[{"id":84486,"title":"Εν τω σταδίω","subtitle":"Αθλητές, αθλήματα και αθλητικά ιδεώδη στους Αυτοκρατορικούς - Πρωτοχριστιανικούς και τους Πρωτοβυζαντινούς χρόνους","description":"Με το βιβλίο της αυτό η ιστορικός Μαριάννα Κορομηλά κινείται έξω από τα κλασικά ολυμπιακά χαρακώματα. Προσπαθώντας να αποκαταστήσει ένα μέρος του χαμένου χρόνου και του λησμονημένου χώρου, από την εποχή των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου έως τον καιρό του Ιουστινιανού, ταξιδεύει από τα βάθη της Μικράς Ασίας και της Μέσης Ανατολής μέχρι τις ακτές του Αιγαίου και του Ιονίου, τα παράλια της Βόρειας Αφρικής, την ενδοχώρα της Βαλκανικής και τα ενδότερα της Δυτικής Ευρώπης. \u003cbr\u003eΕπισκέπτεται ελληνιστικά γυμνάσια και στάδια, ελληνορωμαϊκές παλαίστρες και θέατρα, ρωμαϊκά αμφιθέατρα και λουτρά, πρωτοβυζαντινά ιπποδρόμια.\u003cbr\u003eΠαρακολουθεί την εξάσκηση των μονομάχων στην Πέργαμο, τον καιρό του Γαληνού, τις θηριομαχίες στο Κολοσσαίο της Ρώμης και στο Παναθηναϊκό Στάδιο, τις ναυμαχίες στον Πειραιά και στη λίμνη της Γαλιλαίας, τα Πύθια στη Φιλιππούπολη, τις μονομαχίες στο Κούριον της Κύπρου, τα Αλεξάνδρεια στη Βέροια, το πένταθλο και τις λαμπαδηδρομίες στα ορεινά της Τυνησίας, τον καιρό της μονοκρατορίας του Μεγάλου Κωνσταντίνου, και τους Ολυμπιακούς Αγώνες στη βυζαντινή Αντιόχεια.\u003cbr\u003eΕισδύει στα αποδυτήρια και τους στάβλους -αλλά και στα υπόγεια, όπου διέμεναν τα θηρία, πριν ανέβουν με ανελκυστήρες στον στίβο- και αντιπαραθέτει το πλούσιο υλικό της ιστορίας στα ιστορικοφανή μυθεύματα που έχουν επικρατήσει.\u003cbr\u003eΑσχολείται με τα θέματα της ιδεολογίας, γιατί η ιδεολογία συνδέεται άμεσα με τον κόσμο των αθλημάτων, και θέτει μερικά καίρια ερωτήματα γύρω από κρίσιμα ζητήματα της ιστορίας.\u003cbr\u003eΗ περιπλάνηση στα στάδια, έφερε στο προσκήνιο κι άλλα θέματα, από αυτά που δεν έχουν συζητηθεί μέχρι σήμερα. Ένα τέτοιο θέμα είναι η αντιμετώπιση του δημόσιου γυμνού από τις διαφορετικές κοινωνίες, που συγκροτούσαν την πολυεθνική οντότητα τόσο των ελληνιστικών βασιλείων όσο και της ρωμαϊκής οικουμένης.\u003cbr\u003eΚύριος άξονας της αφήγησης, πάντως, είναι η πολιτική εκμετάλλευση των πολυέξοδων αθλητικών εκδηλώσεων και μεγαλοπρεπών θεαμάτων, που οργανώνονταν για να δοξάσουν τον μονάρχη, δίνοντας ταυτόχρονα την ευκαιρία στα πλήθη να ψυχαγωγηθούν, να διασκεδάσουν και να εκτονωθούν. Τα πατριωτικά αισθήματα των διαφόρων και τόσο διαφορετικών λαών, οι οποίοι ανήκαν στο ίδιο κράτος, σφυρηλατούνταν στις αρένες, και οι δεσμοί με την εξουσία αναβαπτίζονταν στα γήπεδα. Νικητής ήταν πάντα ο ηγεμόνας.\u003cbr\u003eΜέσα σε αυτό το πλαίσιο χάραξαν την ανεκτική πολιτική τους και οι πρώτοι Χριστιανοί αυτοκράτορες, ακόμα και ο ζηλωτής Θεοδόσιος, ο οποίος γνώριζε πολύ καλά τη χρησιμότητα των αγώνων. Καμια εξουσία δεν βγάζει μόνη της τα μάτια της.