[{"id":183970,"title":"Μάρκος Ζαβιτζιάνος: Έργα και κείμενα","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στο χώρο του βιβλιοπωλείου του επί της οδού Αμερικής 13 (2 Οκτωβρίου έως 27 Οκτωβρίου 2012). Ο Μάρκος Ζαβιτσιάνος υπήρξε ένας από τους πιο λαμπρούς ζωγράφους και χαράκτες της νεοελληνικής τέχνης. Γεννήθηκε το 1884 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν γόνος αρχοντικής οικογένειας με μητέρα γαλλικής καταγωγής που διέθετε καλλιτεχνική παιδεία και πατέρα γιατρό. Ο Ζαβιτσιάνος φοιτά στη Μεγάλη του Γένους Σχολή αλλά το 1902 η οικογένεια επιστρέφει και εγκαθίσταται μόνιμα στην Κέρκυρα. Το 1904 φεύγει για το Μόναχο όπου σπουδάζει ζωγραφική στην Ακαδημία του Μονάχου. Στο διάστημα της παραμονής στη Γερμανία συνδέεται με τον Κώστα Χατζόπουλο και ασπάζεται τις σοσιαλιστικές ιδέες. Νεότατος, μόλις είκοσι τριών ετών, θα λάβει μέρος στη συζήτηση που διεξάγεται από τις στήλες του Νουμά για το βιβλίο του Γ. Σκληρού \"Το κοινωνικόν μας ζήτημα\" (1907) και θα εκθέσει με πάθος και διαύγεια τις πολιτικές του πεποιθήσεις και τους οραματισμούς του για την ελληνική κοινωνία. Το 1911 βρίσκεται πάλι στην Κέρκυρα, όπου συνεργάζεται με τον Κωνσταντίνο Θεοτόκη για την ίδρυση του Σοσιαλιστικού Ομίλου. Το 1912 εκθέτει έργα του στο Ζάππειο, ενώ μετά από δυο χρόνια μετέχει στην καλλιτεχνική εταιρεία \"Συντροφιά των εννιά\" και συνεργάζεται με τον Κ. Θεοτόκη εικονογραφώντας με 6 χαρακτικά την πρώτη έκδοση του έργου του \"Η τιμή και το χρήμα\". Το 1915 συμμετέχει στην ιδρυτική ομάδα του δίμηνου περιοδικού \"Κερκυραϊκή Ανθολογία\", όπου και δημοσιεύει λογοτεχνικά και εικαστικά έργα του. Στα επόμενα χρόνια παρουσιάζει τα έργα του σε διάφορες εκθέσεις στην Αθήνα αλλά και σε έκθεση στο Παρίσι. Το 1923 και ενώ βρίσκεται στη Γενεύη προσβάλλεται από πνευμονία και αφήνει εκεί την τελευταία του πνοή. Ο Παλαμάς γράφει ένα άρθρο στη μνήμη του όπου μεταξύ άλλων σημειώνει: \"Ο Μάρκος Ζαβιτσιάνος ήτο γνήσιος καλλιτέχνης εις την εκδήλωσιν και του έργου του και της ζωής του... Ο Μάρκος Ζαβιτσιάνος προς του καλλιτέχνου την έμπνευσιν συνέδεε την θεωρητικήν μόρφωσιν. Ήτο ικανός να χειρισθή του λογίου την πένναν δια να πραγματευθεί ζητήματα κ' αισθητικής φύσεως και τάξεως κοινωνιολογικής... \". Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου τον κρίνει ως \"τον τελευταίον ίσως της σειράς του Πολυλά, του Καλοσγούρου, του Θεοτόκη και του Μαβίλη\". Ο Μαρίνος Καλλιγάς τον χαρακτηρίζει ως \"έναν στοχαστικό άνθρωπο που είχε συνείδηση της ευθύνης του πραγματικού καλλιτέχνη\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτα τριάντα εννέα χρόνια που του δόθηκαν να ζήσει ο Μάρκος Ζαβιτσιάνος πρόλαβε να φωτίσει τον κόσμο γύρω του όσο λίγοι καλλιτέχνες της εποχής του. Αυτήν την πολυσθενή, ευγενή και γοητευτική προσωπικότητα θέλησε να παρουσιάσει το ΜΙΕΤ όσο γίνεται πληρέστερα στο εύρος του περίγυρου και της συνάφειάς της, στο βιβλίο αυτό που συνοδεύει τη μικρή έκθεση έργων του. Το βιβλίο περιλαμβάνει αναλυτικό χρονολόγιο, έργα και κείμενα του καλλιτέχνη, καθώς και κείμενα που έγραψαν για τον Ζαβιτσιάνο οι Κ. Παλαμάς, Ζ. Παπαντωνίου, Μ. Καλλιγάς, Τ. Σπητέρης, Ν. Βεντούρας και Κ. Δαφνής.