[{"id":183977,"title":"Άλκηστη","subtitle":null,"description":"[set δύο τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ \"Άλκηστη\" είναι το δράμα του θανάτου και της αναβίωσης της ενάρετης βασίλισσας που δέχθηκε να θυσιάσει τη ζωή της για να υποκαταστήσει στον Άδη τον μελλοθάνατο σύζυγό της, τον Άδμητο. Τα δύο αυτά καίρια γεγονότα καθορίζουν αποφασιστικά και τη δομή του έργου, που έχει δίπτυχη μορφή: Στο πρώτο και εκτενέστερο μέρος παριστάνεται ο θάνατος της νεαρής ηρωίδας και ο θρήνος γι' αυτόν, ενώ το δεύτερο και συντομότερο μέρος περιλαμβάνει τη συνειδητοποίηση εκ μέρους του Αδμήτου των οδυνηρών συνεπειών εξαιτίας του θανάτου της βασίλισσας και την ακύρωσή τους με τη θαυμαστή παρέμβαση του Ηρακλή, η οποία μετατρέπει την άφατη θλίψη σε αδόκητη χαρά. Το κέντρο του δράματος κατέχει ο πολυσυζητημένος αγώνας λόγων ανάμεσα στον Άδμητο και τον πατέρα του, τον Φέρητα, επεισόδιο που μεταθέτει στο παρόν μια αντιπαράθεση που χρονικά ανήκει στην περίοδο πριν από τον θάνατο της Άλκηστης, ενώ τώρα διεξάγεται μπροστά στο άψυχο σώμα της, και έτσι η σκηνή φορτίζεται συναισθηματικά ακόμη πιο έντονα. Ενώ στην τραγωδία, όπως και στην καθημερινή ζωή, ο θάνατος είναι τελεσίδικα αμετάκλητος, στην \"Άλκηστη\" η ηρωίδα επανέρχεται στη ζωή. Η αναβίωσή της πραγματοποιείται σύμφωνα με την ουτοπική σκέψη του Χορού σε ένα άλλο έργο του Ευριπίδη, τον Ηρακλή, ότι διακριτικό γνώρισμα των ενάρετων ανθρώπων θα έπρεπε να είναι η δυνατότητα να ζήσουν μια δεύτερη ζωή. Στην εισαγωγή του ο Δανιήλ Ι. Ιακώβ, καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ερευνά το προλογοτεχνικό και παραμυθικό υλικό με το οποίο συνδέεται το έργο, τις πεζές αρχαιοελληνικές εκδοχές του μύθου, καθώς και την παρουσία της \"Άλκηστης\" στην αρχαιοελληνική ποίηση, στη λατινική λογοτεχνία και στα νεότερα χρόνια. Προτείνει επίσης μιαν ανάγνωση της Άλκηστης που προσφέρει στον αναγνώστη τα αναγκαία ερμηνευτικά κλειδιά για την ορθή κατανόηση του δράματος. Στα επισυναπτόμενα παραρτήματα σχολιάζει μοτίβα, κοινούς τόπους, ρητορικά σχήματα, παράλληλα χωρία, σπάνιες, ιδιωματικές ή ποιητικές συντάξεις και παρέχει πολύτιμες πραγματολογικές και μυθολογικές πληροφορίες. Σημαντικό στοιχείο της έκδοσης αποτελούν τα αναλυτικά ευρετήρια (Γενικό, Λέξεων και Αρχαίων χωρίων), όπως τα συνέταξε ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Α. Χριστοδούλου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187111.jpg","isbn":"978-960-250-512-0","isbn13":"978-960-250-512-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":387,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2013-03-21","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":187111,"url":"https://bibliography.gr/books/alkhsth-f7ab9463-4b7e-46a4-890a-0b63470b2f6b.json"},{"id":177153,"title":"Τα χορικά","subtitle":"Στίχοι και μετάφραση","description":"Αιματοβριθής είναι η ελληνική τραγωδία, το οριακό επίτευγμα των αιώνων. Αίμα ρέει στον Οιδίποδα, τύρρανο. Αίμα