\u003cbr\u003eΓι' αυτό και ο Μέγας Θεοδόσιος δεν εξέδωσε ποτέ κανέναν νόμο που να απαγορεύει τους αγώνες (όπως διατείνεται η επίσημη ελληνική ιστοριογραφία). Εξάλλου, πάμπολλα στάδια συνέχισαν να λειτουργούν έως τον 5ο ή ακόμα και τον 7ο αιώνα, ενώ στην ίδια την Κωνσταντινούπολη οι αρματοδρομίες, το ευγενέστερο ελληνικό άθλημα από την εποχή του Ομήρου, συνεχίστηκαν μέχρι την Άλωση του 1204. Και η κραυγή \"εσύ νικάς Αύγουστε\" εξακολούθησε να συνοδεύει τις εμφανίσεις του αυτοκράτορα στον Ιππόδρομο μέχρι την βασιλεία των τελευταίων Κομνηνών.\u003cbr\u003eΊσως, λοιπόν, το επιμύθιο να είναι η ανάγκη να απαλλαγούμε από τα μυθεύματα που μας κατατρέχουν. Μήπως δηλαδή έφτασε το πλήρωμα του χρόνου και ήρθε η ώρα να πάψουμε να σκιαμαχούμε με τα φαντάσματα του ελλαδισμού και του ρομαντικού κινήματος του 19ου αιώνα. Γιατί κάποτε θα πρέπει να αποκαταστήσουμε τη σχέση μας με τη ροή και την εξέλιξη της ιστορίας. Τη σχέση μας με την έκταση του χώρου και του χρόνου που είχε το εύρος του ελληνικού πολιτισμού. Κι αν ο εθνικός μύθος εξακολουθεί να είναι απαραίτητος, η φόρτιση του τόπου τον οποίο κατοικούμε είναι υπεραρκετή, για τη διατήρηση της μνήμης. Όλα τα άλλα ανήκουν μάλλον στον χώρο της γελοιογραφίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b86528.jpg","isbn":"960-325-535-1","isbn13":"978-960-325-535-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":156,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"21.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":86528,"url":"https://bibliography.gr/books/en-tw-stadiw.json"},{"id":21085,"title":"Αλεξιάς","subtitle":"Βιβλία Α΄-Θ΄","description":null,"image":null,"isbn":"960-325-105-4","isbn13":"978-960-325-105-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":352,"publication_year":1990,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2007-07-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":21720,"url":"https://bibliography.gr/books/aleksias.json"},{"id":21086,"title":"Αλεξιάς","subtitle":"Βιβλία Ι΄-ΙΕ΄","description":null,"image":null,"isbn":"960-325-107-0","isbn13":"978-960-325-107-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":333,"publication_year":1991,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2007-07-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":21721,"url":"https://bibliography.gr/books/aleksias-e21d9a3c-c687-477a-8a1c-da1d2067ded4.json"},{"id":28894,"title":"Χρονογραφία","subtitle":"Δεκατέσσερις αυτοκράτορες του Βυζαντίου","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b29684.jpg","isbn":"960-325-058-9","isbn13":"978-960-325-058-6","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":155,"name":"Ελληνική Πεζογραφία","books_count":358,"tsearch_vector":"'ellhnikh' 'ellhniki' 'ellinikh' 'pezografia' 'pezographia'","created_at":"2017-04-13T00:54:19.108+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:54:19.108+03:00"},"pages":474,"publication_year":1993,"publication_place":"Αθήνα","price":"21.