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187104.jpg","isbn":"978-960-250-546-5","isbn13":"978-960-250-546-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":191,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2013-03-21","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":187104,"url":"https://bibliography.gr/books/markos-zabitzianos-erga-kai-keimena.json"},{"id":217183,"title":"Μίκης Ματσάκης 1900-1978","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (27 Μαΐου - 30 Σεπτεμβρίου 2017). Αφορμή για τη διοργάνωσή της αποτέλεσε η δωρεά στο ΜΙΕΤ του αρχείου του ζωγράφου από τον γιο του Γιάνη Ματσάκη και την οικογένειά του. Στον παρόντα τόμο συγκεντρώνονται για πρώτη φορά ζωγραφικά έργα, σχέδια και αγιογραφίες του Μίκη Ματσάκη, από ολόκληρη την πενηντάχρονη καλλιτεχνική πορεία του.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b220401.jpg","isbn":"978-960-250-689-9","isbn13":"978-960-250-689-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":205,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2017-08-02","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":220401,"url":"https://bibliography.gr/books/mikhs-matsakhs-19001978.json"},{"id":207980,"title":"Δημοσθένης Κοκκινίδης, Σχέδια και μνήμες","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (1 Ιουνίου έως 30 Ιουλίου 2016). Ο Δημοσθένης Κοκκινίδης, ζωγράφος του χρώματος ή αλλιώς κολορίστας, όπως αισθάνεται ο ίδιος, πιστεύει ότι το σχέδιο είναι ο γεννήτορας της ζωγραφικής, πρωτογενές στοιχείο ικανό να μεταδώσει από μόνο του μια πληροφορία αισθητική, καλλιτεχνική. Ο Κοκκινίδης άρχισε να ζωγραφίζει από 10 χρονών, μαθητής ακόμη του δημοτικού, και συνέχισε βέβαια και στο γυμνάσιο, φτιάχνοντας σκίτσα των καθηγητών του που τα χάριζε όλα στους συμμαθητές του. Τα τελευταία χρόνια ο Κοκκινίδης έχει αφήσει στην άκρη τα πινέλα του. Η έρευνα ωστόσο σε κάθε γωνιά του εργαστηρίου του απέδωσε πλούσιους καρπούς: μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί και καταγραφεί περί τα 2.500 σχέδια. Εδώ παρουσιάζονται έργα των τελευταίων έξι δεκαετιών, επομένως σχέδια από όλες τις ζωγραφικές του ενότητες αλλά και από τα νεανικά του χρόνια, δηλαδή την περίοδο από το 1947, οπότε τελειώνει το γυμνάσιο, μέχρι το 1952, όταν εγκαταλείπει την ΑΣΟΕΕ και αποφασίζει οριστικά να γίνει ζωγράφος. Περιλαμβάνονται έτσι πολλά από τα σχέδια που είχε κάνει κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην ΑΣΚΤ, καθώς και αρκετά από όσα έκανε την περίοδο 1952-1958 στις εξορμήσεις του στην ύπαιθρο. Ακολουθούν τα σχέδια που έκανε αμέσως μετά την αποφοίτησή του από την ΑΣΚΤ, όταν ταξίδεψε στη Λέσβο το 1958 και στο Άγιον Όρος το 1959, μελετώντας πτυχές της λαϊκής και της βυζαντινής παράδοσης. Ήδη προς το τέλος των σπουδών του, το 1957-58, εμφανίζονται σχέδια που θα μεταπλαστούν στην πρώτη του ζωγραφική ενότητα τις \"Συνοικίες\", όπου απεικονίζονται από μνήμης οι προσφυγικές κατοικίες της προπολεμικής Δραπετσώνας, δηλαδή της γειτονιάς των παιδικών του χρόνων, καθώς και τα Σφαγεία της οδού Πειραιώς αλλά και οι παράγκες στις όχθες του Ιλισού, στο ύψος του Νέου Κόσμου. Ακολουθούν τα σχέδια μέχρι το 1967, εμπνευσμένα από μαύρες σελίδες της ιστορίας: τη δολοφονία του Λαμπράκη αλλά και του Κέννεντυ, τον «βρώμικο» πόλεμο του Βιετνάμ. Την περίοδο της δικτατορίας εντείνει την κοινωνική κριτική που ασκεί μέσω της ζωγραφικής του. Στα χρόνια της μεταπολίτευσης (1974-1981) τα έργα του απεικονίζουν τις αναταράξεις της εποχής. Ύστερα στρέφεται στην ποίηση της φύσης, τη θάλασσα, το τοπίο της Μήλου. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980 αρχίζει η εικονογράφηση της ομηρικής Οδύσσειας, που με διάφορες παραλλαγές θα τον απασχολήσει έως το 2010. Παράλληλα φιλοτεχνεί μια σειρά έργων που καταγράφουν τους προβληματισμούς και την ευαισθησία του για τα κοινωνικά και πολιτικά τεκταινόμενα. Την έρευνα στο εργαστήριο του Κοκκινίδη την πλαισιώνει η αφήγηση του ίδιου του καλλιτέχνη. Βλέποντας παλαιότερα έργα του ύστερα από χρόνια, ο Κοκκινίδης τα ανακαλύπτει εκ νέου και τα σχολιάζει, μιλά για τους δασκάλους του και τις πηγές έμπνευσής του, και η μνήμη του κυριολεκτικά κατακλύζεται από πρόσωπα και γεγονότα εκείνου του καιρού.