[{"id":115855,"title":"Μεσαιωνικά και νέα ελληνικά","subtitle":"Νεοελληνική επιστολογραφία (16ος - 19ος αι.)","description":"[...] Η επιστολογραφία αποτελεί πάντα πρωτογενές υλικό. Ακόμη και αν πρόκειται για επίσημη ανταλλαγή επιστολών. Μεταξύ αρχηγών κρατών ή υπουργών, για παράδειγμα, έχει ένα χαρακτήρα πιο άμεσο από τις διακοινώσεις, και επιτρέπει προσεγγίσεις πιο εκλεπτυσμένες, ως προς το ύφος, την επιλογή των λέξεων, και ίσως ως προς τα επιφανειακά αλλά και τα βαθύτερα κίνητρα του γράφοντος. \u003cbr\u003eΌταν πρόκειται για επιστολές λιγότερο επίσημες ή ιδιωτικές, τότε τα είδη πληροφοριών που αντλούμε αυξάνονται δραματικά, και αντιστοίχως πληθαίνουν τα ερωτήματα που μπορεί να θέσει στο υλικό του ο ερευνητής. Με χαρά βλέπω ότι στο συμπόσιο δεν αγνοείται η επιστολογραφική παράδοση. Το μέρος της παράδοσης που γνωρίζω κάπως ανάγεται στη βυζαντινή εποχή. Η επιστολογραφία αποτελεί πλούσια πηγή, από τα τέλη του ένατου αιώνα και μετά. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Αγγελική Λαΐου, Ακαδημαϊκός, πρόεδρος της εφορευτικής επιτροπής του ΚΕΜΝΕ, απόσπασμα από την προσφώνηση)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[...] Είναι γνωστό ότι επιστολογραφία, αποτέλεσε από νωρίς αντικείμενο των νεοελληνικών σπουδών. Έλληνες και ξένοι ερευνητές της περιόδου της τουρκοκρατίας, αναγνωρίζοντας τη σημασία της επιστολογραφίας ως ιστορικής πηγής, έχουν εκδώσει αυτοτελώς ή σε μονογραφίες και άρθρα μεγάλο αριθμό επιστολών. Η πρακτική αυτή συνεχίστηκε με αμείωτο ρυθμό ως τις μέρες μας, οπότε είδαν το φως της δημοσιότητας μεγάλες συλλογές επιστολών λογίων της τουρκοκρατίας και του νεοελληνικού κράτους. Ας σημειωθεί ότι προς την κατεύθυνση αυτή κινούνται και αρκετά από τα ερευνητικά προγράμματα του ΚΕΜΝΕ, όπως θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε και στις ανακοινώσεις του συμποσίου. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Κώστας Λάππας, διευθύνων το ΚΕΜΝΕ, απόσπασμα από την προσφώνηση)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠεριέχονται τα κείμενα:\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e- Δημήτριος Σοφιανός: \"Η αρχαία ελληνική και βυζαντινή παράδοση στη νεοελληνική επιστολογραφία: μια επισκόπηση\"\u003cbr\u003e- Νίκη Παπατριανταφύλλου - Θεοδωρίδη: \"Η βυζαντινή παρακαταθήκη στη νεοελληνική επιστολογραφία. Η περίπτωση του Ευγένιου Γιαννούλη.\"\u003cbr\u003e- Δημήτρης Γ. Αποστολόπουλος: \"Η επιστολογραφία του Αλέξανδρου και του Νικόλαου Μαυροκορδάτου: το πρόβλημα της πατρότητας 43 επιστολικών κειμένων\"\u003cbr\u003e- Χαρίτων Καρανάσιος: \"Μορφή, περιεχόμενο και χρήση των επιστολών του Αναστασίου Γορδίου\"\u003cbr\u003e- Μάχη Παΐζη - Αποστολοπούλου: \"Ένα ιδιωτικό αρχείο επιστολογραφίας μετατρέπεται σε επιστολάριο. Μια περίπτωση του 18ου αιώνα.\"\u003cbr\u003e- Πηνελόπη Στάθη: \"Γράμματα και πρόσωπα στο 18ο αιώνα. Αλληλογραφία από τη συλλογή του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου Κωνσταντινουπόλεως.