές εισηγήσεων σε πρόσφατα συνέδρια και ημερίδες για τον Φώτη Κόντογλου, ενώ το ένα από αυτά γράφτηκε ως εισαγωγικό σημείωμα σε μελλοντική έκδοση φορητών εικόνων του που βρίσκονται στην Ι. Μονή Αγίων Ανάργυρων Πάρνωνος.\u003cbr\u003eΣτα κείμενα αυτά αναλύεται το εικονογραφικό έργο του Κόντογλου από ζωγραφική και όχι από εικονογραφική οπτική γωνία. \"Ετσι δεν μας απασχολούν τόσο οι λύσεις που εφαρμόζει ως προς τους εικονογραφικούς τύπους, ούτε η καταγωγή τους. Μας ενδιαφέρει κυρίως το πώς της εικαστικής αντιμετώπισης της φόρμας· πώς δηλαδή επιτυγχάνεται η δια των χρωμάτων, σχημάτων και συνθετικών λύσεων απόδοση των εικαστικών μορφών των εικονιζόμενων αγίων προσώπων και γεγονότων. Επιχειρούμε, επομένως, να σπουδάσουμε τον Κόντογλου ως ζωγράφο, ως εικαστικό δημιουργό. [...] (από τον πρόλογο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114012.jpg","isbn":"960-527-343-8","isbn13":"978-960-527-343-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":202,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2011-04-29","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":43,"extra":null,"biblionet_id":114012,"url":"https://bibliography.gr/books/paradosh-kai-dhmiourgia-sto-eikastiko-ergo-tou-fwth-kontoglou.json"},{"id":111670,"title":"Κωνσταντίνος Μαλέας","subtitle":null,"description":"Ο Κωνσταντίνος Μαλέας (1879-1928) υπήρξε μια παραδειγματική περίπτωση αφοσίωσης και μετεξέλιξης της ζωγραφικής παράδοσης που είχε διαμορφωθεί στην Ελλάδα, από τις Σχολές του \"Μονάχου\" και του \"Παρισιού\". Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη, όπου και σπούδασε την αρχιτεκτονική, ο Μαλέας συνέχισε τις σπουδές του στη ζωγραφική στο Παρίσι, για εφτά χρόνια (1901-1908).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό νωρίς, ο κατεξοχήν πλαστικός χώρος στον οποίο αναζήτησε το προσωπικό ύφος του υπήρξε η τοπιογραφία. Όμως, τα τοπία του Μαλέα δεν εξυπηρετούν μια αναπαραστατική ηθογραφία. Δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως περιηγητικές καταγραφές τόπων. Τα τοπία αυτού του ζωγράφου αναζητούν μια διάσταση πέρα από την άμεση και φευγαλέα εντύπωση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε γόνιμες επιδράσεις από την παράδοση των Ναμπί και ιδιαιτέρως του αισθαντικού Γκογκέν, με αφομοιωμένα τα στοιχεία της \"ταραγμένης\" τοπιογραφίας του Βαν Γκογκ, με προσήλωση στις αυστηρές γεωμετρικές αρχές του δασκάλου Σεζάν, ο Μαλέας κατόρθωσε να οικοδομήσει ένα προσωπικό σύμπαν μορφών του τοπίου, μοναδικού σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Οι επισκέψεις του στην Ανατολή (Αίγυπτος, Συρία, Λίβανος) επηρέασαν αποφασιστικά το ύφος του προς αυτή την κατεύθυνση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠράγματι, ο ζωγράφος αυτός διαμόρφωσε μια ιδιότυπη \"μεσογειακή\" τοπιογραφία, με κύρια χαρακτηριστικά της την επίπεδη απεικόνιση των όγκων, την κατάργηση της ατμοσφαιρικής προοπτικής, τα έντονα γήινα χρώματα (που συχνά γίνονται \"πλακάτα\") το περίτεχνο στιλιζάρισμα των μορφών (κατά τα πρότυπα της Αρ Νουβό) κ.