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":29684,"url":"https://bibliography.gr/books/xronografia-d6517869-a642-47d0-b2a2-355717e47913.json"},{"id":100316,"title":"Αλεξιάς","subtitle":"Βιβλία Α΄-ΙΕ΄","description":"Στο βιβλίο περιγράφονται η άνοδος των Κομνηνών -του Αλεξίου και του αδελφού του Ισαακίου- στην εξουσία του Βυζαντινού κράτους, οι μακροχρόνιοι πόλεμοι του Αλεξίου με τους εχθρούς από τη Δύση και την Ανατολή, οι κατά καιρούς συνωμοσίες και δολοπλοκίες εναντίον του αυτοκράτορος, η διπλωματία του και η ικανότητά του να προσεταιρίζεται εχθρούς και να διαιρεί τους συμμάχους, η αυστηρή αντιμετώπιση των αιρέσεων, ιδιαίτερα των Βογομίλων, οι σχέσεις και οι διαξιφισμοί του με την Εκκλησία, η αρρώστια και οι σπαρακτικές στιγμές του θανάτου του και ο αγώνας της διαδοχής.\u003cbr\u003eΗ \"Αλεξιάς\" είναι μια ζωντανή, λεπτομερής και κατά κανόνα αξιόπιστη αφήγηση, που σε κάθε σελίδα της αποκαλύπτεται η περιπαθής προσωπικότητα της συγγραφέως. Πρόκειται για μια ιστορική πηγή μοναδικής αξίας, ιδιαίτερα επειδή παρέχει μια θεώρηση της πρώτης σταυροφορίας διαφορετική από κείνη των ιστορικών της Δύσης. Όσο κι αν μεροληπτεί υπέρ του Αλεξίου, το βιβλίο προσφέρει σημαντική γνώση της διακυβέρνησής του. Οι διαγραφές των χαρακτήρων δείχνουν παρατηρητικότητα και οξεία αντίληψη. Η αφήγηση είναι ζωντανή και δραματική. Οι περιγραφές των μηχανών αποκαλύπτουν μια γνώση των θετικών επιστημών ασυνήθιστη για γυναίκα. \u003cbr\u003eΜαζί με τα έργα του Προκοπίου, του Μιχαήλ Ψελλού, του Νικήτα Χωνιάτη, του Ζωναρά κ.ά. η \"Αλεξιάς\" παραμένει ένα από τα σημαντικότερα έργα της βυζαντινής χρονογραφίας. Ο Runciman υποστηρίζει ότι οι σύγχρονοι ιστορικοί παραείναι πρόθυμοι να μειώσουν το έργο της· ο Ostrogorsky αναφέρει την \"Αλεξιάδα\" ως ιστορική πηγή υψίστης σημασίας· ο Vasiliev λέει ότι είναι έργο εξαιρετικά σημαντικό από ιστορικής απόψεως· ο Krumbacher γράφει ότι οι αναμνήσεις της παραμένουν ένα από τα πιο έξοχα έργα της μεσαιωνικής ελληνικής ιστοριογραφίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b102848.jpg","isbn":"960-325-336-7","isbn13":"978-960-325-336-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":332,"publication_year":2005,"publication_place":"Αθήνα","price":"32.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":102848,"url":"https://bibliography.gr/books/aleksias-8ce09124-d215-43d6-b151-e72d9887abe3.json"},{"id":149570,"title":"Χρονικά των αλώσεων της Θεσσαλονίκης","subtitle":null,"description":"Ποιος, ξέροντας να συνθέτει θρήνους για οδυνηρά γεγονότα, θα μπορούσε να θρηνήσει, όπως της αξίζει, την πόλη της Θεσσαλονίκης; Αυτή η πόλη, όσο ξεπερνούσε παλιά κατά πολύ όλες τις άλλες σε ευημερία και φαινόταν παντού υπέροχη και ζηλευτή, τόσο τώρα γνώρισε τη δυστυχία και αποτελεί το θέμα πολλών θρήνων. Όσοι, έστω και για λίγο χρόνο, συνέβη να απολαύσουν τα αγαθά της, δεν μπορούν να πουν τίποτε άλλο για αυτήν παρά πράγματα στενάχωρα στην ψυχή και που προκαλούν ροή δακρύων. Αυτή ξεπερνούσε πολλές πόλεις σε ομορφιά και σε γεωγραφική θέση και άλλες τόσες σε μέγεθος και σε αφθονία αγαθών. Ήταν απερίγραπτη σε όλα. Αλλά, ενώ πριν υπερηφανευόταν για τα αγαθά της και τον θρυλικό της πλούτο, τώρα όλα χάθηκαν, αλίμονο, και πήραν άσχημη τροπή.