στους Επτά επί Θήβας. Αιμόφυρτες είναι οι Βάκχες. Αλλά η τραγική ποίηση δεν είναι αιμοχαρής. Εδώ το αίμα έχει άλλη αποστολή. Είναι αποκάλυψη του εσχάτου. Θέτει το αίμα κάτω από την οριακή εποπτεία του θείου. Πίσω από τον ανθρώπινο πόνο, την οδύνα και το αίμα, παρευρίσκεται ο παντοδύναμος Δίας. Κινεί τα εγκόσμια νήματα η Μοίρα. Το βαρύ ανθρώπινο πεπρωμένο. Με το τελετουργικό κύρος της η Τραγωδία μεταβάλλει σε ενόραμα τα τραγικά όρια του ανθρώπου. Κατέρχεται στα σκοτεινά έγκατα της οντολογίας μας. Φωτίζει τις έσχατες πτυχές της ύπαρξής μας. Διακινεί τον ακραίο τρόμο. Συγκλονίζει με το πυκνό ρίγος του εσχάτου. Η ελληνική τραγωδία είναι μυητική τελετουργία. Θέτει τον άνθρωπο απέναντι στη μοίρα του. Δεν θωπεύει. Ανασκάπτει. Όσοι αποζητούν ευχάριστο θέαμα ή ακρόαμα ας αγνοήσουν την Τραγωδία. Η Αντιγόνη και η Ηλέκτρα δεν είναι αισθηματικές δεσποινίδες. Είναι αυτοπρόσωπη η θεά Δίκη.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b180274.jpg","isbn":"978-960-527-699-7","isbn13":"978-960-527-699-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":280,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2012-06-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":43,"extra":null,"biblionet_id":180274,"url":"https://bibliography.gr/books/ta-xorika-bc914cba-8b10-48f4-903a-ec8554d573c9.json"},{"id":179508,"title":"Μήδεια","subtitle":null,"description":"Η μετάφραση της Μήδειας του Ευριπίδη ξεκίνησε σαν μία ποιητική άσκηση και κατέληξε να είναι ένα μακρύ προσωπικό ταξίδι. Στην αρχή αυτής της προσπάθειας προσπάθησα να βρω τους δρόμους, τον τρόπο, το ύφος και τον ρυθμό που θα καθιστούσε ποιητικά δραστικό στον σύγχρονο λόγο ένα τέτοιο κείμενο ηλικίας 2.500 περίπου χρόνων. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑναγκάζεται λοιπόν κανείς να πιάσει το νήμα από την αρχή. Η αρχή είναι η δημιουργία και η εποχή. Η εποχή του έργου και η εποχή του δημιουργού. Μετά έρχεται το έργο. Ένα έργο που ο χρόνος σαν να ξέχασε ή σαν να μην μπόρεσε να το οξειδώσει. Και έπειτα είναι αυτοί που προηγήθηκαν σε αυτήν την προσπάθεια. Μελετητές, ποιητές, μεταφραστές. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑφού όλα αυτά προηγήθηκαν, στο τέλος ήρθε το έργο. Η άνιση αναμέτρηση με το πρωτότυπο και οι αλλεπάλληλες δοκιμές. Τότε διαπιστώνει κανείς ότι το να μεταφράζει ή να αποδίδει στα νέα ελληνικά τον ποιητικό λόγο του Ευριπίδη, του Σοφοκλή, του Αισχύλου ή του Αριστοφάνη είναι ευλογία και κατάρα μαζί. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕυλογία γιατί είναι σπάνιο προνόμιο και συγκίνηση να δουλεύει κανείς σε ένα τόσο βαθύ και σπάνιο γλωσσικό ορυχείο. Το ορυχείο της μεγάλης παράδοσης της ελληνικής γλώσσας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ κατάρα αφορά στην ασφυκτική πίεση που ασκεί ένα τόσο συγγενές γλωσσικό υπόστρωμα. Η εγγύτητα αυτού του υποστρώματος παγιδεύει συχνά τον σύγχρονο λόγο. Η απελευθέρωση από αυτήν την πίεση είναι δουλειά της σύγχρονης ποίησης. Τέτοιου είδους υπόστρωμα είναι για μας τα Αρχαία Ελληνικά. Νομίζω πως από την άποψη αυτή είναι πιο ελεύθερο το μεταφραστικό έργο από τα Αρχαία Ελληνικά σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα εκτός από τα Νέα Ελληνικά.