[{"id":190386,"title":"Ήρωες των Ελλήνων","subtitle":"Οι καπετάνιοι, τα παλικάρια και η αναγνώριση των εθνικών αγώνων 19ος - 20ός αιώνας","description":"Περιεχόμενα: \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e- Πρόλογος\u003cbr\u003e- Βασίλης Κ. Γούναρης, Εισαγωγικές παρατηρήσεις\u003cbr\u003e- Σωτηρούλα Κ. Βασιλείου, \"Τα παλικάρια τα παλιά και η αποκατάστασή τους κατά την οθωνική περίοδο (1833-1862)\"\u003cbr\u003e- Θεοδόσης Τσιρώνης, \"Οι Μακεδονομάχοι ως εθνικοί ήρωες: η θεσμική τους αναγνώριση (1914-2013)\"\u003cbr\u003e- Βάιος Καλογρηάς, Στράτος Δορδανάς, \"Η αναγνώριση των μη εαμικών αντιστασιακών οργανώσεων (1945-1974)\"\u003cbr\u003e- Γιώργος Αντωνίου, Ελένη Πασχαλούδη, \"\"Το άψογο πρόσωπο της ιστορίας θολώνει\": η αναγνώριση της εαμικής Αντίστασης και το πολιτικό σύστημα (1945-1995)\"\u003cbr\u003e- Ευρετήριο κυρίων ονομάτων προσώπων","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b193545.jpg","isbn":"978-960-6757-85-3","isbn13":"978-960-6757-85-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":340,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2014-04-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1493,"extra":null,"biblionet_id":193545,"url":"https://bibliography.gr/books/hrwes-twn-ellhnwn.json"},{"id":193800,"title":"Ιστορία του ελληνικού κράτους 1830-1920","subtitle":null,"description":"Ο τίτλος \"Ιστορία του ελληνικού κράτους\" είναι μια βραχυλογία, μια απλούστευση. Το κράτος είναι ένα πρίσμα, ένας φακός, ένα κέντρο εστίασης, ένας τρόπος να φέρνουμε μέσα στο οπτικό μας πεδίο την κοινωνία που παρατηρούμε. Αμέσως μετά, όμως, μπορούμε να εστιάσουμε το βλέμμα μας στους ανθρώπους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ελληνικό κράτος δημιουργείται το 1828 εκ του μηδενός και, έως το 1920, αλλάζει ριζικά την ζωή των ανθρώπων που το δημιούργησαν με την φαντασία τους και με την επαναστατική τους πράξη. Τους επιβάλλει την αυθεντία και την νομιμότητά του, την βία και την εξουσία του· ελέγχει την αναμεταξύ τους βία· τέμνει, δικάζει και τιμωρεί· δεσμεύει την Εκκλησία χωρίς να την υποτάσσει, την προσκυνά και την χρησιμοποιεί, στηρίζει επάνω της μέγα μέρος της δικής του νομιμότητας· εκπαιδεύει τους νέους και τις νέες, τους μαθαίνει τον νόμο, την τάξη, την υποταγή, την εξίσωση έθνος-κράτος, τον πατριωτισμό. Με άλλα λόγια, το νεαρό ελληνικό κράτος επιβάλλει στους ανθρώπους ό,τι εν πολλοίς επιβάλλουν όλα τα κράτη. Και εκείνοι, με την σειρά τους, το ανέχονται, το αποδέχονται, το απορρίπτουν, υποκύπτουν, το περιβάλλουν με τα εθνικά σύμβολα, το διεκδικούν, εξεγείρονται, το καταλύουν προς στιγμήν για να το θεσμίσουν εξ υπαρχής, το στηρίζουν, το στελεχώνουν, το διαβρώνουν, το χρησιμοποιούν εναντίον αλλήλων. Εκείνοι διατυπώνουν τις εθνικιστικές του φαντασιώσεις, εκείνες μεταδίδουν στα παιδιά τους τις αλυτρωτικές του προσδοκίες και, όλοι μαζί, ακολουθούν τις σημαίες του, τροφοδοτούν με φόρους τα ταμεία του και με αίμα τους πολέμους του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓράφοντας το βιβλίο αυτό, σκοπός μου δεν ήταν να διηγηθώ \"τι έγινε\", αλλά να κατανοήσω το \"γιατί έγινε\". Δεν ήταν να διηγηθώ μια ιστορία, αλλά να την ερμηνεύσω. Και ήθελα να μιλήσω όχι μόνο στον ειδικό αναγνώστη, τον ιστορικό, τον κοινωνιολόγο, τον οικονομολόγο, όχι μόνο στον σπουδαστή της Ιστορίας και των κοινωνικών επιστημών. Ήθελα να μιλήσω, ίσως ακόμη περισσότερο, στους γενικούς αναγνώστες, στον αναγνώστη και την αναγνώστρια που αγαπούν το διάβασμα. Είναι