[{"id":50072,"title":"Δοκίμια για την τέχνη","subtitle":"Το έργο τέχνης στην εποχή της τεχνικής αναπαραγωγιμότητάς του: Συνοπτική ιστορία της φωτογραφίας: Εντ. Φουξ, ο συλλέκτης και ο ιστορικός","description":"Κατά βάση το έργο τέχνης ήταν πάντα αναπαραγώγιμο. Ό,τι έφτιαξαν άνθρωποι, μπορούσαν πάντα να το απομιμηθούν άνθρωποι. Η ανάπλαση αυτή γινόταν από μαθητές για να εξασκηθούν στην τέχνη, από δάσκαλους για τη διάδοση των έργων, και τέλος από διψασμένους για κέρδος τρίτους. Αντίθετα, η τεχνική αναπαραγωγιμότητα του έργου τέχνης είναι κάτι το καινούργιο, που καθιερώνεται στην ιστορία κατά διαλείμματα και με ώσεις που απέχουν χρονικά πολύ η μία από την άλλη, αλλά με όλο και μεγαλύτερη ένταση.\u003cbr\u003e[...] Ακόμα κι από το πιο τέλειο αντίγραφο λείπει ένα πράγμα: το \"εδώ\" και \"τώρα\" του έργου τέχνης -η ανεπανάληπτη παρουσία του στον τόπο, στον οποίο βρίσκεται. Αλλά αυτή ακριβώς η ανεπανάληπτη παρουσία, και μόνον αυτή, ήταν το αντικείμενο της ιστορίας ενός δεδομένου έργου τέχνης κατά τη διάρκεια της ύπαρξής του. Στην ιστορία αυτή ανήκουν τόσο οι αλλοιώσεις, που έπαθε η φυσική δομή του, στο πέρασμα του χρόνου, όσο και οι εναλλασσόμενες ιδιοκτησιακές σχέσεις στις οποίες ενδεχομένως ενεπλάκη. [...]\u003cbr\u003e(Απόσπασμα από το δοκίμιο \"Το έργο τέχνης στην εποχή της τεχνικής αναπαραγωγιμότητάς του\")","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b51441.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":112,"publication_year":1978,"publication_place":"Αθήνα","price":"5.0","price_updated_at":"2005-11-16","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Das Kunstwerk im Zeitalter seiner Technischer Reproduzierbarkeit: Kleine Geschichte der Photographie: Eduard Fuchs, der Sammler und der Historiker","publisher_id":717,"extra":null,"biblionet_id":51441,"url":"https://bibliography.gr/books/dokimia-gia-thn-texnh.json"},{"id":184916,"title":"Το έργο τέχνης στην εποχή της τεχνολογικής του αναπαραγωγιμότητας","subtitle":null,"description":"[...] Fiat ars - pereat mundus (\"τέχνη ας γίνει, και γαία πυρί μιχθήτω\") λέει ο φασισμός και περιμένει, όπως διακηρύσσει ο Marinetti, ότι ο πόλεμος θα ικανοποιήσει καλλιτεχνικά την αλλαγμένη από την τεχνολογία αισθητηριακή αντίληψη. Αυτή είναι προφανώς η τελείωση του δόγματος l’art pour l’art (\"η τέχνη για την τέχνη\"). Η ανθρωπότητα που κάποτε ήταν, κατά τον Όμηρο, θέαμα για τους θεούς του Ολύμπου, τώρα έχει γίνει θέαμα για τον εαυτό της. Η αλλοτρίωσή της έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, που την οδηγεί να βιώνει την ίδια της την καταστροφή σαν αισθητηριακή απόλαυση πρώτου μεγέθους. Αυτή είναι η κατάσταση της πολιτικής, της οποίας την αιαθητικοποίηση προωθεί ο φασισμός. Ο κομμουνισμός απαντά πολιτικοποιώντας την τέχνη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b188055.jpg","isbn":"978-618-80186-6-2","isbn13":"978-618-80186-6-2","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":10894,"name":"Καλώς Κείμενα","books_count":9,"tsearch_vector":"'kalos' 'kalvs' 'kalws' 'keimena' 'kimena'","created_at":"2017-04-13T02:33:31.434+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:33:31.434+03:00"},"pages":80,"publication_year":2013,"publication_place":"Τρίκαλα","price":"9.0","price_updated_at":"2013-07-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Das kunstwerk im zeitalter seiner technischen reproduzierbarkeit","publisher_id":3328,"extra":null,"biblionet_id":188055,"url":"https://bibliography.gr/books/to-ergo-texnhs-sthn-epoxh-ths-texnologikhs-tou-anaparagwgimothtas.json"},{"id":186093,"title":"Για