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του μεταφραστή)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b182633.jpg","isbn":"978-960-336-818-2","isbn13":"978-960-336-818-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":121,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2012-09-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":48,"extra":null,"biblionet_id":182633,"url":"https://bibliography.gr/books/mhdeia-60b400d6-2e9a-468c-8b22-72818b173d81.json"},{"id":183972,"title":"Άλκηστη","subtitle":null,"description":"[set δύο τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ \"Άλκηστη\" είναι το δράμα του θανάτου και της αναβίωσης της ενάρετης βασίλισσας που δέχθηκε να θυσιάσει τη ζωή της για να υποκαταστήσει στον Άδη τον μελλοθάνατο σύζυγό της, τον Άδμητο. Τα δύο αυτά καίρια γεγονότα καθορίζουν αποφασιστικά και τη δομή του έργου, που έχει δίπτυχη μορφή: Στο πρώτο και εκτενέστερο μέρος παριστάνεται ο θάνατος της νεαρής ηρωίδας και ο θρήνος γι’ αυτόν, ενώ το δεύτερο και συντομότερο μέρος περιλαμβάνει τη συνειδητοποίηση εκ μέρους του Αδμήτου των οδυνηρών συνεπειών εξαιτίας του θανάτου της βασίλισσας και την ακύρωσή τους με τη θαυμαστή παρέμβαση του Ηρακλή, η οποία μετατρέπει την άφατη θλίψη σε αδόκητη χαρά. Το κέντρο του δράματος κατέχει ο πολυσυζητημένος αγώνας λόγων ανάμεσα στον Άδμητο και τον πατέρα του, τον Φέρητα, επεισόδιο που μεταθέτει στο παρόν μια αντιπαράθεση που χρονικά ανήκει στην περίοδο πριν από τον θάνατο της Άλκηστης, ενώ τώρα διεξάγεται μπροστά στο άψυχο σώμα της, και έτσι η σκηνή φορτίζεται συναισθηματικά ακόμη πιο έντονα. Ενώ στην τραγωδία, όπως και στην καθημερινή ζωή, ο θάνατος είναι τελεσίδικα αμετάκλητος, στην \"Άλκηστη\" η ηρωίδα επανέρχεται στη ζωή. Η αναβίωσή της πραγματοποιείται σύμφωνα με την ουτοπική σκέψη του Χορού σε ένα άλλο έργο του Ευριπίδη, τον Ηρακλή, ότι διακριτικό γνώρισμα των ενάρετων ανθρώπων θα έπρεπε να είναι η δυνατότητα να ζήσουν μια δεύτερη ζωή. Στην εισαγωγή του ο Δανιήλ Ι. Ιακώβ, καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ερευνά το προλογοτεχνικό και παραμυθικό υλικό με το οποίο συνδέεται το έργο, τις πεζές αρχαιοελληνικές εκδοχές του μύθου, καθώς και την παρουσία της Άλκηστης στην αρχαιοελληνική ποίηση, στη λατινική λογοτεχνία και στα νεότερα χρόνια. Προτείνει επίσης μιαν ανάγνωση της Άλκηστης που προσφέρει στον αναγνώστη τα αναγκαία ερμηνευτικά κλειδιά για την ορθή κατανόηση του δράματος. Στα επισυναπτόμενα παραρτήματα σχολιάζει μοτίβα, κοινούς τόπους, ρητορικά σχήματα, παράλληλα χωρία, σπάνιες, ιδιωματικές ή ποιητικές συντάξεις και παρέχει πολύτιμες πραγματολογικές και μυθολογικές πληροφορίες. Σημαντικό στοιχείο