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b211188.jpg","isbn":"978-960-250-663-9","isbn13":"978-960-250-663-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":383,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"65.0","price_updated_at":"2016-07-15","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":211188,"url":"https://bibliography.gr/books/dhmosthenhs-kokkinidhs-sxedia-kai-mnhmes.json"},{"id":133763,"title":"Ηλίας Δεκουλάκος - Αναδρομή 1968-1978","subtitle":"\"Ζωγραφική 1968-1973\" και \"Πλαστικό σύνολο\"","description":"Η έκθεση \"Ηλίας Δεκουλάκος. Αναδρομή 1968-1978\" εγκαινιάστηκε στο Μέγαρο Εϋνάρδου του ΜΙΕΤ στις 30 Οκτωβρίου 2008.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα έργα που παρουσιάζονται στην έκθεση ανήκουν σε δύο περιόδους. Τα έργα της πρώτης περιόδου 1969-1973 επρόκειτο να παρουσιαστούν στην γκαλερί \"Αθηνών Χίλτον\", το 1973, αλλά η έκθεση έκλεισε πριν εγκαινιαστεί και τα έργα παρουσιάστηκαν αργότερα στην γκαλερί \"Νέες Μορφές\" . Τα έργα της δεύτερης περιόδου (1976-1978, μαζί με σπουδές 1974-78), όλα μεγάλων διαστάσεων, και με ενιαίο θέμα, ζωγραφισμένα σε μουσαμά με ακρυλικά χρώματα με την τεχνική του αερογράφου, παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά το 1979 στην γκαλερί \"Δεσμός», που ήταν γνωστή για τις πρωτοποριακές της επιλογές. Η τεχνική του αερογράφου ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της εικαστικής έκφρασης του Δεκουλάκου. Τα μεγάλα σύνολα που δημιούργησε με αυτό το μέσο είναι από τα πιο εντυπωσιακά που εκτέθηκαν στην Ελλάδα εκείνα τα χρόνια - και όχι μόνο λόγω της τεχνικής του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔέκα χρόνια μετά το θάνατό του βλέπουμε ότι \"ο Δεκουλάκος είχε έναν τρόπο να παραβαίνει τόσο τις επικοινωνιακές συμβάσεις όσο και τις τεχνοτροπικές επιταγές της εποχής του, ίσως επειδή ο βαθύτερος στόχος του ήταν να προσεγγίσει κάτι διαχρονικό και παγκόσμιο, να μετέχει σε μια καθολικότητα, που είναι η πεμπτουσία της καλλιτεχνικής δύναμης\", όπως σημειώνει η ιστορικός τέχνης Μάρθα Χριστοφόγλου στον κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση του ΜΙΕΤ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b136426.jpg","isbn":"978-960-250-404-8","isbn13":"978-960-250-404-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":107,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"32.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":136426,"url":"https://bibliography.gr/books/hlias-dekoulakos-anadromh-19681978.json"},{"id":23833,"title":"Δομήνικος Θεοτοκόπουλος","subtitle":"Κείμενα 1940-1990","description":"Στον τόμο αυτό συγκεντρώθηκαν διαλέξεις και μελέτες που πραγματεύονται διάφορες πτυχές του νεανικού, κυρίως, έργου του Θεοτοκόπουλου. Η θητεία του Θεοτοκόπουλου στην κρητική ζωγραφική υπήρξε καθοριστική για τη διαμόρφωση του προσωπικού του ύφους. Ανιχνεύονται επίσης οι βυζαντινές και οι δυτικές επιρροές στα έργα του.