[{"id":149247,"title":"Ηρακλής","subtitle":null,"description":"Στο σύνολο των σωζόμενων τραγωδιών -του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Ευριπίδη- ο \"Ηρακλής\" εμφανίζεται συνολικά τέσσερις φορές ως πρόσωπο του δράματος - τη μία ως από μηχανής θεός. Καμία στον Αισχύλο, δύο στον Ευριπίδη (στην ομώνυμη τραγωδία \"Ηρακλής\" και στην \"Άλκηστη\") και δύο στον Σοφοκλή: μία ως κεντρικό πρόσωπο του δράματος στις \"Τραχίνιες\" και μία ως από μηχανής θεός στον \"Φιλοκτήτη\". Στην κωμωδία το όνομά του ακούγεται συχνά, σε παροιμιακές -κυρίως- φράσεις. Στον Αριστοφάνη εμφανίζεται δύο φορές, στους \"Όρνιθες\" και στους \"Βατράχους\"·, όπου καταγράφεται μια ιδιότυπη παρουσία του: \"δανείζει\" τη χαρακτηριστική σκευή του -λεοντή και ρόπαλο- στον Διόνυσο (που την ανταλλάσσει στη συνέχεια με τον Ξανθία), συστήνοντας μια persona μέσα από μια άλλη persona, ένα θέατρο μέσα στο θέατρο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ χυμώδης ή θυμώδης παρουσία του αντιβαίνει στις νηφάλιες επιταγές της αριστοτελικής \"Ποιητικής\" , η οποία συνιστά, για να είναι καλλίστη μια τραγωδία, να παρουσιάζει κάποιον άνθρωπο επιφανή μεν, αλλά ούτε αρετή διαφέροντα ούτε δικαιοσύνη από τους κοινούς ανθρώπους σαν εμάς, να γκρεμίζεται δι' αμαρτίαν τινά, από μια λανθασμένη δηλαδή εκτίμηση των πραγμάτων. Γι' αυτό και ο ήρωας δεν υπήρξε ιδιαίτερα προσφιλές θέμα στους δραματουργούς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ μεγαλοσύνη που συνοδεύει την ηρωική μορφή του έχει σταθερά μια θετική και μια αρνητική όψη: η αντίφαση αυτή του μυθικού του ήθους διαποτίζει και τη δραματική του persona. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, ο Ηρακλής είναι οι -πράξεις και τα πάθη του, τα όσα κατόρθωσε ή διέπραξε και τα όσα υπέφερε ή υπέστη. Από τον μύθο στο δράμα, όμως, μετασχηματίζεται η έννοια της πράξεως, διότι οργανωτική αρχή δεν είναι πλέον η μορφή του Ηρακλή, αλλά η επιλεγμένη από τον δραματουργό σύνθεση μιας σειράς δεδομένων, τα πράγματα, όπως αποκαλούνται στη συνέχεια. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b152179.jpg","isbn":"978-960-7793-92-8","isbn13":"978-960-7793-92-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":306,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"22.0","price_updated_at":"2012-11-02","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":371,"extra":null,"biblionet_id":152179,"url":"https://bibliography.gr/books/hraklhs-84aeffed-3196-4854-8878-8a2ec704fa4e.json"},{"id":93915,"title":"Ορέστεια","subtitle":"Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες","description":"Η εν λόγω έκδοση της Ορέστειας δεν είναι φιλολογική: ούτε το αρχαίο κείμενο περιλαμβάνεται σ' αυτήν ούτε σχόλια περιέχει. Πρόκειται για την δημοσιοποίηση μιας μετάφρασης που, ακολουθώντας με αμείωτη πιστότητα το πρωτότυπο κείμενο, στο οποίο αυτός που την ανέλαβε επανήλθε επανειλημμένως και διεξοδικώς (1994-2004), είχε εξαρχής ως μοναδικό της στόχο την κατά το δυνατόν εντελέστερη κατάκτηση και απόδοση του νοήματος με το μέσον που είναι και εκείνο του ίδιου του αισχυλικού έργου: την ποίηση· και επειδή η Ορέστεια είναι πρωτίστως θεατρικό έργο, η επιδίωξη απέβλεπε επίσης στο να είναι και η μετάφραση πρωτίστως θεατρική. Ποίηση και θέατρο, λοιπόν, σε ένα ακατάτμητο όλον, προκειμένου το πανάρχαιο αυτό έργο (γραμμένο και παιγμένο πριν από 2.463 χρόνια) να αναφέρεται και να ακούγεται, αλλά και να διαβάζεται σήμερα, όπως του αξίζει: μεταφερμένο ακριβώς με την, όσο γίνεται, μεγαλύτερη πληρότητα του περιεχομένου του και της μορφής του στον θεατή και τον αναγνώστη των αρχών του 21ου αιώνα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b96344.jpg","isbn":"960-7793-60-9","isbn13":"978-960-7793-60-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":226,"publication_year":2005,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2005-06-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":371,"extra":null,"biblionet_id":96344,"url":"https://bibliography.gr/books/oresteia-5a1b3893-0f1d-44d2-ba3c-f2fbdafd250c.json"},{"id":129661,"title":"Κρήτες","subtitle":null,"description":"Η ανάλυση των \"Κρητών\" αναπόφευκτα θα εστιάσει σε δύο σημεία των σωζόμενων αποσπασμάτων, για τα οποία μπορούμε να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα και άποψη, και από τα οποία, σε συνδυασμό με τα σωζόμενα έργα, μπορεί να προκύψουν πολύτιμες πληροφορίες για τη θέση που κατέχουν οι Κρήτες στο έργο του μεγάλου τραγικού, καθώς και για τη σκέψη του Ευριπίδη. Αυτά είναι α) η Πάροδος των μυστών του Ιδαίου Διός (απ. Ι), και β) ο μονόλογος της Πασιφάης (απ. III, στ. 4-41). Για όλα τα υπόλοιπα fragmenta μόνον υποθετικά και αβέβαια συμπεράσματα θα ήμασταν σε θέση να συναγάγουμε.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι \"Κρήτες\" είναι ένα περίεργο και αρκετά ανατρεπτικό έργο. Τα αποσπάσματα είναι λιγοστά, ωστόσο πολύτιμα για δύο λόγους. Πρώτον, διότι δεν υπάρχει \"έμμεση παράδοση\" για το έργο, καθώς δεν μνημονεύεται από κανέναν ανθολόγο, λεξικογράφο ή μυθογράφο της ελληνιστικής εποχής, όπως συνήθως συμβαίνει. Και, δεύτερον, διότι τα αποσπάσματα που σήμερα σώζονται προέρχονται από αντιγραφείς του 2ου μ.Χ. αιώνα. Κατά συνέπεια, μια περίεργη σιωπή περιβάλλει τους \"Κρήτες\". [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το Ερμηνευτικό παράρτημα του βιβλίου)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο κείμενο ακολουθεί την έκδοση του Diggle (1998). Τα αποσπάσματα ΙΙ.0 και ΙΙΙ.0 αποτελούν κριτική σύνθεση για τις ανάγκες της παρούσας έκδοσης, ενώ στο κείμενο συμπεριλαμβάνονται και αποσπάσματα από τη στερεότυπη έκδοση του Nauck (1964).","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b132285.jpg","isbn":"978-960-7793-75-1","isbn13":"978-960-7793-75-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":77,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2008-06-09","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":371,"extra":null,"biblionet_id":132285,"url":"https://bibliography.gr/books/krhtes-df3e6b7e-343f-42aa-82d3-2c118f24e697.json"}]