της έκδοσης αποτελούν τα αναλυτικά ευρετήρια (Γενικό, Λέξεων και Αρχαίων χωρίων), όπως τα συνέταξε ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Α. Χριστοδούλου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187106.jpg","isbn":"978-960-250-509-0","isbn13":"978-960-250-509-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":387,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"30.0","price_updated_at":"2013-03-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":187106,"url":"https://bibliography.gr/books/alkhsth-91b8b0d9-6952-44ee-8490-668fb64a3f93.json"},{"id":176221,"title":"Μήδεια","subtitle":null,"description":"Ίσως καμιά άλλη γυναικεία μορφή του ευριπιδικού στερεώματος δεν αντιστέκεται τόσο στις συνήθεις ταξινομήσεις και δεν είναι τόσο πολυδιάστατη και αντιφατική όσο η Μήδεια [...]. Την αρχική εικόνα της απόγνωσης διαδέχονται εικόνες ανησυχητικές και απειλητικές, που επιτείνονται από τις σπαρακτικές κραυγές και τις κατάρες που εκστομίζει αθέατη η Μήδεια έσωθεν. Από τη στιγμή ωστόσο που εμφανίζεται στη σκηνή χαρακτηρίζεται από αξιοθαύμαστη αυτοκυριαρχία. Μετερχόμενη άλλοτε θεμιτά και άλλοτε αθέμιτα μέσα, προσεταιρίζεται, εξουδετερώνει ή χειραγωγεί αλληλοδιαδόχως όλους όσοι βρίσκονται απέναντί της, τον χορό Κορινθίων γυναικών, τον Κρέοντα, τον Αιγέα και τον Ιάσονα, ώστε να μπορέσει να εξυφάνει και να εκδιπλώσει βαθμιαία το σχέδιο εκδίκησης, απροσδόκητο επιστέγασμα του οποίου συνιστά η παιδοκτονία. Μόνο στην κομβικής σημασίας σκηνή του διάσημου \"μονολόγου\" η Μήδεια ταλαντεύεται προς στιγμήν και παλινδρομεί. [...] Στη σκηνή της εξόδου η Μήδεια, που βρίσκεται ήδη πάνω στο φτερωτό άρμα έχοντας μαζί της τα νεκρά σώματα των παιδιών, σχεδόν εξισώνεται με θεό από μηχανής και απευθύνεται στον αποσβολωμένο Ιάσονα, σ' αυτόν τον ανελέητο ύστατο διάλογο, από θέση απόλυτης επιβολής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜια πρώτη μορφή της μετάφρασης της Μήδειας παρουσιάστηκε στο θέατρο το 2006. Στα χρόνια που πέρασαν αναθεωρήθηκε αρκετές φορές, ωστόσο ο προσανατολισμός στο θέατρο παρέμεινε σταθερός, χωρίς, εννοείται, να αγνοείται ο αναγνώστης. Για τις δικές μου αντιλήψεις, η αναφορά στο θέατρο συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, αυξημένη μέριμνα για τον ρυθμό του μεταφρασμένου λόγου και αποφυγή των ποικιλώνυμων ευκολιών. Συνεπάγεται επίσης [...] προσήλωση στην ακρίβεια. Και δεν εννοώ την (ενίοτε απατηλή) ακρίβεια του γράμματος, αλλά το αποτέλεσμα της επίμοχθης προσπάθειας που αξιοποιεί τα βαθύτερα κοιτάσματα του αρχαίου κειμένου και φιλοδοξεί να συγκροτήσει λόγο ουσία περιεκτικό και θεατρικά δραστικό, αποφεύγοντας ισοπεδωτικές επιλογές και διασώζοντας στον μέγιστο δυνατό βαθμό το \"ανάγλυφο\" του πρωτοτύπου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΘ. Κ. Στεφανόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b179342.jpg","isbn":"978-960-99622-8-5","isbn13":"978-960-99622-8-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4599,"name":"Αρχαία