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b24515.jpg","isbn":"960-250-025-5","isbn13":"978-960-250-025-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":203,"publication_year":1990,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":24515,"url":"https://bibliography.gr/books/domhnikos-theotokopoulos-d3de0edc-00c5-4e56-8918-964fccec50d7.json"},{"id":88260,"title":"Χαρακτικά, σχέδια, κείμενα, επιστολές","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της έκθεσης χαρακτικών, σχεδίων και κειμένων του Γιώργη Δήμου που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (24 Νοεμβρίου 2004 - 7 Ιανουαρίου 2005). \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Γιώργης Δήμου γεννήθηκε στο Κάιρο το 1911 και υπήρξε στενός φίλος του Στρατή Τσίρκα. Ο σπουδαίος αυτός καλλιτέχνης ανήκε στην πρώτη ομάδα που παρακολούθησε, το 1932, τη διδασκαλία του Γιάννη Κεφαλληνού στο νεοσύστατο τότε Εργαστήριο Χαρακτικής στη Σχολή των Καλών Τεχνών. Η στράτευσή του στον αντιστασιακό αγώνα την περίοδο της Κατοχής και οι κατοπινές περιπέτειες του πολυκύμαντου βίου του σημάδεψαν και την πρωτοποριακή καλλιτεχνική του δημιουργία. Η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει προλογικό σημείωμα του Διονύση Καψάλη, χρονολόγιο της ζωής του Γιώργη Δήμου, ανθολόγιο έργων του και κείμενά του (μεταξύ των οποίων και τρεις επιστολές στον Στρατή Τσίρκα).","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b90308.jpg","isbn":"960-250-290-8","isbn13":"978-960-250-290-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":134,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":90308,"url":"https://bibliography.gr/books/xaraktika-sxedia-keimena-epistoles.json"},{"id":206009,"title":"Σπύρος Παπαγιαννόπουλος, 1968-2007: Ζωγραφική","subtitle":null,"description":"Στην έκδοση αυτή παρουσιάζεται το ζωγραφικό έργο του Σπύρου Παπαγιαννόπουλου. Προερχόμενος από οικογένεια αρχιτεκτόνων και ζωγράφων, ο Παπαγιαννόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, αλλά επέλεξε να ζήσει σε νησιά του Αιγαίου: Ανάφη, Πάρο, Αντίπαρο, Κρήτη. Η θάλασσα, η ζωγραφική και τα καΐκια ήταν τα μεγάλα πάθη της ζωής του. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του βρίσκεται σε τοιχογραφίες σε ταβέρνες, μπαρ, μαγαζιά ή σπίτια. Ως αυτοδίδακτος ζωγράφος απέφυγε κάθε πρόσφατη επιρροή του συρμού, υιοθετώντας ένα άχρονο, λαϊκότροπο, αντισυμβατικό στιλ. Η τεχνική αρτιότητα και δεξιοτεχνία δεν ήταν η προτεραιότητά του -ούτε καν ζητούμενό του. Ενώ ήταν κάτοχος μιας τεχνικά άρτιας έκφρασης και ενός ακριβούς, περιεκτικού και εκφραστικού σχεδίου, δεν ενδιαφέρθηκε να τα μεταφέρει και να τα αναπτύξει στη μνημειακή του ζωγραφική. Αντίθετα, υιοθέτησε ένα λαϊκότροπο εκφραστικό ύφος και το μπόλιασε με την προσωπική του μανιέρα για να αφηγηθεί τις ιστορίες του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌπως σημειώνει ο Θανάσης Μουτσόπουλος, το ζωγραφικό ύφος του Σπύρου Παπαγιαννόπουλου \"θα μπορούσε να περιγραφεί ως ένα μείγμα λαϊκής ζωγραφικής με κάποια αδιευκρίνιστα σύγχρονα στοιχεία, πολύ πλούσιο σε λεπτομέρειες, ιστορικές πληροφορίες και μικροαναφορές. Αυτά τα 'αδιευκρίνιστα στοιχεία' μπορεί να είναι μνήμες από τις μελέτες του της ζωγραφικής, ίσως ιδιαίτερα του σουρεαλισμού, πιθανόν του Ντε Κίρικο, ίσως ακόμη μια γνώση των γαλλικών κόμικς\". Με άλλα λόγια, ο Παπαγιαννόπουλος δεν ήταν ακριβώς \"λαϊκός\", αλλά μάλλον ένας πολύ διαβασμένος νέος άνθρωπος, ο οποίος διερευνούσε τη λαϊκή κουλτούρα της χώρας του, ψάχνοντας παράλληλα τον προσωπικό του εκφραστικό δρόμο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b209214.jpg","isbn":"978-960-250-657-8","isbn13":"978-960-250-657-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":151,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2016-04-20","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":209214,"url":"https://bibliography.gr/books/spyros-papagiannopoulos-19682007-zwgrafikh.json"},{"id":209353,"title":"Χρόνης Μπότσογλου, Απέναντι του βουνού","subtitle":null,"description":"Ο κατάλογος εκδόθηκε με αφορμή την ομότιτλη έκθεση στο Μέγαρο Εϋνάρδου το διάστημα 14 Οκτωβρίου - 3 Δεκεμβρίου 2016.