[{"id":126599,"title":"Η αναλφάβητη","subtitle":"Αυτοβιογραφικό αφήγημα","description":"«Άφησα στην Ουγγαρία το ημερολόγιο με τη μυστική γραφή, όπως και τα πρώτα μου ποιήματα. Άφησα εκεί τα αδέλφια μου, τους γονείς μου, χωρίς να τους ειδοποιήσω, ούτε καν να τους αποχαιρετήσω. Κυρίως όμως, εκείνη την ημέρα, στα τέλη Νοεμβρίου του 1956, έπαψα πια οριστικά να ανήκω σε έναν λαό.\u003cbr\u003e[...] Στο εργοστάσιο, όλος ο κόσμος είναι ευγενικός μαζί μας. Μας χαμογελούν, μας μιλούν, αλλά δεν καταλαβαίνουμε τίποτα.\u003cbr\u003e»Εδώ είναι που αρχίζει η έρημος. Έρημος κοινωνική, έρημος πολιτισμική. Τον ενθουσιασμό των ημερών της επανάστασης και της απόδρασης τον διαδέχονται η σιωπή, το κενό, η νοσταλγία των ημερών όπου είχαμε την εντύπωση ότι συμμετείχαμε σε κάτι σημαντικό, κοσμοϊστορικό ίσως, η νοσταλγία της πατρίδας, η έλλειψη της οικογένειας και των φίλων.»\u003cbr\u003e»Ερχόμενοι εδώ περιμέναμε κάτι. Δεν ξέραμε τι ακριβώς περιμέναμε, αλλά σίγουρα όχι αυτό: αυτές τις καταθλιπτικές μέρες της δουλειάς, αυτά τα σιωπηλά βράδια, αυτήν την παγιωμένη ζωή, χωρίς αλλαγές, χωρίς εκπλήξεις, χωρίς ελπίδα.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Στο λεωφορείο, το πρωί, ο ελεγκτής κάθεται πλάι μου, το πρωί είναι πάντα ο ίδιος, χοντρός και γελαστός, και μου μιλάει σε όλη τη διαδρομή. Δεν τον καταλαβαίνω πολύ καλά, παρ' όλα αυτά καταλαβαίνω ότι θέλει να με καθησυχάσει εξηγώντας μου ότι οι Ελβετοί δεν θα επιτρέψουν στους Ρώσους να έρθουν μέχρις εδώ. Λέει ότι δεν πρέπει πλέον να φοβάμαι, ότι δεν πρέπει να είμαι λυπημένη, ότι τώρα είμαι ασφαλής. Χαμογελάω, δεν μπορώ να του πω ότι δεν φοβάμαι τους Ρώσους, και αν είμαι λυπημένη, είναι μάλλον εξαιτίας της πολύ μεγάλης ασφάλειας που με περιβάλλει τώρα, και γιατί δεν υπάρχει τίποτε άλλο να κάνω ή να σκέφτομαι από τη δουλειά, το εργοστάσιο, τα ψώνια, την μπουγάδα, το φαΐ, και τίποτε άλλο να περιμένω παρά μόνο τις Κυριακές για να κοιμηθώ και να ονειρευτώ για περισσότερη ώρα τη χώρα μου.\u003cbr\u003e»Πώς να του εξηγήσω, χωρίς να τον θίξω, και με τις λίγες λέξεις γαλλικά που ξέρω, ότι η όμορφη χώρα του δεν είναι για μας τους πρόσφυγες παρά μια έρημος, μια έρημος που πρέπει να τη διασχίσουμε για να φτάσουμε σ' αυτό που λέγεται \"ένταξη\", \"αφομοίωση\". Εκείνη τη στιγμή, δεν ξέρω ακόμη ότι ορισμένοι δε θα το καταφέρουν ποτέ.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈνδεκα κεφάλαια για ένδεκα στιγμές της ζωής της, από το μικρό κορίτσι στην Ουγγαρία που καταβροχθίζει τα βιβλία μέχρι τη συγγραφή του πρώτου μυθιστορήματος στα γαλλικά. Τα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια και τα πρώτα διαβάσματα σε ηλικία τεσσάρων ετών, η φτώχεια μετά τον πόλεμο, τα χρόνια της μοναξιάς στο οικοτροφείο, ο απόηχος της ουγγρικής επανάστασης του 1956, ο θάνατος του Στάλιν, η μητρική γλώσσα και οι εχθρικές γλώσσες που είναι τα γερμανικά και τα ρώσικα, η απόδραση στην Αυστρία, η δουλειά στο εργοστάσιο και η άφιξη στη Λωζάννη με το μωρό της, όπου βρήκε καταφύγιο, αλλά και μια πολιτισμική έρημο, αποτέλεσμα των γλωσσικών της ορίων. Η εξορία μετέτρεψε αυτήν την ένθερμη αναγνώστρια σε αναλφάβητη. Όφειλε να κατακτήσει τη γαλλική γλώσσα από το μηδέν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι ιστορίες αυτές δεν είναι θλιβερές. Μικρές προτάσεις, ακριβείς λέξεις, απόλυτη σαφήνεια, χιούμορ, όλος ο κόσμος της Άγκοτα Κριστόφ είναι παρών, εδώ, μέσα σ' αυτήν την αφήγηση για τη ζωή της, όπως στα μυθιστορήματά της.