[{"id":108738,"title":"Ποιήματα","subtitle":null,"description":"Όταν ο Ντέρεκ Oυόλκοτ πήρε το Bραβείο Νόμπελ το 1992, η Σουηδική Ακαδημία χαρακτήρισε το έργο του \"ποιητικό, πολύ φωτεινό, που βασίζεται σ' ένα ιστορικό όραμα, αποτέλεσμα ενός πολύ-πολιτισμικού κατορθώματος\".\u003cbr\u003eΗ γλώσσα του είναι τοπική, αλλά η οπτική του είναι παγκόσμια κι αυτό το ποιητικό εύρος του επιτρέπει να συνδυάζει και συγχρόνως να συμπτύσσει την αγάπη του για την Καραϊβική με φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους γεγονότα, όπως η φρίκη του Ολοκαυτώματος ή η γοητεία που ασκούσε επάνω του ο \"ασημένιος αιώνας\" της ρωσικής ποίησης ή η Ελλάδα του Ομήρου.\u003cbr\u003eΟ Oυόλκοτ δεν το φοβήθηκε ποτέ αυτό το ύψος. Δεν δείλιασε ποτέ μπροστά στις ξεκάθαρες έννοιες και τόλμησε ν' αγγίξει μεγάλα θέματα στην ποίησή του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[Δείγμα γραφής:]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟΝΟΜΑΤΑ\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ φυλή μου άρχισε όπως άρχισ' η θάλασσα,\u003cbr\u003eχωρίς ονόματα και χωρίς ορίζοντα,\u003cbr\u003eμε χαλίκια κάτω απ' τη γλώσσα μου,\u003cbr\u003eκαρφώνοντας αλλιώς με τα μάτια τ' αστέρια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑλλά τώρα η φυλή μου είν' εδώ,\u003cbr\u003eστο λυπημένο λάδι των λεβάντινων ματιών,\u003cbr\u003eστις σημαίες των ινδιάνικων αγρών.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρχισα χωρίς μνήμη,\u003cbr\u003eάρχισα χωρίς μέλλον,\u003cbr\u003eαλλ' αναζητούσα τη στιγμή\u003cbr\u003eόταν ο νους διχάστηκε απ' έναν ορίζοντα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔεν βρήκα ποτέ κείνη τη στιγμή\u003cbr\u003eόταν ο νους διχάστηκε απ' έναν ορίζοντα·\u003cbr\u003eγια τον χρυσόχοο απ' το Μπενάρες,\u003cbr\u003eτον λιθοτόμο απ' την Καντόνα,\u003cbr\u003eόπως η πετονιά βουλιάζει, ο ορίζοντας\u003cbr\u003eβουλιάζει μες στη μνήμη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜήπως λειώσαμε μες στον καθρέφτη\u003cbr\u003eαφήνοντας πίσω τις ψυχές μας;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤον χρυσοχόο απ' το Μπενάρες,\u003cbr\u003eτον λιθοτόμο απ' την Καντόνα,\u003cbr\u003eτον χαλκεργάτη απ' το Μπενίν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈνας θαλασσαετός στριγγλίζει από το βράχο\u003cbr\u003eκι η φυλή μου άρχισε σαν τον ψαραετό\u003cbr\u003eμ' εκείνη την κραυγή,\u003cbr\u003eεκείνο το τρομερό δισύλλαβο,\u003cbr\u003eεκείνο το Εγώ!\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠίσω μας ο ουρανός όλος διπλώθηκε στα δυο,\u003cbr\u003eόπως η ιστορία διπλώνεται πάνω απ' την πετονιά,\u003cbr\u003eκαι ο αφρός όλα μάς τ' άρπαξε\u003cbr\u003eμε τίποτα στα χέρια μείναμε,\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eμόνο μ' αυτό το κομμάτι ξύλο\u003cbr\u003eγια να χαράξουμε τα ονόματά μας πάνω στην άμμο,\u003cbr\u003eπου η θάλασσα έσβησε ξανά, πάνω στην αδιαφορία μας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b111315.jpg","isbn":"960-03-4267-9","isbn13":"978-960-03-4267-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":147,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2011-09-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3,"extra":null,"biblionet_id":111315,"url":"https://bibliography.gr/books/poihmata-6e7998a1-1010-4e57-979d-2b26e66b9596.json"}]