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b212562.jpg","isbn":"978-960-250-671-4","isbn13":"978-960-250-671-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":152,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2016-10-18","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":212562,"url":"https://bibliography.gr/books/xronhs-mpotsoglou-apenanti-tou-bounou.json"},{"id":214333,"title":"Νίκος Νικολάου, Σχέδια 1929-1986","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (29 Μαρτίου - 13 Μαΐου 2017). Όπως αναφέρει στο εισαγωγικό του κείμενο ο Ν. Π. Παΐσιος: \"Μετά το θάνατο του Νίκου Νικολάου, η τρίτη του σύζυγος Αγγέλα, το γένος Ζουμπουλάκη, συνέλεξε στοργικά όσα έργα υπήρχαν στο περίφημο σπίτι του ζωγράφου στην Αίγινα (με σκοπό όχι μόνο να τα περισώσει, αλλά και να βοηθήσει την περαιτέρω διάδοσή τους), και ανέθεσε στην Όλγα Μεντζαφού την αρχική τους ταξινόμηση. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των έργων αποτελεί ένα corpus 5.000(!) περίπου σχεδίων, όπου ο μελετητής μπορεί, από τα πρώτα σχεδιαστικά ψελλίσματα μέχρι τον ώριμο αρθρωμένο λόγο, να ανασυνθέσει όλη την πορεία του Νικολάου\". \u003cbr\u003eΗ έκδοση περιλαμβάνει τις ενότητες \"Νεανική περίοδος\", \"Μορφές\", \"Τόποι και τοπία\", \"Θέατρο\", \"Διαφημιστικά\", \"Μελέτες για το Ημερολόγιο 1957 της ΑΓΕΤ\", \"Η Γυναίκα της Ζάκυθος\" και \"Πάντειος και άλλες τοιχογραφίες\". Με τον τρόπο αυτό καλύπτεται στο σύνολό της η πολυσχιδής καλλιτεχνική δραστηριότητα του Νικολάου.\u003cbr\u003eΤα σχέδια έχουν γίνει με ποικίλες τεχνικές, όπως μελάνι, κάρβουνο, μολύβι, ακουαρέλα, τέμπερα, λάδι, γκουάς, κυρίως σε χαρτί ή χαρτόνι, αλλά και σε καμβά ή μουσαμά. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης έγραφε: \"Η γραμμή μου είναι βγαλμένη από τη φύση, αλλά την αισθάνομαι ότι είναι σαν ένα έλασμα ευθύ, που το λυγάς όσο μπορεί να λυγίσει για να σου δώσει την καμπυλότητα που θέλεις. Όταν όμως το αφήσεις αυτό πάλι ελεύθερο, στην πρώτη του κατάσταση, θα γίνει πάλι ίσιο. Το σχέδιο είναι λοιπόν ίσιες γραμμές που τις λυγάς όσο μπορούν να λυγίσουν αυτές χωρίς να χαθεί η καταγωγή τους\". \u003cbr\u003eΣτο επίμετρο περιλαμβάνονται κείμενα του καλλιτέχνη, του Αλέξανδρου Γ. Ξύδη και του Ηλία Ζιώγα. Η έκδοση συμπληρώνεται από χρονολόγιο, τεκμηρίωση των έργων και βιβλιογραφία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b217542.jpg","isbn":"978-960-250-685-1","isbn13":"978-960-250-685-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":476,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":"55.0","price_updated_at":"2017-04-21","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":217542,"url":"https://bibliography.gr/books/nikos-nikolaou-sxedia-19291986.json"},{"id":135343,"title":"Γιάννης Μόραλης. Σχέδια 1934-1994","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης σε συνεργασία με την γκαλερί Ζουμπουλάκη και έγινε στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (16 Δεκεμβρίου 2008 έως 15 Φεβρουαρίου 2009). Στην έκθεση αυτή παρουσιάζεται αυτόνομα μια σειρά από 225 σχέδια του Γιάννη Μόραλη, που φιλοτεχνήθηκαν στο διάστημα 1934-1994. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ν.