Ελληνική Γραμματεία","books_count":8,"tsearch_vector":"'archaia' 'arhaia' 'arxaia' 'ellhnikh' 'ellhniki' 'ellinikh' 'grammateia' 'grammatia'","created_at":"2017-04-13T01:30:41.226+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:30:41.226+03:00"},"pages":90,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2012-05-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2267,"extra":null,"biblionet_id":179342,"url":"https://bibliography.gr/books/mhdeia-6c05efa1-8552-47ac-95d4-6763fa236e30.json"},{"id":179509,"title":"Αίας","subtitle":null,"description":"[...] Και ο Αίας; Λοιπόν, ο Αίας, γιος του βασιλιά της Σαλαμίνας Τελαμώνα, συνοδευόμενος από τον ετεροθαλή αδελφό του Τεύκρο, ακολουθεί με δώδεκα πλοία τους Έλληνες στην Τροία, όπου καταλαμβάνει στη συνείδηση του στρατεύματος τη δεύτερη θέση, μετά τον Αχιλλέα. Πρόκειται για γιγαντόσωμο πολεμιστή, με υπεράνθρωπη σωματική δύναμη, πρακτικό πνεύμα και ηθική ακεραιότητα. Η γενναιότητα και η αυταπάρνηση του τον καθιστούν πολύτιμο στους Έλληνες πολιορκητές. Μετά το θάνατο του Αχιλλέα και αφού καταφέρει να αποσπάσει το σώμα του ήρωα από τον εχθρό, περι-μένει να του δοθεί ο πολύτιμος οπλισμός του νεκρού, πράγμα πού θα διασφαλίσει έμπρακτα την πανθομολογούμενη πολεμική υπεροχή του. Ωστόσο οι επικεφαλής της εκστρατείας αποφασίζουν να διοργανώσουν αγώνα για τη διεκδίκηση των όπλων του Αχιλλέα- έναν αγώνα στον όποιο προκρίνεται ο Οδυσσέας. Ο Αίας εξοργίζεται, ισχυρίζεται πώς ο Μενέλαος και ο Αγαμέμνων νόθευσαν την ψηφοφορία. Η αλήθεια είναι πώς ακόμα και αν δεν το έκαναν, αυτή καθεαυτή ή αγωνιστική διοργάνωση με έπαθλο τα όπλα πού κάθε στρατιώτης θα ορκιζόταν πώς ανήκουν στον Αίαντα, ήταν σαφώς κατα-χρηστική. Η αντίδραση του αδικημένου μαχητή -αν και συμβατή προς τον απόλυτο χαρακτήρα του ηρωικού ιδεώδους-μοιάζει προβληματική. Αποφασίζει να σκοτώσει τους Ατρείδες και ενδεχομένως τον Οδυσσέα μέσα στη νύχτα. [...] \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του μεταφραστή)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b182634.jpg","isbn":"978-960-336-819-9","isbn13":"978-960-336-819-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":125,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2012-09-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":48,"extra":null,"biblionet_id":182634,"url":"https://bibliography.gr/books/aias-cbd8b75b-8bfc-42b1-abe9-aa5cd12c50dd.json"},{"id":183969,"title":"Αίας","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή εντάσσεται στη σειρά Θεατρική Βιβλιοθήκη, η οποία χρηματοδοτείται από το κληροδότημα Αλέξη Μινωτή εις μνήμην Κατίνας Παξινού. Ο \"Αίας\" είναι η αρχαιότερη από τις σωζόμενες τραγωδίες του Σοφοκλή και η ακριβέστερη χρονολόγησή της θα πρέπει να αναζητηθεί γύρω στα 450 π.