το έργο τέχνης","subtitle":"Τρία δοκίμια","description":"Από την τεχνική αναπαραγωγή, που φετιχοποιεί και ταυτόχρονα απομαγεύει την τέχνη, στην εμπειρία του έργου τέχνης, που για να απαλλαγεί από τον εσωτερισμό εξωτερικεύεται άναρχα κι αυθόρμητα, κι από εκεί στη μεσσιανική συνθήκη της διάσωσης του παρελθόντος πολιτισμού: αυτές είναι οι κεντρικές ιδέες και ταυτόχρονα το συνδετικό νήμα των δοκιμίων του Μπένγιαμιν που περιέχονται στο ανά χείρας βιβλίο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Με τα μεγάλα πλάνα που έχει στη διάθεσή του, με τον τονισμό κρυμμένων λεπτομερειών σε οικεία μας αντικείμενα, με την εξερεύνηση τετριμμένων καταστάσεων που επιτυγχάνει μέσω της ιδιοφυούς καθοδήγησης του φακού, ο κινηματογράφος ενισχύει την επίγνωση των καταναγκασμών που εξουσιάζουν την ύπαρξή μας. Κατορθώνει έτσι να μας εξασφαλίσει ένα τεράστιο και αδιανόητο περιθώριο δράσης! Τα καπηλειά και οι μεγάλοι λεωφόροι μας, τα γραφεία και τα επιπλωμένα δωμάτιά μας, οι σιδηροδρομικοί σταθμοί και τα εργοστάσιά μας έμοιαζαν να μας περικλείουν ασφυκτικά χωρίς καμιά ελπίδα διαφυγής. Τότε ήρθε ο κινηματογράφος κι ανατίναξε αυτό το κάτεργο με τον δυναμίτη του δεκάτου του δευτερολέπτου. Κι έτσι μπορούμε, ανάμεσα στα διασκορπισμένα ερείπια, να επιχειρήσουμε πλέον με ηρεμία περιπετειώδη ταξίδια\" \u003cbr\u003e(Το έργο τέχνης την εποχή της δυνατότητας τεχνικής αναπαραγωγής του)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Ο αναγνώστης, ο σκεπτόμενος, ο αναμένων, ο flaneur είναι εξίσου τύποι του φωτισμένου ανθρώπου όπως και ο οπιοπότης, ο ονειροπαρμένος, ο μεθυσμένος. Και είναι πιο γήινοι. Για να μη μιλήσουμε για εκείνο το φοβερό ναρκωτικό -εμάς τους ίδιους- που παίρνουμε μέσα στη μοναξιά μας. [...] Ο σουρρεαλισμός πλησιάζει όλο και πιο κοντά στην επαναστατική απάντηση του ερωτήματος για τη σχέση ηθικής και πολιτικής. Κι αυτό σημαίνει: πεσσιμισμός σε όλα τα μέτωπα. Ασφαλώς και απολύτως. Δυσπιστία στη μοίρα της λογοτεχνίας. Δυσπιστία στη μοίρα της ελευθερίας, δυσπιστία στη μοίρα των ευρωπαίων ανθρώπων, αλλά προπάντων δυσπιστία, δυσπιστία και πάλι δυσπιστία σε κάθε είδους κατανόηση: μεταξύ των τάξεων, μεταξύ των λαών, μεταξύ των ατόμων\" \u003cbr\u003e(Ο σουρρεαλισμός, το τελευταίο στιγμιότυπο της ευρωπαϊκής διανόησης)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Το ενδιαφέρον του συλλέκτη για τα περιφρονημένα, απόκρυφα αντικείμενα συνιστά την πραγματική του δύναμη. Και τον δρόμο προς αυτά τον διανοίγει μόνος του -ο μαρξισμός δεν του έχει υποδείξει παρά μόνον την αφετηρία. Αυτό που χρειαζόταν ήταν ένα πάθος που άγγιζε τα όρια της μανίας. Αυτό το πάθος διαμόρφωσε τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα. Ωστόσο, το κατά πόσο οι αναφορές του στους ανώνυμους καλλιτέχνες, και σε ό,τι αυτοί διέσωσαν με τα ίχνη που άφησαν τα χέρια τους, συμβάλλουν λιγότερο ή περισσότερο στον εξανθρωπισμό της ανθρωπότητας απ' ό,τι η λατρεία του ηγέτη -την οποία φαίνεται να θέλουν να επιβάλουν εκ νέου πάνω της-, αυτό μέλλει, όπως και τόσα άλλα πράγματα που το παρελθόν ματαίως προσπάθησε να μας διδάξει, να μας το μάθει ξανά και ξανά το μέλλον\" \u003cbr\u003e(Έντουαρντ Φουξ, συλλέκτης και ιστορικός)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b189240.jpg","isbn":"978-960-348-245-1","isbn13":"978-960-348-245-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":184,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2013-06-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":189240,"url":"https://bibliography.gr/books/gia-to-ergo-texnhs.json"}]