\"\u003cbr\u003e- Μιχάλης Λασιθιωτάκης: \"Επιστολογραφία και ρητορική στον Γραμματοφόρο του Φραγκίσκου Σκούφου\"\u003cbr\u003e- Μάρθα Καρπόζηλου: \"Ανιχνεύοντας το πρότυπο και καταγράφοντας την τύχη του Επιστολαρίου του Κορυδαλέα\"\u003cbr\u003e- Τριαντάφυλλος Ε. Σκλαβενίτης: \"Τα έντυπα Επιστολάρια της Βενετίας (1757-1832)\"\u003cbr\u003e- Μαρία Α. Στασινοπούλου \"Ξαναδιαβάζοντας το Επιστολάριο του Δημητρίου Δάρβαρη\"\u003cbr\u003e- Γιάννης Παπαθεοδώρου: \"\"Η ανάγνωσις των τερπνών γραμμάτων\". Ρητορική τέχνη και αστική ηθική στο Επιστολάριον (1843) του Γρηγόριου Παλαιολόγου.\"\u003cbr\u003e- Νάσια Γιακωβάκη: \"Ένας νέος ρόλος για την επιστολογραφία: η συμβολή της στη διαμόρφωση της νεοελληνικής δημόσιας σφαίρας στις αρχές του 19ου αιώνα\"\u003cbr\u003e- Εμμ. Ν. Φραγκίσκος: Τα όρια του ιδιωτικού στην αλληλογραφία Κοραή και η υπέρβασή τους\"\u003cbr\u003e- Κώστας Λάππας: \"Κοινωνικές ιεραρχίες και ιδεολογία στην αλληλογραφία του Κωνσταντίνου Οικονόμου\"\u003cbr\u003e- Δημήτριος Ι. Πολέμης: \"Η θρησκειολογική διάσταση στις επιστολές του Θεόφιλου Καΐρη\"\u003cbr\u003e-Βασίλης Παναγιωτόπουλος: \"Η ελληνόφωνη επιστολογραφία στο Αρχείο του Αλή πασά\"\u003cbr\u003e- Σπ. Ι. Ασδραχάς: \"Αλληλογραφία και αφήγηση. Διοικητικές αυθεντίες και διωκόμενοι (ιη΄-αρχές ιθ΄ αι.).\"\u003cbr\u003e- Ευτυχία Δ. Λιάτα: \"Με \"μυστικές γραφές\" και \"τίμιες\" οι εντιμότατοι πραγματευτές αλληλογραφούν και νεγκοτσιάρουν τον 18ο αιώνα\"\u003cbr\u003e- Βασίλης Κρεμμυδάς: \"\"Τιμιώταται κυρ Κόστα, ασπάζομαι αδελφικώς\". Η αλληλογραφία ως απόλυτο εργαλείο της εμπορικής πράξης (1800-1850).\"\u003cbr\u003e- Άννα Μανδυλαρά: \"\"Αγαπητέ πάτερ προσκυνώ\". Η εμπορική επιστολή: έγγραφο, κείμενο-τεκμήριο (1840-1860)\"\u003cbr\u003e- Ελένη Αγγελομάτη - Τσουγκαράκη: \"Η διακίνηση της αλληλογραφίας στην Ανατολική Μεσόγειο (14ος-19ος αι.)\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b118446.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":{"id":7637,"name":"Μεσαιωνικά και Νέα Ελληνικά","books_count":1,"tsearch_vector":"'ellhnika' 'ellinika' 'kai' 'ke' 'mesaionika' 'mesaiwnika' 'mesewnika' 'nea'","created_at":"2017-04-13T01:58:42.536+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:58:42.536+03:00"},"pages":400,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"29.0","price_updated_at":"2007-03-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":441,"extra":null,"biblionet_id":118446,"url":"https://bibliography.gr/books/mesaiwnika-kai-nea-ellhnika-8f10fb20-8f32-4733-b3ac-8601263f8caa.json"},{"id":165547,"title":"Νεοελληνικό νόμισμα: κράτος και ιδεολογία από την Επανάσταση έως το μεσοπόλεμο","subtitle":null,"description":"Αντικείμενο της μελέτης είναι η ανάλυση ζητημάτων οικονομικής πολιτικής του ελληνικού κράτους ιδωμένων μέσα από το ευρωπαϊκό τους πλαίσιο, τα καθαρά νομισματικά γεγονότα (ήτοι το ιστορικό των κοπών) και οι νομισματικές αναπαραστάσεις ως ιδεολογικές αποτυπώσεις, από το 1828 περίπου έως το 1940. Αναδεικνύονται, επομένως, οι συναρθρώσεις μεταξύ πολιτικών δομών, οικονομικών μηχανισμών και ιδεολογίας μέσα από εννοιολογικούς άξονες που απασχολούν τόσο την Οικονομική όσο και την