[{"id":129281,"title":"Στέρης","subtitle":"Έργα από τη συλλογή Κουτουλάκη","description":"[...] Μέσα σ' έναν τέτοιο περίπου κύκλο με πιεστικούς υπαρξιακούς προβληματισμούς, ανακάλυψα και τον Γεράσιμο Στέρη χάρη στα \"18 Κριτικά άρθρα γύρω από μια έκθεση\" (Αθήνα, 1931) που κυκλοφόρησαν αμέσως μετά την καταπελτική κατηγορία του τότε διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης. Στην πολύτιμη αυτή έκδοση, την οποία μου υπέδειξε η Σέμνη Καρούζου, βρίσκονται συγκεντρωμένα τα κείμενα όσων ανέλαβαν συσπειρωμένοι την υπεράσπιση του ζωγράφου κατά την εκδίκαση του εικαστικού του ιδιώματος στο \"δικαστήριο\" της καθεστηκυίας τεχνοκριτικής. Ανάμεσά τους ήταν ο Δημήτρης Πικιώνης και ο Λίνος Καρζής, ο Φώτος Πολίτης και ο Σπύρος Μελάς, ο Χρήστος Καρούζος και ο Γιάννης Μηλιάδης, ο Στρατής Δούκας και ο Τάκης Παπατσώνης, ο Τζούλιο Καΐμι και αρκετοί άλλοι. Με τη συνηγορία μιας \"υπεράσπισης\" τόσο υψηλού πνευματικού κύρους, η κοινή συνείδηση \"αθώωσε\" βέβαια τον κατηγορούμενο, χωρίς όμως να αποτρέψει και τη φυγή του από την Ελλάδα. Εγκαταλείποντας τις δημιουργίες του σε στενούς φίλους, ο Στέρης εξαφανίζεται, αλλάζει το όνομά του, ξεχνιέται, δεν είναι μάλιστα λίγοι εκείνοι που πίστευαν πως είχε πεθάνει πολύ πριν από την εν ζωή τυμβωρυχία της \"επανανακάλυψής\" του. Την αμεσότερη ωστόσο επαφή μου με το έργο του καλλιτέχνη, καθώς και μια σπουδή του με θέμα το \"δημοτικό τραγούδι\" που με συντροφεύει έκτοτε καθημερινά, τις χρωστώ στον Γιώργο και τη Λιλή Πολίτη, σε όσες δηλαδή μέρες περνούσα κοντά τους τακτοποιώντας έναν πραγματικό θησαυρό από συγκλονιστικές σχεδιαστικές προτάσεις. \u003cbr\u003eΜε τα παραπάνω προσπαθώ να εξηγήσω γιατί η έκθεση του Μουσείου Μπενάκη, ως παραλλαγή ενός πασίγνωστου, τυπικά νεοελληνικού θέματος, ήταν και για μένα κάτι σαν εξόφληση παλαιού χρέους. Γιατί, μ' άλλα λόγια, θα προσυπέγραφα ανενδοίαστα ό,τι σημειώνεται στην έκδοση που μνημόνευσα πιο πάνω, θεωρώντας τη δραματική του επικαιρότητα ιδιαίτερα ενδεικτική, όσο κι αν έχουν περάσει εβδομήντα τόσα χρόνια από τότε. Ακριβώς επειδή δεν έχει να κάνει απλά και μόνο με την υπεράσπιση ενός εικαστικού γεγονότος, αλλά με τη διαφύλαξη της αγνότητας του κοινού μπροστά στο δόγμα μιας κριτικής, η οποία, \"ανίκανη από έλλειψη ενστίκτου ν' αντικρύζη το καλλιτεχνικό έργο καθ' εαυτό, εννοεί να το μετράει με την στενότητα των προσωπικών της δοξασιών. Ενάντια του αξιωματικού αυτού δογματισμού, που κυρώνει μετριότητες και καταδικάζει με τόση ευκολία προσπάθειες ειλικρινείς, ενομίσαμε, όσοι υπογράφουμε αυτά τα άρθρα εδώ, ότι είχαμε χρέος πλέον ν' αντιδράσουμε\". [...] \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Άγγελος Δεληβορριάς)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b131904.jpg","isbn":"978-960-8347-93-9","isbn13":"978-960-8347-93-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":381,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"50.0","price_updated_at":"2011-01-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":353,"extra":null,"biblionet_id":131904,"url":"https://bibliography.gr/books/sterhs.json"},{"id":133766,"title":"Γιάννης Παππάς","subtitle":"Σχέδια 1930-1965","description":"[...] Όταν σκέπτεσαι το σχέδιο, κατορθώνεις αδιάκοπα να σχεδιάζεις, έστω και χωρίς μολύβι -στο δρόμο, στο λεωφορείο, στο καράβι, παντού το μάτι, συνηθισμένο πια, ξεκαθαρίζει τους κύριους