λπ. Το αποτέλεσμα είναι ένας εικαστικός χώρος πέραν του κόσμου τούτου· τον χαρακτηρίζει μια ευγενής \"αθώα ματιά\", πολύ κοντά σ' εκείνη που χαρακτηρίζει τη ματιά των λαϊκών ζωγράφων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑλλά ο Μαλέας κάθε άλλο παρά \"λαϊκός\" μπορεί να χαρακτηριστεί. Σε μια εποχή που γινόταν πολύς λόγος για αισθητική της ιθαγένειας, ο Κωνσταντίνος Μαλέας πρόκρινε την αισθητική αυτονομία του έργου τέχνης. Υπήρξε ένας ζωγράφος που ενσυνείδητα απελευθέρωσε το βλέμμα από τον εύκολο και μονοσήμαντο ρεαλισμό, ένας ζωγράφος ο οποίος, δια του τοπίου, δημιούργησε αν όχι έναν κόσμο ιδεών, όπως π.χ. ο Παρθένης- οπωσδήποτε ένα γοητευτικό κόσμο για τον επαναστοχασμό της πραγματικότητας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114251.jpg","isbn":"960-442-708-3","isbn13":"978-960-442-708-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":142,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-12-01","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":114251,"url":"https://bibliography.gr/books/kwnstantinos-maleas-d1d87f5b-f023-42d3-8af8-79724a635225.json"},{"id":112475,"title":"Περικλής Πανταζής","subtitle":null,"description":"Ο Περικλής Πανταζής (1849-1884), περισσότερο γνωστός εκτός Ελλάδος (κυρίως στο Βέλγιο) παρά στην ίδια του την πατρίδα, υπήρξε ένας από τους πρώτους Έλληνες ζωγράφους που ανδρώθηκε καλλιτεχνικά στο περιβάλλον του γαλλικού ιμπρεσιονισμού, και μάλιστα την εποχή που αυτό το κίνημα βρισκόταν στο απόγειό του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣπούδασε ζωγραφική στο Σχολείο των Τεχνών, με δάσκαλο τον Νικηφόρο Λύτρα. Για ένα χρόνο συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου, αλλά, απογοητευμένος από τον συντηρητισμό της Ακαδημίας, έφυγε για τη Μασσαλία και το Παρίσι. Στο Παρίσι μυθολογείται ότι μαθήτευσε κοντά στον Γκουστάβ Κουρμπέ και τον Αντουάν Σιντρέιγ, αλλά δεν είναι αλήθεια. Ωστόσο, αυτή η φήμη αντανακλά το αληθές γεγονός ότι γνώρισε από κοντά το έργο των συγχρόνων του Ευγένιου Μπουντέν, του Ολλανδού Γιόχαν Μπάρτχολντ Ζόνκιντ και των ιμπρεσιονιστών Μανέ, Ντεγκά και Πισαρό, και οπωσδήποτε το έργο των Κουρμπέ και Σιντρέιγ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1873, πιθανότατα συστημένος από τον σπουδαίο Μανέ, ο Πανταζής εγκαθίσταται στις Βρυξέλλες. Στη βελγική πρωτεύουσα παρέμεινε ύστερα από πρόσκληση του πλούσιου Έλληνα εμπόρου Ιωάννη Οικονόμου, ο οποίος στη συνέχεια παρήγγειλε πολλά έργα στον ζωγράφο. Στο Βέλγιο, ο Πανταζής έγινε μέλος ενός αντιακαδημαϊκού καλλιτεχνικού ομίλου και συνδέθηκε φιλικά με τον ζωγράφο Γκιγιώμ Φόγκελς και τον γλύπτη Ωγκύστ Φιλιπέτ. Το 1878 εκπροσώπησε με έργα του την Ελλάδα στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού και έλαβε εξαιρετικές κριτικές.