\u003cbr\u003e(Ιωάννης Αναγνώστης)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια να μιλήσω ειλικρινά, σε ποιο είδος αμαρτίας δεν επιδοθήκαμε; Πορνείες, μοιχείες, αναισχυντίες, μίση, ψέματα, κλοπές, έριδες, φιλονικίες, ύβρεις, θυμοί, πλεονεξίες, αδικίες και πάνω απ' όλα ο φθόνος, ήταν οι καθημερινές μας ασχολίες και μάλιστα στο φως της μέρας. Κανείς από μας δεν προσπαθούσε να συμπεριφερθεί σωστά στον πλησίον του, αντίθετα, παρασυρμένος από τρέλα, προσπαθούσε να του κάνει όσα ο ίδιος δεν θα επιθυμούσε να υποστεί. Κανείς δεν σκεφτόταν να παραχωρήσει κάποιο από τα αγαθά του σε όσους είχαν ανάγκη υπακούοντας στην αρχή της αλληλεγγύης. \"Ολοι συναγωνίζονταν να πλουτίσουν εις βάρος των άλλων, χλευάζοντας, εξαπατώντας και συκοφαντώντας ο ένας τον άλλον. Όλα τα είδη των κακών πράξεων ανακαλύπτονταν μέσα τους: πίεζαν τα ορφανά, δεν σέβονταν τα δικαιώματα των χηρών, ξέσπαγαν σε καβγάδες και εξύφαιναν δολοπλοκίες. Ποια ήταν ή συνέπεια όλων αυτών;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Ιωάννης Καμινιάτης)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ ήλιος ανέτειλε πάνω από τους αγρούς χωρίς να μπορέσει να διαλύσει τη φονική νύχτα, αφού ο ζόφος του θανάτου περιφρονούσε τις ηλιαχτίδες. Μόλις άνοιγε κανείς τα μάτια του μετά από γλυκό ύπνο, συναντούσε τον πικρό και παντοτινό ύπνο. Ένας αληθινός εφιάλτης κρεμόταν πάνω από τα κεφάλια όσων κοιμόντουσαν. Όποιος τον έβλεπε, έκλεινε τα μάτια για τελευταία φορά. Αυτός πού ξυπνούσε και άφηνε το κρεβάτι βρισκόταν εκ νέου ξαπλωμένος από εχθρικό σίδερο που τον κοίμιζε με τον τρόπο που αυτό αγαπά. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Ευστάθιος Θεσσαλονίκης)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 904 οι Σαρακηνοί πειρατές της Κρήτης εμφανίστηκαν ξαφνικά μπροστά στη Θεσσαλονίκη, λεηλάτησαν την πόλη και αιχμαλώτισαν τους κατοίκους της. Το 1185 είναι ή σειρά των Νορμανδών της Σικελίας να σπείρουν την καταστροφή και τον όλεθρο. To 1430, τέλος, οι Τούρκοι κατέστρεψαν την πόλη και έγιναν κύριοι της για μεγάλο χρονικό διάστημα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤρεις συγγραφείς που γνώρισαν την προετοιμασία της επίθεσης, την πολιορκία, τη λυσσαλέα άμυνα των κατοίκων, την έλλειψη οργάνωσης των αμυνομένων, τη βίαιη επίθεση των εχθρών, το θάνατο, την πυρκαγιά και, τέλος, την αιχμαλωσία, καταγράφουν την εμπειρία των καταστροφικών εκείνων γεγονότων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι συγκινητικές αφηγήσεις που άφησαν για τον παραλογισμό της σφαγής και των ταπεινώσεων είναι ή εξιστόρηση ενός και του αυτού σεναρίου πού μοιράζονται παντού και πάντα οι πόλεις οι οποίες πολιορκούνται και καταλαμβάνονται με τη βία. Εντούτοις, από τη στιγμή πού ή διαδικασία της γραφής αρχίζει να μετριάζει την τραυματική εμπειρία, τα λογοτεχνικά τεχνάσματα κερδίζουν την πρωτοκαθεδρία στην εξιστόρηση των γεγονότων. Η αφήγηση γίνεται μέσο για να εκλιπαρήσουν οι συγγραφείς για βοήθεια ή για να αποσείσουν ευθύνες, σαν να όφειλαν να αναδείξουν την ύβρη των βιαιοτήτων που υπέστησαν από τους βαρβάρους μέσα από τις επιθέσεις εναντίον του χειρότερου εχθρού, του εσωτερικού, ώστε να μπορέσει να εκφραστεί ο πόνος