Π. Παΐσιος στο εισαγωγικό του σημείωμα: \"Το ύφος των σχεδίων ακολουθεί ή προαγγέλλει, σε γενικές γραμμές που επιτρέπουν πάμπολλες εξαιρέσεις, τις περιόδους της ζωγραφικής του. Σε ό,τι αφορά όμως τη λειτουργία τους, μπορούμε να χωρίσουμε τα σχέδια σε δύο μόνο περιόδους με ορόσημο τη δεκαετία του 1970. Πριν από το ορόσημο αυτό, το σχέδιο απολαμβάνει σχετική αυτονομία σε σχέση με τη ζωγραφική· μετά, χάνει την ελευθερία αυτή αλλά κερδίζει την πειθαρχία της βασιλικής οδού που οδηγεί στη ζωγραφική. Επιβεβαιώνεται ακόμα η εντύπωση ότι ο Μόραλης είναι ο Έλληνας ζωγράφος με τα περισσότερα προσχέδια / μελέτες πριν καταλήξει στο τελικό έργο. Τέλος, γίνεται ξεκάθαρη η σημασία της τεράστιας οπτικής μνήμης του Μόραλη. Από τη δημιουργία ενός αρχικού θέματος πάνω στο χαρτί μέχρι την πλήρη οργάνωσή του πάνω στο μουσαμά, μπορεί να μεσολαβήσουν μήνες, χρόνια ή και δεκαετίες. Μοιάζουν δηλαδή τα σχέδιά του με σπόρους μουσικών μοτίβων που χρειάζονται καιρό μέσα του για να βλαστήσουν, να οργανωθούν και να αναπτυχθούν σε τραγούδι ή σε ολόκληρη συμφωνία. Πολλές φορές μάλιστα τα μοτίβα αυτά επαναλαμβάνονται από έργο σε έργο ή από δεκαετία σε δεκαετία. Η οπτική μνήμη του Μόραλη αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστούμε ότι, σύμφωνα με την ομολογία του ίδιου του ζωγράφου, δεν έχει μπροστά του, προ οφθαλμών, τα σχέδια ή τις σπουδές του όταν ζωγραφίζει, δεν του χρειάζονται άμεσα, γιατί μέσα του υπάρχει το απόσταγμα του γητεύματός τους. Στο Dictionnaire des idees recues της ιστορίας της τέχνης ο Πικάσσο έχει καταγραφεί (λανθασμένα) ως εξαιρετικός σχεδιαστής που υστερεί στο χρώμα, ενώ ο Ματίς (πάλι λανθασμένα) έχει καταγραφεί ως ζωγράφος εξαιρετικός στα χρώματά του, που υστερεί όμως στο σχέδιο. Ευτυχώς, στο ανάλογο λεξικό της μικρής ιστορίας της νεοελληνικής τέχνης, ο Μόραλης δεν μπορεί να κλειστεί σε τέτοια (λανθασμένα) καλούπια: ισορροπεί με ακρίβεια και χάρη δεινού χορευτή πάνω στο τεντωμένο σχοινί που (νομίζουμε ότι) χωρίζει το σχέδιο από το χρώμα. Στο κλασικό ερώτημα: \"Το σχέδιον ή το Χρώμα;\" του Εγγονόπουλου, ο Μόραλης απαντά χωρίς δισταγμό: και το σχέδιο και το χρώμα, ή τόσο το σχέδιο όσο και το χρώμα.\"\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b138011.jpg","isbn":"978-960-250-406-2","isbn13":"978-960-250-406-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":307,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"76.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":138011,"url":"https://bibliography.gr/books/giannhs-moralhs-sxedia-19341994.json"},{"id":198696,"title":"Νίκος Δραγούμης ο ζωγράφος, 1874-1933","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (7 Μαΐου έως 18 Ιουλίου 2015). Ο Νίκος Δραγούμης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1874. Ήταν πρωτότοκος γιος του Στέφανου Δραγούμη (ο οποίος έγινε πρωθυπουργός το 1910) και αδελφός του πολιτικού και συγγραφέα Ίωνα Δραγούμη. Αφού ολοκλήρωσε το εξατάξιο γυμνάσιο, πήγε το 1891 στο Παρίσι για να προετοιμαστεί για τις εισιτήριες εξετάσεις στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Τελικά θα αποτύχει στις εξετάσεις, αλλά θα παραμείνει στη Γαλλία (με μικρότερα ή μεγαλύτερα διαλείμματα) για είκοσι χρόνια. Εγγράφεται στη Νομική Σχολή της Σορβόννης, από όπου θα αποφοιτήσει στα τέλη του 1897. Θα εγκαταλείψει όμως τα νομικά, που ποτέ δεν αγάπησε, για να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Παρακολουθεί μαθήματα στην ιδιωτική σχολή τέχνης Academie Julian για δυο χρόνια (από τον Οκτώβριο του 1899 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1901). Στη Julian θα συνδεθεί στενά με τον Ωγκύστ Σαμπώ, ζωγράφο από το Γκραβεζόν