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔυστυχώς, αυτός ο άξιος και ανήσυχος καλλιτέχνης υπέφερε για πολλά χρόνια από φυματίωση και απεβίωσε πριν καλά καλά κλείσει τα 35 του χρόνια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Περικλής Πανταζής πρόλαβε, ωστόσο, στη σύντομη ζωή του να δημιουργήσει ένα αξιόλογο έργο που συνδυάζει πειστικά τον ρωμαλέο ρεαλισμό του Κουρμπέ, τη χρωματική τόλμη του Μανέ και την ιμπρεσιονιστική ελευθερία στην απόδοση του φωτός.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115060.jpg","isbn":"960-442-720-2","isbn13":"978-960-442-720-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":138,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-01-04","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":115060,"url":"https://bibliography.gr/books/periklhs-pantazhs.json"},{"id":109236,"title":"Νικόλαος Γύζης","subtitle":null,"description":"Ο Νικόλαος Γύζης (1842-1901) θεωρείται, μαζί με τον ομότεχνο φίλο του Νικηφόρο Λύτρα (1832-1904), από τους βασικότερους εκπροσώπους της λεγόμενης Σχολής του Μονάχου. Το 1876, την εποχή δηλαδή που τα ακαδημαϊκά ήθη στο Παρίσι τάραζε η δεύτερη ομαδική έκθεση των Ιμπρεσιονιστών, εκείνος βρισκόταν εκεί. Ωστόσο, ακριβώς όπως κι ο Λύτρας, γύρισε την πλάτη στον ιμπρεσιονισμό και επέστρεψε στο Μόναχο προκειμένου να αναζητήσει το πολύ προσωπικό του αισθητικό όραμα.\u003cbr\u003eΗ ηθογραφική του παραγωγή, συγγενής εν πολλοίς με εκείνη του Λύτρα, διαφέρει από αυτήν στον αφηγηματικό παλμό, αλλά επίσης μακράν διαφέρει από τον γενικότερο συρμό της εποχής. Η δική του ηθογραφία γίνεται φανερό ότι είναι προϊόν μιας βασανιστικής πνευματικής διαδικασίας: ο Γύζης, με το αθωότερο των βλεμμάτων, ανακαλύπτει τον κόσμο από την αρχή. Συγκεντρώνεται με πρωτοφανή ζεστασιά στις λεπτομέρειες των πραγμάτων και αφηγείται το θέμα του με παραδειγματική ευαισθησία -θα τολμούσε κανείς να πει: σχεδόν με πόνο. Επειδή προσεγγίζει το ανέγγιχτο του θαύματος της ζωής με φιλοσοφικό θαυμασμό και απορία. Δι' αυτής της διαδικασίας η ηθογραφία του αποκτά, τόσο στις επιμέρους λεπτομέρειες των πινάκων του όσο και στα σύνολα, μια ακριβή συμβολική αξία που υπερβαίνει τη σύγχρονή του συγκυρία.\u003cbr\u003eΑπό εδώ ο Γύζης πέρασε, υπό την επίδραση του ευρωπαϊκού Συμβολισμού -και δη της γερμανικής εκδοχής του γραφιστικού Jugendstil-, στο δικό του προσωπικό, ονειρικό κόσμο των αλληγοριών και του ιδεαλισμού. Δεν είναι τυχαίο. Η ματιά του στον κόσμο στην ουσία υπήρξε πάντοτε η ίδια. Μια ματιά καλλιεργημένη από την ιδέα της ωραιοποιημένης ελληνικότητας που προωθούσε ο γερμανικός ρομαντισμός και έτρεφε σταθερά η νοσταλγία του ίδιου για την πατρίδα. Στα ιδεαλιστικά έργα του, κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες του αιώνα του, ο ώριμος Γύζης παραπέμπει σε ένα σύμπαν που δεν είναι του κόσμου τούτου: το κατοικούν μυστηριώδεις γυναικείες μορφές, το κατοικεί η αχλύ μιας ενόρασης κάποτε αγγελικής κάποτε δαιμονικής.\u003cbr\u003eΑυτός ο μεγάλος καλλιτέχνης που δοκίμασε όλα τα ζωγραφικά θέματα, που γνώρισε φήμη και θεσμικές απολαβές στη Γερμανία -αποτελεί συστατικό κομμάτι της καλλιτεχνικής της παραγωγής τον 19ο αιώνα- υπήρξε το πρότυπο για πολλούς έλληνες ζωγράφους του 20ού αιώνα, με πρώτον και καλύτερον τον Παρθένη.