των ηττημένων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ επίκληση των συλλογικών δεινών εισάγεται με τον τρόπο αυτό στον Ιστό των προσωπικών δεινών και η βυζαντινή ιστορική αφήγηση, η τόσο συντηρητική στις εκφράσεις της, απελευθερώνεται και γίνεται το πλαίσιο της ανάδυσης μιας λογοτεχνίας που εδράζεται στο συναίσθημα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b152504.jpg","isbn":"978-960-325-857-5","isbn13":"978-960-325-857-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":9345,"name":"Βυζαντινά Κείμενα","books_count":1,"tsearch_vector":"'buzantina' 'byzantina' 'keimena' 'kimena' 'vyzantina'","created_at":"2017-04-13T02:16:38.177+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:16:38.177+03:00"},"pages":357,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2010-03-18","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":152504,"url":"https://bibliography.gr/books/xronika-twn-alwsewn-ths-thessalonikhs.json"},{"id":197420,"title":"Αν ο Ιουλιανός...","subtitle":null,"description":"Αν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Φλάβιος Κλαύδιος Ιουλιανός δεν είχε σκοτωθεί στα τριανταδύο του χρόνια μαχόμενος κατά των Περσών κοντά στην Κτησιφώντα τον Ιούνιο του 363, θα μπορούσε ο κόσμος να ήταν διαφορετικός ακόμα και σήμερα; Κατά τη σύντομη βασιλεία του ο \"αναιδώς ελληνίζων\" Ιουλιανός επανέφερε την ανεξιθρησκία· πήρε μέτρα για την περιστολή των αλόγιστων δαπανών του κράτους και της αυλής, καθώς και για την ορθή και ουσιαστική απονομή της δικαιοσύνης· και προνόησε για την αυτονομία των πόλεων και των βουλών τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤί θα μπορούσε λοιπόν να είχε συμβεί; Ο Χριστιανισμός θα συμβίωνε με άλλες, τις παλαιότερες εκφράσεις θρησκευτικότητας και άλλες που ενδεχομένως να γεννιόνταν. Θα μπορούσε να είχε προσεταιριστεί σημαντικό μέρος των λαών της αυτοκρατορίας ή και άλλων πέρα από τα σύνορά της, ή να είχε περιοριστεί τοπικά ή αριθμητικά, ή και να σβήσει. Για να επιβιώσει θα είχε αναγκαστεί να μάθει να σέβεται ή έστω να ανέχεται τους αλλόδοξους και θα είχε ακονίσει καλύτερα το πνευματικό του οπλοστάσιο, καθώς δεν θα υπήρχε εφησυχασμός και άνωθεν κρατική στήριξη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ θάνατος τους Ιουλιανού σήμανε και το τέλος του αρχαίου κόσμου. Το ερώτημα, λοιπόν, μοιάζει ανώφελο. Όλα είναι παγιωμένα εδώ και αιώνες. Έχει ωστόσο ενδιαφέρον. Επιτρέπει να στοχαστούμε ελεύθερα για την περιπέτεια της πολιτικής και πνευματικής διαμόρφωσης της λεκάνης της Μεσογείου και της Ευρώπης, για τις ιδέες, για τις πεποιθήσεις και εμμονές που γεννήθηκαν ή αναδύθηκαν και μορφοποιήθηκαν τότε, και εισέτι στοιχειώνουν τον κόσμο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b200609.jpg","isbn":"978-960-505-158-7","isbn13":"978-960-505-158-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":64,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2015-03-16","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":200609,"url":"https://bibliography.gr/books/an-o-ioulianos.json"}]