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129215.jpg","isbn":"978-960-325-726-4","isbn13":"978-960-325-726-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":69,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2008-03-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"L'Analphabète","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":129215,"url":"https://bibliography.gr/books/h-analfabhth.json"},{"id":63069,"title":"Αντίο, φως της νιότης","subtitle":null,"description":"Το βιβλίο αυτό είναι η διήγηση της ανακάλυψης της εφηβείας και της εξορίας, των μυστηρίων του Παρισιού, του κόσμου, της θηλυκότητας. Επίσης, μάλλον κυρίως, της οικειοποίησης της γαλλικής γλώσσας. Η εμπειρία του Μπούχενβαλντ δεν παίζει κανένα ρόλο, δεν προσθέτει καμιά σκιά. Ούτε και κανένα φως. Να γιατί, γράφοντας το \"Αντίο, φως της νιότης...\", μου φάνηκε ότι ξαναβρήκα μια χαμένη ελευθερία, θαρρείς και ξέφευγα από τη σειρά των τυχαίων και των επιλογών που τελικά είχαν συνθέσει για μένα ένα είδος πεπρωμένου. Μια βιογραφία, αν προτιμάτε κάτι λιγότερο πομπώδες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑκόμη κι αν το τυχαίο ή η καλή τύχη με είχαν γλιτώσει από την παγίδα της Γκεστάπο, ακόμη κι αν ο δάσκαλός μου ο Μορίς Αλμπβάς δεν είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στην αγκαλιά μου, στο Μπλοκ 56 του Μπούχενβαλντ, θα ήμουν αυτό το αγόρι των δεκαπέντε ετών που ανακάλυπτε την εκτυφλωτική ατυχία της ζωής, καθώς και τις πρωτόγνωρες χαρές της, στο Παρίσι, ανάμεσα στους δυο πολέμους της εφηβείας του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝα 'μαι και πάλι.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΧ.Σ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b64791.jpg","isbn":"960-256-463-6","isbn13":"978-960-256-463-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":272,"publication_year":2001,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2010-01-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Adieu, vive clarté...","publisher_id":31,"extra":null,"biblionet_id":64791,"url":"https://bibliography.gr/books/antio-fws-ths-nioths.json"},{"id":149556,"title":"Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ","subtitle":"Η νοσοκόμα της καρδιάς μας","description":"Σε μια κοινωνία όπου η δουλειά της νοσοκόμας προοριζόταν μόνο για τις τιποτένιες, τις πρόστυχες και τις αλκοολικές, η Φλόρενς Ναϊτινγκέιλ, μόλις στα δεκάξι της, τόλμησε να αντιταθεί στην οικογένειά της και να ανατρέψει τα κοινωνικά ήθη και έθιμα. Τον Οκτώβριο του 1854, συνόδεψε μια ομάδα εθελοντριών νοσοκόμων στα πεδία της μάχης του Κριμαϊκού Πολέμου. Με δυναμισμό και αποφασιστικότητα εφάρμοσε πρώτη τις μελλοντικές αντισηπτικές μεθόδους και εξυγίανε τα στρατιωτικά νοσοκομεία. Το 1860, ίδρυσε στο Λονδίνο την πρώτη σχολή νοσοκόμων και τα κατορθώματά της έγιναν γνωστό σε όλο τον κόσμο. Πέθανε το 1910, τσακισμένη από τις αρρώστιες που κόλλησε στα νοσοκομεία και στα πεδία της μάχης. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕκατοντάδες μαρτυρίες και ιστορίες μιλάνε για τη γυναίκα που έτρεχε τις νύχτες στα στρατιωτικά νοσοκομεία, με μοναδικό φως μια λάμπα πετρελαίου. Τη γυναίκα που δημιούργησε το επάγγελμα της σύγχρονης νοσηλεύτριας και έγινε γνωστή ως \"η Κυρία με τη λάμπα\". \u003cbr\u003eΑυτή είναι η ιστορία της. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b152490.jpg","isbn":"978-960-453-686-3","isbn13":"978-960-453-686-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":5251,"name":"Αληθινές Ιστορίες","books_count":47,"tsearch_vector":"'alhthines' 'alithines' 'istories'","created_at":"2017-04-13T01:36:34.653+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:36:34.653+03:00"},"pages":344,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2010-03-18","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"La dame a la lampe: Une vie de Florence Nightingale","publisher_id":32,"extra":null,"biblionet_id":152490,"url":"https://bibliography.gr/books/florens-naitingkeil.json"}]