\u003cbr\u003eΣήμερα, που είμαστε σε θέση να ξαναδιαβάσουμε το σημαντικότατο έργο του δίχως τις ιδεολογικές πιέσεις του παρελθόντος, μπορούμε να απολαύσουμε τα στοιχεία εκείνα που παραμένουν ανεξάντλητα στο χρόνο -όπως για παράδειγμα το αγγελικό και δαιμονικό του φως...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του Άρη Μαραγκόπουλου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b111816.jpg","isbn":"960-442-542-0","isbn13":"978-960-442-542-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":111816,"url":"https://bibliography.gr/books/nikolaos-gyzhs-1291e38c-897f-44aa-8cc0-7f717a01ad9b.json"},{"id":109340,"title":"Κωνσταντίνος Βολανάκης","subtitle":null,"description":"Ο Κωνσταντίνος Βολανάκης (1837-1907), ο πατέρας της ελληνικής θαλασσογραφίας, απέκτησε την πρώτη του εγκύκλιο παιδεία, όσον αφορά το χρώμα και το σχέδιο, στην Ακαδημία Τεχνών του Μονάχου και συγκεκριμένα στο εργαστήριο του Karl von Piloty, όπως και οι σπουδαίοι συνάδελφοι του, Γύζης και Λύτρας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Βολανάκης ξεκίνησε με την τοπιογραφία, όπου οι γερμανικές επιδράσεις με το λυρικό, ατμοσφαιρικό ύφος, είναι φανερές. Κατάφερε ωστόσο να αποσπαστεί πολύ νωρίς από τη γερμανική αφετηρία των σπουδών του και να αποκτήσει γόνιμη επαφή με άλλα ευρωπαϊκά κέντρα. Ο πίνακάς του \"Το τσίρκο\" θεωρείται ο πρώτος ιμπρεσιονιστικός πίνακας από Έλληνα ζωγράφο. Η κριτική έχει επισημάνει την επίδραση στο τοπιογραφικό του έργο, της Σχολής της Μπαρμπιζόν, του έργου του Κλόντ Λορέν, του Κορό, του Κόνσταμπλ, και σε -μικρότερο βαθμό- του γαλλικού ιμπρεσιονισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ επιστροφή του στην Ελλάδα (1883), με την ιδιότητα του καθηγητή στο \"Σχολείον των Τεχνών\", σηματοδοτεί την απόπειρα να συνδυάσει με επιτυχία τα δάνεια από το εξωτερικό με την ελληνική πραγματικότητα της εποχή τους, δηλαδή με το ελληνικό φως και το ελληνικό δράμα. Κυρίαρχη συμβολή του Βολανάκη στην ελληνική ζωγραφική θεωρείται αναμφισβήτητα η θαλασσογραφία. Γεννήθηκε στην Κρήτη, μεγάλωσε στη Σύρο, εργάστηκε στην Τεργέστη. Ήταν επόμενο. Ζωγράφισε καράβια και καΐκια όλων των τύπων -πραγματικά \"πορτρέτα\" των καραβιών- και αφοσιώθηκε στην πληθωρική απεικόνιση σκηνών με θέμα τη θάλασσα όσο κανείς άλλος ζωγράφος. Ανέλυσε τον κόσμο του καραβιού και της θάλασσας με έκδηλη αγάπη, εξαιρετική ακρίβεια και διαπιστωμένη δεξιοτεχνία.\u003cbr\u003eΟι πίνακές του άλλοτε δίνουν έμφαση στο σκάφος, άλλοτε στο λιμάνι, άλλοτε στη ναυτική σύγκρουση -συνήθως μια ιστορική ναυμαχία. Το ενδιαφέρον σ' αυτές τις γλαφυρές απεικονίσεις, των οποίων η έμπνευση -αλλά κυρίως η τεχνική τους- ανάγεται στην ολλανδική τοπιογραφία του 17ου αιώνα, δεν έγκειται στη ρομαντική απεικόνιση των θεμάτων ούτε στην εντυπωσιακή παράθεση λεπτομερειών από τον κόσμο της θάλασσας. Έγκειται κυρίως στην ανάδειξη ενός δυναμικού διαλόγου ανάμεσα στα διαφορετικά πλαστικά στοιχεία