Χ. Ο μύθος και η πλοκή του δράματος προϋποθέτουν την Ιλιάδα και την Οδύσσεια αλλά και άλλα έπη του τρωικού κύκλου. Οι λεπτομέρειές τους ανάγονται μάλλον στο γνωστό επεισόδιο του επικού κύκλου που ονομάζεται Όπλων κρίσις. Με αυτό το θεματικό υλικό, ίσως και με κάποιες πρόσθετες δραματικές πρωτοβουλίες του Αισχύλου (υποκείμενες στη χαμένη τριλογία: Όπλων κρίσις, Θρήισσαι, Σαλαμίνιαι), υφαίνει ο Σοφοκλής τη δική του τραγωδία που επονομάστηκε: \"Αίας μαστιγοφόρος\", \"Αίαντος θάνατος\" ή απλώς \"Αίας\". Οι σημαντικότερες πράξεις του μύθου ανήκουν στον προδραματικό χρόνο και επισκιάζουν το δράμα με μικρότερης ή μακρότερης έκτασης αναδρομικές διηγήσεις: εννοούνται το επεισόδιο της κρίσης των όπλων, οι συνθήκες και η έκβασή του, η μήνις του ήρωα, η φονική του μανία, που τρέπεται σε ζωοκτονία, η τύφλωσή του από την Αθηνά. Στα εσωτερικά δρώμενα του δράματος ανήκουν τελικώς δύο μόνον πράξεις: η προετοιμασία και η πραγματοποίηση της αυτοκτονίας· η έρις περί την ταφή του ήρωα, που καταλήγει σε συμφιλιωτικό αποτέλεσμα. Μετά την αυτοκτονία του Αίαντα και τους τυπολογικώς κατοχυρωμένους θρήνους, το δράμα εκτρέπεται σε αγώνα λόγων: του Μενελάου με τον Τεύκρο· του Αγαμέμνονα με τον Τεύκρο· ώσπου να βρει τη λύση του με τη συμφιλιωτική παρέμβαση του Οδυσσέα. Στα επιλεγόμενά του ο Δ. Ν. Μαρωνίτης επισημαίνει μεταξύ άλλων:\"Ο Σοφοκλής, για να συντάξει το δικό του δράμα, μετέγραψε στο σύνολο και στα μέρη του το θέμα της ιλιαδικής συζυγικής ομιλίας, με όλα τα βασικά της παρεπόμενα, συμπεριλαμβανομένων και των μοτίβων της έριδας, της ταφής και του νεκρώσιμου νόστου. Η δραματική αυτή μεταμόρφωση του ιλιαδικού προτύπου έδινε εξάλλου την ευκαιρία στον Σοφοκλή να υπογραμμίσει και κάτι άλλο, πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου: πώς, όταν περνούμε από τον ηρωικό πόλεμο στην εμφύλια διαμάχη, από την ηρωική σύγκρουση στη μεταπολεμική πολιτική κρίση, όλα γίνονται πολυπλοκότερα και παθολογικότερα. Στο σοφόκλειο δράμα δεν εξαφανίζεται ο πρότυπος τυπολογικός ιστός της Ιλιάδας· τώρα όμως μοιάζει με αξεδιάλυτο δίχτυ. Σε αυτό μάλιστα το τραγικό δίχτυ, στο οποίο έχει πιαστεί ο Αίας, δεν ξεχωρίζουν πια εύκολα οι φίλοι από τους εχθρούς: ο Αχιλλέας από τον Έκτορα. Ο σοφόκλειος Αίας συναιρεί τα δύο αυτά ηρωικά του πρότυπα και συγχρόνως τα παραμορφώνει. Ίσως εδώ βρίσκεται η διαφορά του έπους από την τραγωδία. Και αυτή τη διαφορά αναδεικνύει ο Σοφοκλής με την εκπληκτική του τέχνη\". ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187103.jpg","isbn":"978-960-250-560-1","isbn13":"978-960-250-560-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4021,"name":"Θεατρική Βιβλιοθήκη","books_count":44,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'theatrikh' 'theatriki' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00"},"pages":91,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2013-03-21","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":187103,"url":"https://bibliography.gr/books/aias-ab57392a-008b-476b-94f5-1392bf4b290d.json"},{"id":176820,"title":"Προμηθέας