τα πρόσωπα που περιδιαβάζουν συνεχώς στην σκέψη του κάθε συγγραφέα και οδηγούν το χέρι και την καρδιά του· και που έχουν από τον συγγραφέα μόνο δύο απαιτήσεις: να μοιραστεί μαζί τους την όποια γνώση του, προσφέροντάς τους και ολίγη τέρψη. Δύο μόνο απαιτήσεις, αλλά μεγάλες: επιβάλλουν στον συγγραφέα σαφήνεια και απλότητα γραφής, και μιαν ελάχιστη, έστω, καλαισθησία. Άλλωστε, εκτός από την σαφήνεια, αυτός είναι νομίζω ο άλλος τρόπος που έχει ο συγγραφέας για να πλησιάσει ή, όπως λέμε, να \"κοιτάξει στα μάτια\" τον αναγνώστη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από τα \"Προλεγόμενα\" του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b196977.jpg","isbn":"978-960-524-428-6","isbn13":"978-960-524-428-6","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":5116,"name":"Συμβολές στις Επιστήμες του Ανθρώπου · Ιστορία","books_count":6,"tsearch_vector":"'anthropou' 'anthrvpou' 'anthrwpou' 'episthmes' 'epistimes' 'istoria' 'simboles' 'stis' 'sumboles' 'symboles' 'tou' 'toy' 'tu'","created_at":"2017-04-13T01:35:19.147+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:35:19.147+03:00"},"pages":1128,"publication_year":2014,"publication_place":"Ηράκλειο Κρήτης","price":"40.0","price_updated_at":"2014-10-08","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":141,"extra":null,"biblionet_id":196977,"url":"https://bibliography.gr/books/istoria-tou-ellhnikou-kratous-18301920-01900209-3e34-4a41-8c72-0fdccb193b7f.json"},{"id":190296,"title":"Στρατηγού Μακρυγιάννη Απομνημονεύματα Β'","subtitle":"Μεταγραφή, σημειώσεις: Γιάννης Βλαχογιάννης","description":"\"Θα ήθελα τώρα προτού τελειώσω, να συνοψίσω τη γνώμη μου για την αξία του βιβλίου του Μακρυγιάννη. Ακούσατε λίγες περικοπές του. Είναι ελάχιστες και ανεπαρκείς. Αλλά θα σας δώσουν οπωσδήποτε μια μικρή βάση για να κρίνετε την ιδέα μου, που είναι η ακόλουθη: Ο Μακρυγιάννης είναι ο πιο σημαντικός πεζογράφος της νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας, αν όχι ο πιο μεγάλος, γιατί έχουμε τον Παπαδιαμάντη. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο περιεχόμενο της γραφής του Μακρυγιάννη είναι ο ατέλειωτος και ο πραγματικός αγώνας ενός ανθρώπου, που με όλα τα ένστικτα της φυλής του ριζωμένα βαριά μέσα στα σπλάχνα του, αναζητά την ελευθερία, το δίκιο, την ανθρωπιά. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠολέμησε, αγωνίστηκε πίστεψε, σακατεύτηκε, αηδίασε, θύμωσε. Αλλά έμεινε -όπως βγαίνει από το γράψιμό του το απελέκητο- πάντα ορθός ως το τέλος: άνθρωπος στο ύψος του ανθρώπου. Δεν έγινε μήτε υπεράνθρωπος μήτε σκουλήκι. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ δεύτερος λόγος που πιστεύω πως ο Μακρυγιάννης είναι ο πιο σημαντικός πεζογράφος μας είναι γιατί τον νομίζω σαν ένα μεγάλο διδάσκαλο της γλώσσας μας. Αν εξαιρέσω την ερειπωμένη \"Γυναίκα της Ζάκυθος\" του Σολωμού, δεν ξέρω άλλο κείμενο στα νέα μας γράμματα που να διδάσκει τόσα πολλά όσο το κείμενο του Μακρυγιάννη\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Γιώργος Σεφέρης, \"Ένας Έλληνας: Ο Μακρυγιάννης\", ομιλία στην Αλεξάνδρεια 16 Μαΐου 1943, από τον τόμο \"Δοκιμές\", α' έκδ. Ίκαρος, Αθήναι 1944)","image":null,"isbn":"978-960-475-997-2","isbn13":"978-960-475-997-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":286,"publication_year":2014,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":526,"extra":null,"biblionet_id":193455,"url":"https://bibliography.gr/books/strathgou-makrygiannh-apomnhmoneumata-b.json"}]