της εικόνας, ενός διαλόγου τον οποίο ανασυνθέτει ο οιονεί ρεμβάζων στο πέλαγος παρατηρητής, της εποχής του αλλά και της δικής μας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b111920.jpg","isbn":"960-442-543-9","isbn13":"978-960-442-543-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":133,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-09-28","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":111920,"url":"https://bibliography.gr/books/kwnstantinos-bolanakhs-e072e419-862c-47d1-9314-d1f20b8f25d9.json"},{"id":109410,"title":"Θεόφιλος","subtitle":null,"description":"Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ (1870;-1934) γεννημένος στη Βαρειά της Λέσβου και μεγαλωμένος στη Σμύρνη, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του ζωγραφίζοντας για ένα κομμάτι ψωμί στο Βόλο και στα χωριά του Πηλίου κι αργότερα (από το 1927 και εξής) ξανά στην πατρίδα του. Ζωγράφισε τοίχους σε σπίτια και αρχοντικά της εποχής, σε καφενεία, μπακάλικα και μύλους, πάνω σε τενεκέδες, σε ξύλα και πανιά, σε δίσκους, σε κάρα, ακόμα και πάνω σε ναυτικούς σάκους. Απεικόνισε σκηνές από την ελληνική ιστορία, τον Ερωτόκριτο, από το βίο των λαϊκών ηρώων, εξωτικά κυνήγια και τόπους, καθημερινές σκηνές, πορτρέτα, κ.λπ.\u003cbr\u003eΗ μυθολογία γύρω από το βίο του είναι μεγάλη, ωστόσο η ίδια η ζωγραφική του μας επιτρέπει να καταλάβουμε ότι είχε άριστη γνώση της βυζαντινής τέχνης (ο παππούς του από τη μεριά της μητέρας του ήταν αγιογράφος), καθώς και της λαϊκής παράδοσης που είχε αναπτυχθεί στη διάρκεια της τουρκοκρατίας. Ως φαίνεται όμως ο Θεόφιλος είχε και τη συνείδηση του τρόπου που έβλεπε τα πράγματα η ακαδημαϊκή ζωγραφική της εποχής του. Δεν είναι τυχαίο ότι στο περίφημο κασελάκι με τα σύνεργά του διέθετε αναπαραγωγές έργων (σε φωτογραφίες και χρωματιστές κάρτες) που του επέτρεπαν να δουλεύει πάνω σε ιστορικά ή άλλα θέματα.\u003cbr\u003eΤο σημαντικό μ' αυτόν τον σπάνιο ζωγράφο είναι ότι δεν αρκέστηκε στη βυζαντινή και τη λαϊκή παράδοση και οπωσδήποτε δεν ενθουσιάστηκε με τη δυτική ζωγραφική. Από αυτή την παιδεία -η οποία εν πολλοίς υπήρξε συστατική του έμφυτου ταλέντου του να βλέπει ως γνήσιος καλλιτέχνης τα πράγματα, που σημαίνει: να τα αντικρύζει κάθε φορά με φρέσκια ματιά- κράτησε τις τεχνικές: την αίσθηση του χώρου, την απόδοση του χρώματος, το ρυθμό, τη συμμετρία, την εναλλαγή της ατμόσφαιρας στο ίδιο έργο κ.λπ.\u003cbr\u003eΩστόσο επέλεξε νέα θέματα, που αντανακλούσαν τις νέες, υπαρκτές ανάγκες του καθημερινού βίου της μεταιχμιακής εποχής του, και πέτυχε να τα αποδώσει με ελευθερία ισάξια με εκείνη που έπαιρναν στην εποχή του οι πιο προχωρημένοι δημιουργοί του μοντερνισμού.