Δεσμώτης","subtitle":null,"description":null,"image":null,"isbn":"978-960-467-360-5","isbn13":"978-960-467-360-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":112,"publication_year":2012,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"9.0","price_updated_at":"2012-05-31","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":145,"extra":null,"biblionet_id":179941,"url":"https://bibliography.gr/books/promhtheas-desmwths-db083103-e16b-4e2a-aed9-8a7b4dc44826.json"},{"id":183975,"title":"Άλκηστη","subtitle":null,"description":"[set δύο τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ \"Άλκηστη\" είναι το δράμα του θανάτου και της αναβίωσης της ενάρετης βασίλισσας που δέχθηκε να θυσιάσει τη ζωή της για να υποκαταστήσει στον Άδη τον μελλοθάνατο σύζυγό της, τον Άδμητο. Τα δύο αυτά καίρια γεγονότα καθορίζουν αποφασιστικά και τη δομή του έργου, που έχει δίπτυχη μορφή: Στο πρώτο και εκτενέστερο μέρος παριστάνεται ο θάνατος της νεαρής ηρωίδας και ο θρήνος γι' αυτόν, ενώ το δεύτερο και συντομότερο μέρος περιλαμβάνει τη συνειδητοποίηση εκ μέρους του Αδμήτου των οδυνηρών συνεπειών εξαιτίας του θανάτου της βασίλισσας και την ακύρωσή τους με τη θαυμαστή παρέμβαση του Ηρακλή, η οποία μετατρέπει την άφατη θλίψη σε αδόκητη χαρά. Το κέντρο του δράματος κατέχει ο πολυσυζητημένος αγώνας λόγων ανάμεσα στον Άδμητο και τον πατέρα του, τον Φέρητα, επεισόδιο που μεταθέτει στο παρόν μια αντιπαράθεση που χρονικά ανήκει στην περίοδο πριν από τον θάνατο της Άλκηστης, ενώ τώρα διεξάγεται μπροστά στο άψυχο σώμα της, και έτσι η σκηνή φορτίζεται συναισθηματικά ακόμη πιο έντονα. Ενώ στην τραγωδία, όπως και στην καθημερινή ζωή, ο θάνατος είναι τελεσίδικα αμετάκλητος, στην \"Άλκηστη\" η ηρωίδα επανέρχεται στη ζωή. Η αναβίωσή της πραγματοποιείται σύμφωνα με την ουτοπική σκέψη του Χορού σε ένα άλλο έργο του Ευριπίδη, τον Ηρακλή, ότι διακριτικό γνώρισμα των ενάρετων ανθρώπων θα έπρεπε να είναι η δυνατότητα να ζήσουν μια δεύτερη ζωή. Στην εισαγωγή του ο Δανιήλ Ι. Ιακώβ, καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ερευνά το προλογοτεχνικό και παραμυθικό υλικό με το οποίο συνδέεται το έργο, τις πεζές αρχαιοελληνικές εκδοχές του μύθου, καθώς και την παρουσία της Άλκηστης στην αρχαιοελληνική ποίηση, στη λατινική λογοτεχνία και στα νεότερα χρόνια. Προτείνει επίσης μιαν ανάγνωση της \"Άλκηστης\" που προσφέρει στον αναγνώστη τα αναγκαία ερμηνευτικά κλειδιά για την ορθή κατανόηση του δράματος. Στα επισυναπτόμενα παραρτήματα σχολιάζει μοτίβα, κοινούς τόπους, ρητορικά σχήματα, παράλληλα χωρία, σπάνιες, ιδιωματικές ή ποιητικές συντάξεις και παρέχει πολύτιμες πραγματολογικές και μυθολογικές πληροφορίες. Σημαντικό στοιχείο της έκδοσης αποτελούν τα αναλυτικά ευρετήρια (Γενικό, Λέξεων και Αρχαίων χωρίων), όπως τα συνέταξε ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Α. Χριστοδούλου.","image":null,"isbn":"978-960-250-510-6","isbn13":"978-960-250-510-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":369,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"30.0","price_updated_at":"2013-03-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":187109,"url":"https://bibliography.gr/books/alkhsth-a63589b7-6036-4dbe-92e6-af6a49e28c11.json"},{"id":183979,"title":"Άλκηστη","subtitle":null,"description":"[set δύο τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ \"Άλκηστη\" είναι το δράμα του θανάτου και της αναβίωσης της ενάρετης βασίλισσας που δέχθηκε να θυσιάσει τη ζωή της για να υποκαταστήσει στον Άδη τον μελλοθάνατο σύζυγό της, τον Άδμητο. Τα δύο αυτά καίρια γεγονότα καθορίζουν αποφασιστικά και τη δομή του έργου, που έχει δίπτυχη μορφή: Στο πρώτο και εκτενέστερο μέρος παριστάνεται ο θάνατος της νεαρής ηρωίδας και ο θρήνος γι' αυτόν, ενώ το δεύτερο και συντομότερο μέρος περιλαμβάνει τη συνειδητοποίηση εκ μέρους του Αδμήτου των οδυνηρών συνεπειών εξαιτίας του θανάτου της βασίλισσας και την ακύρωσή τους με τη θαυμαστή παρέμβαση του Ηρακλή, η οποία μετατρέπει την άφατη θλίψη σε αδόκητη χαρά. Το κέντρο του δράματος κατέχει ο πολυσυζητημένος αγώνας λόγων ανάμεσα στον Άδμητο και τον πατέρα του, τον Φέρητα, επεισόδιο που μεταθέτει στο παρόν μια αντιπαράθεση που χρονικά ανήκει στην περίοδο πριν από τον θάνατο της Άλκηστης, ενώ τώρα διεξάγεται μπροστά στο άψυχο σώμα της, και έτσι η σκηνή φορτίζεται συναισθηματικά ακόμη πιο έντονα. Ενώ στην τραγωδία, όπως και στην καθημερινή ζωή, ο θάνατος είναι τελεσίδικα αμετάκλητος, στην \"Άλκηστη\" η ηρωίδα επανέρχεται στη ζωή. Η αναβίωσή της πραγματοποιείται σύμφωνα με την ουτοπική σκέψη του Χορού σε ένα άλλο έργο του Ευριπίδη, τον Ηρακλή, ότι διακριτικό γνώρισμα των ενάρετων ανθρώπων θα έπρεπε να είναι η δυνατότητα να ζήσουν μια δεύτερη ζωή. Στην εισαγωγή του ο Δανιήλ Ι. Ιακώβ, καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ερευνά το προλογοτεχνικό και παραμυθικό υλικό με το οποίο συνδέεται το έργο, τις πεζές αρχαιοελληνικές εκδοχές του μύθου, καθώς και την παρουσία της \"Άλκηστης\" στην αρχαιοελληνική ποίηση, στη λατινική λογοτεχνία και στα νεότερα χρόνια. Προτείνει επίσης μιαν ανάγνωση της Άλκηστης που προσφέρει στον αναγνώστη τα αναγκαία ερμηνευτικά κλειδιά για την ορθή κατανόηση του δράματος. Στα επισυναπτόμενα παραρτήματα σχολιάζει μοτίβα, κοινούς τόπους, ρητορικά σχήματα, παράλληλα χωρία, σπάνιες, ιδιωματικές ή ποιητικές συντάξεις και παρέχει πολύτιμες πραγματολογικές και μυθολογικές πληροφορίες. Σημαντικό στοιχείο της έκδοσης αποτελούν τα αναλυτικά ευρετήρια (Γενικό, Λέξεων και Αρχαίων χωρίων), όπως τα συνέταξε ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Α. Χριστοδούλου.","image":null,"isbn":"978-960-250-513-7","isbn13":"978-960-250-513-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":369,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2013-03-21","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":187113,"url":"https://bibliography.gr/books/alkhsth-10ebef3c-5989-4ebc-8d0d-b6ce50e31250.json"}]