της Προβηγκίας, και από τον Σαμπώ, πιθανότατα, θα γνωριστεί με τον άλλο επιστήθιο φίλο του, τον ζωγράφο Ζαν Μπαλτύς. Από το 1903, και μετά από εκτεταμένες πεζοπορικές περιπλανήσεις (θα γυρίσει όλο σχεδόν το νότο της Γαλλίας, και αφού διαβεί τα Πυρηναία μέχρι τη Βαρκελώνη), θα εγκατασταθεί για μεγάλα διαστήματα στο Γκραβεζόν, όπου, κατά περιόδους, θα συμπήξει με τους Μπαλτύς και Σαμπώ ένα ιδιαίτερο εργαστήριο, ένα είδος αδελφότητας ζωγραφικής. Στα χρόνια του Γκραβεζόν ανήκει και ο μεγαλύτερος όγκος των έργων του Δραγούμη που έχουν φτάσει ως εμάς. Από εκεί θα φύγει τον Οκτώβριο του 1911, βαριά χτυπημένος από την πρώτη κρίση του ψυχικού νοσήματος που θα τον βασανίζει μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε το 1933, μετά από εικοσαετή εγκλεισμό σε ψυχιατρεία στη Γενεύη και την Αθήνα. Τον Φεβρουάριο του 1941, ο Ζαν Μπαλτύς σημείωνε στο ημερολόγιό του: \"Ο Νίκος Δραγούμης, με τον οποίο είχα την τύχη να συγκατοικήσουμε στο Γκραβεζόν, ήταν ένας από εκείνους τους γνήσιους καλλιτέχνες, τόσο αυθεντικός όσο ο Βαν Γκογκ και ο Γκωγκέν\". \"Έλληνα Βαν Γκογκ\" τον χαρακτήριζε και ο Δημήτρης Πικιώνης το 1963. Ο αδελφός του Φίλιππος Δραγούμης έγραψε γι’ αυτόν: \"Ο Νίκος, άκακος, ευγενικός κι αξιαγάπητος άνθρωπος, αν κι επαναστατικής ιδιοσυγκρασίας -και κάποτε θυμώδης- είναι πιθανόν ο πρώτος που έφερε στην Ελλάδα την ιμπρεσιονιστική τεχνοτροπία και το χωρίς βαθμιαία φωτοσκίαση σχεδόν διακοσμητικό σχεδίασμα με νερόχρωμα και gouache (πηχτό συνήθως άσπρο χρώμα) πάνω σε σκοτεινό αδρό χαρτί (στρατσόχαρτο). [...] Ήταν φιλόσοφος, στωικός, κάθε άλλο όμως παρά αυστηρός, αντίθετα χαρούμενος, αμέριμνος και ειρωνικός, χωρίς κακία, που αγαπούσε στο έπακρο την ελευθερία και που μισούσε κάθε συμβιβασμό ηθικό και κοινωνικό, κάθε υποκρισία και κάθε επιτήδευση, που λάτρευε τη φύση κι απεχθανόταν θανάσιμα τις λεγόμενες προόδους της τεχνικής και της μηχανικής. Υπεραγαπούσε την ελεύθερη φύση και προσπαθούσε με μεγάλη ασκητικότητα να προσαρμόζεται στους φυσικούς νόμους. Δεν τον ένοιαζε τι λέγουν ή τι κάνουν οι αστοί, ή μάλλον με τα φερσίματα και το ντύσιμό του περιφρονούσε και κορόιδευε τους συμβατικούς των κανόνες ζωής και τρόπους συμπεριφοράς, αν και πάντα το έκανε με ευγένεια, χωρίς να τους προσβάλλει και χωρίς κακία για κανένα. Αγαπούσε την απλοϊκή κι αβίαστη φυσικότητα των χωρικών, τον εύρωστο κι ανεπηρέαστο από το μηχανικό πολιτισμό τρόπο ζωής των κοντά στην ελεύθερη φύση. [...] Ο Νίκος ποτέ δε θέλησε να πουλήσει κανένα του πίνακα, γιατί πίστευε πως η αληθινή τέχνη είναι ιερή και μη εμπορεύσιμη. Επίσης πως δεν είναι σωστό με την τέχνη να επιδιώκεται η απόδειξη καμμιάς ιδέας ή θεωρίας μη αυστηρά καλλιτεχνικής. Ήταν οπαδός της αρχής του L’ art pour l’ art, του ότι δηλαδή η τέχνη αποτελεί απλή έκφραση του ψυχικού αισθητικού κόσμου του καλλιτέχνη και τίποτε περισσότερο\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b201886.jpg","isbn":"978-960-250-641-7","isbn13":"978-960-250-641-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":221,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2015-05-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":201886,"url":"https://bibliography.gr/books/nikos-dragoumhs-o-zwgrafos-18741933.json"},{"id":212578,"title":"Σπύρος Παπαλουκάς, Ο μητροπολιτικός ναός της Ευαγγελίστριας στην Άμφισσα","subtitle":"Αγιογραφίες, σχέδια, ανθίβολα, 1927-1931","description":"Ο παρών τόμος αποτελεί μια συνολική παρουσίαση του εικονογραφικού έργου που σχεδίασε και εκτέλεσε ο Σπύρος Παπαλουκάς (1892-1957) στον Μητροπολιτικό Ναό της Ευαγγελίστριας