[{"id":79319,"title":"Ποιητική","subtitle":null,"description":"\"Η \"ποιητική\" έρχεται να καταστρέψει την ισορροπία που εγκαθιδρύθηκε ανάμεσα στην ερμηνεία και στην επιστήμη στον τομέα των λογοτεχνικών σπουδών.\u003cbr\u003eΣε αντίθεση προς την ερμηνεία συγκεκριμένων έργων, δεν επιζητά να κατανομάσει το νόημα αλλά αποβλέπει στο να καταστήσει γνωστούς τους γενικούς νόμους που διέπουν τη γέννηση κάθε έργου. Αλλά, σε αντίθεση προς τις επιστήμες, όπως η ψυχολογία, η κοινωνιολογία κτλ., ψάχνει αυτούς τους νόμους στο εσωτερικό της ίδιας της λογοτεχνίας. Η ποιητική είναι λοιπόν μια προσέγγιση της λογοτεχνίας ταυτόχρονα \"αφηρημένη\" και \"εσωτερική\".\u003cbr\u003eΑντικείμενο της ποιητικής δεν είναι το λογοτεχνικό έργο καθεαυτό: ό,τι αναζητάει είναι οι ιδιότητες του συγκεκριμένου αυτού λόγου που είναι ο λογοτεχνικός λόγος. Κάθε έργο δεν θεωρείται λοιπόν παρά ως εκδήλωση μιας αφηρημένης και γενικής δομής, της οποίας δεν είναι παρά μία από τις πιθανές πραγματοποιήσεις. Έτσι λοιπόν η επιστήμη αυτή δεν ασχολείται πια με την υπαρκτή λογοτεχνία, αλλά με την πιθανή λογοτεχνία· με άλλα λόγια: με αυτή την αφηρημένη ιδιότητα που συνιστά τη μοναδικότητα του λογοτεχνικού φαινομένου: τη λογοτεχνικότητα. Ο στόχος της μελέτης αυτής δεν είναι πια να αρθρώσει μια παράφραση, μια λογική περίληψη του συγκεκριμένου έργου, αλλά να προτείνει μια θεωρία για τη δομή και για τη λειτουργία του λογοτεχνικού λόγου, μια θεωρία που να παρουσιάζει έναν πίνακα των λογοτεχνικών πιθανοτήτων, στον οποίο τα υπάρχοντα λογοτεχνικά έργα να εμφανίζονται ως συγκεκριμένες πραγματοποιημένες περιπτώσεις. Το λογοτεχνικό έργο θα προβάλλεται τότε πάνω σε κάτι άλλο από αυτό το ίδιο, όπως στην περίπτωση της ψυχολογικής ή της κοινωνιολογικής κριτικής· αυτό το άλλο δεν θα είναι πια μια ετερογενής δομή, αλλά η δομή του ίδιου του λογοτεχνικού λόγου. Το συγκεκριμένο κείμενο δεν θα αποτελεί παρά αφορμή που θα επιτρέπει να περιγράφουν οι ιδιότητες της λογοτεχνίας\".\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b81346.jpg","isbn":"960-235-028-8","isbn13":"978-960-235-028-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":176,"publication_year":1989,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Poétique","publisher_id":626,"extra":null,"biblionet_id":81346,"url":"https://bibliography.gr/books/poihtikh.json"},{"id":184253,"title":"Η λογοτεχνία σε κίνδυνο","subtitle":null,"description":"Με το \"Η λογοτεχνία σε κίνδυνο\" ο Τοντορόφ συνεχίζει την κριτική του στις θεωριοκρατούμενες γαλλικές λογοτεχνικές σπουδές, που οι κατευθύνσεις τους έχουν επεκταθεί και επιβληθεί όχι μόνο στην παρουσίαση της λογοτεχνίας από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, αλλά και στη μέση εκπαίδευση (κατάσταση όχι πολύ διαφορετική από τη δική μας, όπου από μαθητές του γυμνασίου και του λυκείου ζητείται, λ.χ., να προσδιοριστεί \"ο βαθμός εστίασης\" ή \"το μεταδιηγητικό επίπεδο\" ενός κειμένου). Παρουσιάζοντας το λογοτεχνικό κείμενο ως ένα αυτόνομο και αύταρκες γλωσσικό αντικείμενο, ο κόσμος του οποίου δεν έχει σχέση με τον κόσμο της πραγματικότητας, ή παραιτούμενες από την αναζήτηση της σχέσης των κειμένων με την αλήθεια, επειδή είναι βέβαιες ότι η αλήθεια είναι πάντοτε απρόσιτη ή δεν υπάρχει, οι σπουδές αυτές, γράφει ο Τοντορόφ, αποτελούν \"ένα φορμαλιστικό γκέτο\" που δεν ενδιαφέρει παρά μόνο άλλους κριτικούς, κρατώντας τη μελέτη της λογοτεχνίας έξω από \"τη μεγάλη συζήτηση των ιδεών, στην οποία συμμετέχει κάθε μορφή της ανθρώπινης γνώσης\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια τον Τοντορόφ αντικείμενο της λογοτεχνίας δεν είναι οι τρόποι με τους οποίους παράγεται ένα λογοτεχνικό έργο αλλά η ανθρώπινη κατάσταση. Και το αντικείμενο των λογοτεχνικών σπουδών δεν είναι μόνο η μελέτη των μεθόδων με τις οποίες προσεγγίζονται τα λογοτεχνικά έργα, αλλά και το νόημα των έργων. Ο Τοντορόφ δεν αμφισβητεί τη σπουδαιότητα του θεωρητικού στοχασμού (επικρίνει μόνο την κακή χρήση της θεωρίας) ή την αναγκαιότητα της γνώσης των μεθόδων (\"Όλες οι \"μέθοδοι\" είναι καλές, υπό τον όρο ότι παραμένουν μέσο και δεν γίνονται αυτοσκοπός\"). Εκείνο που ζητά είναι το καθένα από αυτά (η γνώση της θεωρίας και των μεθόδων και η γνώση του περιεχομένου των έργων) να βρει τη θέση που του αρμόζει. Στην ανώτατη εκπαίδευση, όπου η διδασκαλία της λογοτεχνίας παράγει ειδικούς, θα πρέπει να διδάσκονται και τα δύο. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όπου η λογοτεχνία απευθύνεται σε όλους, θα πρέπει να διδάσκεται μόνο η λογοτεχνία, όχι οι μέθοδοι προσέγγισης της λογοτεχνίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την Εισαγωγή του Νάσου Βαγενά)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b187389.jpg","isbn":"978-960-435-389-7","isbn13":"978-960-435-389-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":108,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2013-04-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"La litérature en péril","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":187389,"url":"https://bibliography.gr/books/h-logotexnia-se-kindyno.json"}]