\u003cbr\u003eΔικαίως σήμερα ο Θεόφιλος αναγνωρίζεται όχι απλώς ως λαϊκός ζωγράφος αλλά ως ένας από τους σημαντικότερους έλληνες ζωγράφους που αναδείχθηκαν στην εποχή του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b111990.jpg","isbn":"960-442-545-5","isbn13":"978-960-442-545-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-09-29","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":111990,"url":"https://bibliography.gr/books/theofilos-efadf8fc-faee-4a12-86f7-6a11f493fea2.json"},{"id":110111,"title":"Κωνσταντίνος Παρθένης","subtitle":null,"description":"Ο Κωνσταντίνος Παρθένης (1878-1967) υπήρξε η δεσπόζουσα μορφή στην ελληνική τέχνη σε όλο το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα. Η επίδρασή του είναι αναμφισβήτητη σε ομοτέχνους αλλά και σε γλύπτες και χαράκτες -ιδίως μετά το 1929 όταν αρχίζει να διδάσκει στη Σχολή Καλών Τεχνών.\u003cbr\u003eΕίναι στην ουσία ο πρώτος \"μοντέρνος\" στην Ελλάδα της εποχής. Ένας ζωγράφος που ανδρώνεται μέσα στην ατμόσφαιρα της βιεννέζικης πρωτοπορίας και που, στη συνέχεια, εμπνέεται από τον γαλλικό Συμβολισμό καθώς και από την σεζανική μεταϊμπρεσιονιστική οπτική. Ο μοντερνισμός του διαπιστώνεται, πέρα από τα εμφανή αποτελέσματα στο έργο του, από την ευκολία με την οποία πειραματίζεται στις διαφορετικές τεχνοτροπίες της εποχής του: πουαντιγισμός, φωβισμός, εξπρεσιονισμός, κυβισμός.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ δικός του μοντερνισμός είναι πολύ κοντά στον ελληνοκεντρικό εκείνον της Γενιάς του Τριάντα, σ' αυτόν δηλαδή του Σεφέρη, του Ελύτη, του Εγγονόπουλου και των άλλων ποιητών και διανοούμενων της εποχής. Με την έννοια ότι συνδυάζει ή, πιο σωστά, αγωνιά στην προσπάθεια να συνδυάσει τα στοιχεία της ελληνικής παράδοσης με τις νέες εικαστικές φόρμες που δοκιμάζονται στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα στην Ευρώπη. Έτσι, στα συμβολικά του έργα διακρίνουμε μοτίβα της αττικής αγγειογραφίας, στα θρησκευτικά του, τον επίπεδο χαρακτήρα της βυζαντινής αγιογραφίας (αλλά και τον τρόμο του κενού που χαρακτηρίζει τη λαϊκή τέχνη), στις μεγάλες αλληγορικές ή ιστορικές συνθέσεις του μια διάταξη σε μορφή αρχαίας ζωοφόρου που αναπτύσσεται πάνω σε μια υπερκόσμια \"οθόνη\" κ.λπ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑκόμα κι όταν το έργο του τείνει προς τις κυβιστικές φόρμες, μέσα από την επίμονη ιδεαλιστική, αντιρεαλιστική του ενατένιση του κόσμου, απογυμνώνεται από την ουσία της λογικής του κυβισμού: διατηρεί απλώς μια αυστηρή γεωμετρικότητα ως αισθητικό μοτίβο που αποδίδει αποκλειστικά σχεδόν την αρχαϊκότητα του κόσμου και όχι τον κατακερματισμό του σε νέες ριζοσπαστικές μορφές σύνθεσης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Κωνσταντίνος Παρθένης, από τους πρωτοπόρους του ελληνοκεντρικού μοντερνισμού, παρουσιάζεται σ' αυτόν τον τόμο μέσα από την ματιά ενός από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς τεχνοκριτικούς, του Αλέξανδρου Γ. Ξύδη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b112692.jpg","isbn":"960-442-559-5","isbn13":"978-960-442-559-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":142,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-10-20","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":112692,"url":"https://bibliography.gr/books/kwnstantinos-parthenhs.json"}]