[{"id":109685,"title":"Ισότητα","subtitle":"Ισότητα ευημερίας, ισότητα των πόρων","description":"O R. Dworkin στο έργο του συνυφαίνει τις έννοιες της ελευθερίας και της ισότητας, τις οποίες αντιλαμβάνεται ως συμπληρωματικές πλευρές του ίδιου ιδεώδους, αποστασιοποιούμενος από τον παραδοσιακό φιλελευθερισμό που τις έβλεπε σε ανταγωνιστική βάση. Στο δικό του θεωρητικό σχήμα πρωταρχικό ρόλο κατέχει το ιδεώδες της ισότητας, το οποίο παρέχει το συγκεκριμένο κανονιστικό πρίσμα προσέγγισης της ελευθερίας.\u003cbr\u003eO Ronald Dworkin υποστηρίζει δύο θεμελιώδεις ανθρωπιστικές αρχές. Η πρώτη είναι ότι η ευδοκίμηση της ανθρώπινης ζωής έχει το ίδιο βάρος για όλους ενώ η δεύτερη ορίζει ότι ο καθένας αναλαμβάνει να αποφασίσει τι σημαίνει κάτι τέτοιο για τον εαυτό του. Σε αυτό το πλαίσιο ο Dworkin διαμορφώνει την ευρέως γνωστή θέση του ότι η γνήσια ισότητα ταυτίζεται με τους πόρους τους οποίους κάθε πρόσωπο έχει στη διάθεσή του και όχι με το μέγεθος της επιτυχίας που κατορθώνει. Ισότητα, ελευθερία και ατομική ευθύνη δεν βρίσκονται σε σύγκρουση, αλλά, αντιθέτως, απορρέουν η μία από την άλλη, απαρτίζοντας τις διαφορετικές όψεις μιας ενιαίας αντίληψης για τη ζωή και την πολιτική. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b112265.jpg","isbn":"960-435-116-8","isbn13":"978-960-435-116-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":362,"name":"Φιλοσοφία","books_count":289,"tsearch_vector":"'filosofia' 'filosophia' 'philosofia'","created_at":"2017-04-13T00:55:15.341+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:55:15.341+03:00"},"pages":306,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2008-10-31","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Equality of Welfare. Equality of Resources","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":112265,"url":"https://bibliography.gr/books/isothta.json"},{"id":165801,"title":"Επιτήρηση και τιμωρία","subtitle":"Η γέννηση της φυλακής","description":"Ίσως σήμερα να ντρεπόμαστε για τις φυλακές μας. Όσο για τον 19ο αιώνα, ήταν περήφανος για τα φρούρια που έχτιζε στις παρυφές και ενίοτε στο κέντρο των πόλεων. Γοητευόταν απ' αυτή τη νέα ηπιότητα που αντικαθιστούσε τα ικριώματα. Επαιρόταν ότι δεν τιμωρεί πια τα σώματα και ότι γνωρίζει εφεξής να αναμορφώνει τις ψυχές. Αυτοί οι τοίχοι, αυτά τα μέτρα ασφαλείας, αυτά τα κελιά αντιπροσώπευαν ένα συνολικό εγχείρημα κοινωνικής ορθοπεδικής. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑν κλέψει κάποιος, μπαίνει φυλακή. Αν βιάσει, μπαίνει φυλακή. Αν σκοτώσει, μπαίνει φυλακή. Από πού προέκυψε αυτή η παράξενη πρακτική κι αυτό το μυστήριο σχέδιο σωφρονιστικού εγκλεισμού που προωθούν οι ποινικοί Κώδικες της νεότερης εποχής;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠρόκειται μήπως για κληρονομιά από τα μπουντρούμια του Μεσαίωνα; Μάλλον πρόκειται για νέα τεχνολογία: για τη διαμόρφωση, από τον 16ο στον 19ο αιώνα, ενός συνόλου διαδικασιών που κατανέμουν, ελέγχουν, σταθμίζουν, εκγυμνάζουν τα άτομα, τα καθιστούν ταυτοχρόνως \"πειθήνια και χρήσιμα\". Επιτήρηση, ασκήσεις, γυμνάσια, βαθμολογίες, βαθμίδες και θέσεις, ταξινομήσεις, εξετάσεις, καταγραφές. Ένα ολόκληρο εγχείρημα για την καθυπόταξη των σωμάτων, για τον έλεγχο των ανθρώπινων πολλαπλοτήτων και την κατεργασία των δυνάμεών τους αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια των αιώνων της κλασικής εποχής στα νοσοκομεία, τον στρατό, τα σχολεία, τα κολέγια ή τα εργαστήρια: η πειθαρχία. Ο 18ος αιώνας επινόησε ίσως τις ελευθερίες, τους προσέφερε όμως ένα βαθύ και στέρεο υπόβαθρο, την πειθαρχική κοινωνία στην οποία εξακολουθούμε να ανήκουμε. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ φυλακή πρέπει να συσχετιστεί με τη διαμόρφωση αυτής της κοινωνίας της επιτήρησης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο νεότερο ποινικό σύστημα δεν τολμά πια να υποστηρίξει ότι τιμωρεί εγκλήματα. Διατείνεται ότι αναμορφώνει τους εγκληματίες. Εδώ και δύο αιώνες διατηρεί στενούς και συγγενικούς δεσμούς με τις \"επιστήμες του ανθρώπου\". Αυτή είναι η περηφάνια του, ο τρόπος του τελικώς να μην ντρέπεται για τον εαυτό του: \"Ίσως να μην είναι ακόμη εντελώς δίκαιο. Κάντε υπομονή, δείτε πόσες γνώσεις έχω αρχίσει να αποκτώ\". Πώς θα μπορούσαν όμως η ψυχολογία, η ψυχιατρική, η εγκληματολογία να δικαιολογήσουν τη σύγχρονη δικαιοσύνη, αφού η ιστορία τους παραπέμπει στην ίδια ακριβώς πολιτική τεχνολογία, στο σημείο όπου σχηματίστηκαν οι μεν και οι δε; Κάτω από τη γνώση με αντικείμενο τους ανθρώπους και κάτω από την ανθρωπιά των τιμωριών βρίσκεται μια πειθαρχική επένδυση των σωμάτων, μια ανάμεικτη μορφή καθυπόταξης και αντικειμενοποίησης, μια κοινή \"εξουσία-γνώση\". Μπορούμε άραγε να παρουσιάσουμε τη γενεαλογία της νεότερης ηθικής με βάση μια πολιτική ιστορία των σωμάτων;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eMichel Foucault","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b168850.jpg","isbn":"978-960-348-226-0","isbn13":"978-960-348-226-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":362,"name":"Φιλοσοφία","books_count":289,"tsearch_vector":"'filosofia' 'filosophia' 'philosofia'","created_at":"2017-04-13T00:55:15.341+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:55:15.341+03:00"},"pages":377,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2011-07-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Surveiller et punir: Naissance de la prison","publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":168850,"url":"https://bibliography.gr/books/epithrhsh-kai-timwria-ce48d9a1-5db6-4c6b-957b-664cae95c886.json"}]