άξονες στην κίνηση ή στη στάση, τα χαρακτηριστικά περιγράμματα, τις ανεπαίσθητες διαβαθμίσεις των επιπέδων που θρέφουν και μεστώνουν τη συγκίνηση. Όλα προτείνονται σαν θέματα προς επιλογήν και καθορισμό -όλα τα φευγαλέα είσαι γυμνασμένος να τα συλλαμβάνεις. Άλλοτε κάνεις υπολογισμούς: χρειάζονται πολλά χρόνια, είκοσι, τριάντα, να μάθεις καλά σχέδιο. Ορθός και συγχρόνως λανθασμένος υπολογισμός· ορθή η σκέψη και η αίσθηση ότι μακροχρόνια πρέπει να είναι η άσκηση, ότι η γνώση κατακτάται· λάθος να μη δεις ότι ο νέος κάποτε ξέρει δίχως να το ξέρει. Βλέποντας παλαιότατα σχέδιά μου, απορώ με την ικανότητα που είχα να εκφράζομαι με γνώσεις που δεν ήξερα ότι είχα, που τώρα ξέρω ότι κατέχω αλλά που δεν είμαι σε θέση να μεταχειριστώ. Αποτέλεσμα: υποτίμηση του ανεπανάληπτου παρόντος της νεότητας, μετάθεση στο μέλλον της επιθυμίας να γίνεις κάτοχος της τέχνης του σχεδίου. Η έμμονη ιδέα έχει και τα στραβά της, και η εργασία δεν λύνει μόνη τα προβλήματα. Αλλά οι συνεχείς σκέψεις για το σχέδιο δημιουργούν για τον καλλιτέχνη τις προσιτές και χειροπιαστές προϋποθέσεις ενός συνεχούς ελέγχου και επομένως μιας ενδεχόμενης προόδου. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του Γιάννη Παππά)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b136429.jpg","isbn":"978-960-476-001-5","isbn13":"978-960-476-001-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":445,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2011-01-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":353,"extra":null,"biblionet_id":136429,"url":"https://bibliography.gr/books/giannhs-pappas-71c2f789-a904-4030-89c4-c8cc748b5312.json"},{"id":132287,"title":"Γιάννης Μιγάδης: Το χρώμα της μνήμης","subtitle":null,"description":"[...] Η ζωγραφική του Μιγάδη δεν επιδέχεται κατατάξεις σε σχολές και κινήματα. Καλλιτέχνης της εποχής του αλλά όχι εγκλωβισμένος σ' αυτήν, σε εγρήγορση μπροστά στα \"σημεία των καιρών\" αλλά κρατώντας πάντα μια απόσταση -όπως έχει τεκμηριωμένα καταδείξει η Μάρθα Χριστοφόγλου στη μονογραφία της για το ζωγράφο- με στερεή εικαστική παιδεία από τον Παρθένη, με κάποιες καταβολές στον Τσαρούχη, με φόντο τη ζωγραφική της \"ελληνικότητας\" και με γόνιμη θητεία στο θέατρο, ο Γιάννης Μιγάδης χάραξε με συνέπεια έναν πολύ προσωπικό, αναγνωρίσιμο δρόμο, που έχει ενσωματώσει δημιουργικά τους προσωπικούς του και τους ιστορικούς χρόνους. Οι οξύτατες κεραίες μιας δεκτικής όσο και καλλιεργημένης ευαισθησίας, ένα γερό ένστικτο, ένα διεισδυτικό και συχνά κριτικό βλέμμα σε καταστάσεις και πράγματα, ένα πλούσιο ιδιοσυγκρασιακό υπόστρωμα αλλά και φίλτρα που ελέγχουν και επεξεργάζονται την πρωτογενή συγκίνηση, όλα αυτά είναι ευανάγνωστα μέσα στο έργο του Μιγάδη. Ένα έργο που στοιχειοθετεί μια σύνθετη, πολυδιάστατη σχέση με τον άνθρωπο και με τον κόσμο. Ένα έργο που οξύνει τη νεοελληνική ευαισθησία μας, που ενεργοποιεί τη βιωματική αλλά και την πολιτισμική μας μνήμη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b134938.jpg","isbn":"978-960-8347-97-7","isbn13":"978-960-8347-97-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":188,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"28.0","price_updated_at":"2011-01-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":353,"extra":null,"biblionet_id":134938,"url":"https://bibliography.gr/books/giannhs-migadhs-to-xrwma-ths-mnhmhs.json"}]