Πολιτική Ιστορία. Αναλύονται επίσης πλευρές της Πολιτισμικής Ιστορίας, όχι όμως ως αυθύπαρκτα ερευνητικά αντικείμενα αλλά ως συνιστώσες της νεοελληνικής κοινωνίας. \u003cbr\u003eΤο βιβλίο στηρίχθηκε σε ευρύ φάσμα οικονομικών και τραπεζικών αρχείων, ελληνικών, γαλλικών και δευτερευόντως βρετανικών. Σημαντική πηγή για τη μελέτη της ελληνικής οικονομίας αποτέλεσαν οι κοινοβουλευτικές συζητήσεις της περιόδου, η νομοθεσία, και κυρίως τα κείμενα των διεθνών δανειακών και νομισματικών συμβάσεων του Ελληνικού Κράτους. Πηγές, επίσης, αποτέλεσαν ιδιωτικά αρχεία, μαρτυρίες και απομνημονεύματα προσωπικοτήτων, ώστε να σταθμιστεί και ο ιστορικός ρόλος των πολιτικών υποκειμένων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕιδικότερα, από τη θεματογραφία του βιβλίου ενδεικτικά αναφέρονται η νομισματική και δημοσιονομική πολιτική της καποδιστριακής και της οθωνικής περιόδου, οι προσπάθειες εκσυγχρονισμού κατά την περίοδο της Βασιλείας του Γεωργίου Α΄, στις οποίες εντάσσεται και η συμμετοχή της Ελλάδας στη Λατινική Νομισματική Ένωση, η νομισματική κρίση στα τέλη του 19ου αιώνα ως συνέπεια της ευρωπαϊκής νομισματικής αποσταθεροποίησης. Έτσι, ως οικονομικά -με την ευρεία έννοια- γεγονότα εξετάζονται η πτώχευση του 1893 και η συνεπαγόμενη επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου το 1898, όπως και οι προσπάθειες νομισματικής σταθεροποίησης στις αρχές του 20ου αιώνα. Ειδική αναφορά γίνεται στη μεσοπολεμική περίοδο, καθώς η νομισματική και η τραπεζική μεταρρύθμιση αποτελούν σημαντικούς πυλώνες της πολιτικής του Ελευθερίου Βενιζέλου, ενώ η διεθνής οικονομική κρίση του 1929 και οι συνθήκες ύφεσης που αυτή δημιουργεί οδηγούν σε εντεινόμενο κρατικό προστατευτισμό. Η υλική αποτύπωση του ιστορικού περιγράμματος είναι το νόμισμα, ως συμπύκνωση οικονομικών, πολιτικών και ιδεολογικών παραμέτρων. Η ανάλυση πλαισιώνεται, επομένως, από την αφήγηση των καθαρά νομισματικών γεγονότων κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eH ελληνική νομισματική πολιτική και η νομισματική ιστορία εξετάζονται μέσα από την ευρύτερη ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα, αυτήν του οικονομικού φιλελευθερισμού που με διαφοροποιήσεις επικρατεί έως τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμου. Η συνεπαγόμενη υιοθέτηση του διμεταλλικού νομισματικού κανόνα και του κανόνα χρυσού, η διεύρυνση των ευρωπαϊκών αγορών και η μεγέθυνση του χρηματοπιστωτικού τομέα διαθλώνται στην ελληνική περίπτωση. Η διεθνής μεσοπολεμική κρίση και οι αποτυχημένες προσπάθειες για επαναφορά του χρυσού κανόνα ανέκοψαν τον ελληνικό νομισματικό και οικονομικό εκσυγχρονισμό, ενώ οι γενικευμένες πλέον στην Ευρώπη προστατευτικές πολιτικές υιοθετήθηκαν από την Α΄ Ελληνική Δημοκρατία. Στα τέλη της δεκαετίας του '30 η δικτατορία του Μεταξά εφάρμοσε μια περισσότερο παρεμβατική οικονομική πολιτική, κατά τα πρότυπα των αυταρχικών καθεστώτων της περιόδου. Συνεπώς, η ελληνική νομισματική πολιτική, αλλά και οι ελληνικές οικονομικές και νομισματικές κρίσεις, δεν μπορεί να αναλυθούν παρά εντός του ευρύτερου ευρωπαϊκού περιβάλλοντος. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο οικονομικό επίπεδο, η ανάλυση της ελληνικής περίπτωσης καταδεικνύει ότι η λειτουργία των αγορών δεν είναι αυτόνομη από το περιρρέον οικονομικό και πολιτικό σύστημα, ενώ η λειτουργία υπερεθνικών νομισματικών ζωνών κατά το παρελθόν οδήγησε στην εισροή πόρων από την περιφέρεια προς το κέντρο, μέσω των δημοσιονομικών μέτρων στήριξης της νομισματικής κανονικότητας. Εξάλλου, κατά τον ελληνικό ύστερο 19ο αιώνα παρατηρούμε τη συνεχή ανατροφοδότηση του δημοσίου χρέους μέσω εκτεταμένου προγράμματος εθνικών δανείων, των οποίων ο επενδυτικός στόχος μόνο εν μέρει ικανοποιείτο. Έτσι, μεγεθύνθηκε ο παρασιτικός χαρακτήρας της ελληνικής οικονομίας εις βάρος της ανάπτυξης παραγωγικών τομέων. Εν γένει, κατά το 19ο αιώνα η ελληνική νομισματική πολιτική συνδέεται κυρίως με τις ανάγκες του Κράτους, ενώ τον 20ο αιώνα με τη λειτουργία της αγοράς. Σε πολιτικό επίπεδο, η μελέτη συμπεραίνει ότι το εγχείρημα του φιλελεύθερου εκσυγχρονισμού, που εισάγεται από τον Α. Κουμουνδούρο, συνεπάγεται στενότερη σύνδεση με τη διεθνή αγορά κεφαλαίων κατά την περίοδο Τρικούπη. Από την άλλη πλευρά, κατά τη μεσοπολεμική περίοδο ο αστικός εκσυγχρονισμός της χώρας από τον φιλελεύθερο χώρο του Ε. Βενιζέλου επεδίωξε ευρεία κοινωνική \"συμμαχία\", πράγμα που εκφράστηκε και με την προσπάθεια ανάπτυξης των εθνικών παραγωγικών δομών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤέλος, από τα πολυσχιδή συμπεράσματα που αφορούν την ιδεολογία όπως αυτή αποτυπώνεται στο νεοελληνικό νόμισμα, ας αναφερθεί ότι η χρήση αρχαιότροπων αναπαραστάσεων στα νομίσματα και τραπεζογραμμάτια δεν θα πρέπει να γίνει κατανοητή ως εθνικιστική πρακτική που επιχειρεί να συνδέσει άμεσα τη νέα με την αρχαία Ελλάδα. Αντίθετα, η αρχαιοελληνική νομισματική θεματογραφία θα πρέπει να ενταχθεί στο ευρύτερο δυτικοευρωπαϊκό περιβάλλον, καθώς ο νεοκλασσικισμός συνιστά την κυρίαρχη \"γλώσσα\" των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών κατά το 19ο αιώνα, έρχεται επομένως στο Ελληνικό Κράτος ως πολιτιστικό αντιδάνειο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b168595.jpg","isbn":"978-960-404-210-4","isbn13":"978-960-404-210-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":362,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"28.0","price_updated_at":"2011-07-11","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":441,"extra":null,"biblionet_id":168595,"url":"https://bibliography.gr/books/neoellhniko-nomisma-kratos-kai-ideologia-apo-thn-epanastash-ews-to-mesopolemo.json"},{"id":34892,"title":"Η πολεμική προπαρασκευή της Ελλάδος 1923-1940","subtitle":null,"description":null,"image":null,"isbn":"960-7099-62-1","isbn13":"978-960-7099-62-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":208,"publication_year":1998,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2006-03-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":441,"extra":null,"biblionet_id":35871,"url":"https://bibliography.gr/books/h-polemikh-proparaskeuh-ths-ellados-19231940.json"}]