της Άμφισσας. Το 1927 ο Παπαλουκάς κέρδισε τον πανελλήνιο διαγωνισμό για την αγιογράφηση του ναού και τα επόμενα έξι χρόνια εργάστηκε στην Άμφισσα, συνθέτοντας \"ένα πρωτοπόρο, ανεπανάληπτο και γι’ αυτό μοναδικό αγιογραφικό έργο\" -όπως γράφει στο εισαγωγικό κείμενό του ο Νικόλαος Φουσέκης. Ο Παπαλουκάς απομακρύνεται \"από τις κλασικές βυζαντινές αγιογραφικές φόρμες, δίχως όμως τη διάπραξη κανενός είδους ύβρεως\". Ωστόσο προχωρά \"εν μέσω πολλών δυσκολιών. Με την εξέλιξη της δουλειάς του και τις καινοτομίες της, που εξαρχής διαφάνηκαν, δεν συμφωνούσαν όλοι\". Μολονότι ο καλλιτέχνης εργάζεται μέχρι το 1931, το έργο μένει ημιτελές, καθώς \"ο Παπαλουκάς θα ενοχληθεί από την κακόπιστη κριτική που θα ξεκινήσει σχεδόν αμέσως. Θα κουραστεί και θα θυμώσει από τις καθυστερήσεις στις πληρωμές\". Καθοριστικό ρόλο για τη διακοπή των εργασιών έπαιξε, σύμφωνα με τον Γιώργο Σκυλογιάννη, και η παρέμβαση του επίσκοπου Ιωακείμ Αλεξόπουλου, ο οποίος δήλωσε ότι «το έργο έχει εκτραπεί από τις προδιαγραφές της εικαστικής βυζαντινής παράδοσης». \u003cbr\u003eΕντούτοις, όπως σημειώνει ο Γιώργος Χαρβαλιάς στο δικό του κείμενο η εικονογράφηση της Μητρόπολης της Άμφισσας αποτελεί \"ένα ιδιαίτερα σημαντικό δείγμα εκκλησιαστικής τέχνης, στο οποίο επιχειρείται η ανανέωση της αγιογραφίας με πρωτοτυπία αλλά και με σεβασμό στο ορθόδοξο δόγμα, καθώς ο Παπαλουκάς επιχειρεί τον γόνιμο και αρμονικό συγκερασμό των διδαγμάτων της βυζαντινής τέχνης και των αφομοιωμένων εκφραστικών μορφών και κατακτήσεων της σύγχρονής του ευρωπαϊκής ζωγραφικής. Από την ανάπτυξη του σχεδίου στα ανθίβολα ώς την τολμηρή σχεδιαστική και χρωματική ερμηνεία που παρατηρείται στην αγιογράφηση του ναού, είναι διακριτή μια ρευστότητα διαθέσεων, που παραπέμπει σε συγγενή ρεύματα της ζωγραφικής των αρχών του Μοντερνισμού\". \u003cbr\u003eΗ μέθοδος των ανθιβόλων, την οποία χρησιμοποίησε ο Παπαλουκάς για την αγιογράφηση του ναού, ανάγεται στον 15ο αιώνα και ήταν διαδεδομένη στην Κρήτη. Τα ανθίβολα ήταν διάτρητα σχέδια μορφών, παραστάσεων και διακοσμητικών μοτίβων που χρησιμοποιούνταν με μηχανικό τρόπο για την παραγωγή τοιχογραφιών ή φορητών εικόνων. Τα ανθίβολα του Παπαλουκά είναι συνήθως μεγάλων διαστάσεων, για την αποτύπωση της παράστασης απευθείας στον τοίχο της εκκλησίας. Άλλα σχέδια, συνήθως με μολύβι, μη διάτρητα και μικρότερα σε μέγεθος, φιλοτεχνήθηκαν ως σπουδές μοτίβων και χρωματικών συνδυασμών. Το σύνολο των σχεδίων ο Παπαλουκάς, και εν συνεχεία η κόρη του Μίνα, το φύλαξαν στο σπίτι τους στην Αθήνα, ώς το 2001, οπότε η τελευταία το δώρισε στην Πινακοθήκη \"Σπύρος Παπαλουκάς\" της Άμφισσας. Τα ανθίβολα και τα σχέδια που περιλαμβάνονται στον παρόντα τόμο αναδεικνύουν αυτό το αφανές στάδιο της εργασίας του καλλιτέχνη που προηγείται του ολοκληρωμένου έργου. Όπως γράφει ο Γιώργος Σκυλογιάννης: \"Η παρουσίαση αυτού του μέχρι στιγμής ανέκδοτου υλικού αποτελεί την ιστορική μαρτυρία όλης αυτής της διαδρομής\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚείμενα: \u003cbr\u003eΝικόλαος Δ. Φουσέκης, Γιώργος Χαρβαλιάς, Μαίρη Μιχαηλίδου, Γιώργος Σκυλογιάννης, Ευθυμία Γεωργιάδου-Κούντουρα","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b215787.jpg","isbn":"978-960-250-667-7","isbn13":"978-960-250-667-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":207,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2017-02-10","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":215787,"url":"https://bibliography.gr/books/spyros-papaloukas-o-mhtropolitikos-naos-ths-euaggelistrias-sthn-amfissa.json"}]